HolyIndia.Org
Holy India Org Add New Temple

தேவாரம்பாடல்எண்[1-8250*] கோயில் : [1-275] வார்த்தைதேடல்

1-1/1427
வெந்தவெண் பொடிப்பூசு மார்பின்விரி நுலொருபால் பொருந்தக் 
கந்தமல்கு குழலியோடுங் கடிபொழிற் கச்சி தன்னுள் 
அந்தமில் குணத்தா ரவர்போற்ற அணங்கினொ டாடல்புரி 
எந்தை மேவிய ஏகம்பந்தொழு தேத்த இடர்கெடுமே.

2-1/1428
வரந்திகழு மவுணர் மாநகர்மூன் றுடன்மாய்ந் தவியச் 
சரந்துரந் தெரிசெய்த தாழ்சடைச் சங்கரன் மேயவிடம் 
குருந்தம் மல்லிகை கோங்குமா தவிநல்ல குராமரவந் 
திருந்துபைம் பொழிற்கச்சி யேகம்பஞ் சேர விடர்கெடுமே.

3-1/1429
வண்ணவெண் பொடிப்பூசு மார்பின் வரியர வம்புனைந்து 
பெண்ணமர்ந் தெரியாடற் பேணிய பிஞ்ஞகன் மேயவிடம் 
விண்ணமர் நெடுமாட மோங்கி விளங்கிய கச்சிதன்னுள் 
திண்ணமாம் பொழில்சூழ்ந்த ஏகம்பஞ் சேர விடர்கெடுமே.

4-1/1430
தோலும்நு லுந்துதைந்த வரைமார்பிற் சுடலைவெண் ணீறணிந்து 
காலன்மாள் வுறக்காலாற் காய்ந்த கடவுள் கருதுமிடம் 
மாலைவெண் மதிதோயு மாமதிற் கச்சி மாநகருள் 
ஏலம்நாறிய சோலைசூழ் ஏகம்பம் ஏத்த விடர்கெடுமே.

5-1/1431
தோடணிம் மலர்க்கொன்றை சேர்சடைத் தூமதி யம்புனைந்து 
பாடல்நான் மறையாகப் பல்கணப் பேய்க ளவைசூழ 
வாடல்வெண் டலையோ டனலேந்தி மகிழ்ந்துடன் ஆடல்புரி 
சேடர்சேர் கலிக்கச்சி ஏகம்பஞ் சேர விடர்கெடுமே.

6-1/1432
சாகம்பொன் வரையாகத் தானவர் மும்மதில் சாயவெய் 
தாகம்பெண் ணொருபாக மாக அரவொடு நுலணிந்து 
மாகந்தோய் மணிமாட மாமதிற் கச்சி மாநகருள் 
ஏகம்பத் துறையீசன் சேவடி யேத்த விடர்கெடுமே.

7-1/1433
வாணிலா மதிபுல்கு செஞ்சடை வாளர வம்மணிந்து 
நாணிடத் தினில்வாழ்க்கை பேணி நகுதலையிற் பலிதேர்ந் 
தேணிலா அரக்கன்றன் நீள்முடி பத்தும் இறுத்தவனுர் 
சேணுலாம் பொழிற்கச்சி ஏகம்பஞ் சேர விடர்கெடுமே.

8-1/1434
பிரமனுந் திருமாலுங் கைதொழப் பேரழ லாயபெம்மான் 
அரவஞ் சேர்சடை அந்தணன் அணங்கினொ டமருமிடம் 
கரவில்வண் கையினார்கள் வாழ்கலிக் கச்சி மாநகருள் 
மரவஞ்சூழ் பொழிலேகம் பந்தொழ வில்வினை மாய்ந்தறுமே.

9-1/1435
குண்டுபட் டமணா யவரொடுங் கூறைதம் மெய்போர்க்கும் 
மிண்டர் கட்டிய கட்டுரை யவைகொண்டு விரும்பேன்மின் 
விண்டவர் புரமூன்றும் வெங்கணை ஒன்றி னாலவியக் 
கண்டவன் கலிக்கச்சி யேகம்பங் காண விடர்கெடுமே.

10-1/1436
ஏரினார் பொழில்சூழ்ந்த கச்சி யேகம்பம் மேயவனை 
காரினார் மணிமாட மோங்கு கழுமல நன்னகருள் 
பாரினார் தமிழ்ஞான சம்பந்தன் பரவிய பத்தும்வல்லார் 
சீரினார் புகழோங்கி விண்ணவ ரோடுஞ் சேர்பவரே.

11-2/1590
மறையானை மாசிலாப் புன்சடை மல்குவெண்
பிறையானைப் பெண்ணொடா ணாகிய பெம்மானை
இறையானை யேர்கொள்கச் சித்திரு வேகம்பத்
துறைவானை யல்லதுள் காதென துள்ளமே.

12-2/1591
நொச்சியே வன்னிகொன் றைமதி கூவிளம்
உச்சியே புனைதல்வே டம்விடை ய[ர்தியான்
கச்சியே கம்பம்மே யகறைக் கண்டனை
நச்சியே தொழுமின்நும் மேல்வினை நையுமே.

13-2/1592
பாராரு முழவமொந் தைகுழல் யாழொலி
சீராலே பாடலா டல்சிதை வில்லதோர்
ஏரார்பூங் கச்சியே கம்பனை யெம்மானைச்
சேராதார் இன்பமா யந்நெறி சேராரே.

14-2/1593
குன்றேய்க்கு நெடுவெண்மா டக்கொடி கூடிப்போய்
மின்றேய்க்கு முகில்கள்தோ யும்வியன் கச்சியுள்
மன்றேய்க்கு மல்குசீ ரான்மலி யேகம்பஞ்
சென்றேய்க்குஞ் சிந்தையார் மேல்வினை சேராவே.

