HolyIndia.Org
Holy India Org Add New Temple

தேவாரம்பாடல்எண்[1-8250*] கோயில் : [1-275] வார்த்தைதேடல்

1-1/981
சித்தம் தெளிவீர்காள், அத்தன் ஆரூரைப் 
பத்தி மலர்தூவ, முத்தி யாகுமே.

2-1/982
பிறவி யறுப்பீர்காள், அறவன் ஆரூரை 
மறவா தேத்துமின், துறவி யாகுமே.

3-1/983
துன்பந் துடைப்பீர்காள், அன்பன் அணியாரூர் 
நன்பொன் மலர்தூவ, இன்ப மாகுமே.

4-1/984
உய்ய லுறுவீர்காள், ஐயன் ஆரூரைக் 
கையி னாற்றொழ, நையும் வினைதானே.

5-1/985
பிண்டம் அறுப்பீர்காள், அண்டன் ஆரூரைக் 
கண்டு மலர்தூவ, விண்டு வினைபோமே.

6-1/986
பாசம் அறுப்பீர்காள், ஈசன் அணியாரூர் 
வாச மலர்தூவ, நேச மாகுமே.

7-1/987
வெய்ய வினைதீர, ஐயன் அணியாரூர் 
செய்ய மலர்தூவ, வைய முமதாமே.

8-1/988
அரக்கன் ஆண்மையை, நெருக்கி னானாரூர் 
கரத்தி னாற்றொழத், திருத்த மாகுமே.

9-1/989
துள்ளும் இருவர்க்கும், வள்ளல் ஆரூரை 
உள்ளு மவர்தம்மேல், விள்ளும் வினைதானே.

10-1/990
கடுக்கொள் சீவரை, அடக்கி னானாரூர் 
எடுத்து வாழ்த்துவார், விடுப்பர் வேட்கையே.

11-1/991
சீரூர் சம்பந்தன், ஆரூரைச் சொன்ன 
பாரூர் பாடலார், பேரா ரின்பமே.

12-1/1133
பாடலன் நான்மறையன் படிபட்ட கோலத்தன் திங்கள் 
சூடலன் மூவிலைய சூலம் வலனேந்திக் 
கூடலர் மூவெயிலும் எரியுண்ணக் கூரெரிகொண் டெல்லி 
ஆடலன் ஆதிரையன் ஆரூர் அமர்ந்தானே.

13-1/1134
சோலையில் வண்டினங்கள் சுரும்போ டிசைமுரலச் சூழ்ந்த 
ஆலையின் வெம்புகைபோய் முகில்தோயும் ஆரூரில் 
பாலொடு நெய்தயிரும் பயின்றாடும் பரமேட்டி பாதம் 
காலையும் மாலையும்போய்ப் பணிதல் கருமமே.

14-1/1135
உள்ளமோர் இச்சையினால் உகந்தேத்தித் தொழுமின்தொண்டீர் மெய்யே 
கள்ளம் ஒழிந்திடுமின் கரவா திருபொழுதும் 
வெள்ளமோர் வார்சடைமேற் கரந்திட்ட வெள்ளேற்றான் மேய 
அள்ளல் அகன்கழனி ஆரூர் அடைவோமே.

15-1/1136
வெந்துறு வெண்மழுவாட் படையான் மணிமிடற்றான் அரையின் 
ஐந்தலை யாடரவம் அசைத்தான் அணியாரூர்ப் 
பைந்தளிர்க் கொன்றையந்தார்ப் பரமன் அடிபரவப் பாவம் 
நைந்தறும் வந்தணையும் நாடொறும் நல்லனவே.

16-1/1137
வீடு பிறப்பெளிதாம் அதனை வினவுதிரேல் வெய்ய 
காடிட மாகநின்று கனலேந்திக் கைவீசி 
ஆடும் அவிர்சடையான் அவன்மேய ஆரூரைச் சென்று 
பாடுதல் கைதொழுதல் பணிதல் கருமமே.

17-1/1138
கங்கையோர் வார்சடைமேற் கரந்தான் கிளிமழலைக் கேடில் 
மங்கையோர் கூறுடையான் மறையான் மழுவேந்தும் 
அங்கையி னான்அடியே பரவி யவன்மேய ஆரூர் 
தங்கையினாற் றொழுவார் தடுமாற் றறுப்பாரே.

18-1/1139
நீறணி மேனியனாய் நிரம்பா மதிசூடி நீண்ட 
ஆறணி வார்சடையான் ஆரூர் இனிதமர்ந்தான் 
சேறணி மாமலர்மேல் பிரமன் சிரமரிந்த செங்கண் 
ஏறணி வெல்கொடியான் அவனெம் பெருமானே.

19-1/1140
வல்லியந் தோலுடையான் வளர்திங்கள் கண்ணியினான் வாய்த்த 
நல்லியல் நான்முகத்தோன் தலையின் னறவேற்றான் 
அல்லியங் கோதைதன்னை ஆகத் தமர்ந்தருளி ஆரூர்ப் 
புல்லிய புண்ணியனைத் தொழுவாரும் புண்ணியரே.

20-1/1141
செந்துவர் ஆடையினார் உடைவிட்டு நின்றுழல்வார் சொன்ன 
இந்திர ஞாலமொழிந் தின்புற வேண்டுதிரேல் 
அந்தர மூவெயிலு மரணம் எரிய[ட்டி ஆரூர்த் 
தந்திர மாவுடையான் அவனெந் தலைமையனே.

21-1/1142
நல்ல புனற்புகலித் தமிழ்ஞான சம்பந்தன் நல்ல 
அல்லி மலர்க்கழனி ஆரூர் அமர்ந்தானை 
வல்லதோ ரிச்சையினால் வழிபாடிவை பத்தும் வாய்க்கச் 
சொல்லுதல் கேட்டல்வல்லார் துன்பந் துடைப்பாரே.

22-2/2324
கவனமாய்ச் சோடையாய் நாவெழாப் 
பஞ்சுதோய்ச் சட்ட வுண்டு 
சிவனதாட் சிந்தியாப் பேதைமார் 
போலநீ வெள்கி னாயே 
கவனமாய்ப் பாய்வதோர் ஏறுகந் 
தேறிய காள கண்டன் 
அவனதா ரூர்தொழு துய்யலாம் 
மையல்கொண் டஞ்சல் நெஞ்சே.

23-2/2325
தந்தையார் போயினார் தாயரும் 
போயினார் தாமும் போவார் 
கொந்தவேல் கொண்டொரு கூற்றத்தார் 
பார்க்கின்றார் கொண்டு போவார் 
எந்தநாள் வாழ்வதற் கேமனம் 
வைத்தியால் ஏழை நெஞ்சே 
அந்தணா ரூர்தொழு துய்யலா 
மையல்கொண் டஞ்சல் நெஞ்சே.

24-2/2326
நிணங்குடர் தோல்நரம் பென்புசேர் 
ஆக்கைதான் நிலாய தன்றால் 
குணங்களார்க் கல்லது குற்றம்நீங் 
காதெனக் குலுங்கி னாயே 
வணங்குவார் வானவர் தானவர் 
வைகலும் மனங்கொ டேத்தும் 
அணங்கனா ரூர்தொழு துய்யலாம் 
மையல்கொண் டஞ்சல் நெஞ்சே.

25-2/2327
நீதியால் வாழ்கிலை நாள்செலா 
நின்றன நித்த நோய்கள் 
வாதியா ஆதலால் நாளும்நாள் 
இன்பமே மருவி னாயே 
சாதியார் கின்னரர் தருமனும் 
வருணனும் ஏத்து முக்கண் 
ஆதியா ரூர்தொழு துய்யலாம் 
மையல்கொண் டஞ்சல் நெஞ்சே.

26-2/2328
பிறவியால் வருவன கேடுள 
ஆதலாற் பெரிய இன்பத் 
துறவியார்க் கல்லது துன்பம்நீங் 
காதெனத் தூங்கி னாயே 
மறவல்நீ மார்க்கமே நண்ணினாய் 
தீர்த்தநீர் மல்கு சென்னி 
அறவனா ரூர்தொழு துய்யலாம் 
மையல்கொண் டஞ்சல் நெஞ்சே.

27-2/2329
செடிகொள்நோ யாக்கையம் பாம்பின்வாய்த் 
தேரையாய்ச் சிறு பறவை 
கடிகொள்பூந் தேன்சுவைத் தின்புற 
லாமென்று கருதி னாயே 
முடிகளால் வானவர் முன்பணிந் 
தன்பரா யேத்து முக்கண் 
அடிகளா ரூர்தொழு துய்யலாம் 
மையல்கொண் டஞ்சல் நெஞ்சே.

28-2/2330
ஏறுமால் யானையே சிவிகையந் 
தளகமீச் சேர்ப்பி வட்டில் 
மாறிவா ழுடம்பினார் படுவதோர் 
நடலைக்கு மயங்கி னாயே 
மாறிலா வனமுலை மங்கையோர் 
பங்கினர் மதியம் வைத்த 
ஆறனா ரூர்தொழு துய்யலாம் 
மையல்கொண் டஞ்சல் நெஞ்சே.

29-2/2331
என்பினாற் கழிநிரைத் திறைச்சிமண் 
சுவரெறிந் திதுநம் இல்லம் 
புன்புலால் நாறுதோல் போர்த்துப்பொல் 
லாமையான் முகடு கொண்டு 
முன்பெலாம் ஒன்பது வாய்தலார் 
குரம்பையின் மூழ்கி டாதே 
அன்பனா ரூர்தொழு துய்யலாம் 
மையல்கொண் டஞ்சல் நெஞ்சே.

30-2/2332
தந்தைதாய் தன்னுடன் தோன்றினார் 
புத்திரர் தார மென்னும் 
பந்தம்நீங் காதவர்க் குய்ந்துபோக் 
கில்லெனப் பற்றி னாயே 
வெந்தநீ றாடியார் ஆதியார் 
சோதியார் வேத கீதர் 
எந்தையா ரூர்தொழு துய்யலாம் 
மையல்கொண் டஞ்சல் நெஞ்சே.

31-2/2333
நெடியமால் பிரமனும் நீண்டுமண் 
ணிடந்தின்னம் நேடிக் காணாப் 
படியனார் பவளம்போல் உருவனார் 
பனிவளர் மலையாள் பாக 
வடிவனார் மதிபொதி சடையனார் 
மணியணி கண்டத் தெண்டோ ள் 
அடிகளா ரூர்தொழு துய்யலாம் 
மையல்கொண் டஞ்சல் நெஞ்சே.

32-2/2334
பல்லிதழ் மாதவி அல்லிவண் 
டியாழ்செயுங் காழி ய[ரன் 
நல்லவே நல்லவே சொல்லிய 
ஞானசம் பந்தன் ஆரூர் 
எல்லியம் போதெரி யாடுமெம் 
மீசனை யேத்து பாடல் 
சொல்லவே வல்லவர் தீதிலார் 
ஓதநீர் வைய கத்தே.

33-2/2561
பருக்கையானை மத்தகத் தரிக்குலத் துகிர்ப்புக 
நெருக்கிவாய நித்திலந் நிரக்குநீள் பொருப்பனுர் 
கருக்கொள்சோலை சூழநீடு மாடமாளி கைக்கொடி 
அருக்கன்மண்ட லத்தணாவும் அந்தணாரூ ரென்பதே.

34-2/2562
விண்டவெள்ளெ ருக்கலர்ந்த வன்னிகொன்றை மத்தமும் 
இண்டைகொண்ட செஞ்சடை முடிச்சிவ னிருந்தவு[ர் 
கெண்டைகொண் டலர்ந்தகண்ணி னார்கள்கீத வோசைபோய் 
அண்டரண்டம் ஊடறுக்கும் அந்தணாரூ ரென்பதே.

35-2/2563
கறுத்தநஞ்சம் உண்டிருண்ட கண்டர்காலன் இன்னுயிர் 
மறுத்துமாணி தன்றனாகம் வண்மைசெய்த மைந்தனுர் 
வெறித்துமேதி யோடிமூசு வள்ளைவெள்ளை நீள்கொடி 
அறுத்துமண்டி யாவிபாயும் அந்தணாரூ ரென்பதே.

36-2/2564
அஞ்சுமொன்றி ஆறுவீசி நீறுபூசி மேனியில் 
குஞ்சியார வந்திசெய்ய அஞ்சலென்னி மன்னுமூர் 
பஞ்சியாரு மெல்லடிப் பணைத்தகொங்கை நுண்ணிடை 
அஞ்சொலார் அரங்கெடுக்கும் அந்தணாரூ ரென்பதே.

37-2/2565
சங்குலாவு திங்கள்சூடி தன்னையுன்னு வார்மனத் 
தங்குலாவி நின்றஎங்க ளாதிதேவன் மன்னுமூர் 
தெங்குலாவு சோலைநீடு தேனுலாவு செண்பகம் 
அங்குலாவி யண்டநாறும் அந்தணாரூ ரென்பதே.

38-2/2566
கள்ளநெஞ்ச வஞ்சகக் கருத்தைவிட் டருத்தியோ 
டுள்ளமொன்றி யுள்குவார் உளத்துளான் உகந்தவு[ர் 
துள்ளிவாளை பாய்வயற் சுரும்புலாவு நெய்தல்வாய் 
அள்ளல்நாரை ஆரல்வாரும் அந்தணாரூ ரென்பதே.

39-2/2567
கங்கைபொங்கு செஞ்சடைக் கரந்தகண்டர் காமனை 
மங்கவெங்க ணால்விழித்த மங்கைபங்கன் மன்னுமூர் 
தெங்கினுடு போகிவாழை கொத்திறுத்து மாவின்மேல் 
அங்கண்மந்தி முந்தியேறும் அந்தணாரூ ரென்பதே.

40-2/2568
வரைத்தல மெடுத்தவன் முடித்தலம் முரத்தொடும் 
நெரித்தவன் புரத்தைமுன் னெரித்தவன் னிருந்தவு[ர் 
நிரைத்தமாளி கைத்திருவின் நேரனார்கள் வெண்ணகை 
அரத்தவாய் மடந்தைமார்கள் ஆடுமாரூ ரென்பதே.

41-2/2569
இருந்தவன் கிடந்தவன் னிடந்துவிண் பறந்துமெய் 
வருந்தியும் அளப்பொணாத வானவன் மகிழ்ந்தவு[ர் 
செருந்திஞாழல் புன்னைவன்னி செண்பகஞ் செழுங்குரா 
அரும்புசோலை வாசநாறும் அந்தணாரூ ரென்பதே.

42-2/2570
பறித்தவெண் டலைக்கடுப் படுத்தமேனி யார்தவம் 
வெறித்தவேடன் வேலைநஞ்சம் உண்டகண்டன் மேவுமூர் 
மறித்துமண்டு வண்டல்வாரி மிண்டுநீர் வயற்செநெல் 
அறுத்தவா யசும்புபாயு மந்தணாரூ ரென்பதே.

43-2/2571
வல்லிசோலை சூதநீடு மன்னுவீதி பொன்னுலா 
அல்லிமா தமர்ந்திருந்த அந்தணாரூ ராதியை 
நல்லசொல்லும் ஞானசம் பந்தன்நாவின் இன்னுரை 
வல்லதொண்டர் வானமாள வல்லர்வாய்மை யாகவே.

44-3/3277
அந்த மாயுல காதியு மாயினான் 
வெந்த வெண்பொடிப் பூசிய வேதியன் 
சிந்தை யேபுகுந் தான்திரு வாரூரெம் 
எந்தை தானெனை யேன்றுகொ ளுங்கொலோ.

45-3/3278
கருத்த னேகரு தார்புரம் மூன்றெய்த 
ஒருத்த னேஉமை யாளொரு கூறனே 
திருத்த னேதிரு ஆரூரெந் தீவண்ண 
அருத்த வென்னெனை யஞ்சலென் னாததே.

46-3/3279
மறையன் மாமுனி வன்மரு வார்புரம் 
இறையின் மாத்திரை யில்லெரி ய[ட்டினான் 
சிறைவண் டார்பொழில் சூழ்திரு ஆரூரெம் 
இறைவன் தானெனை யேன்றுகொ ளுங்கொலோ.