15-2/1594
சடையானைத் தலைகையேந் திப்பலி தருவார்தங்
கடையேபோய் மூன்றுங்கொண் டான்கலிக் கச்சியுள்
புடையேபொன் மலருங்கம் பைக்கரை யேகம்பம்
உடையானை யல்லதுள் காதென துள்ளமே.

16-2/1595
மழுவாளோ டெழில்கொள்சூ லப்படை வல்லார்தங்
கெழுவாளோ ரிமையாருச் சியுமை யாள்கங்கை
வழுவாமே மல்குசீ ரால்வள ரேகம்பந்
தொழுவாரே விழுமியார் மேல்வினை துன்னாவே.

17-2/1596
விண்ணுளார் மறைகள்வே தம்விரித் தோதுவார்
கண்ணுளார் கழலின்வெல் வார்கரி காலனை
நண்ணுவா ரெழில்கொள்கச் சிநக ரேகம்பத்
தண்ணலா ராடுகின் றவலங் காரமே.

18-2/1597
தூயானைத் தூயவா யம்மறை யோதிய
வாயானை வாளரக் கன்வலி வாட்டிய
தீயானைத் தீதில்கச் சித்திரு வேகம்பம்
மேயானை மேவுவா ரென்றலை மேலாரே.

19-2/1598
நாகம்பூண் ஏறதே றல்நறுங் கொன்றைதார்
பாகம்பெண் பலியுமேற் பர்மறை பாடுவர்
ஏகம்பம் மேவியா டுமிறை யிருவர்க்கும்
மாகம்பம் அறியும்வண் ணத்தவ னல்லனே.

20-2/1599
போதியார் பிண்டியா ரென்றிவர் பொய்ந்நுலை
வாதியா வம்மினம் மாவெனுங் கச்சியுள்
ஆதியார் மேவியா டுந்திரு வேகம்பம்
நீதியாற் றொழுமினும் மேல்வினை நில்லாவே.

21-2/1600
அந்தண்பூங் கச்சியே கம்பனை யம்மானைக்
கந்தண்பூங் காழிய[ ரன்கலிக் கோவையால்
சந்தமே பாடவல் லதமிழ் ஞானசம்
பந்தன்சொற் பாடியா டக்கெடும் பாவமே.

22-3/3233
கருவார் கச்சித், திருவே கம்பத் 
தொருவா வென்ன, மருவா வினையே.

23-3/3234
மதியார் கச்சி, நதியே கம்பம் 
விதியா லேத்தப், பதியா வாரே.

24-3/3235
கலியார் கச்சி, மலியே கம்பம் 
பலியாற் போற்ற, நலியா வினையே.

25-3/3236
வரமார் கச்சிப், புரமே கம்பம் 
பரவா ஏத்த, விரவா வினையே.

26-3/3237
படமார் கச்சி, இடமே கம்பத் 
துடையா யென்ன, அடையா வினையே.

27-3/3238
நலமார் கச்சி, நிலவே கம்பம் 
குலவா வேத்தக், கலவா வினையே.

28-3/3239
கரியின் னுரியன், திருவே கம்பன் 
பெரிய புரமூன், றெரிசெய் தானே.

29-3/3240
இலங்கை யரசைத், துலங்க வு[ன்றும் 
நலங்கொள் கம்பன், இலங்கு சரணே.

30-3/3241
மறையோன் அரியும், அறியா வனலன் 
நெறியே கம்பம், குறியால் தொழுமே.

31-3/3242
பறியாத் தேரர், நெறியில் கச்சிச் 
செறிகொள் கம்பம், குறுகு வோமே.

32-3/3243
கொச்சை வேந்தன், கச்சிக் கம்பம் 
மெச்சுஞ் சொல்லை, நச்சும் புகழே.

33-4/4220
கரவாடும் வன்னெஞ்சர்க் கரியானைக் கரவார்பால் 
விரவாடும் பெருமானை விடையேறும் வித்தகனை 
அரவாடச் சடைதாழ அங்கையினில் அனலேந்தி 
இரவாடும் பெருமானை என்மனத்தே வைத்தேனே.

34-4/4221
தேனோக்குங் கிளிமழலை உமைகேள்வன் செழும்பவளந் 
தானோக்குந் திருமேனி தழலுருவாஞ் சங்கரனை 
வானோக்கும் வளர்மதிசேர் சடையானை வானோர்க்கும் 
ஏனோர்க்கும் பெருமானை என்மனத்தே வைத்தேனே.

35-4/4222
கைப்போது மலர்தூவிக் காதலித்து வானோர்கள் 
முப்போதும் முடிசாய்த்துத் தொழநின்ற முதல்வனை 
அப்போது மலர்தூவி ஐம்புலனும் அகத்தடக்கி 
எப்போதும் இனியானை என்மனத்தே வைத்தேனே.

36-4/4223
அண்டமாய் ஆதியாய் அருமறையோ டைம்பூதப் 
பிண்டமாய் உலகுக்கோர் பெய்பொருளாம் பிஞ்ஞகனைத் 
தொண்டர்தாம் மலர்தூவிச் சொன்மாலை புனைகின்ற 
இண்டைசேர் சடையானை என்மனத்தே வைத்தேனே.

37-4/4224
ஆறேறு சடையானை ஆயிரம்பே ரம்மானைப் 
பாறேறு படுதலையிற் பலிகொள்ளும் பரம்பரனை 
நீறேறு திருமேனி நின்மலனை நெடுந்தூவி 
ஏறேறும் பெருமானை என்மனத்தே வைத்தேனே.

38-4/4225
தேசனைத் தேசங்கள் தொழநின்ற திருமாலாற் 
பூசனைப் பூசனைகள் உகப்பானைப் பூவின்கண் 
வாசனை மலைநிலநீர் தீவளிஆ காசமாம் 
ஈசனை எம்மானை என்மனத்தே வைத்தேனே.

39-4/4226
நல்லானை நல்லான நான்மறையோ டாறங்கம் 
வல்லானை வல்லார்கள் மனத்துறையும் மைந்தனைச் 
சொல்லானைச் சொல்லார்ந்த பொருளானைத் துகளேதும் 
இல்லானை எம்மானை என்மனத்தே வைத்தேனே.

40-4/4227
விரித்தானை நால்வர்க்கு வௌ;வேறு வேதங்கள் 
புரித்தானைப் பதஞ்சந்திப் பொருளுருவாம் புண்ணியனைத் 
தரித்தானைக் கங்கைநீர் தாழ்சடைமேல் மதில்மூன்றும் 
எரித்தானை எம்மானை என்மனத்தே வைத்தேனே.

41-4/4228
ஆகம்பத் தரவணையான் அயன்அறிதற் கரியானைப் 
பாகம்பெண் ணாண்பாக மாய்நின்ற பசுபதியை 
மாகம்ப மறையோதும் இறையானை மதிற்கச்சி 
ஏகம்ப மேயானை என்மனத்தே வைத்தேனே.

42-4/4229
அடுத்தானை உரித்தானை அருச்சுனற்குப் பாசுபதங் 
கொடுத்தானைக் குலவரையே சிலையாகக் கூரம்பு 
தொடுத்தானைப் புரமெரியச் சுனைமல்கு கயிலாயம் 
எடுத்தானைத் தடுத்தானை என்மனத்தே வைத்தேனே.

43-4/4592
நம்பனை நகர மூன்றும் 
எரியுண வெருவ நோக்கும் 
அம்பனை அமுதை யாற்றை 
அணிபொழிற் கச்சி யுள்ளே 
கம்பனைக் கதிர்வெண் திங்கட் 
செஞ்சடைக் கடவுள் தன்னைச் 
செம்பொனைப் பவளத் தூணைச் 
சிந்தியா எழுகின் றேனே.

44-4/4593
ஒருமுழம் உள்ள குட்டம் 
ஒன்பது துளையு டைத்தாய் 
அரைமுழம் அதன் அகலம் 
அதனில்வாழ் முதலை ஐந்து 
பெருமுழை வாய்தல் பற்றிக் 
கிடந்துநான் பிதற்று கின்றேன் 
கருமுகில் தவழும் மாடக் 
கச்சியே கம்ப னீரே.

45-4/4594
மலையினார் மகளோர் பாக 
மைந்தனார் மழுவொன் றேந்திச் 
சிலையினால் மதில்கள் மூன்றுந் 
தீயெழச் செற்ற செல்வர் 
இலையினார் சூலம் ஏந்தி 
ஏகம்பம் மேவி னாரைத் 
தலையினால் வணங்க வல்லார் 
தலைவர்க்குந் தலைவர் தாமே.

46-4/4595
பூத்தபொற் கொன்றை மாலை 
புரிசடைக் கணிந்த செல்வர் 
தீர்த்தமாங் கங்கை யாளைத் 
திருமுடி திகழ வைத்து 
ஏத்துவார் ஏத்த நின்ற 
ஏகம்பம் மேவி னாரை 
வாழ்த்துமா றறிய மாட்டேன் 
மால்கொடு மயங்கி னேனே.

47-4/4596
மையினார் மலர்நெ டுங்கண் 
மங்கையோர் பங்க ராகிக் 
கையிலோர் கபாலம் ஏந்திக் 
கடைதொறும் பலிகொள் வார்தாம் 
எய்வதோர் ஏனம் ஓட்டி 
ஏகம்பம் மேவி னாரைக் 
கையினாற் றொழவல் லார்க்குக் 
கடுவினை களைய லாமே.

48-4/4597
தருவினை மருவுங் கங்கை 
தங்கிய சடையன் எங்கள் 
அருவினை அகல நல்கும் 
அண்ணலை அமரர் போற்றுந் 
திருவினைத் திருவே கம்பஞ் 
செப்பிட உறைய வல்ல 
உருவினை உருகி ஆங்கே 
உள்ளத்தால் உகக்கின் றேனே.

49-4/4598
கொண்டதோர் கோல மாகிக் 
கோலக்கா வுடைய கூத்தன் 
உண்டதோர் நஞ்ச மாகில் 
உலகெலாம் உய்ய உண்டான் 
எண்டிசை யோரும் ஏத்த 
நின்றஏ கம்பன் றன்னைக் 
கண்டுநான் அடிமை செய்வான் 
கருதியே திரிகின் றேனே.

50-4/4599
படமுடை அரவி னோடு 
பனிமதி யதனைச் சூடிக் 
கடமுடை யுரிவை மூடிக் 
கண்டவர் அஞ்ச அம்ம 
இடமுடைக் கச்சி தன்னுள் 
ஏகம்பம் மேவி னான்றன் 
நடமுடை யாடல் காண 
ஞாலந்தான் உய்ந்த வாறே.

51-4/4600
பொன்றிகழ் கொன்றை மாலை 
பொருந்திய நெடுந்தண் மார்பர் 
நன்றியிற் புகுந்தெ னுள்ளம் 
மௌ;ளவே நவில நின்று 
குன்றியில் அடுத்த மேனிக் 
குவளையங் கண்டர் எம்மை 
இன்றுயில் போது கண்டார் 
இனியர்ஏ கம்ப னாரே.