47-3/3280
பல்லில் ஓடுகை யேந்திப் பலிதிரிந் 
தெல்லி வந்திடு காட்டெரி யாடுவான் 
செல்வம் மல்கிய தென்திரு ஆரூரான் 
அல்லல் தீர்த்தெனை யஞ்சலெ னுங்கொலோ.

48-3/3281
குருந்த மேறிக் கொடிவிடு மாதவி 
விரிந்த லர்ந்த விரைகமழ் தேன்கொன்றை 
திருந்து மாடங்கள் சூழ்திரு ஆரூரான் 
வருந்தும் போதெனை வாடலெ னுங்கொலோ.

49-3/3282
வார்கொள் மென்முலை யாளொரு பாகமா 
ஊர்க ளாரிடு பிச்சைகொள் உத்தமன் 
சீர்கொள் மாடங்கள் சூழ்திரு ஆரூரான் 
ஆர்க ணாவெனை அஞ்சலெ னாததே.

50-3/3283
வளைக்கை மங்கைநல் லாளையோர் பாகமாத் 
துளைக்கை யானை துயர்படப் போர்த்தவன் 
திளைக்குந் தண்புனல் சூழ்திரு ஆரூரான் 
இளைக்கும் போதெனை யேன்றுகொ ளுங்கொலோ.

51-3/3284
இலங்கை மன்னன் இருபது தோளிறக் 
கலங்கக் கால்விர லாற்கடைக் கண்டவன் 
வலங்கொள் மாமதில் சூழ்திரு ஆரூரான் 
அலங்கல் தந்தெனை யஞ்சலெ னுங்கொலோ.

52-3/3285
நெடிய மாலும் பிரமனும் நேர்கிலாப் 
படிய வன்பனி மாமதிச் சென்னியான் 
செடிகள் நீக்கிய தென்திரு ஆரூரெம் 
அடிகள் தானெனை யஞ்சலெ னுங்கொலோ.

53-3/3286
மாசு மெய்யினர் வண்துவ ராடைகொள் 
காசை போர்க்குங் கலதிகள் சொற்கொளேல் 
தேசம் மல்கிய தென்திரு ஆரூரெம் 
ஈசன் தானெனை யேன்றுகொ ளுங்கொலோ.

54-3/3287
வன்னி கொன்றை மதியொடு கூவிளஞ் 
சென்னி வைத்த பிரான்திரு ஆரூரை 
மன்னு காழியுள் ஞானசம் பந்தன்வாய்ப் 
பன்னு பாடல்வல் லார்க்கில்லை பாவமே.

55-4/4190
பாடிளம் பூதத்தி னானும் 
பவளச்செவ் வாய்வண்ணத் தானுங் 
கூடிள மென்முலை யாளைக் 
கூடிய கோலத்தி னானும் 
ஓடிள வெண்பிறை யானும் 
ஒளிதிகழ் சூலத்தி னானும் 
ஆடிளம் பாம்பசைத் தானும் 
ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.

56-4/4191
நரியைக் குதிரைசெய் வானும் 
நரகரைத் தேவுசெய் வானும் 
விரதங்கொண் டாடவல் லானும் 
விச்சின்றி நாறுசெய் வானும் 
முரசதிர்ந் தானை முன்னோட 
முன்பணிந் தன்பர்கள் ஏத்த 
அரவரைச் சாத்திநின் றானும் 
ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.

57-4/4192
நீறுமெய் பூசவல் லானும் 
நினைப்பவர் நெஞ்சத்து ளானும் 
ஏறுகந் தேறவல் லானும் 
எரிபுரை மேனியி னானும் 
நாறு கரந்தையி னானும் 
நான்மறைக் கண்டத்தி னானும் 
ஆறு சடைக்கரந் தானும் 
ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.

58-4/4193
கொம்புநல் வேனி லவனைக் 
குழைய முறுவல்செய் தானுஞ் 
செம்புனல் கொண்டெயில் மூன்றுந் 
தீயெழக் கண்சிவந் தானும் 
வம்புநற் கொன்றையி னானும் 
வாட்கண்ணி வாட்டம தெய்த 
அம்பர ஈருரி யானும் 
ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.

59-4/4194
ஊழி யளக்கவல் லானும் 
உகப்பவர் உச்சியுள் ளானுந் 
தாழிளஞ் செஞ்சடை யானுந் 
தண்ணமர் திண்கொடி யானுந் 
தோழியர் தூதிடை யாடத் 
தொழுதடி யார்கள் வணங்க 
ஆழி வளைக்கையி னானும் 
ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.

60-4/4195
ஊர்திரை வேலையுள் ளானும் 
உலகிறந் தொண்பொரு ளானுஞ் 
சீர்தரு பாடலுள் ளானுஞ் 
செங்கண் விடைக்கொடி யானும் 
வார்தரு பூங்குழ லாளை 
மருவி யுடன்வைத் தவனும் 
ஆதிரை நாளுகந் தானும் 
ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.

61-4/4196
தொழற்கங்கை துன்னிநின் றார்க்குத் 
தோன்றி யருளவல் லானுங் 
கழற்கங்கை பன்மலர் கொண்டு 
காதல் கனற்றநின் றானுங் 
குழற்கங்கை யாளையுள் வைத்துக் 
கோலச் சடைக்கரந் தானும் 
அழற்கங்கை ஏந்தவல் லானும் 
ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.

62-4/4197
ஆயிரந் தாமரை போலும் 
ஆயிரஞ் சேவடி யானும் 
ஆயிரம் பொன்வரை போலும் 
ஆயிரந் தோளுடை யானும் 
ஆயிர ஞாயிறு போலும் 
ஆயிர நீண்முடி யானும் 
ஆயிரம் பேருகந் தானும் 
ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.

63-4/4198
வீடரங் காநிறுப் பானும் 
விசும்பினை வேதி தொடர 
ஓடரங் காகவைத் தானும் 
ஓங்கியோ ரூழியுள் ளானுங் 
காடரங் காமகிழ்ந் தானுங் 
காரிகை யார்கள் மனத்துள் 
ஆடரங் கத்திடை யானும் 
ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.

64-4/4199
பையஞ் சுடர்விடு நாகப் 
பள்ளிகொள் வானுள்ளத் தானுங் 
கையஞ்சு நான்குடை யானைக் 
கால்விர லாலடர்த் தானும் 
பொய்யஞ்சி வாய்மைகள் பேசிப் 
புகழ்புரிந் தார்க்கருள் செய்யும் 
ஐயஞ்சின் அப்புறத் தானும் 
ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.

65-4/4200
மெய்யெலாம் வெண்ணீறு சண்ணித்த 
மேனியான் தாள்தொ ழாதே 
உய்யலா மென்றெண்ணி உறிதூக்கி 
யுழிதந்தென் உள்ளம் விட்டுக் 
கொய்யுலா மலர்ச்சோலைக் குயில்கூவ 
மயிலாலும் ஆரூ ரரைக் 
கையினாற் றொழா தொழிந்து 
கனியிருக்கக் காய்கவர்ந்த கள்வனேனே.

66-4/4201
என்பிருத்தி நரம்புதோல் புகப்பெய்திட் 
டென்னையோர் உருவ மாக்கி 
இன்பிருத்தி முன்பிருந்த வினைதீர்த்திட் 
டென்னுள்ளங் கோயி லாக்கி 
அன்பிருத்தி அடியேனைக் கூழாட்கொண் 
டருள்செய்த ஆரூ ரர்தம் 
முன்பிருக்கும் விதியின்றி முயல்விட்டுக் 
காக்கைப்பின் போன வாறே.

67-4/4202
பெருகுவித்தென் பாவத்தைப் பண்டெலாங் 
குண்டர்கள்தஞ் சொல்லே கேட்டு 
உருகுவித்தென் உள்ளத்தின் உள்ளிருந்த 
கள்ளத்தைத் தள்ளிப் போக்கி 
அருகுவித்துப் பிணிகாட்டி ஆட்கொண்டு 
பிணிதீர்த்த ஆரூ ரர்தம் 
அருகிருக்கும் விதியின்றி அறமிருக்க 
மறம்விலைக்குக் கொண்ட வாறே.

68-4/4203
குண்டானாய்த் தலைபறித்துக் குவிமுலையார் 
நகைகாணா துழிதர் வேனைப் 
பண்டமாப் படுத்தென்னைப் பால்தலையிற் 
றெளித்துத்தன் பாதங் காட்டித் 
தொண்டெலா மிசைபாடத் தூமுறுவல் 
அருள்செய்யும் ஆரூ ரரைப் 
பண்டெலாம் அறியாதே பனிநீராற் 
பரவைசெயப் பாவித் தேனே.

69-4/4204
துன்னாகத் தேனாகித் துர்ச்சனவர் 
சொற்கேட்டுத் துவர்வாய்க் கொண்டு 
என்னாகத் திரிதந்தீங் கிருகையேற் 
றிடவுண்ட ஏழை யேன்நான் 
பொன்னாகத் தடியேனைப் புகப்பெய்து 
பொருட்படுத்த ஆரூ ரரை 
என்னாகத் திருத்தாதே ஏதன்போர்க் 
காதனாய் அகப்பட் டேனே.

70-4/4205
பப்போதிப் பவணனாய்ப் பறித்ததொரு 
தலையோடே திரிதர் வேனை 
ஒப்போட வோதுவித்தென் உள்ளத்தின் 
உள்ளிருந்தங் குறுதி காட்டி 
அப்போதைக் கப்போதும் அடியவர்கட் 
காரமுதாம் ஆரூ ரரை 
எப்போது நினையாதே இருட்டறையின் 
மலடுகறந் தெய்த்த வாறே.

71-4/4206
கதியொன்றும் அறியாதே கண்ணழலத் 
தலைபறித்துக் கையில் உண்டு 
பதியொன்று நெடுவீதிப் பலர்காண 
நகைநாணா துழிதர் வேற்கு 
மதிதந்த ஆருரில் வார்தேனை 
வாய்மடுத்துப் பருகி உய்யும் 
விதியின்றி மதியிலியேன் விளக்கிருக்க 
மின்மினித்தீக் காய்ந்த வாறே.

72-4/4207
பூவையாய்த் தலைபறித்துப் பொறியற்ற 
சமண்நீசர் சொல்லே கேட்டுக் 
காவிசேர் கண்மடவார்க் கண்டோ டிக் 
கதவடைக்குங் கள்வ னேன்றன் 
ஆவியைப் போகாமே தவிர்த்தென்னை 
யாட்கொண்ட ஆரூ ரரைப் 
பாவியேன் அறியாதே பா|ரிற் 
பயிக்கம்புக் கெய்த்த வாறே.

73-4/4208
ஒட்டாத வாளவுணர் புரம்மூன்றும் 
ஓரம்பின் வாயின் வீழக் 
கட்டானைக் காமனையுங் காலனையுங் 
கண்ணினொடு காலின் வீழ 
அட்டானை ஆரூரில் அம்மானை 
ஆர்வச்செற் றக்கு ரோதந் 
தட்டானைச் சாராதே தவமிருக்க 
அவஞ்செய்து தருக்கி னேனே.

74-4/4209
மறுத்தானோர் வல்லரக்கன் ஈரைந்து 
முடியினொடு தோளுந் தாளும் 
இறுத்தானை எழில்முளரித் தவிசின்மிசை 
இருத்தான்றன் தலையி லொன்றை 
அறுத்தானை ஆரூரில் அம்மானை 
ஆலாலம் உண்டு கண்டங் 
கறுத்தானைக் கருதாதே கரும்பிருக்க 
இரும்புகடித் தெய்த்த வாறே.

75-4/4345
சூலப் படையானைச் சூழாக வீழருவிக் 
கோலத்தோட் குங்குமஞ்சேர் குன்றெட் டுடையானைப் 
பாலொத்த மென்மொழியாள் பங்கனைப் பாங்காய 
ஆலத்தின் கீழானை நான்கண்ட தாரூரே.

76-4/4346
பக்கமே பாரிடங்கள் சூழப் படுதலையிற் 
புக்கவு[ர்ப் பிச்சையேற் றுண்டு பொலிவுடைத்தாய்க் 
கொக்கிறகின் தூவல் கொடியெடுத்த கோவணத்தோ 
டக்கணிந்த அம்மானை நான்கண்ட தாரூரே.

77-4/4347
சேய உலகமுஞ் செல்சார்வு மானானை 
மாயப்போர் வல்லானை மாலைதாழ் மார்பனை 
வேயொத்த தோளியர்தம் மென்முலைமேல் தண்சாந்தின் 
ஆயத் திடையானை நான்கண்ட தாரூரே.

78-4/4348
ஏறேற்ற மாவேறி எண்கணமும் பின்படர 
மாறேற்றார் வல்லரணஞ் சீறி மயானத்தின் 
நீறேற்ற மேனியானாய் நீள்சடைமேல் நீர்ததும்ப 
ஆறேற்ற அந்தணனை நான்கண்ட தாரூரே.

79-4/4349
தாங்கோல வெள்ளெலும்பு பூண்டுதம் ஏறேறிப் 
பாங்கான வு[ர்க்கெல்லாஞ் செல்லும் பரமனார் 
தேங்காவி நாறுந் திருவாரூர்த் தொன்னகரில் 
பூங்கோயி லுள்மகிழ்ந்து போகா திருந்தாரே.

80-4/4350
எம்பட்டம் பட்ட முடையானை யேர்மதியின் 
நும்பட்டஞ் சேர்ந்த நுதலானை அந்திவாய்ச் 
செம்பட் டுடுத்துச் சிறுமா னுரியாடை 
அம்பட் டசைத்தானை நான்கண்ட தாரூரே.

81-4/4351
போழொத்த வெண்மதியஞ் சூடிப் பொலிந்திலங்கு 
வேழத் துரிபோர்த்தான் வெள்வளையாள் தான்வெருவ 
ஊழித்தீ யன்னானை ஓங்கொலிமாப் பூண்டதோர் 
ஆழித்தேர் வித்தகனை நான்கண்ட தாரூரே.

82-4/4352
வஞ்சனையா ரார்பாடுஞ் சாராத மைந்தனைத் 
துஞ்சிருளில் ஆடல் உகந்தானைத் தன்தொண்டர் 
நெஞ்சிருள் கூரும் பொழுது நிலாப்பாரித் 
தஞ்சுடராய் நின்றானை நான்கண்ட தாரூரே.

83-4/4353
காரமுது கொன்றை கடிநாறு தண்ணென்ன 
நீரமுது கோதையோ டாடிய நீள்மார்பன் 
பேரமுத முண்டார்கள் உய்யப் பெருங்கடல்நஞ் 
சாரமுதா வுண்டானை நான்கண்ட தாரூரே.

84-4/4354
தாட வுடுக்கையன் தாமரைப்பூஞ் சேவடியன் 
கோடலா வேடத்தன் கொண்டதோர் வீணையினான் 
ஆடரவக் கிண்கிணிக்கால் அன்னானோர் சேடனை 
ஆடுந்தீக் கூத்தனை நான்கண்ட தாரூரே.

85-4/4355
மஞ்சாடு குன்றடர வு[ன்றி மணிவிரலாற் 
றுஞ்சாப்போர் வாளரக்கன் றோள்நெரியக் கண்குருதிச் 
செஞ்சாந் தணிவித்துத் தன்மார்பில் பால்வெண்ணீற் 
றஞ்சாந் தணிந்தானை நான்கண்ட தாரூரே.

86-4/4356
காண்டலேகருத் தாய்நினைந்திருந் 
தேன்மனம்புகுந் தாய்கழலடி 
பூண்டுகொண் டொழிந்தேன் 
புறம்போயி னாலறையோ 
ஈண்டுமாடங்கள் நீண்டமாளிகை 
மேலெழுகொடி வானிளம்மதி 
தீண்டிவந் துலவுந் 
திருவாரூ ரம்மானே.

87-4/4357
கடம்படந்நட மாடினாய்களை 
கண்ணெனக்கொரு காதல்செய்தடி 
ஒடுங்கி வந்தடைந் 
தேனொழிப்பாய் பிழைப்பவெல்லாம் 
முடங்கிறால்முது நீர்மலங்கிள 
வாளைசெங்கயல் சேல்வரால்களி 
றடைந்த தண்கழனி 
அணியாரூ ரம்மானே.

88-4/4358
அருமணித்தடம் பூண்முலை 
அரம்பையரொ டருளிப்பாடியர் 
உரிமையிற் றொழுவார் 
உத்திர பல்கணத்தார் 
விரிசடைவிர திகளந்தணர் 
சைவர்பாசுப தர்கபாலிகள் 
தெருவினிற் பொலியுந் 
திருவாரூ ரம்மானே.

89-4/4359
பூங்கழல்தொழு தும்பரவியும் 
புண்ணியாபுனி தாவுன்பொற்கழல் 
ஈங்கிருக்கப் பெற்றேன் 
என்னகுறை யுடையேன் 
ஓங்குதெங்கிலை யார்கமுகிப 
வாழைமாவொடு மாதுளம்பல 
தீங்கனி சிதறுந் 
திருவாரூ ரம்மானே.

90-4/4360
நீறுசேர்செழு மார்பினாய்நிரம் 
பாமதியொடு நீள்சடையிடை 
ஆறுபாய வைத்தாய் 
அடியே அடைந்தொழிந்தேன் 
ஏறிவண்டொடு தும்பியஞ்சிற 
கூன்றவிண்ட மலரிதழ்வழி 
தேறல்பாய்ந் தொழுகுந் 
திருவாரூ ரம்மானே.

91-4/4361
அளித்துவந்தடி கைதொழுமவர் 
மேல்வினைகெடு மென்றிவையகங் 
களித்துவந் துடனே 
கலந்தாடக் காதலராய்க் 
குளித்துமூழ்கியுந் தூவியுங்குடைந் 
தாடுகோதையர் குஞ்சியுள்புகத் 
தெளிக்குந் தீர்த்தமறாத் 
திருவாரூ ரம்மானே.

92-4/4362
திரியுமூவெயில் தீயெழச்சிலை 
வாங்கிநின்றவ னேயென்சிந்தையுட் 
பிரியுமா றெங்ஙனே 
பிழைத்தேயும் போகலொட்டேன் 
பெரியசெந்நெற் பிரம்புரிகெந்த 
சாலிதிப்பிய மென்றிவையகத் 
தரியுந் தண்கழனி 
யணியாரூ ரம்மானே.

93-4/4363
பிறத்தலும்பிறந் தாற்பிணிப்பட 
வாய்ந்தசைந்துட லம்புகுந்துநின் 
றிறக்குமா றுளதே 
இழித்தேன் பிறப்பினைநான் 
அறத்தையேபுரிந் தமனத்தனாய் 
ஆர்வச்செற்றக்கு ரோதநீக்கியுன் 
திறத்தனாய் ஒழிந்தேன் 
திருவாரூ ரம்மானே.

94-4/4364
முளைத்தவெண்பிறை மொய்சடையுடை 
யாயெப்போதுமென் னெஞ்சிடங்கொள்ள 
வளைத்துக் கொண்டிருந்தேன் 
வலிசெய்து போகலொட்டேன் 
அளைப்பிரிந்த அலவன்போய்ப்புகு 
தந்தகாலமுங் கண்டுதன்பெடை 
திளைக்குந் தண்கழனித் 
திருவாரூ ரம்மானே.

95-4/4365
நாடினார்கம லம்மலரய 
னோடிரணியன் ஆகங்கீண்டவன் 
நாடிக் காணமாட்டாத் 
தழலாய நம்பானைப் 
பாடுவார்பணி வார்பல்லாண்டிசை 
கூறுபத்தர்கள் சித்தத்துள்புக்குத் 
தேடிக் கண்டுகொண்டேன் 
திருவாரூ ரம்மானே.

96-4/4366
முத்து விதான மணிப்பொற் கவரி முறையாலே 
பத்தர்க ளோடு பாவையர் சூழப் பலிப்பின்னே 
வித்தகக் கோல வெண்டலை மாலை விரதிகள் 
அத்தன் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்.

97-4/4367
நணியார் சேயார் நல்லார் தீயார் நாடோ றும் 
பிணிதான் தீரும் என்று பிறங்கிக் கிடப்பாரும் 
மணியே பொன்னே மைந்தா மணாளா என்பார்கட் 
கணியான் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்.

98-4/4368
வீதிகள் தோறும் வெண்கொடி யோடுவி தானங்கள் 
சோதிகள் விட்டுச் சுடர்மா மணிகள் ஒளிதோன்றச் 
சாதிக ளாய பவளமு முத்துத் தாமங்கள் 
ஆதி ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்.

99-4/4369
குணங்கள் பேசிக் கூடிப் பாடித் தொண்டர்கள் 
பிணங்கித் தம்மிற் பித்தரைப் போலப் பிதற்றுவார் 
வணங்கி நின்று வானவர் வந்து வைகலும் 
அணங்கன் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்.

100-4/4370
நிலவெண் சங்கும் பறையும் ஆர்ப்ப நிற்கில்லாப் 
பலரு மிட்ட கல்ல வடங்கள் பரந்தெங்குங் 
கலவ மஞ்ஞை காரென் றெண்ணிக் களித்துவந் 
தலம ராரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்.

101-4/4371
விம்மா வெருவா விழியாத் தெழியா வெருட்டுவார் 
தம்மாண் பிலராய்த் தரியார் தலையான் முட்டுவார் 
எம்மான் ஈசன் எந்தை எனப்பன் என்பார்கட் 
கம்மான் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்.

102-4/4372
செந்துவர் வாயார் செல்வன் சேவடி சிந்திப்பார் 
மைந்தர்க ளோடு மங்கையர் கூடிம யங்குவார் 
இந்திர னாதி வானவர் சித்தர் எடுத்தேத்தும் 
அந்திரன் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்.

103-4/4373
முடிகள் வணங்கி மூவா தார்கண் முன்செல்ல 
வடிகொள் வேய்த்தோள் வான்அர மங்கையர் பின்செல்லப் 
பொடிகள் பூசிப் பாடுந் தொண்டர் புடைசூழ 
அடிகள் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்.

104-4/4374
துன்பம் நும்மைத் தொழாத நாள்கள் என்பாரும் 
இன்பம் நும்மை யேத்து நாள்கள் என்பாரும் 
நும்பின் எம்மை நுழையப் பணியே என்பாரும் 
அன்பன் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்.

105-4/4375
பாரூர் பௌவத் தானைப் பத்தர் பணிந்தேத்தச் 
சீரூர் பாடல் ஆடல் அறாத செம்மாப்பார்ந் 
தோரூர் ஒழியா துலகம் எங்கும் எடுத்தேத்தும் 
ஆரூ ரன்றன் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்.

106-4/4656
படுகுழிப் பவ்வத் தன்ன 
பண்டியைப் பெய்த வாற்றாற் 
கெடுவதிம் மனிதர் வாழ்க்கை 
காண்டொறுங் கேது கின்றேன் 
முடுகுவர் இருந்துள் ஐவர் 
மூர்க்கரே இவர்க ளோடும் 
அடியனேன் வாழ மாட்டேன் 
ஆரூர்மூ லட்ட னீரே.

107-4/4657
புழுப்பெய்த பண்டி தன்னைப் 
புறமொரு தோலால் மூடி 
ஒழுக்கறா ஒன்ப துவாய் 
ஒற்றுமை யொன்று மில்லை 
சழக்குடை இதனுள் ஐவர் 
சங்கடம் பலவுஞ் செய்ய 
அழிப்பனாய் வாழ மாட்டேன் 
ஆரூர்மூ லட்ட னீரே.

108-4/4658
பஞ்சின்மெல் லடியி னார்கள் 
பாங்கரா யவர்கள் நின்று 
நெஞ்சில்நோய் பலவுஞ் செய்து 
நினையினும் நினைய வொட்டார் 
நஞ்சணி மிடற்றி னானே 
நாதனே நம்ப னேநான் 
அஞ்சினேற் கஞ்ச லென்னீர் 
ஆரூர்மூ லட்ட னீரே.

109-4/4659
கெண்டையந் தடங்கண் நல்லார் 
தம்மையே கெழும வேண்டிக் 
குண்டராய்த் திரிதந் தைவர் 
குலைத்திடர்க் குழியில் நுக்கக் 
கண்டுநான் தரிக்க கில்லேன் 
காத்துக்கொள் கறைசேர் கண்டா 
அண்டவா னவர்கள் போற்றும் 
ஆரூர்மூ லட்ட னீரே.

110-4/4660
தாழ்குழல் இன்சொல் நல்லார் 
தங்களைத் தஞ்ச மென்று 
ஏழையே னாகி நாளும் 
என்செய்கேன் எந்தை பெம்மான் 
வாழ்வதேல் அரிது போலும் 
வைகலும் ஐவர் வந்து 
ஆழ்குழிப் படுத்த வாற்றேன் 
ஆரூர்மூ லட்ட னீரே.

111-4/4661
மாற்றமொன் றருள கில்லீர் 
மதியிலேன் விதியி லாமை 
சீற்றமுந் தீர்த்தல் செய்யீர் 
சிக்கன வுடைய ராகிக் 
கூற்றம்போல் ஐவர் வந்து 
குலைத்திட்டுக் கோகு செய்ய 
ஆற்றவுங் கில்லேன் நாயேன் 
ஆரூர்மூ லட்ட னீரே.

112-4/4662
உயிர்நிலை யுடம்பே காலா 
உள்ளமே தாழி யாகத் 
துயரமே ஏற்ற மாகத் 
துன்பக்கோ லதனைப் பற்றிப் 
பயிர்தனைச் சுழிய விட்டுப் 
பாழ்க்குநீர் இறைத்து மிக்க 
அயர்வினால் ஐவர்க் காற்றேன் 
ஆரூர்மூ லட்ட னீரே.

113-4/4663
கற்றதேல் ஒன்று மில்லை 
காரிகை யாரோ டாடிப் 
பெற்றதேற் பெரிதுந் துன்பம் 
பேதையேன் பிழைப்பி னாலே 
முற்றினால் ஐவர் வந்து 
முறைமுறை துயரஞ் செய்ய 
அற்றுநான் அலந்து போனேன் 
ஆரூர்மூ லட்ட னீரே.

114-4/4664
பத்தனாய் வாழ மாட்டேன் 
பாவியேன் பரவி வந்து 
சித்தத்துள் ஐவர் தீய 
செய்வினை பலவுஞ் செய்ய 
மத்துறு தயிரே போல 
மறுகுமென் னுள்ளந் தானும் 
அத்தனே அமரர் கோவே 
ஆரூர்மூ லட்ட னீரே.

115-4/4665
தடக்கைநா லைந்துங் கொண்டு 
தடவரை தன்னைப் பற்றி 
எடுத்தவன் பேர்க்க ஓடி 
இரிந்தன பூத மெல்லாம் 
முடித்தலை யனைத்துந் தோளும் 
முறிதர இறையே ய[ன்றி 
அடர்த்தருள் செய்த தென்னே 
ஆரூர்மூ லட்ட னீரே.

116-4/4666
குழல்வலங் கொண்ட சொல்லாள் 
கோலவேற் கண்ணி தன்னைக் 
கழல்வலங் கொண்டு நீங்காக் 
கணங்களக் கணங்க ளார 
அழல்வலங் கொண்ட கையான் 
அருட்கதிர் எறிக்கும் ஆரூர் 
தொழல்வலங் கொண்டல் செய்வான் 
தோன்றினார் தோன்றி னாரே.

117-4/4667
நாகத்தை நங்கை அஞ்ச 
நங்கையை மஞ்ஞை யென்று 
வேகத்தைத் தவிர நாகம் 
வேழத்தின் உரிவை போர்த்துப் 
பாகத்தின் நிமிர்தல் செய்யாத் 
திங்களை மின்னென் றஞ்சி 
ஆகத்திற் கிடந்த நாகம் 
அடங்கும்ஆ ரூர னார்க்கே.

118-4/4668
தொழுதகங் குழைய மேவித் 
தோட்டிமை யுடைய தொண்டர் 
அழுதகம் புகுந்து நின்றார் 
அவரவர் போலும் ஆரூர் 
எழிலக நடுவெண் முத்த 
மன்றியும் ஏர்கொள் வேலிப் 
பொழிலகம் விளங்கு திங்கட் 
புதுமுகிழ் சூடி னாரே.

119-4/4669
நஞ்சிருள் மணிகொள் கண்டர் 
நகையிருள் ஈமக் கங்குல் 
வெஞ்சுடர் விளக்கத் தாடி 
விளங்கினார் போலும் மூவா 
வெஞ்சுடர் முகடு தீண்டி 
வெள்ளிநா ராச மன்ன 
அஞ்சுடர் அணிவெண் டிங்கள் 
அணியும்ஆ ரூர னாரே.

120-4/4670
எந்தளிர் நீர்மை கோல 
மேனியென் றிமையோ ரேத்தப் 
பைந்தளிர்க் கொம்ப ரன்ன 
படர்கொடி பயிலப் பட்டுத் 
தஞ்சடைத் தொத்தி னாலுந் 
தம்மதோர் நீர்மை யாலும் 
அந்தளிர் ஆகம் போலும் 
வடிவர்ஆ ரூர னாரே.

121-4/4671
வானகம் விளங்க மல்கும் 
வளங்கெழு மதியஞ் சூடித் 
தானக மழிய வந்து 
தாம்பலி தேர்வர் போலும் 
ஊனகங் கழிந்த ஓட்டில் 
உண்பதும் ஒளிகொள் நஞ்சம் 
ஆனகம் அஞ்சும் ஆடும் 
அடிகள்ஆ ரூர னாரே.

122-4/4672
அஞ்சணை கணையி னானை 
அழலுற அன்று நோக்கி 
அஞ்சணை குழலி னாளை 
அமுதமா அணைந்து நக்கு 
அஞ்சணை அஞ்சும் ஆடி 
ஆடர வாட்டு வார்தாம் 
அஞ்சணை வேலி ஆரூர் 
ஆதரித் திடங்கொண் டாரே.

123-4/4673
வணங்கிமுன் அமரர் ஏத்த 
வல்வினை யான தீரப் 
பிணங்குடைச் சடையில் வைத்த 
பிறையுடைப் பெருமை யண்ணல் 
மணங்கம ழோதி பாகர் 
மதிநிலா வட்டத் தாடி 
அணங்கொடி மாட வீதி 
ஆரூரெம் அடிக ளாரே.

124-4/4674
நகலிடம் பிறர்கட் காக 
நான்மறை யோர்கள் தங்கள் 
புகலிட மாகி வாழும் 
புகலிலி இருவர் கூடி 
இகலிட மாக நீண்டங் 
கீண்டெழில் அழல தாகி 
அகலிடம் பரவி யேத்த 
அடிகள்ஆ ரூர னாரே.

125-4/4675
ஆயிரந் திங்கள் மொய்த்த 
அலைகடல் அமுதம் வாங்கி 
ஆயிரம் அசுரர் வாழும் 
அணிமதில் மூன்றும் வேவ 
ஆயிரந் தோளும் மட்டித் 
தாடிய அசைவு தீர 
ஆயிரம் அடியும் வைத்த 
அடிகள்ஆ ரூர னாரே.

126-4/5134
குலம்பலம் பாவரு குண்டர்முன் 
னேநமக் குண்டுகொலோ 
அலம்பலம் பாவரு தண்புனல் 
ஆரூர் அவிர்சடையான் 
சிலம்பலம் பாவரு சேவடி 
யான்றிரு மூலத்தானம் 
புலம்பலம் பாவரு தொண்டர்க்குத் 
தொண்டராம் புண்ணியமே.

127-4/5135
மற்றிட மின்றி மனைதுறந் 
தல்லுணா வல்லமணர் 
சொற்றிட மென்று துரிசுபட் 
டேனுக்கு முண்டுகொலோ 
விற்றிடம் வாங்கி விசயனோ 
டன்றொரு வேடுவனாய்ப் 
புற்றிடங் கொண்டான்றன் தொண்டர்க்குத் 
தொண்டராம் புண்ணியமே.

128-4/5136
ஒருவடி வின்றிநின் றுண்குண்டர் 
முன்னமக் குண்டுகொலோ 
செருவடி வெஞ்சிலை யாற்புரம் 
அட்டவன் சென்றடையாத் 
திருவுடை யான்றிரு வாரூர்த் 
திருமூலத் தானன்செங்கட் 
பொருவிடை யானடித் தொண்டர்க்குத் 
தொண்டராம் புண்ணியமே.