52-4/4601
துருத்தியார் பழனத் துள்ளார் 
தொண்டர்கள் பலரும் ஏத்த 
அருத்தியால் அன்பு செய்வார் 
அவரவர்க் கருள்கள் செய்தே 
எருத்தினை இசைய ஏறி 
ஏகம்பம் மேவி னார்க்கு 
வருத்திநின் றடிமை செய்வார் 
வல்வினை மாயு மன்றே.

53-4/5114
ஓதுவித் தாய்முன் அறவுரை 
காட்டி அமணரொடே 
காதுவித் தாய்கட்ட நோய்பிணி 
தீர்த்தாய் கலந்தருளிப் 
போதுவித் தாய்நின் பணிபிழைக் 
கிற்புளி யம்வளாரால் 
மோதுவிப் பாய்உகப் பாய்முனி 
வாய்கச்சி யேகம்பனே.

54-4/5115
எத்தைக்கொண் டெத்தகை ஏழை 
அமணொ டிசைவித்தெனைக் 
கொத்தைக்கு மூங்கர் வழிகாட்டு 
வித்தென்னைக் கோகுசெய்தாய் 
முத்தின் திரளும் பளிங்கினிற் 
சோதியும் மொய்பவளத் 
தொத்தினை யேய்க்கும் படியாய் 
பொழிற்கச்சி யேகம்பனே.

55-4/5116
மெய்யம்பு கோத்த விசயனோ 
டன்றொரு வேடுவனாய்ப் 
பொய்யம்பெய் தாவ மருளிச்செய் 
தாய்புர மூன்றெரியக் 
கையம்பெய் தாய்நுன் கழலடி 
போற்றாக் கயவர்நெஞ்சிற் 
குய்யம்பெய் தாய்கொடி மாமதில் 
சூழ்கச்சி யேகம்பனே.

56-4/5117
குறிக்கொண் டிருந்துசெந் தாமரை 
ஆயிரம் வைகல்வைகல் 
நெறிப்பட இண்டை புனைகின்ற 
மாலை நிறையழிப்பான் 
கறைக்கண்ட நீயொரு பூக்குறை 
வித்துக்கண் சூல்விப்பதே 
பிறைத்துண்ட வார்சடை யாய்பெருங் 
காஞ்சியெம் பிஞ்ஞகனே.

57-4/5118
உரைக்குங் கழிந்திங் குணர்வரி 
யான்உள்கு வார்வினையைக் 
கரைக்கு மெனக்கை தொழுவதல் 
லாற்கதி ரோர்களெல்லாம் 
விரைக்கொண் மலரவன் மால்எண் 
வசுக்கள்ஏ காதசர்கள் 
இரைக்கும் அமிர்தர்க் கறியவொண் 
ணானெங்கள் ஏகம்பனே.

58-4/5119
கருவுற்ற நாள்முத லாகவுன் 
பாதமே காண்பதற்கு 
உருகிற்றென் னுள்ளமும் நானுங் 
கிடந்தலந் தெய்த்தொழிந்தேன் 
திருவொற்றி ய[ரா திருவால 
வாயா திருவாரூரா 
ஒருபற் றிலாமையுங் கண்டிரங் 
காய்கச்சி யேகம்பனே.

59-4/5120
அரிஅயன் இந்திரன் சந்திரா 
தித்தர் அமரரெல்லாம் 
உரியநின் கொற்றக் கடைத்தலை 
யார்உணங் காக்கிடந்தார் 
புரிதரு புன்சடைப் போக 
முனிவர் புலம்புகின்றார் 
எரிதரு செஞ்சடை ஏகம்ப 
என்னோ திருக்குறிப்பே.

60-4/5121
பாம்பரைச் சேர்த்திப் படருஞ் 
சடைமுடிப் பால்வண்ணனே 
கூம்பலைச் செய்த கரதலத் 
தன்பர்கள் கூடிப்பன்னாள் 
சாம்பலைப் பூசித் தரையிற் 
புரண்டுநின் றாள்சரணென் 
றேம்பலிப் பார்கட் கிரங்குகண் 
டாய்கச்சி யேகம்பனே.

61-4/5122
ஏன்றுகொண் டாயென்னை எம்பெரு 
மானினி யல்லமென்னிற் 
சான்றுகண் டாய்இவ் வுலகமெல் 
லாந்தனி யேனென்றென்னை 
ஊன்றிநின் றாரைவர்க் கொற்றிவைத் 
தாய்பின்னை ஒற்றியெல்லாஞ் 
சோன்றுகொண் டாய்கச்சி யேகம்ப 
மேய சுடர்வண்ணனே.

62-4/5123
உந்திநின் றாருன்றன் ஓலக்கச் 
சூளைகள் வாய்தல்பற்றித் 
துன்றிநின் றார்தொல்லை வானவ 
ரீட்டம் பணியறிவான் 
வந்துநின் றாரய னுந்திரு 
மாலும் மதிற்கச்சியாய் 
இந்தநின் றோமினி எங்ஙன 
மோவந் திறைஞ்சுவதே.

63-5/5696
பண்டு செய்த பழவினை யின்பயன்
கண்டுங் கண்டுங் களித்திகாண் நெஞ்சமே
வண்டு லாமலர்ச் செஞ்சடை யேகம்பன்
தொண்ட னாய்த்திரி யாய்துயர் தீரவே.

64-5/5697
நச்சி நாளும் நயந்தடி யார்தொழ
இச்சை யாலுமை நங்கை வழிபடக்
கொச்சை யார்குறு கார்செறி தீம்பொழிற்
கச்சி யேகம்ப மேகை தொழுமினே.

65-5/5698
ஊனி லாவி இயங்கி உலகெலாம்
தானு லாவிய தன்மைய ராகிலும்
வானு லாவிய பாணி பிறங்கவெங்
கானி லாடுவர் கச்சியே கம்பரே.

66-5/5699
இமையா முக்கணர் என்னெஞ்சத் துள்ளவர்
தமையா ரும்மறி வொண்ணாத் தகைமையர்
இமையோ ரேத்த இருந்தவன் ஏகம்பன்
நமையா ளும்மவ னைத்தொழு மின்களே.

67-5/5700
மருந்தி னோடுநற் சுற்றமும் மக்களும்
பொருந்தி நின்றெனக் காயவெம் புண்ணியன்
கருந்த டங்கண்ணி னாளுமை கைதொழ
இருந்த வன்கச்சி ஏகம்பத் தெந்தையே.

68-5/5701
பொருளி னோடுநற் சுற்றமும் பற்றிலர்க்
கருளும் நன்மைதந் தாய அரும்பொருள்
சுருள்கொள் செஞ்சடை யான்கச்சி யேகம்பம்
இருள்கெடச் சென்று கைதொழு தேத்துமே.

69-5/5702
மூக்கு வாய்செவி கண்ணுட லாகிவந்
தாக்கும் ஐவர்தம் ஆப்பை அவிழ்த்தருள்
நோக்கு வான்நமை நோய்வினை வாராமே
காக்கும் நாயகன் கச்சி யேகம்பனே.

70-5/5703
பண்ணில் ஓசை பழத்தினில் இன்சுவை
பெண்ணொ டாணென்று பேசற் கரியவன்
வண்ண மில்லி வடிவுவே றாயவன்
கண்ணி லுண்மணி கச்சி யேகம்பனே.

71-5/5704
திருவின் நாயகன் செம்மலர் மேலயன்
வெருவ நீண்ட விளங்கொளிச் சோதியான்
ஒருவ னாயுணர் வாயுணர் வல்லதோர்
கருவுள் நாயகன் கச்சி யேகம்பனே.

72-5/5705
இடுகு நுண்ணிடை ஏந்திள மென்முலை
வடிவின் மாதர் திறம்மனம் வையன்மின்
பொடிகொள் மேனியன் பூம்பொழிற் கச்சியுள்
அடிகள் எம்மை அருந்துயர் தீர்ப்பரே.

73-5/5706
இலங்கை வேந்தன் இராவணன் சென்றுதன்
விலங்க லையெடுக் கவ்விர லூன்றலுங்
கலங்கிக் கச்சியே கம்பவோ வென்றலும்
நலங்கொள் செலவளித் தானெங்கள் நாதனே.

74-5/5707
பூமே லானும் பூமகள் கேள்வனும்
நாமே தேவ ரெனாமை நடுக்குறத்
தீமே வும்முரு வாதிரு வேகம்பா
ஆமோ அல்லற் படவடி யோங்களே.

75-5/5708
அருந்தி றல்அம ரர்அயன் மாலொடு
திருந்த நின்று வழிபடத் தேவியோ
டிருந்த வன்னெழி லார்கச்சி யேகம்பம்
பொருந்தச் சென்று புடைபட் டெழுதுமே.

76-5/5709
கறைகொள் கண்டத்தெண் டோ ளிறை முக்கணன்
மறைகொள் நாவினன் வானவர்க் காதியான்
உறையும் பூம்பொழில் சூழ்கச்சி யேகம்பம்
முறைமை யாற்சென்று முந்தித் தொழுதுமே.

77-5/5710
பொறிப்பு லன்களைப் போக்கறுத் துள்ளத்தை
நெறிப்ப டுத்து நினைந்தவர் சிந்தையுள்
அறிப்பு றும்மமு தாயவன் ஏகம்பம்
குறிப்பி னாற்சென்று கூடித் தொழுதுமே.

78-5/5711
சிந்தை யுட்சிவ மாய்நின்ற செம்மையோ
டந்தி யாய்அன லாய்ப்புனல் வானமாய்
புந்தி யாய்ப்புகுந் துள்ளம் நிறைந்தவெம்
எந்தை யேகம்பம் ஏத்தித் தொழுமினே.

79-5/5712
சாக்கி யத்தொடு மற்றுஞ் சமண்படும்
பாக்கி யம்மிலார் பாடு செலாதுறப்
பூக்கொள் சேவடி யான்கச்சி யேகம்பம்
நாக்கொ டேத்தி நயந்து தொழுதுமே.

80-5/5713
மூப்பி னோடு முனிவுறுத் தெந்தமை
ஆர்ப்ப தன்முன் னணிஅம ரர்க்கிறை
காப்ப தாய கடிபொழில் ஏகம்பம்
சேர்ப்ப தாகநாஞ் சென்றடைந் துய்துமே.

81-5/5714
ஆலு மாமயிற் சாயல்நல் லாரொடுஞ்
சால நீயுறு மால்தவிர் நெஞ்சமே
நீல மாமிடற் றண்ணலே கம்பனார்
கோல மாமலர்ப் பாதமே கும்பிடே.

82-5/5715
பொய்ய னைத்தையும் விட்டவர் புந்தியுள்
மெய்ய னைச்சுடர் வெண்மழு வேந்திய
கைய னைக்கச்சி யேகம்பம் மேவிய
ஐய னைத்தொழு வார்க்கில்லை யல்லலே.

83-5/5716
அரக்கன் றன்வலி உன்னிக் கயிலையை
நெருக்கிச் சென்றெடுத் தான்முடி தோள்நெரித்
திரக்க இன்னிசை கேட்டவன் ஏகம்பந்
தருக்க தாகநாஞ் சார்ந்து தொழுதுமே.