129-4/5137
மாசினை யேறிய மேனியர் 
வன்கண்ணர் மொண்ணரைவிட் 
டீசனை யேநினைந் தேசறு 
வேனுக்கும் உண்டுகொலோ 
தேசனை ஆரூர்த் திருமூலத் 
தானனைச் சிந்தைசெய்து 
பூசனைப் பூசரர் தொண்டர்க்குத் 
தொண்டராம் புண்ணியமே.

130-4/5138
அருந்தும் பொழுதுரை யாடா 
அமணர் திறமகன்று 
வருந்தி நினைந்தர னேயென்று 
வாழ்த்துவேற் குண்டுகொலோ 
திருந்திய மாமதில் ஆரூர்த் 
திருமூலத் தானனுக்குப் 
பொருந்துந் தவமுடைத் தொண்டர்க்குத் 
தொண்டராம் புண்ணியமே.

131-4/5139
வீங்கிய தோள்களுந் தாள்களு 
மாய்நின்று வெற்றரையே 
மூங்கைகள் போலுண்ணு மூடர்முன் 
னேநமக் குண்டுகொலோ 
தேங்கமழ் சோலைத்தென் னாரூர்த் 
திருமூலத் தானன்செய்ய 
பூங்கழ லானடித் தொண்டர்க்குத் 
தொண்டராம் புண்ணியமே.

132-4/5140
பண்ணிய சாத்திரப் பேய்கள் 
பறிதலைக் குண்டரைவிட் 
டெண்ணிற் புகழீசன் றன்னருள் 
பெற்றேற்கு முண்டுகொலோ 
திண்ணிய மாமதில் ஆரூர்த் 
திருமூலத் தானனெங்கள் 
புண்ணியன் றன்னடித் தொண்டர்க்குத் 
தொண்டராம் புண்ணியமே.

133-4/5141
கரப்பர்கள் மெய்யைத் தலைபறிக் 
கச்சுகம் என்னுங்குண்டர் 
உரைப்பன கேளாதிங் குய்யப்போந் 
தேனுக்கும் உண்டுகொலோ 
திருப்பொலி ஆரூர்த் திருமூலத் 
தானன் திருக்கயிலைப் 
பொருப்பன் விருப்பமர் தொண்டர்க்குத் 
தொண்டராம் புண்ணியமே.

134-4/5142
கையி லிடுசோறு நின்றுண்ணுங் 
காதல் அமணரைவிட் 
டுய்யும் நெறிகண் டிங்குய்யப் 
போந்தேனுக்கு முண்டுகொலோ 
ஐயன் அணிவயல் ஆரூர்த் 
திருமூலத் தானனுக்குப் 
பொய்யன் பிலாவடித் தொண்டர்க்குத் 
தொண்டராம் புண்ணியமே.

135-4/5143
குற்ற முடைய அமணர் 
திறமது கையகன்றிட் 
டுற்ற கருமஞ்செய் துய்யப்போந் 
தேனுக்கும் உண்டுகொலோ 
மற்பொலி தோளான் இராவணன் 
றன்வலி வாட்டுவித்த 
பொற்கழ லானடித் தொண்டர்க்குத் 
தொண்டராம் புண்ணியமே.

136-4/5144
வேம்பினைப் பேசி விடக்கினை 
யோம்பி வினைபெருக்கித் 
தூம்பினைத் தூர்த்தங்கோர் சுற்றந் 
துணையென் றிருத்திர்தொண்டீர் 
ஆம்பலம் பூம்பொய்கை ஆரூர் 
அமர்ந்தான் அடிநிழற்கீழ்ச் 
சாம்பலைப் பூசிச் சலமின்றித் 
தொண்டுபட் டுய்ம்மின்களே.

137-4/5145
ஆராய்ந் தடித்தொண்டர் ஆணிப்பொன் 
ஆரூர் அகத்தடக்கிப் 
பாரூர் பரிப்பத்தம் பங்குனி 
உத்திரம் பாற்படுத்தா 
னாரூர் நறுமலர் நாதன் 
அடித்தொண்டன் நம்பிநந்தி 
நீரால் திருவிளக் கிட்டமை 
நீணா டறியுமன்றே.

138-4/5146
பூம்படி மக்கலம் பொற்படி 
மக்கலம் என்றிவற்றால் 
ஆம்படி மக்கல மாகிலும் 
ஆரூர் இனிதமர்ந்தார் 
தாம்படி மக்கலம் வேண்டுவ 
ரேல்தமிழ் மாலைகளால் 
நாம்படி மக்கலஞ் செய்து 
தொழுதுய் மடநெஞ்சமே.

139-4/5147
துடிக்கின்ற பாம்பரை ஆர்த்துத் 
துளங்கா மதியணிந்து 
முடித்தொண்ட ராகி முனிவர் 
பணிசெய்வ தேயுமன்றிப் 
பொடிக்கொண்டு பூசிப் புகுந்தொண்டர் 
பாதம் பொறுத்தபொற்பால் 
அடித்தொண்டன் நந்தியென் பானுளன் 
ஆரூர் அமுதினுக்கே.

140-4/5148
கரும்பு பிடித்தவர் காயப்பட் 
டாரங்கோர் கோடலியால் 
இரும்பு பிடித்தவர் இன்புறப் 
பட்டார் இவர்கள்நிற்க 
அரும்பவிழ் தண்பொழில் சூழணி 
ஆரூர் அமர்ந்தபெம்மான் 
விரும்பு மனத்தினை யாதொன்று 
நானுன்னை வேண்டுவனே.

141-4/5149
கொடிகொள் விதானங் கவரி 
பறைசங்கங் கைவிளக்கோ 
டிடிவில் பெருஞ்செல்வ மெய்துவர் 
எய்தியும் ஊனமில்லா 
அடிகளும் ஆரூர் அகத்தின 
ராயினும் அந்தவளப் 
பொடிகொண் டணிவார்க் கிருளொக்கு 
நந்தி புறப்படிலே.

142-4/5150
சங்கொலிப் பித்திடு மின்சிறு 
காலைத் தடவழலில் 
குங்கிலி யப்புகைக் கூட்டென்றுங் 
காட்டி இருபதுதோள் 
அங்குலம் வைத்தவன் செங்குரு 
திப்புன லோடஅஞ்ஞான் 
றங்குலி வைத்தான் அடித்தா 
மரையென்னை ஆண்டனவே.

143-5/5280
எப்போ தும்மிறை யும்மற வாதுநீர்
முப்போ தும்பிர மன்றொழ நின்றவன்
செப்போ தும்பொனின் மேனிச் சிவனவன்
அப்போ தைக்கஞ்சல் என்னும்ஆ ரூரனே.

144-5/5281
சடையின் மேலுமோர் தையலை வைத்தவர்
அடைகி லாவர வைஅரை யார்த்தவர்
படையின் நேர்தடங் கண்ணுமை பாகமா
அடைவர் போல்இடு காடர்ஆ ரூரரே.

145-5/5282
விண்ட வெண்டலை யேகல னாகவே
கொண்ட கம்பலி தேருங் குழகனார்
துண்ட வெண்பிறை வைத்த இறையவர்
அண்ட வாணர்க் கருளும்ஆ ரூரரே.

146-5/5283
விடையும் ஏறுவர் வெண்டலை யிற்பலி
கடைகள் தோறுந் திரியுமெங் கண்ணுதல்
உடையுஞ் சீரை உறைவது காட்டிடை
அடைவர் போல்அரங் காகஆ ரூரரே.

147-5/5284
துளைக்கை வேழத் துரியுடல் போர்த்தவர்
வளைக்கை யாளையோர் பாக மகிழ்வெய்தித்
திளைக்குந் திங்கட் சடையிற் திசைமுழு
தளக்கஞ் சிந்தையர் போலும்ஆ ரூரரே.

148-5/5285
பண்ணின் இன்மொழி யாளையோர் பாகமா
விண்ணி னார்விளங் கும்மதி சூடியே
சுண்ண நீறுமெய்ப் பூசிச் சுடலையின்
அண்ணி யாடுவர் போலும்ஆ ரூரரே.

149-5/5286
மட்டு வார்குழ லாளொடு மால்விடை
இட்ட மாவுகந் தேறும் இறைவனார்
கட்டு வாங்கங் கனல்மழு மான்றனோ
டட்ட மாம்புய மாகும்ஆ ரூரரே.

150-5/5287
தேய்ந்த திங்கள் கமழ்சடை யன்கனல்
ஏந்தி எல்லியுள் ஆடும் இறைவனார்
காய்ந்து காமனை நோக்கின கண்ணினார்
ஆய்ந்த நான்மறை யோதும்ஆ ரூரரே.

151-5/5288
உண்டு நஞ்சுகண் டத்துள் அடக்கியங்
கிண்டை செஞ்சடை வைத்த இயல்பினான்
கொண்ட கோவண ஆடையன் கூரெரி
அண்ட வாணர் அடையும்ஆ ரூரரே.

152-5/5289
மாலும் நான்முக னும்மறி கிற்கிலார்
கால னாய அவனைக் கடந்திட்டுச்
சூல மான்மழு வேந்திய கையினார்
ஆலம் உண்டழ காயஆ ரூரரே.

153-5/5290
கொக்க ரைகுழல் வீணை கொடுகொட்டி
பக்க மேபகு வாயன பூதங்கள்
ஒக்க ஆட லுகந்துடன் கூத்தராய்
அக்கி னோடர வார்ப்பர்ஆ ரூரரே.

154-5/5291
எந்த மாதவஞ் செய்தனை நெஞ்சமே
பந்தம் வீடவை யாய பராபரன்
அந்த மில்புகழ் ஆரூர் அரனெறி
சிந்தை யுள்ளுஞ் சிரத்துளுந் தங்கவே.

155-5/5292
வண்டு லாமலர் கொண்டு வளர்சடைக்
கிண்டை மாலை புனைந்தும் இராப்பகல்
தொண்ட ராகித் தொடர்ந்து விடாதவர்க்
கண்டம் ஆளவும் வைப்பர்ஆ ரூரரே.

156-5/5293
துன்பெ லாமற நீங்கிச் சுபத்தராய்
என்பெ லாம்நெக்கி ராப்பக லேத்திநின்
றின்ப ராய்நினைந் தென்றும் இடையறா
அன்ப ராமவர்க் கன்பர்ஆ ரூரரே.

157-5/5294
முருட்டு மெத்தையில் முன்கிடத் தாமுனம்
அரட்டர் ஐவரை ஆசறுத் திட்டுநீர்
முரட்ட டித்தவத் தக்கன்றன் வேள்வியை
அரட்ட டக்கிதன் ஆரூர் அடைமினே.

158-5/5295
எம்மை யாரிலை யானுமு ளேனலேன்
எம்மை யாரும் இதுசெய வல்லரே
அம்மை யாரெனக் கென்றென் றரற்றினேற்
கம்மை யாரைத்தந் தார்ஆரூர் ஐயரே.

159-5/5296
தண்ட ஆளியைத் தக்கன்றன் வேள்வியைச்
செண்ட தாடிய தேவர கண்டனைக்
கண்டு கண்டிவள் காதலித் தன்பதாய்க்
கொண்டி யாயின வாறென்றன் கோதையே.

160-5/5297
இவண மைப்பல பேசத் தொடங்கினாள்
அவண மன்றெனில் ஆரூர் அரனெனும்
பவணி வீதி விடங்கனைக் கண்டிவள்
தவணி யாயின வாறென்றன் தையலே.

161-5/5298
நீரைச் செஞ்சடை வைத்த நிமலனார்
காரொத் தமிடற் றர்கனல் வாயரா
ஆரத் தர்உறை யும்மணி ஆரூரைத்
தூரத் தேதொழு வார்வினை தூளியே.

162-5/5299
உள்ள மேயொன் றுறுதி யுரைப்பன்நான்
வெள்ளந் தாங்கு விரிசடை வேதியன்
அள்ளல் நீர்வயல் ஆரூர் அமர்ந்தவெம்
வள்ளல் சேவடி வாழ்த்தி வணங்கிடே.

163-5/5300
விண்ட மாமலர் மேலுறை வானொடுங்
கொண்டல் வண்ணனுங் கூடி அறிகிலா
அண்ட வாணன்றன் ஆரூர் அடிதொழப்
பண்டை வல்வினை நில்லா பறையுமே.

164-5/5301
மையு லாவிய கண்டத்தன் அண்டத்தன்
கையு லாவிய சூலத்தன் கண்ணுதல்
ஐயன் ஆரூர் அடிதொழு வார்க்கெலாம்
உய்ய லாமல்லல் ஒன்றிலை காண்மினே.

165-6/6485
கைம்மான மதகளிற்றி னுரிவை யான்காண்
கறைக்கண்டன் காண்கண்ணார் நெற்றி யான்காண்
அம்மான்காண் ஆடரவொன் றாட்டி னான்காண்
அனலாடி காண்அயில்வாய்ச் சூலத் தான்காண்
எம்மான்காண் ஏழுலகு மாயி னான்காண்
எரிசுடரோன் காண்இலங்கு மழுவா ளன்காண்
செம்மானத் தொளியன்ன மேனி யான்காண்
திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.

166-6/6486
ஊனேறு படுதலையில் உண்டி யான்காண்
ஓங்காரன் காண்ஊழி முதலா னான்காண்
ஆனேறொன் று{ர்ந்துழலும் ஐயா றன்காண்
அண்டன்காண் அண்டத்துக் கப்பா லான்காண்
மானேறு கரதலத்தெம் மணிகண் டன்காண்
மாதவன்காண் மாதவத்தின் விளைவா னான்காண்
தேனேறு மலர்க்கொன்றைக் கண்ணி யான்காண்
திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.

167-6/6487
ஏவணத்த சிலையான்முப் புரமெய் தான்காண்
இறையவன்காண் மறையவன்காண் ஈசன் றான்காண்
தூவணத்த சுடர்ச்சூலப் படையி னான்காண்
சுடர்மூன்றுங் கண்மூன்றாக் கொண்டான் றான்காண்
ஆவணத்தால் என்றன்னை ஆட்கொண் டான்காண்
அனலாடி காண்அடியார்க் கமிர்தா னான்காண்
தீவணத்த திருவுருவிற் கரியுரு வன்காண்
திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.

168-6/6488
கொங்குவார் மலர்க்கண்ணிக் குற்றா லன்காண்
கொடுமழுவன் காண்கொல்லை வெள்ளேற் றான்காண்
எங்கள்பாற் றுயர்கெடுக்கு மெம்பி ரான்காண்
ஏழ்கடலும் ஏழ்மலையு மாயி னான்காண்
பொங்குமா கருங்கடல்நஞ் சுண்டான் றான்காண்
பொற்று{ண்காண் செம்பவளத் திரள்போல் வான்காண்
செங்கண்வா ளராமதியோ டுடன்வைத் தான்காண்
திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.

169-6/6489
காரேறு நெடுங்குடுமிக் கயிலா யன்காண்
கறைக்கண்டன் காண்கண்ணார் நெற்றி யான்காண்
போரேறு நெடுங்கொடிமே லுயர்த்தி னான்காண்
புண்ணியன்காண் எண்ணரும்பல் குணத்தி னான்காண்
நீரேறு சுடர்ச்சூலப் படையி னான்காண்
நின்மலன்காண் நிகரேது மில்லா தான்காண்
சீரேறு திருமாலோர் பாகத் தான்காண்
திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.

170-6/6490
பிறையரவக் குறுங்கண்ணிச் சடையி னான்காண்
பிறப்பிலிகாண் பெண்ணோடா ணாயி னான்காண்
கறையுருவ மணிமிடற்று வெண்ணீற் றான்காண்
கழல்தொழுவார் பிறப்பறுக்குங் காபா லிகாண்
இறையுருவக் கனவளையாள் இடப்பா கன்காண்
இருநிலன்காண் இருநிலத்துக் கியல்பா னான்காண்
சிறையுருவக் களிவண்டார் செம்மை யான்காண்
திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.

171-6/6491
தலையுருவச் சிரமாலை சூடி னான்காண்
தமருலகந் தலைகலனாப் பலிகொள் வான்காண்
அலையுருவச் சுடராழி ஆக்கி னான்காண்
அவ்வாழி நெடுமாலுக் கருளி னான்காண்
கொலையுருவக் கூற்றுதைத்த கொள்கை யான்காண்
கூரெரிநீர் மண்ணொடுகாற் றாயி னான்காண்
சிலையுருவச் சரந்துரந்த திறத்தி னான்காண்
திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.