84-6/6883
கூற்றுவன்காண் கூற்றுவனைக் குமைத்த கோன்காண்
குவலயன்காண் குவலயத்தின் நீரா னான்காண்
காற்றவன்காண் கனலவன்காண் கலிக்கும் மின்காண்
கனபவளச் செம்மேனி கலந்த வெள்ளை
நீற்றவன்காண் நிலாவு[ருஞ் சென்னி யான்காண்
நிறையார்ந்த புனற்கங்கை நிமிர்ச டைமேல்
ஏற்றவன்காண் எழிலாறும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

85-6/6884
பரந்தவன்காண் பல்லுயிர்க ளாகி யெங்கும்
பணிந்தெழுவார் பாவமும் வினையும் போகத்
துரந்தவன்காண் தூமலரங் கண்ணி யான்காண்
தோற்ற நிலையிறுதிப் பொருளாய் வந்த
மருந்தவன்காண் வையங்கள் பொறைதீர்ப் பான்காண்
மலர்தூவி நினைந்தெழுவா ருள்ளம் நீங்கா
திருந்தவன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

86-6/6885
நீற்றவன்காண் நீராகித் தீயா னான்காண்
நிறைமழுவுந் தமருகமும் எரியுங் கையில்
தோற்றவன்காண் தோற்றக்கே டில்லா தான்காண்
துணையிலிகாண் துணையென்று தொழுவா ருள்ளம்
போற்றவன்காண் புகழ்கள்தமைப் படைத்தான் றான்காண்
பொறியரவும் விரிசடைமேற் புனலுங் கங்கை
ஏற்றவன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

87-6/6886
தாயவன்காண் உலகிற்குத் தன்னொப் பில்லாத் 
தத்துவன்காண் மலைமங்கை பங்கா வென்பார்
வாயவன்காண் வரும்பிறவி நோய்தீர்ப் பான்காண்
வானவர்க்குந் தானவர்க்கும் மண்ணு ளோர்க்குஞ்
சேயவன்காண் நினைவார்க்குச் சித்த மாரத் 
திருவடியே உள்கிநினைந் தெழுவா ருள்ளம்
ஏயவன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

88-6/6887
அடுத்தானை யுரித்தான் காண் ... ... 
... ... ... ...

இச்செய்யுளில் எஞ்சிய பாகம் சிதைந்து போயிற்று.

89-6/6888
அழித்தவன்காண் எயில்மூன்றும் அயில்வா யம்பால்
ஐயாறும் இடைமருதும் ஆள்வான் றான்காண்
பழித்தவன்காண் அடையாரை அடைவார் தங்கள் 
பற்றவன்காண் புற்றரவ நாணி னான்காண்
சுழித்தவன்காண் முடிக்கங்கை அடியே போற்றுந் 
தூயமா முனிவர்க்காப் பார்மேல் நிற்க
இழித்தவன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

90-6/6889
அசைந்தவன்காண் நடமாடிப் பாடல் பேணி
அழல்வண்ணத் தில்லடியும் முடியுந் தேடப்
பசைந்தவன்காண் பேய்க்கணங்கள் பரவி யேத்தும் 
பான்மையன்காண் பரவிநினைந் தெழுவார் தம்பால்
கசிந்தவன்காண் கரியினுரி போர்த்தான் றான்காண்
கடலில்விட முண்டமரர்க் கமுத மீய
இசைந்தவன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

91-6/6890
முடித்தவன்காண் வன்கூற்றைச் சீற்றத் தீயால் 
வலியார்தம் புரமூன்றும் வேவச் சாபம்
பிடித்தவன்காண் பிஞ்ஞகனாம் வேடத் தான்காண்
பிணையல்வெறி கமழ்கொன்றை அரவு சென்னி
முடித்தவன்காண் மூவிலைநல் வேலி னான்காண்
முழங்கியுரு மெனத்தோன்று மழையாய் மின்னி
இடித்தவன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

92-6/6891
வருந்தான்காண் மனமுருகி நினையா தார்க்கு 
வஞ்சகன்காண் அஞ்செழுத்து நினைவார்க் கென்றும்
மருந்தவன்காண் வான்பிணிகள் தீரும் வண்ணம்
வானகமும் மண்ணகமு மற்று மாகிப்
பரந்தவன்காண் படர்சடையெட் டுடையான் றான்காண்
பங்கயத்தோன் றன்சிரத்தை யேந்தி ய[ரூர்
இரந்தவன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

93-6/6892
வெம்மான உழுவையத ளுரிபோர்த் தான்காண்
வேதத்தின் பொருளான்காண் என்றி யம்பி
விம்மாநின் றழுவார்கட் களிப்பான் றான்காண்
விடையேறித் திரிவான்காண் நடஞ்செய் பூதத்
தம்மான்காண் அகலிடங்கள் தாங்கி னான்காண்
அற்புதன்காண் சொற்பதமுங் கடந்து நின்ற
எம்மான்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

94-6/6893
அறுத்தான்காண் அயன்சிரத்தை அமரர் வேண்ட
ஆழ்கடலின் நஞ்சுண்டங் கணிநீர்க் கங்கை
செறுத்தான்காண் தேவர்க்குந் தேவன் றான்காண்
திசையனைத்துந் தொழுதேத்தக் கலைமான் கையிற்
பொறுத்தான்காண் புகலிடத்தை நலிய வந்து 
பொருகயிலை யெடுத்தவன்றன் முடிதோள் நாலஞ்
சிறுத்தான்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

95-6/6894
உரித்தவன்காண் உரக்களிற்றை உமையாள் ஒல்க
ஓங்காரத் தொருவன்காண் உணர்மெய்ஞ் ஞானம்
விரித்தவன்காண் விரித்தநால் வேதத் தான்காண்
வியனுலகிற் பல்லுயிரை விதியி னாலே
தெரித்தவன்காண் சில்லுருவாய்த் தோன்றி யெங்குந்
திரண்டவன்காண் திரிபுரத்தை வேவ வில்லால்
எரித்தவன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