172-6/6492
ஐயன்காண் குமரன்காண் ஆதி யான்காண்
அடல்மழுவாள் தானொன்று பியன்மே லேந்து
கையன்காண் கடற்பூதப் படையி னான்காண்
கண்ணெரியால் ஐங்கணையோ னுடல்காய்ந் தான்காண்
வெய்யன்காண் தண்புனல்சூழ் செஞ்சடை யான்காண்
வெண்ணீற்றான் காண்விசயற் கருள்செய் தான்காண்
செய்யன்காண் கரியன்காண் வெளியோன் றான்காண்
திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.

173-6/6493
மலைவளர்த்த மடமங்கை பாகத் தான்காண்
மயானத்தான் காண்மதியஞ் சூடி னான்காண்
இலைவளர்த்த மலர்க்கொன்றை மாலை யான்காண்
இறையவன்காண் எறிதிரைநீர் நஞ்சுண் டான்காண்
கொலைவளர்த்த மூவிலைய சூலத் தான்காண்
கொடுங்குன்றன் காண்கொல்லை யேற்றி னான்காண்
சிலைவளர்த்த சரந்துரந்த திறத்தி னான்காண்
திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.

174-6/6494
பொற்றாது மலர்க்கொன்றை சூடி னான்காண்
புரிநுலன் காண்பொடியார் மேனி யான்காண்
மற்றாருந் தன்னொப்பா ரில்லா தான்காண்
மறையோதி காண்எறிநீர் நஞ்சுண் டான்காண்
எற்றாலுங் குறைவொன்று மில்லா தான்காண்
இறையவன்காண் மறையவன்காண் ஈசன் றான்காண்
செற்றார்கள் புரமூன்றுஞ் செற்றான் றான்காண்
திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.

175-6/6495
உயிரா வணமிருந் துற்று நோக்கி
உள்ளக் கிழியி னுரு வெழுதி
உயிரா வணஞ்செய்திட் டுன்கைத் தந்தால்
உணரப் படுவாரோ டொட்டி வாழ்தி
அயிரா வணமேறா தானே றேறி
அமரர்நா டாளாதே ஆரூ ராண்ட
அயிரா வணமேயென் னம்மா னேநின் 
அருட்கண்ணால் நோக்காதார் அல்லா தாரே.

176-6/6496
எழுது கொடியிடையார் ஏழை மென்றோள் 
இளையார்கள் நம்மை இகழா முன்னம்
பழுது படநினையேல் பாவி நெஞ்சே
பண்டுதான் என்னோடு பகைதா னுண்டோ 
முழுதுலகில் வானவர்கள் முற்றுங் கூடி
முடியா லுறவணங்கி முற்றம் பற்றி
அழுது திருவடிக்கே பூசை செய்ய 
இருக்கின்றான் ஊர்போலும் ஆரூர் தானே.

177-6/6497
தேரூரார் மாவு[ரார் திங்க @ரார் 
திகழ்புன் சடைமுடிமேற் றிங்கள் சூடிக்
காரூரா நின்ற கழனிச் சாயற் 
கண்ணார்ந்த மாடங் கலந்து தோன்றும்
ஓரூரா உலகெலா மொப்பக் கூடி
உமையாள் மணவாளா என்று வாழ்த்தி
ஆரூரா ஆரூரா என்கின் றார்கள்
அமரர்கள்தம் பெருமானே எங்குற் றாயே.

178-6/6498
கோவணமோ தோலோ உடை யாவது
கொல்லேறோ வேழமோ ஊர்வ துதான்
பூவணமோ புறம்பயமோ அன்றா யிற்றான் 
பொருந்தாதார் வாழ்க்கை திருந்தா மையோ
தீவணத்த செஞ்சடைமேற் றிங்கள் சூடித்
திசைநான்கும் வைத்துகந்த செந்தீ வண்ணர்
ஆவணமோ ஒற்றியோ அம்மா னார்தாம்
அறியேன்மற் று{ராமா றாரூர் தானே.

179-6/6499
ஏந்து மழுவாளர் இன்னம் பரார்
எரிபவள வண்ணர் குடமூக் கிலார்
வாய்ந்த வளைக்கையாள் பாக மாக 
வார்சடையார் வந்து வலஞ்சு ழியார்
போந்தா ரடிகள் புறம்ப யத்தே
புகலூர்க்கே போயினார் போரே றேறி
ஆய்ந்தே யிருப்பார்போய் ஆரூர் புக்கார்
அண்ணலார் செய்கின்ற கண்மா யமே.

180-6/6500
கருவாகிக் குழம்பிருந்து கலித்து மூளை 
கருநரம்பும் வெள்ளெலும்புஞ் சேர்ந்தொன் றாகி
உருவாகிப் புறப்பட்டிங் கொருத்தி தன்னால் 
வளர்க்கப்பட் டுயிராருங் கடைபோ காரால்
மருவாகி நின்னடியே மறவே னம்மான்
மறித்தொருகாற் பிறப்புண்டேல் மறவா வண்ணந்
திருவாரூர் மணவாளா திருத்தெங் கூராய்
செம்பொனே கம்பனே திகைத்திட் டேனே.

181-6/6501
முன்னம் அவனுடைய நாமங் கேட்டாள் 
மூர்த்தி யவனிருக்கும் வண்ணங் கேட்டாள்
பின்னை அவனுடைய ஆரூர் கேட்டாள்
பெயர்த்து மவனுக்கே பிச்சி யானாள்
அன்னையையும் அத்தனையும் அன்றே நீத்தாள்
அகன்றாள் அகலிடத்தார் ஆசா ரத்தை
தன்னை மறந்தாள்தன் நாமங் கெட்டாள்
தலைப்பட்டாள் நங்கை தலைவன் றாளே.

182-6/6502
ஆடுவாய் நீநட்டம் அளவிற் குன்றா 
அவியடுவார் அருமறையோ ரறிந்தே னுன்னைப்
பாடுவார் தும்புருவும் நார தாதி
பரவுவார் அமரர்களு மமரர் கோனுந்
தேடுவார் திருமாலும் நான்மு கனுந்
தீண்டுவார் மலைமகளுங் கங்கை யாளுங்
கூடுமே நாயடியேன் செய்குற் றேவல்
குறையுண்டே திருவாரூர் குடிகொண் டீர்க்கே.

183-6/6503
நீரூருஞ் செஞ்சடையாய் நெற்றிக் கண்ணாய்
நிலாத்திங்கள் துண்டத்தாய் நின்னைத் தேடி
ஓரூரு மொழியாமே ஒற்றித் தெங்கும் 
உலகமெலாந் திரிதந்து நின்னைக் காண்பான்
தேரூரும் நெடுவீதி பற்றி நின்று
திருமாலும் நான்முகனுந் தேர்ந்துங் காணா
தாரூரா ஆரூரா என்கின் றார்கள்
அமரர்கள்தம் பெருமானே ஆரூ ராயே.

184-6/6504
நல்லூரே நன்றாக நட்ட மிட்டு
நரையேற்றைப் பழையாறே பாய ஏறிப்
பல்லூரும் பலிதிரிந்து சேற்று{ர் மீதே
பலர்காணத் தலையாலங் காட்டி னுடே
இல்லார்ந்த பெருவே@ர்த் தளியே பேணி
இராப்பட்டீச் சரங்கடந்து மணற்கால் புக்கு
எல்லாருந் தளிச்சாத்தங் குடியிற் காண
இறைப்பொழுதில் திருவாரூர் புக்கார் தாமே.

185-6/6505
கருத்துத்திக் கதநாகங் கையி லேந்திக்
கருவரைபோற் களியானை கதறக் கையால்
உரித்தெடுத்துச் சிவந்ததன்றோல் பொருந்த மூடி
உமையவளை அச்சுறுத்தும் ஒளிகொள் மேனித்
திருத்துருத்தி திருப்பழனந் திருநெய்த்தானம் 
திருவையா றிடங்கொண்ட செல்வர் இந்நாள்
அரிப்பெருத்த வெள்ளேற்றை அடர ஏறி
அப்பனார் இப்பருவ மாரூ ராரே.

186-6/6506
பாதித்தன் திருவுருவிற் பெண்கொண் டானைப்
பண்டொருகால் தசமுகனை அழுவித் தானை
வாதித்துத் தடமலரான் சிரங்கொண் டானை
வன்கருப்புச் சிலைக்காமன் உடலட் டானைச்
சோதிச்சந் திரன்மேனி மறுச்செய்தானைச்
சுடரங்கி தேவனையோர் கைக்கொண் டானை
ஆதித்தன் பற்கொண்ட அம்மான் றன்னை
ஆரூரிற் கண்டடியேன் அயர்த்த வாறே.

187-6/6507
வெற்புறுத்த திருவடியாற் கூற்றட் டானை
விளக்கினொளி மின்னினொளி முத்தின் சோதி
ஒப்புறுத்த திருவுருவத் தொருவன் றன்னை
ஓதாதே வேத முணர்ந்தான் றன்னை
அப்புறுத்த கடல்நஞ்ச முண்டான் றன்னை
அமுதுண்டார் உலந்தாலு முலவா தானை
அப்புறுத்த நீரகத்தே அழலா னானை
ஆரூரிற் கண்டடியேன் அயர்த்த வாறே.

188-6/6508
ஒருகாலத் தொருதேவர் கண்கொண் டானை
ஊழிதோ று{ழி உயர்ந்தான் றன்னை
வருகாலஞ் செல்கால மாயி னானை
வன்கருப்புச் சிலைக்காமன் உடலட் டானைப்
பொருவேழக் களிற்றுரிவைப் போர்வை யானைப்
புள்ளரைய னுடல்தன்னைப் பொடிசெய் தானை
அருவேள்வி தகர்த்தெச்சன் றலைகொண் டானை
ஆரூரிற் கண்டடியேன் அயர்த்த வாறே.

189-6/6509
மெய்ப்பால்வெண் ணீறணிந்த மேனி யானை
வெண்பளிங்கி னுட்பதித்த சோதி யானை
ஒப்பானை ஒப்பிலா ஒருவன் றன்னை
உத்தமனை நித்திலத்தை உலக மெல்லாம்
வைப்பானைக் களைவானை வருவிப் பானை
வல்வினையேன் மனத்தகத்தே மன்னி னானை
அப்பாலைக் கப்பாலைக் கப்பா லானை
ஆரூரிற் கண்டடியேன் அயர்த்த வாறே.

190-6/6510
பிண்டத்திற் பிறந்ததொரு பொருளை மற்றைப் 
பிண்டத்தைப் படைத்ததனைப் பெரிய வேதத்
துண்டத்தின் துணிபொருளைச் சுடுதீ யாகிச்
சுழல்காலாய் நீராகிப் பாரா யிற்றைக்
கண்டத்தில் தீதினஞ் சமுது செய்து 
கண்மூன்று படைத்ததொரு கரும்பைப் பாலை
அண்டத்துக் கப்புறத்தார் தமக்கு வித்தை
ஆரூரிற் கண்டடியேன் அயர்த்த வாறே.

191-6/6511
நீதியாய் நிலனாகி நெருப்பாய் நீராய்
நிறைகாலாய் இவையிற்றின் நியம மாகிப்
பாதியாய் ஒன்றாகி இரண்டாய் மூன்றாய் 
பரமாணு வாய்ப்பழுத்த பண்க ளாகிச்
சோதியாய் இருளாகிச் சுவைக ளாகிச்
சுவைகலந்த அப்பாலாய் வீடாய் வீட்டின்
ஆதியாய் அந்தமாய் நின்றான் றன்னை
ஆரூரிற் கண்டடியேன் அயர்த்த வாறே.

192-6/6512
பொய்ம்மாயப் பெருங்கடலிற் புலம்பா நின்ற 
புண்ணியங்காள் தீவினைகாள் திருவே நீங்கள்
இம்மாயப் பெருங்கடலை அரித்துத் தின்பீர்க் 
கில்லையே கிடந்துதான் யானேல் வானோர்
தம்மானைத் தலைமகனைத் தண்ண லாரூர்த் 
தடங்கடலைத் தொடர்ந்தோரை யடங்கச் செய்யும்
எம்மான்ற னடித்தொடர்வான் உழிதர் கின்றேன்
இடையிலேன் கெடுவீர்காள் இடறேன் மின்னே.

193-6/6513
ஐம்பெருமா பூதங்காள் ஒருவீர் வேண்டிற் 
றொருவீர்வேண் டீர்ஈண்டிவ் வவனி யெல்லாம்
உம்பரமே உம்வசமே ஆக்க வல்லீர்க் 
கில்லையே னுகர்போகம் யானேல் வானோர்
உம்பருமாய் ஊழியுமாய் உலகே ழாகி 
ஒள்ளாரூர் நள்ளமிர்தாம் வள்ளல் வானோர்
தம்பெருமா னார்நின்ற அரனைக் காண்பேன்
தடைப்படுவே னாக்கருதித் தருக்கேன் மின்னே.

194-6/6514
சில்லுருவிற் குறியிருத்தி நித்தல் பற்றிச்
செழுங்கணால் நோக்குமிது வு[க்க மன்று
பல்லுருவிற் றொழில்பூண்ட பஞ்ச பூதப்
பளகீரும் வசமன்றே பாரே லெல்லாஞ்
சொல்லுருவிற் சுடர்மூன்றாய் உருவம் மூன்றாய்த்
தூநயன மூன்றாகி ஆண்ட ஆரூர்
நல்லுருவிற் சிவனடியே அடைவேன் நும்மால் 
நமைப்புண்ணேன் கமைத்துநீர் நடமின் களே.

195-6/6515
உன்னுருவிற் சுவையொளிய[ றோசை நாற்றத் 
துறுப்பினது குறிப்பாகும் ஐவீர் நுங்கள்
மன்னுருவத் தியற்கைளால் வைப்பீர்க் கையோ 
வையகமே போதாதே யானேல் வானோர்
பொன்னுருவைத் தென்னாரூர் மன்னு குன்றைப்
புவிக்கெழிலாஞ் சிவக்கொழுந்தைப் புகுந்தென் சிந்தை
தன்னுருவைத் தந்தவனை எந்தை தன்னைத்
தலைப்படுவேன் துலைப்படுப்பான் தருக்கேன் மின்னே.

196-6/6516
துப்பினைமுன் பற்றறா விறலே மிக்க
சோர்வுபடு சூட்சியமே சுகமே நீங்கள்
ஒப்பினையைப் பாவித்திவ் வுலக மெல்லாம் 
உழறுமிது குறைமுடிப்பீர்க் கரிதே என்றன்
வைப்பினைப்பொன் மதிலாரூர் மணியை வைகல் 
மணாளனையெம் பெருமானை வானோர் தங்கள்
அப்பனைச்செப் பிடவடைவேன் நும்மால் நானும் 
ஆட்டுணேன் ஓட்டந்தீங் கலையேன் மின்னே.

197-6/6517
பொங்குமத மானமே ஆர்வச் செற்றக்
குரோதமே உலோபமே பொறையே நீங்கள்
உங்கள்பெரு மாநிலத்தின் எல்லை யெல்லாம் 
உழறுமிது குறைமுடிப்பீர்க் கரிதே யானேல்
அங்கமலத் தயனொடுமா லாகி மற்றும்
அதற்கப்பா லொன்றாகி அறிய வொண்ணாச்
செங்கனகத் தனிக்குன்றைச் சிவனை ஆரூர்ச் 
செல்வனைச்சேர் வேனும்மாற் செலுத்து ணேனே.

198-6/6518
இடர்பாவ மெனமிக்க துக்க வேட்கை
வெறுப்பேயென் றனைவீரும் உலகை யோடிக்
குடைகின்றீர்க் குலகங்கள் குலுங்கி நுங்கள் 
குறிநின்ற தமையாதே யானேல் வானோர்
அடையார்தம் புரமூன்று மெரிசெய் தானை
அமரர்கள்தம் பெருமானை அரனை ஆரூர்
உடையானைக் கடுகச்சென் றடைவேன் நும்மால் 
ஆட்டுணேன் ஓட்டந்தீங் கலையேன் மின்னே.