96-6/6895
நேசன்காண் நேசர்க்கு நேசந் தன்பால் 
இல்லாத நெஞ்சத்து நீசர் தம்மைக்
கூசன்காண் கூசாதார் நெஞ்சு தஞ்சே 
குடிகொண்ட குழகன்காண் அழகார் கொன்றை
வாசன்காண் மலைமங்கை பங்கன் றான்காண்
வானவர்கள் எப்பொழுதும் வணங்கி யேத்தும்
ஈசன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

97-6/6896
பொறையவன்காண் பூமியேழ் தாங்கி யோங்கும் 
புண்ணியன்காண் நண்ணியபுண் டரிகப் போதின்
மறையவன்காண் மறையவனைப் பயந்தோன் றான்காண்
வார்சடைமா சுணமணிந்து வளரும் பிள்ளைப்
பிறையவன்காண் பிறைதிகழும் எயிற்றுப் பேழ்வாய்ப் 
பேயோடங் கிடுகாட்டில் எல்லி யாடும்
இறையவன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

98-6/6897
பாரவன்காண் விசும்பவன்காண் பவ்வந் தான்காண்
பனிவரைகள் இரவினொடு பகலாய் நின்ற
சீரவன்காண் திசையவன்காண் திசைக ளெட்டுஞ்
செறிந்தவன்காண் சிறந்தடியார் சிந்தை செய்யும்
பேரவன்காண் பேராயி ரங்க ளேத்தும் 
பெரியவன்காண் அரியவன்காண் பெற்ற மூர்ந்த
ஏரவன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

99-6/6898
பெருந்தவத்தெம் பிஞ்ஞகன்காண் பிறைசூ டிகாண்
பேதையேன் வாதையுறு பிணியைத் தீர்க்கும்
மருந்தவன்காண் மந்திரங்க ளாயி னான்காண்
வானவர்கள் தாம்வணங்கும் மாதே வன்காண்
அருந்தவத்தான் ஆயிழையாள் உமையாள் பாகம் 
அமர்ந்தவன்காண் அமரர்கள்தாம் அர்ச்சித் தேத்த
இருந்தவன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

100-6/6899
ஆய்ந்தவன்காண் அருமறையோ டங்க மாறும்
அணிந்தவன்காண் ஆடரவோ டென்பு மாமை
காய்ந்தவன்காண் கண்ணழலாற் காம னாகங்
கனன்றெழுந்த காலனுடல் பொடியாய் வீழப்
பாய்ந்தவன்காண் பண்டுபல சருகாற் பந்தர் 
பயின்றநுற் சிலந்திக்குப் பாராள் செல்வம்
ஈந்தவன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

101-6/6900
உமையவளை யொருபாகஞ் சேர்த்தி னான்காண்
உகந்தொலிநீர்க் கங்கைசடை யொழுக்கி னான்காண்
இமய வடகயிலைச் செல்வன் றான்காண்
இல்பலிக்குச் சென்றுழலும் நல்கூர்ந் தான்காண்
சமயமவை ஆறினுக்குந் தலைவன் றான்காண்
தத்துவன்காண் உத்தமன்காண் தானே யாய
இமையவன்காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

102-6/6901
தொண்டுபடு தொண்டர்துயர் தீர்ப்பான் றான்காண்
தூமலர்ச்சே வடியிணையெஞ் சோதி யான்காண்
உண்டுபடு விடங்கண்டத் தொடுக்கி னான்காண்
ஒலிகடலி லமுதமரர்க் குதவி னான்காண்
வண்டுபடு மலர்க்கொன்றை மாலை யான்காண்
வாண்மதியாய் நாண்மீனு மாயி னான்காண்
எண்டிசையும் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

103-6/6902
முந்தைகாண் மூவரினு முதலா னான்காண்
மூவிலைவேல் மூர்த்திகாண் முருக வேட்குத்
தந்தைகாண் தண்கடமா முகத்தி னாற்குத் 
தாதைகாண் தாழ்ந்தடியே வணங்கு வார்க்குச்
சிந்தைகாண் சிந்தாத சித்தத் தார்க்குச் 
சிவனவன்காண் செங்கண்மால் விடையொன் றேறும்
எந்தைகாண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

104-6/6903
பொன்னிசையும் புரிசடையெம் புனிதன் றான்காண்
பூதகண நாதன்காண் புலித்தோ லாடை
தன்னிசைய வைத்தவெழி லரவி னான்காண்
சங்கவெண் குழைக்காதிற் சதுரன் றான்காண்
மின்னிசையும் வெள்ளெயிற்றோன் வெகுண்டு வெற்பை 
எடுக்கவடி அடர்ப்பமீண் டவன்றன் வாயில்
இன்னிசைகேட் டிலங்கொளிவாள் ஈந்தோன் கச்சி 
ஏகம்பன் காணவனென் எண்ணத் தானே.

105-7/7848
ஆலந் தானுகந் தமுதுசெய் தானை
 ஆதி யைஅம ரர்தொழு தேத்துஞ் 
சீலந் தான்பெரி தும்முடை யானைச் 
 சிந்திப் பாரவர் சிந்தையு ளானை 
ஏல வார்குழ லாள்உமை நங்கை 
 என்றும் ஏத்தி வழிபடப் பெற்ற 
கால காலனைக் கம்பனெம் மானைக் 
 காணக் கண்அடி யேன்பெற்ற வாறே.

106-7/7849
உற்ற வர்க்குத வும்பெரு மானை 
 ஊர்வ தொன்றுடை யான்உம்பர் கோனைப் 
பற்றி னார்க்கென்றும் பற்றவன் றன்னைப் 
 பாவிப் பார்மனம் பரவிக்கொண் டானை 
அற்ற மில்புக ழாள்உமை நங்கை 
 ஆத ரித்து வழிபடப் பெற்ற 
கற்றை வார்சடைக் கம்பனெம் மானைக் 
 காணக் கண்அடி யேன்பெற்ற வாறே.