199-6/6519
விரைந்தாளும் நல்குரவே செல்வே பொல்லா 
வெகுட்சியே மகிழ்ச்சியே வெறுப்பே நீங்கள்
நிரந்தோடி மாநிலத்தை அரித்துத் தின்பீர்க் 
கில்லையே நுகர்போகம் யானேல் வானோர்
கரைந்தோட வருநஞ்சை அமுது செய்த 
கற்பகத்தைத் தற்பரத்தைத் திருவா ரூரிற்
பரஞ்சோதி தனைக்காண்பேன் படேனும் பண்பிற்
பரிந்தோடி யோட்டந்து பகட்டேன் மின்னே.

200-6/6520
மூள்வாய தொழிற்பஞ்சேந் திரிய வஞ்ச
முகரிகாண் முழுதுமிவ் வுலகை யோடி
நாள்வாயு நும்முடைய மம்ம ராணை 
நடாத்துகின்றீர்க் கமையாதே யானேல் வானோர்
நீள்வான முகடதனைத் தாங்கி நின்ற 
நெடுந்தூணைப் பாதாளக் கருவை ஆரூர்
ஆள்வானைக் கடுகச்சென் றடைவேன் நும்மால் 
ஆட்டுணேன் ஓட்டந்தீங் கலையேன் மின்னே.

201-6/6521
சுருக்கமொடு பெருக்கநிலை நீத்தல் பற்றித் 
துப்பறையென் றனைவீரிவ் வுலகை யோடிச்
செருக்கிமிகை செலுத்தியும் செய்கை வைகல் 
செய்கின்றீர்க் கமையாதே யானேல் மிக்க
தருக்கிமிக வரையெடுத்த அரக்க னாகந் 
தளரவடி எடுத்தவன்றன் பாடல் கேட்டு
இரக்கமெழுந் தருளியவெம் பெருமான் பாதத் 
திடையிலேன் கெடுவீர்காள் இடறேன் மின்னே.

202-6/6522
நீற்றினையும் நெற்றிமே லிட்டார் போலும்
நீங்காமே வெள்ளெலும்பு பூண்டார் போலுங்
காற்றினையுங் கடிதாக நடந்தார் போலுங்
கண்ணின்மேற் கண்ணொன் றுடையார் போலுங்
கூற்றினையுங் குரைகழலா லுதைத்தார் போலுங்
கொல்புலித்தோ லாடைக் குழகர் போலும்
ஆற்றினையுஞ் செஞ்சடைமேல் வைத்தார் போலும்
அணியாரூர்த் திருமூலத் தான னாரே.

203-6/6523
பரியதோர் பாம்பரைமே லார்த்தார் போலும்
பாசுபதம் பார்த்தற் களித்தார் போலுங்
கரியதோர் களிற்றுரிவை போர்த்தார் போலுங்
காபாலங் கட்டங்கக் கொடியார் போலும்
பெரியதோர் மலைவில்லா எய்தார் போலும்
பேர்நந்தி யென்னும் பெயரார் போலும்
அரியதோர் அரணங்க ளட்டார் போலும்
அணியாரூர்த் திருமூலத் தான னாரே.

204-6/6524
துணியுடையர் தோலுடைய ரென்பார் போலுந்
தூய திருமேனிச் செல்வர் போலும்
பிணியுடைய அடியாரைத் தீர்ப்பார் போலும்
பேசுவார்க் கெல்லாம் பெரியார் போலும்
மணியுடைய மாநாக மார்ப்பார் போலும்
வாசுகிமா நாணாக வைத்தார் போலும்
அணியுடைய நெடுவீதி நடப்பார் போலும்
அணியாரூர்த் திருமூலத் தான னாரே.

205-6/6525
ஓட்டகத்தே ஊணாக உகந்தார் போலும்
ஓருருவாய்த் தோன்றி உயர்ந்தார் போலும்
நாட்டகத்தே நடைபலவும் நவின்றார் போலும்
ஞானப் பெருங்கடற்கோர் நாதர் போலுங்
காட்டகத்தே ஆட லுடையார் போலுங்
காமரங்கள் பாடித் திரிவார் போலும்
ஆட்டகத்தில் ஆனைந் துகந்தார் போலும்
அணியாரூர்த் திருமூலத் தான னாரே.

206-6/6526
ஏனத் திளமருப்புப் பூண்டார் போலும்
இமையவர்க ளேத்த இருந்தார் போலுங்
கானக்கல் லாற்கீழ் நிழலார் போலுங்
கடல்நஞ்ச முண்டிருண்ட கண்டர் போலும்
வானத் திளமதிசேர் சடையார் போலும்
வான்கயிலை வெற்பின் மகிழ்ந்தார் போலும்
ஆனத்து முன்னெழுந்தாய் நின்றார் போலும்
அணியாரூர்த் திருமூலத் தான னாரே.

207-6/6527
காமனையுங் கரியாகக் காய்ந்தார் போலுங்
கடல்நஞ்ச முண்டிருண்ட கண்டர் போலுஞ்
சோமனையுஞ் செஞ்சடைமேல் வைத்தார் போலுஞ்
சொல்லாகிச் சொற்பொருளாய் நின்றார் போலும்
நாமனையும் வேதத்தார் தாமே போலும்
நங்கையோர் பால்மகிழ்ந்த நம்பர் போலும்
ஆமனையுந் திருமுடியார் தாமே போலும்
அணியாரூர்த் திருமூலத் தான னாரே.

208-6/6528
முடியார் மதியரவம் வைத்தார் போலும்
மூவுலகுந் தாமேயாய் நின்றார் போலுஞ்
செடியார் தலைப்பலிகொண் டுழல்வார் போலுஞ்
செல்கதி தான்கண்ட சிவனார் போலுங்
கடியார்நஞ் சுண்டிருண்ட கண்டர் போலுங்
கங்காள வேடக் கருத்தர் போலும்
அடியார் அடிமை உகப்பார் போலும்
அணியாரூர்த் திருமூலத் தான னாரே.

209-6/6529
இந்திரத்தை இனிதாக ஈந்தார் போலும்
இமையவர்கள் வந்திறைஞ்சு மிறைவர் போலுஞ்
சுந்தரத்த பொடிதன்னைத் துதைந்தார் போலுந்
தூத்தூய திருமேனித் தோன்றல் போலும்
மந்திரத்தை மனத்துள்ளே வைத்தார் போலும்
மாநாகம் நாணாக வளைத்தார் போலும்
அந்திரத்தே அணியாநஞ் சுண்டார் போலும்
அணியாரூர்த் திருமூலத் தான னாரே.

210-6/6530
பிண்டத்தைக் காக்கும் பிரானார் போலும்
பிறவி யிறவி இலாதார் போலும்
முண்டத்து முக்கண் ணுடையார் போலும்
முழுநீறு பூசு முதல்வர் போலுங்
கண்டத் திறையே கறுத்தார் போலுங்
காளத்தி காரோணம் மேயார் போலும்
அண்டத்துக் கப்புறமாய் நின்றார் போலும்
அணியாரூர்த் திருமூலத் தான னாரே.

211-6/6531
ஒருகாலத் தொன்றாகி நின்றார் போலும்
ஊழி பலகண் டிருந்தார் போலும்
பெருகாமே வெள்ளந் தவிர்த்தார் போலும்
பிறப்பிடும்பை சாக்காடொன் றில்லார் போலும்
உருகாதார் உள்ளத்து நில்லார் போலும்
உகப்பார்தம் மனத்தென்றும் நீங்கார் போலும்
அருகாக வந்தென்னை அஞ்ச லென்பார்
அணியாரூர்த் திருமூலத் தான னாரே.

212-6/6532
நன்றாக நடைபலவும் நவின்றார் போலும்
ஞானப் பெருங்கடற்கோர் நாதர் போலுங்
கொன்றாகிக் கொன்றதொன் றுண்டார் போலுங்
கோளரக்கர் கோன்றலைகள் குறைத்தார் போலுஞ்
சென்றார் திரிபுரங்க ளெய்தார் போலுந்
திசையனைத்து மாயனைத்து மானார் போலும்
அன்றாகில் ஆயிரம் பேரார் போலும்
அணியாரூர்த் திருமூலத் தான னாரே.

213-6/6533
திருமணியைத் தித்திக்குந் தேனைப் பாலைத்
தீங்கரும்பின் இன்சுவையைத் தெளிந்த தேறற்
குருமணியைக் குழல்மொந்தை தாளம் வீணை 
கொக்கரையின் சச்சரியின் பாணி யானைப்
பருமணியைப் பவளத்தைப் பசும்பொன் முத்தைப்
பருப்பதத்தி லருங்கலத்தைப் பாவந் தீர்க்கும்
அருமணியை ஆரூரி லம்மான் றன்னை
அறியா தடிநாயேன் அயர்த்த வாறே.

214-6/6534
பொன்னேபோற் றிருமேனி உடையான் றன்னைப்
பொங்குவெண் ணூலானைப் புனிதன் றன்னை
மின்னானை மின்னிடையாள் பாகன் றன்னை
வேழத்தி னுரிவிரும்பிப் போர்த்தான் றன்னைத்
தன்னானைத் தன்னொப்பா ரில்லா தானைத்
தத்துவனை உத்தமனைத் தழல்போல் மேனி
அன்னானை ஆரூரி லம்மான் றன்னை
அறியா தடிநாயேன் அயர்த்த வாறே.

215-6/6535
ஏற்றானை ஏழுலகு மானான் றன்னை
ஏழ்கடலு மேழ்மலையு மானான் றன்னைக்
கூற்றானைக் கூற்ற முதைத்தான் றன்னைக்
கொடுமழுவாள் கொண்டதோர் கையான் றன்னைக்
காற்றானைத் தீயானை நீரு மாகிக்
கடிகமழும் புன்சடைமேற் கங்கை வெள்ள
ஆற்றானை ஆரூரி லம்மான் றன்னை
அறியா தடிநாயேன் அயர்த்த வாறே.

216-6/6536
முந்திய வல்வினைகள் தீர்ப்பான் றன்னை
மூவாத மேனிமுக் கண்ணி னானைச்
சந்திரனும் வெங்கதிரு மாயி னானைச்
சங்கரனைச் சங்கக் குழையான் றன்னை
மந்திரமும் மறைப்பொருளு மானான் றன்னை
மறுமையு மிம்மையு மானான் றன்னை
அந்திரனை ஆரூரி லம்மான் றன்னை
அறியா தடிநாயேன் அயர்த்த வாறே.

217-6/6537
பிறநெறியாய்ப் பீடாகிப் பிஞ்ஞ கனுமாய்ப்
பித்தனாய்ப் பத்தர் மனத்தி னுள்ளே
உறநெறியாய் ஓமமாய் ஈமக் காட்டில்
ஓரிபல விடநட்ட மாடி னானைத்
துறநெறியாய்த் தூபமாய்த் தோற்ற மாகி
நாற்றமாய் நன்மலர்மே லுறையா நின்ற
அறநெறியை ஆரூரி லம்மான் றன்னை
அறியா தடிநாயேன் அயர்த்த வாறே.

218-6/6538
பழகிய வல்வினைகள் பாற்று வானைப்
பசுபதியைப் பாவகனைப் பாவந் தீர்க்குங்
குழகனைக் கோளரவொன் றாட்டு வானைக்
கொடுகொட்டி கொண்டதோர் கையான் றன்னை
விழவனை வீரட்ட மேவி னானை
விண்ணவர்க ளேத்தி விரும்பு வானை
அழகனை ஆரூரி லம்மான் றன்னை
அறியா தடிநாயேன் அயர்த்த வாறே.

219-6/6539
சூளா மணிசேர் முடியான் றன்னைச்
சுண்ணவெண் ணீறணிந்த சோதி யானைக்
கோள்வா யரவ மசைத்தான் றன்னைக்
கொல்புலித்தோ லாடைக் குழகன் றன்னை
நாள்வாயும் பத்தர் மனத்து ளானை
நம்பனை நக்கனை முக்க ணானை
ஆள்வானை ஆரூரி லம்மான் றன்னை
அறியா தடிநாயேன் அயர்த்த வாறே.

220-6/6540
முத்தினை மணிதன்னை மாணிக் கத்தை
மூவாத கற்பகத்தின் கொழுந்து தன்னைக்
கொத்தினை வயிரத்தைக் கொல்லே று{ர்ந்து 
கோளரவொன் றாட்டுங் குழகன் றன்னைப்
பத்தனைப் பத்தர் மனத்து ளானைப்
பரிதிபோற் றிருமேனி உடையான் றன்னை
அத்தனை ஆரூரி லம்மான் றன்னை
அறியா தடிநாயேன் அயர்த்த வாறே.

221-6/6541
பையா டரவங்கை யேந்தி னானைப்
பரிதிபோற் றிருமேனிப் பால்நீற் றானை
நெய்யாடு திருமேனி நிமலன் றன்னை
நெற்றிமேல் மற்றொருகண் நிறைவித் தானைச்
செய்யானைச் செழும்பவளத் திரளொப் பானைச்
செஞ்சடைமேல் வெண்டிங்கள் சேர்த்தி னானை
ஐயாறு மேயானை ஆரூ ரானை
அறியா தடிநாயேன் அயர்த்த வாறே.

222-6/6542
சீரார் முடிபத் துடையான் றன்னைத் 
தேசழியத் திருவிரலாற் சிதைய நுக்கிப்
பேரார் பெருமை கொடுத்தான் றன்னைப்
பெண்ணிரண்டு மாணுமாய் நின்றான் றன்னைப்
போரார் புரங்கள் புரள நுறும் 
புண்ணியனை வெண்ணீ றணிந்தான் றன்னை
ஆரானை ஆரூரி லம்மான் றன்னை
அறியா தடிநாயேன் அயர்த்த வாறே.

223-6/6543
எம்பந்த வல்வினைநோய் தீர்த்திட் டான்காண்
ஏழ்கடலு மேழுலகு மாயி னான்காண்
வம்புந்து கொன்றையந்தார் மாலை யான்காண்
வளர்மதிசேர் கண்ணியன்காண் வானோர் வேண்ட
அம்பொன்றால் மூவெயிலு மெரிசெய் தான்காண்
அனலாடி யானஞ்சு மாடி னான்காண்
செம்பொன்செய் மணிமாடத் திருவா ரூரிற்
றிருமூலத் தானத்தெஞ் செல்வன் றானே.

224-6/6544
அக்குலாம் அரையினன்காண் அடியார்க் கென்றும் 
ஆரமுதாய் அண்ணிக்கும் ஐயாற் றான்காண்
கொக்குலாம் பீலியொடு கொன்றை மாலை
குளிர்மதியுங் கூரரவும் நீருஞ் சென்னித்
தொக்குலாஞ் சடையினன்காண் தொண்டர் சொல்லுந் 
தூநெறிகாண் வானவர்கள் துதிசெய் தேத்துந்
திக்கெலாம் நிறைந்தபுகழ்த் திருவா ரூரிற்
றிருமூலத் தானத்தெஞ் செல்வன் றானே.

225-6/6545
நீரேறு சடைமுடியெந் நிமலன் றான்காண்
நெற்றிமே லொற்றைக்கண் நிறைவித் தான்காண்
வாரேறு வனமுலையாள் பாகத் தான்காண் 
வளர்மதிசேர் சடையான்காண் மாதே வன்காண்
காரேறு முகிலனைய கண்டத் தான்காண்
கல்லாலின் கீழறங்கள் சொல்லி னான்காண்
சீரேறு மணிமாடத் திருவா ரூரிற்
றிருமூலத் தானத்தெஞ் செல்வன் றானே.

226-6/6546
கானேறு களிற்றுரிவைப் போர்வை யான்காண்
கற்பகங்காண் காலனையன் றுதைசெய் தான்காண்
ஊனேறு முடைதலையிற் பலிகொள் வான்காண்
உத்தமன்காண் ஒற்றிய[ர் மேவி னான்காண்
ஆனேறொன் றதுவேறும் அண்ணல் தான்காண் 
ஆதித்தன் பல்லிறுத்த ஆதி தான்காண்
தேனேறு மலர்ச்சோலைத் திருவா ரூரிற்
றிருமூலத் தானத்தெஞ் செல்வன் றானே.