107-7/7850
திரியும் முப்புரம் தீப்பிழம் பாகச் 
 செங்கண் மால்விடை மேற்றிகழ் வானைக் 
கரியின் ஈருரி போர்த்துகந் தானைக் 
 காம னைக்கன லாவிழித் தானை 
வரிகொள் வெள்வளை யாள்உமை நங்கை 
 மருவி யேத்தி வழிபடப் பெற்ற 
மூபெரிய கம்பனை எங்கள்பி ரானைக் 
 காணக் கண்அடி யேன்பெற்ற வாறே. 
மூகாமாட்சியம்மையால் பூசிக்கப்பட்ட ஏகாம்பர 
நாதரே பெரியகம்பர்.

108-7/7851
குண்ட லந்திகழ் காதுடை யானைக்
 கூற்று தைத்த கொடுந்தொழி லானை 
வண்டலம் புமலர்க் கொன்றையி னானை 
 வாள ராமதி சேர்சடை யானைக் 
கெண்டை யந்தடங் கண்ணுமை நங்கை 
 கெழுமி யேத்தி வழிபடப் பெற்ற 
கண்டம் நஞ்சுடைக் கம்பனெம் மானைக் 
 காணக் கண்அடி யேன்பெற்ற வறே.

109-7/7852
வெல்லும் வெண்மழு ஒன்றுடை யானை
 வேலை நஞ்சுண்ட வித்தகன் றன்னை 
அல்லல் தீர்த்தருள் செய்யவல் லானை 
 அரும றையவை அங்கம்வல் லானை 
எல்லை யிற்புக ழாள்உமை நங்கை 
 என்றும் ஏத்தி வழிபடப் பெற்ற 
மூநல்ல கம்பனை எங்கள் பிரானை 
 காணக் கண்அடி யேன்பெற்ற வாறே. 
மூஉருத்திரராற் பூசிக்கப்பட்ட சிவலிங்கப் பெருமானுக்கு 
நல்லகம்பனென்றுபெயர்.

110-7/7853
திங்கள் தங்கிய சடையுடை யானைத்
 தேவ தேவனைச் செழுங்கடல் வளருஞ் 
சங்க வெண்குழைக் காதுடை யானைச் 
 சாம வேதம் பெரிதுகப் பானை 
மங்கை நங்கை மலைமகள் கண்டு 
 மருவி ஏத்தி வழிபடப் பெற்ற 
கங்கை யாளனைக் கம்பனெம் மானைக் 
 காணக் கண்அடி யேன்பெற்ற வாறே.

111-7/7854
விண்ண வர்தொழு தேத்தநின் றானை
 வேதந் தான்விரித் தோதவல் லானை 
நண்ணி னார்க்கென்றும் நல்லவன் றன்னை 
 நாளும் நாம்உகக் கின்றபி ரானை 
எண்ணில் தொல்புக ழாள்உமை நங்கை 
 என்றும் ஏத்தி வழிபடப் பெற்ற 
கண்ணும் மூன்றுடைக் கம்பனெம் மானைக் 
 காணக் கண்அடி யேன்பெற்ற வாறே.

112-7/7855
சிந்தித் தென்றும் நினைந்தெழு வார்கள் 
 சிந்தை யில்திக ழுஞ்சிவன் றன்னைப் 
பந்தித் தவினைப் பற்றறுப் பானைப் 
 பாலோ டானஞ்சும் ஆட்டுகந் தானை 
அந்த மில்புக ழாள்உமை நங்கை 
 ஆத ரித்து வழிபடப் பெற்ற 
கந்த வார்சடைக் கம்பனெம் மானைக் 
 காணக் கண்அடி யேன்பெற்ற வாறே.

113-7/7856
வரங்கள் பெற்றுழல் வாளரக் கர்தம் 
 வாலி யபுரம் மூன்றெரித் தானை 
நிரம்பி யதக்கன் றன்பெரு வேள்வி 
 நிரந்த ரஞ்செய்த நிட்கண் டகனைப் 
பரந்த தொல்புக ழாள்உமை நங்கை 
 பரவி யேத்தி வழிபடப் பெற்ற 
கரங்கள் எட்டுடைக் கம்பனெம் மானைக் 
 காணக் கண்அடி யேன்பெற்ற வாறே.

114-7/7857
எள்க லின்றி இமையவர் கோனை
 ஈச னைவழி பாடுசெய் வாள்போல் 
உள்ளத் துள்கி உகந்துமை நங்கை 
 வழிபடச் சென்று நின்றவா கண்டு 
வெள்ளங் காட்டி வெருட்டிட அஞ்சி 
 வெருவி ஓடித் தழுவவெளிப் பட்ட 
மூகள்ளக் கம்பனை எங்கள் பிரானைக் 
 காணக் கண்அடி யேன்பெற்ற வாறே. 
 
மூதிருமாலாற் பூசிக்கப்பட்ட சிவலிங்கப் 
பெருமானுக்கு கள்ளக்கம்பனென்றுபெயர்.

115-7/7858
பெற்றம் ஏறுகந் தேறவல் லானைப்
 பெரிய எம்பெரு மானென்றெப் போதுங் 
கற்ற வர்பர வப்படு வானைக் 
 காணக் கண்அடி யேன்பெற்ற தென்று 
கொற்ற வன்கம்பன் கூத்தனெம் மானைக் 
 குளிர்பொ ழிற்றிரு நாவலா ரூரன் 
நற்ற மிழ்இவை ஈரைந்தும் வல்லார் 
 நன்னெ றிஉல கெய்துவர் தாமே.
Thiruvidaivoi