227-6/6547
பிறப்போ டிறப்பென்று மில்லா தான்காண்
பெண்ணுருவோ டாணுருவ மாயி னான்காண்
மறப்படுமென் சிந்தைமருள் நீக்கி னான்காண்
வானவரு மறியாத நெறிதந் தான்காண்
நறப்படுபூ மலர்தூபந் தீப நல்ல 
நறுஞ்சாந்தங் கொண்டேத்தி நாளும் வானோர்
சிறப்போடு பூசிக்குந் திருவா ரூரிற்
றிருமூலத் தானத்தெஞ் செல்வன் றானே.

228-6/6548
சங்கரன்காண் சக்கரமாற் கருள்செய் தான்காண்
தருணேந்து சேகரன்காண் தலைவன் றான்காண்
அங்கமலத் தயன்சிரங்கள் ஐந்தி லொன்றை 
அறுத்தவன்காண் அணிபொழில்சூழ் ஐயாற் றான்காண்
எங்கள்பெரு மான்காணென் னிடர்கள் போக 
அருள்செய்யும் இறைவன்காண் இமையோ ரேத்துஞ்
செங்கமல வயல்புடைசூழ் திருவா ரூரிற்
றிருமூலத் தானத்தெஞ் செல்வன் றானே.

229-6/6549
நன்றருளித் தீதகற்றும் நம்பி ரான்காண்
நான்மறையோ டாறங்க மாயி னான்காண்
மின்றிகழுஞ் சோதியன்காண் ஆதி தான்காண்
வெள்ளேறு நின்றுலவு கொடியி னான்காண்
துன்றுபொழிற் கச்சியே கம்பன் றான்காண்
சோற்றுத் துறையான்காண் சோலை சூழ்ந்த
தென்றலார் மணங்கமழுந் திருவா ரூரிற்
றிருமூலத் தானத்தெஞ் செல்வன் றானே.

230-6/6550
பொன்னலத்த நறுங்கொன்றைச் சடையி னான்காண்
புகலூரும் பூவணமும் பொருந்தி னான்காண்
மின்னலத்த நுண்ணிடையாள் பாகத் தான்காண்
வேதியன்காண் வெண்புரிநுல் மார்பி னான்காண்
கொன்னலத்த மூவிலைவேல் ஏந்தி னான்காண்
கோலமா நீறணிந்த மேனி யான்காண்
செந்நலத்த வயல்புடைசூழ் திருவா ரூரிற்
றிருமூலத் தானத்தெஞ் செல்வன் றானே.

231-6/6551
விண்டவர்தம் புரமூன்று மெரிசெய் தான்காண் 
வேலைவிட முண்டிருண்ட கண்டத் தான்காண்
மண்டலத்தி லொளிவளர விளங்கி னான்காண்
வாய்மூரும் மறைக்காடும் மருவி னான்காண்
புண்டரிகக் கண்ணானும் பூவின் மேலைப் 
புத்தேளுங் காண்பரிய புராணன் றான்காண்
தெண்டிரைநீர் வயற்புடைசூழ் திருவா ரூரிற்
றிருமூலத் தானத்தெஞ் செல்வன் றானே.

232-6/6552
செருவளருஞ் செங்கண்மா லேற்றி னான்காண்
தென்னானைக் காவன்காண் தீயில் வீழ
மருவலர்தம் புரமூன்று மெரிசெய் தான்காண்
வஞ்சகர்பா லணுகாத மைந்தன் றான்காண்
அருவரையை எடுத்தவன்றன் சிரங்கள் பத்தும்
ஐந்நான்கு தோளுநெரிந் தலற வன்று
திருவிரலா லடர்த்தவன்காண் திருவா ரூரிற்
றிருமூலத் தானத்தெஞ் செல்வன் றானே.

233-6/6553
இடர்கெடுமா றெண்ணுதியேல் நெஞ்சே நீவா
ஈண்டொளிசேர் கங்கைச் சடையா யென்றுஞ்
சுடரொளியா யுள்விளங்கு சோதி யென்றுந்
தூநீறு சேர்ந்திலங்கு தோளா வென்றுங்
கடல்விடம துண்டிருண்ட கண்டா வென்றுங்
கலைமான் மறியேந்து கையா வென்றும்
அடல்விடையாய் ஆரமுதே ஆதி யென்றும்
ஆரூரா வென்றென்றே அலறா நில்லே.

234-6/6554
செடியேறு தீவினைகள் தீரும் வண்ணஞ் 
சிந்தித்தே நெஞ்சமே திண்ண மாகப்
பொடியேறு திருமேனி யுடையா யென்றும்
புரந்தரன்றன் தோள்துணித்த புனிதா வென்றும்
அடியேனை யாளாகக் கொண்டா யென்றும்
அம்மானே ஆரூரெம் மரசே யென்றுங்
கடிநாறு பொழிற்கச்சிக் கம்பா வென்றுங்
கற்பகமே யென்றென்றே கதறா நில்லே.

235-6/6555
நிலைபெறுமா றெண்ணுதியேல் நெஞ்சே நீவா 
நித்தலுமெம் பிரானுடைய கோயில் புக்குக்
புலர்வதன்முன் னலகிட்டு மெழுக்கு மிட்டுப்
பூமாலை புனைந்தேத்திப் புகழ்ந்து பாடித்
தலையாரக் கும்பிட்டுக் கூத்து மாடிச்
சங்கரா சயபோற்றி போற்றி யென்றும்
அலைபுனல்சேர் செஞ்சடையெம் ஆதி யென்றும்
ஆரூரா வென்றென்றே அலறா நில்லே.

236-6/6556
புண்ணியமும் நன்னெறியு மாவ தெல்லாம் 
நெஞ்சமே இதுகண்டாய் பொருந்தக் கேள்நீ
நுண்ணியவெண் ணூல்கிடந்த மார்பா வென்றும்
நுந்தாத வொண்சுடரே யென்று நாளும்
விண்ணியங்கு தேவர்களும் வேதம் நான்கும் 
விரைமலர்மேல் நான்முகனும் மாலுங் கூடி
எண்ணரிய திருநாம முடையா யென்றும்
எழிலாரூ ராவென்றே ஏத்தா நில்லே.

237-6/6557
இழைத்தநாள் எல்லை கடப்ப தென்றால்
இரவினொடு நண்பகலு மேத்தி வாழ்த்திப்
பிழைத்ததெலாம் பொறுத்தருள்செய் பெரியோ யென்றும்
பிஞ்ஞகனே மைஞ்ஞவிலுங் கண்டா வென்றும்
அழைத்தலறி அடியேனுன் னரணங் கண்டாய்
அணியாரூர் இடங்கொண்ட அழகா வென்றுங்
குழற்சடையெங் கோனென்றுங் கூறு நெஞ்சே
குற்றமில்லை யென்மேல்நான் கூறி னேனே.

238-6/6558
நீப்பரிய பல்பிறவி நீக்கும் வண்ணம் 
நினைந்திருந்தேன் காண்நெஞ்சே நித்த மாகச்
சேப்பிரியா வெல்கொடியி னானே யென்றுஞ்
சிவலோக நெறிதந்த சிவனே யென்றும்
பூப்பிரியா நான்முகனும் புள்ளின் மேலைப் 
புண்டரிகக் கண்ணானும் போற்றி யென்னத்
தீப்பிழம்பாய் நின்றவனே செல்வ மல்குந்
திருவாரூ ராவென்றே சிந்தி நெஞ்சே.

239-6/6559
பற்றிநின்ற பாவங்கள் பாற்ற வேண்டிற்
பரகதிக்குச் செல்வதொரு பரிசு வேண்டிற்
சுற்றிநின்ற சூழ்வினைகள் வீழ்க்க வேண்டிற்
சொல்லுகேன் கேள்நெஞ்சே துஞ்சா வண்ணம்
உற்றவரும் உறுதுணையும் நீயே யென்றும்
உன்னையல்லால் ஒருதெய்வம் உள்கே னென்றும்
புற்றரவக் கச்சார்த்த புனிதா வென்றும்
பொழிலாரூ ராவென்றே போற்றா நில்லே.

240-6/6560
மதிதருவன் நெஞ்சமே உஞ்சு போக
வழியாவ திதுகண்டாய் வானோர்க் கெல்லாம்
அதிபதியே ஆரமுதே ஆதி யென்றும்
அம்மானே ஆரூரெம் மையா வென்றுந்
துதிசெய்து துன்றுமலர் கொண்டு தூவிச் 
சூழும் வலஞ்செய்து தொண்டு பாடிக்
கதிர்மதிசேர் சென்னியனே கால காலா
கற்பகமே யென்றென்றே கதறா நில்லே.

241-6/6561
பாசத்தைப் பற்றறுக்க லாகு நெஞ்சே
பரஞ்சோதி பண்டரங்கா பாவ நாசா
தேசத் தொளிவிளக்கே தேவ தேவே
திருவாரூர்த் திருமூலத் தானா வென்றும்
நேசத்தை நீபெருக்கி நேர்நின் றுள்கி
நித்தலுஞ் சென்றடிமேல் வீழ்ந்து நின்று
ஏசற்று நின்றிமையோ ரேறே வென்றும்
எம்பெருமா னென்றென்றே ஏத்தா நில்லே.

242-6/6562
புலன்களைந்தால் ஆட்டுண்டு போது போக்கிப் 
புறம்புறமே திரியாதே போது நெஞ்சே
சலங்கொள்சடை முடியுடைய தலைவா வென்றுந்
தக்கன்செய் பெருவேள்வி தகர்த்தா யென்றும்
இலங்கையர்கோன் சிரநெரித்த இறைவா வென்றும்
எழிலாரூ ரிடங்கொண்ட எந்தா யென்றும்
நலங்கொளடி என்றலைமேல் வைத்தா யென்றும்
நாடோ றும் நவின்றேத்தாய் நன்மை யாமே.

243-6/6563
கற்றவர்க ளுண்ணுங் கனியே போற்றி
கழலடைந்தார் செல்லுங் கதியே போற்றி
அற்றவர்கட் காரமுத மானாய் போற்றி
அல்லலறுத் தடியேனை ஆண்டாய் போற்றி
மற்றொருவ ரொப்பில்லா மைந்தா போற்றி
வானவர்கள் போற்றும் மருந்தே போற்றி
செற்றவர்தம் புரமெரித்த சிவனே போற்றி
திருமூலத் தானனே போற்றி போற்றி.

244-6/6564
வங்கமலி கடல்நஞ்ச முண்டாய் போற்றி
மதயானை ஈருரிவை போர்த்தாய் போற்றி
கொங்கலரும் நறுங்கொன்றைத் தாராய் போற்றி
கொல்புலித்தோ லாடைக் குழகா போற்றி
அங்கணனே அமரர்கள்தம் இறைவா போற்றி
ஆலமர நீழலறஞ் சொன்னாய் போற்றி
செங்கனகத் தனிக்குன்றே சிவனே போற்றி
திருமூலத் தானனே போற்றி போற்றி.

245-6/6565
மலையான் மடந்தை மணாளா போற்றி
மழவிடையாய் நின்பாதம் போற்றி போற்றி
நிலையாக என்னெஞ்சில் நின்றாய் போற்றி
நெற்றிமே லொற்றைக்கண் ணுடையாய் போற்றி
இலையார்ந்த மூவிலைவே லேந்தி போற்றி
ஏழ்கடலு மேழ்பொழிலு மானாய் போற்றி
சிலையாலன் றெயிலெரித்த சிவனே போற்றி
திருமூலத் தானனே போற்றி போற்றி.

246-6/6566
பொன்னியலும் மேனியனே போற்றி போற்றி
பூதப் படையுடையாய் போற்றி போற்றி
மன்னியசீர் மறைநான்கு மானாய் போற்றி
மறியேந்து கையானே போற்றி போற்றி
உன்னுமவர்க் குண்மையனே போற்றி போற்றி
உலகுக் கொருவனே போற்றி போற்றி
சென்னிமிசை வெண்பிறையாய் போற்றி போற்றி
திருமூலத் தானனே போற்றி போற்றி.

247-6/6567
நஞ்சுடைய கண்டனே போற்றி போற்றி
நற்றவனே நின்பாதம் போற்றி போற்றி
வெஞ்சுடரோன் பல்லிறுத்த வேந்தே போற்றி
வெண்மதியங் கண்ணி விகிர்தா போற்றி
துஞ்சிருளி லாட லுகந்தாய் போற்றி
தூநீறு மெய்க்கணிந்த சோதி போற்றி
செஞ்சடையாய் நின்பாதம் போற்றி போற்றி
திருமூலத் தானனே போற்றி போற்றி.

248-6/6568
சங்கரனே நின்பாதம் போற்றி போற்றி
சதாசிவனே நின்பாதம் போற்றி போற்றி
பொங்கரவா நின்பாதம் போற்றி போற்றி
புண்ணியனே நின்பாதம் போற்றி போற்றி
அங்கமலத் தயனோடு மாலுங் காணா 
அனலுருவா நின்பாதம் போற்றி போற்றி
செங்கமலத் திருப்பாதம் போற்றி போற்றி
திருமூலத் தானனே போற்றி போற்றி.

249-6/6569
வம்புலவு கொன்றைச் சடையாய் போற்றி
வான்பிறையும் வாளரவும் வைத்தாய் போற்றி
கொம்பனைய நுண்ணிடையாள் கூறா போற்றி
குரைகழலாற் கூற்றுதைத்த கோவே போற்றி
நம்புமவர்க் கரும்பொருளே போற்றி போற்றி
நால்வேத மாறங்க மானாய் போற்றி
செம்பொனே மரகதமே மணியே போற்றி
திருமூலத் தானனே போற்றி போற்றி.

250-6/6570
உள்ளமாய் உள்ளத்தே நின்றாய் போற்றி
உகப்பார் மனத்தென்றும் நீங்காய் போற்றி
வள்ளலே போற்றி மணாளா போற்றி
வானவர்கோன் தோள்துணித்த மைந்தா போற்றி
வெள்ளையே றேறும் விகிர்தா போற்றி
மேலோர்க்கு மேலோர்க்கு மேலாய் போற்றி
தௌ;ளுநீர்க் கங்கைச் சடையாய் போற்றி
திருமூலத் தானனே போற்றி போற்றி.

251-6/6571
பூவார்ந்த சென்னிப் புனிதா போற்றி
புத்தேளிர் போற்றும் பொருளே போற்றி
தேவார்ந்த தேவர்க்குந் தேவே போற்றி
திருமாலுக் காழி யளித்தாய் போற்றி
சாவாமே காத்தென்னை யாண்டாய் போற்றி
சங்கொத்த நீற்றெஞ் சதுரா போற்றி
சேவார்ந்த வெல்கொடியாய் போற்றி போற்றி
திருமூலத் தானனே போற்றி போற்றி.

252-6/6572
பிரமன்றன் சிரமரிந்த பெரியோய் போற்றி
பெண்ணுருவோ டாணுருவாய் நின்றாய் போற்றி
கரநான்கும் முக்கண்ணு முடையாய் போற்றி
காதலிப்பார்க் காற்ற எளியாய் போற்றி
அருமந்த தேவர்க் கரசே போற்றி
அன்றரக்கன் ஐந்நான்கு தோளுந் தாளுஞ்
சிரம்நெரித்த சேவடியாய் போற்றி போற்றி
திருமூலத் தானனே போற்றி போற்றி.

253-6/6573
பொருங்கைமதக் கரியுரிவைப் போர்வை யானைப்
பூவணமும் வலஞ்சுழியும் பொருந்தி னானைக்
கரும்புதரு கட்டியையின் னமிர்தைத் தேனைக்
காண்பரிய செழுஞ்சுடரைக் கனகக் குன்றை
இருங்கனக மதிலாரூர் மூலத் தானத் 
தெழுந்தருளி யிருந்தானை இமையோ ரேத்தும்
அருந்தவனை அரநெறியி லப்பன் றன்னை
அடைந்தடியேன் அருவினைநோய் அறுத்த வாறே.

254-6/6574
கற்பகமும் இருசுடரு மாயி னானைக்
காளத்தி கயிலாய மலையு ளானை
விற்பயிலும் மதனழிய விழித்தான் றன்னை
விசயனுக்கு வேடுவனாய் நின்றான் றன்னைப்
பொற்பமரும் பொழிலாரூர் மூலத் தானம் 
பொருந்தியவெம் பெருமானைப் பொருந்தார் சிந்தை
அற்புதனை அரநெறியி லப்பன் றன்னை
அடைந்தடியேன் அருவினைநோய் அறுத்த வாறே.

255-6/6575
பாதியொரு பெண்முடிமேற் கங்கை யானைப்
பாசூரும் பரங்குன்றும் மேயான் றன்னை
வேதியனைத் தன்னடியார்க் கெளியான் றன்னை
மெய்ஞ்ஞான விளக்கானை விரையே நாறும்
போதியலும் பொழிலாரூர் மூலத் தானம் 
புற்றிடங்கொண் டிருந்தானைப் போற்றுவார்கள்
ஆதியனை அரநெறியி லப்பன் றன்னை
அடைந்தடியேன் அருவினைநோய் அறுத்த வாறே.

256-6/6576
நந்திபணி கொண்டருளும் நம்பன் றன்னை
நாகேச் சரமிடமா நண்ணி னானைச்
சந்திமல ரிட்டணிந்து வானோ ரேத்துந்
தத்துவனைச் சக்கரமாற் கீந்தான் றன்னை
இந்துநுழை பொழிலாரூர் மூலத் தானம் 
இடங்கொண்ட பெருமானை இமையோர் போற்றும்
அந்தணனை அரநெறியி லப்பன் றன்னை
அடைந்தடியேன் அருவினைநோய் அறுத்த வாறே.

257-6/6577
சுடர்ப்பவளத் திருமேனி வெண்ணீற் றானைச்
சோதிலிங்கத் தூங்கானை மாடத் தானை
விடக்கிடுகா டிடமாக உடையான் றன்னை
மிக்கரண மெரிய[ட்ட வல்லான் றன்னை
மடற்குலவு பொழிலாரூர் மூலத் தானம் 
மன்னியவெம் பெருமானை மதியார் வேள்வி
அடர்த்தவனை அரநெறியி லப்பன் றன்னை
அடைந்தடியேன் அருவினைநோய் அறுத்த வாறே.

258-6/6578
தாயவனை எவ்வுயிர்க்குந் தன்னொப் பில்லாத் 
தகுதில்லை நடம்பயிலுந் தலைவன் றன்னை
மாயவனும் மலரவனும் வானோ ரேத்த 
மறிகடல்நஞ் சுண்டுகந்த மைந்தன் றன்னை
மேயவனைப் பொழிலாரூர் மூலத் தானம்
விரும்பியஎம் பெருமானை யெல்லாம் முன்னே
ஆயவனை அரநெறியி லப்பன் றன்னை
அடைந்தடியேன் அருவினைநோய் அறுத்த வாறே.

259-6/6579
பொருளியல்நற் சொற்பதங்க ளாயி னானைப்
புகலூரும் புறம்பயமும் மேயான் றன்னை
மருளியலுஞ் சிந்தையர்க்கு மருந்து தன்னை
மறைக்காடுஞ் சாய்க்காடும் மன்னி னானை
இருளியல்நற் பொழிலாரூர் மூலத் தானத் 
தினிதமரும் பெருமானை இமையோ ரேத்த
அருளியனை அரநெறியி லப்பன் றன்னை
அடைந்தடியேன் அருவினைநோய் அறுத்த வாறே.

260-6/6580
காலனைக்கா லாற்காய்ந்த கடவுள் தன்னைக்
காரோணங் கழிப்பாலை மேயான் றன்னைப்
பாலனுக்குப் பாற்கடலன் றீந்தான் றன்னைப்
பணியுகந்த அடியார்கட் கினியான் றன்னைச்
சேலுகளும் வயலாரூர் மூலத் தானஞ்
சேர்ந்திருந்த பெருமானைப் பவள மீன்ற
ஆலவனை அரநெறியி லப்பன் றன்னை
அடைந்தடியேன் அருவினைநோய் அறுத்த வாறே.

261-6/6581
ஒப்பொருவ ரில்லாத ஒருவன் றன்னை
ஓத்தூரும் உறைய[ரும் மேவி னானை
வைப்பவனை மாணிக்கச் சோதி யானை
மாருதமுந் தீவெளிநீர் மண்ணா னானை
மூமெய்ப்பொருளாய் அடியேன துள்ளே நின்ற 
வினையிலியைத் திருமூலத் தானம் மேய
அப்பொன்னை அரநெறியி லப்பன் றன்னை
அடைந்தடியேன் அருவினைநோய் அறுத்த வாறே. 
மூ இச்செய்யுளின் பின்னிரு அடிகள் பிற பதிப்புகளில்
காணப்படவில்லை.

262-6/6582
பகலவன்றன் பல்லுகுத்த படிறன் றன்னைப்
பராய்த்துறைபைஞ் ஞீலியிடம் பாவித் தானை
இகலவனை இராவணனை இடர்செய் தானை
ஏத்தாதார் மனத்தகத்துள் இருளா னானைப்
புகழ்நிலவு பொழிலாரூர் மூலத் தானம் 
பொருந்தியவெம் பெருமானைப் போற்றார் சிந்தை
அகலவனை அரநெறியி லப்பன் றன்னை
அடைந்தடியேன் அருவினைநோய் அறுத்த வாறே.

263-6/6583
ஒருவனாய் உலகேத்த நின்ற நாளோ
ஓருருவே மூவுருவ மான நாளோ
கருவனாய்க் காலனைமுன் காய்ந்த நாளோ
காமனையுங் கண்ணழலால் விழித்த நாளோ
மருவனாய் மண்ணும்விண்ணுந் தெரித்த நாளோ
மான்மறிக்கை யேந்தியோர் மாதோர் பாகந்
திருவினாள் சேர்வதற்கு முன்னோ பின்னோ
திருவாரூர் கோயிலாக் கொண்ட நாளே.

264-6/6584
மலையார்பொற் பாவையொடு மகிழ்ந்த நாளோ 
வானவரை வலியமுத மூட்டி யந்நாள்
நிலைபேறு பெறுவித்து நின்ற நாளோ
நினைப்பரிய தழற்பிழம்பாய் நிமிர்ந்த நாளோ
அலைசாமே அலைகடல்நஞ் சுண்ட நாளோ
அமரர்கணம் புடைசூழ இருந்த நாளோ
சிலையால்முப் புரமெரித்த முன்னோ பின்னோ
திருவாரூர் கோயிலாக் கொண்ட நாளே.

265-6/6585
பாடகஞ்சேர் மெல்லடிநற் பாவை யாளும் 
நீயும்போய்ப் பார்த்தனது பலத்தைக் காண்பான்
வேடனாய் வில்வாங்கி யெய்த நாளோ
விண்ணவர்க்குங் கண்ணவனாய் நின்ற நாளோ
மாடமொடு மாளிகைகள் மல்கு தில்லை 
மணிதிகழும் அம்பலத்தே மன்னிக் கூத்தை
ஆடுவான் புகுவதற்கு முன்னோ பின்னோ
அணியாரூர் கோயிலாக் கொண்ட நாளே.

266-6/6586
ஓங்கி யுயர்ந்தெழுந்து நின்ற நாளோ
ஓருகம்போல் ஏழுகமாய் நின்ற நாளோ
தாங்கியசீர்த் தலையான வானோர் செய்த 
தக்கன்றன் பெருவேள்வி தகர்த்த நாளோ
நீங்கியநீர்த் தாமரையான் நெடுமா லோடு
நில்லாயெம் பெருமானே யென்றங் கேத்தி
வாங்கிமதி வைப்பதற்கு முன்னோ பின்னோ
வளராரூர் கோயிலாக் கொண்ட நாளே.

267-6/6587
பாலனாய் வளர்ந்திலாப் பான்மை யானே
பணிவார்கட் கங்கங்கே பற்றா னானே
நீலமா மணிகண்டத் தெண்டோ ளானே
நெருநலையாய் இன்றாகி நாளை யாகுஞ்
சீலமே சிவலோக நெறியே யாகுஞ் 
சீர்மையே கூர்மையே குணமே நல்ல
கோலம்நீ கொள்வதற்கு முன்னோ பின்னோ
குளிராரூர் கோயிலாக் கொண்ட நாளே.

268-6/6588
திறம்பலவும் வழிகாட்டிச் செய்கை காட்டிச் 
சிறியையாய்ப் பெரியையாய் நின்ற நாளோ
மறம்பலவு முடையாரை மயக்கந் தீர்த்து 
மாமுனிவர்க் கருள்செய்தங் கிருந்த நாளோ
பிறங்கியசீர்ப் பிரமன்றன் தலைகை யேந்திப் 
பிச்சையேற் றுண்டுழன்று நின்ற நாளோ
அறம்பலவு முரைப்பதற்கு முன்னோ பின்னோ
அணியாரூர் கோயிலாக் கொண்ட நாளே.

269-6/6589
நிலந்தரத்து நீண்டுருவ மான நாளோ
நிற்பனவும் நடப்பனவும் நீயே யாகிக்
கலந்துரைக்கக் கற்பகமாய் நின்ற நாளோ
காரணத்தால் நாரணனைக் கற்பித் தன்று
வலஞ்சுருக்கி வல்லசுரர் மாண்டு வீழ
வாசுகியை வாய்மடுத்து வானோ ருய்யச்
சலந்தரனைக் கொல்வதற்கு முன்னோ பின்னோ
தண்ணாரூர் கோயிலாக் கொண்ட நாளே.

270-6/6590
பாதத்தால் முயலகனைப் பாது காத்துப் 
பாரகத்தே பரஞ்சுடராய் நின்ற நாளோ
கீதத்தை மிகப்பாடும் அடியார்க் கென்றுங் 
கேடிலா வானுலகங் கொடுத்த நாளோ
பூதத்தான் பொருநீலி புனிதன் மேவிப் 
பொய்யுரையா மறைநால்வர் விண்ணோர்க் கென்றும்
வேதத்தை விரிப்பதற்கு முன்னோ பின்னோ
விழவாரூர் கோயிலாக் கொண்ட நாளே.

271-6/6591
புகையெட்டும் போக்கெட்டும் புலன்க ளெட்டும்
பூதலங்க ளவையெட்டும் பொழில்க ளெட்டுங்
கலையெட்டுங் காப்பெட்டுங் காட்சி யெட்டுங்
கழற்சே வடியடைந்தார் களைக ணெட்டும்
நகையெட்டும் நாளெட்டும் நன்மை யெட்டும்
நலஞ்சிறந்தார் மனத்தகத்து மலர்க ளெட்டுந்
திகையெட்டுந் தெரிப்பதற்கு முன்னோ பின்னோ
திருவாரூர் கோயிலாக் கொண்ட நாளே.

272-6/6592
ஈசனா யுலகேழும் மலையு மாகி
இராவணனை ஈடழித்திட் டிருந்த நாளோ
வாசமலர் மகிழ்தென்ற லான நாளோ
மதயானை யுரிபோர்த்து மகிழ்ந்த நாளோ
தாதுமலர் சண்டிக்குக் கொடுத்த நாளோ
சகரர்களை மறித்திட்டாட் கொண்ட நாளோ
தேசமுமை யறிவதற்கு முன்னோ பின்னோ
திருவாரூர் கோயிலாக் கொண்ட நாளே.

273-7/7297
இறைகளோ டிசைந்த இன்பம் 
இன்பத்தோ டிசைந்த வாழ்வு 
பறைகிழித் தனைய போர்வை 
பற்றியான் நோக்கி னேற்குத் 
திறைகொணர்ந் தீண்டித் தேவர் 
செம்பொனும் மணியுந் தூவி 
அறைகழல் இறைஞ்சும் ஆரூர் 
அப்பனே அஞ்சி னேனே.

274-7/7298
ஊன்மிசை உதிரக் குப்பை 
ஒருபொரு ளிலாத மாயம் 
மான்மறித் தனைய நோக்க 
மடந்தைமார் மதிக்கு மிந்த 
மானுடப் பிறவி வாழ்வு 
வாழ்வதோர் வாழ்வு வேண்டேன் 
ஆனல்வெள் ளேற்ற ஆரூர் 
அப்பனே அஞ்சி னேனே.

275-7/7299
அறுபதும் பத்தும் எட்டும் 
ஆறினோ டஞ்சு நான்குந் 
துறுபறித் தனைய நோக்கிச் 
சொல்லிற்றொன் றாகச் சொல்லார் 
நறுமலர்ப் பூவும் நீரும் 
நாடொறும் வணங்கு வார்க்கு 
அறிவினைக் கொடுக்கும் ஆரூர் 
அப்பனே அஞ்சி னேனே.

276-7/7300
சொல்லிடில் எல்லை இல்லை 
சுவையிலாப் பேதை வாழ்வு 
நல்லதோர் கூரை புக்கு 
நலமிக அறிந்தே னல்லேன் 
மல்லிகை மாடம் நீடு 
மருங்கொடு நெருங்கி யெங்கும் 
அல்லிவண் டியங்கும் ஆரூர் 
அப்பனே அஞ்சி னேனே.

277-7/7301
நரம்பினோ டெலும்பு கட்டி 
நசையினோ டிசைவொன் றில்லாக் 
குரம்பைவாய்க் குடியி ருந்து 
குலத்தினால் வாழ மாட்டேன் 
விரும்பிய கமழும் புன்னை 
மாதவித் தொகுதி என்றும் 
அரும்புவாய் மலரும் ஆரூர் 
அப்பனே அஞ்சி னேனே.

278-7/7302
மணமென மகிழ்வர் முன்னே 
மக்கள்தாய் தந்தை சுற்றம் 
பிணமெனச் சுடுவர் பேர்த்தே 
பிறவியை வேண்டேன் நாயேன் 
பணையிடைச் சோலை தோறும் 
பைம்பொழில் விளாகத் தெங்கள் 
அணைவினைக் கொடுக்கும் ஆரூர் 
அப்பனே அஞ்சி னேனே.

279-7/7303
தாழ்வெனுந் தன்மை விட்டுத் 
தனத்தையே மனத்தில் வைத்து 
வாழ்வதே கருதித் தொண்டர் 
மறுமைக்கொன் றீய கில்லார் 
ஆழ்குழிப் பட்ட போது 
வலக்கணில் ஒருவர்க் காவர் 
யாழ்முயன் றிருக்கும் ஆரூர் 
அப்பனே அஞ்சி னேனே.

280-7/7304
உதிரநீர் இறைச்சிக் குப்பை 
எடுத்தது மலக்கு கைம்மேல் 
வருவதோர் மாயக் கூரை 
வாழ்வதோர் வாழ்வு வேண்டேன் 
கரியமால் அயனுந் தேடிக் 
கழலிணை காண மாட்டா 
அரியனாய் நின்ற ஆரூர் 
அப்பனே அஞ்சி னேனே.

281-7/7305
பொய்த்தன்மைத் தாய மாயப் 
போர்வையை மெய்யென் றெண்ணும் 
வித்தகத் தாய வாழ்வு 
வேண்டிநான் விரும்ப கில்லேன் 
முத்தினைத் தொழுது நாளும் 
முடிகளால் வணங்கு வார்க்கு 
அத்தன்மைத் தாகும் ஆரூர் 
அப்பனே அஞ்சி னேனே.

282-7/7306
தஞ்சொலார் அருள் பயக்குந் 
தமியனேன் தடமு லைக்கண் 
அஞ்சொலார் பயிலும் ஆரூர் 
அப்பனை ஊரன் அஞ்சிச் 
செஞ்சொலால் நயந்த பாடல் 
சிந்தியா ஏத்த வல்லார் 
நஞ்சுலாங் கண்டத் தெங்கள் 
நாதனை நணுகு வாரே.

283-7/7596
குருகுபா யக்கொழுங் கரும்புகள் நெரிந்தசா 
றருகுபா யும்வயல் அந்தணா ரூரரைப் 
பருகுமா றும்பணிந் தேத்துமா றுந்நினைந் 
துருகுமா றும்மிவை உணர்த்தவல் லீர்களே.

284-7/7597
பறக்குமெங் கிள்ளைகாள் பாடுமெம் பூவைகாள் 
அறக்கண்என் னத்தகும் அடிகளா ரூரரை 
மறக்ககில் லாமையும் வளைகள்நில் லாமையும் 
உறக்கமில் லாமையும் உணர்த்தவல் லீர்களே.

285-7/7598
சூழுமோ டிச்சுழன் றுழலும்வெண் ணாரைகாள் 
ஆளும்அம் பொற்கழல் அடிகளா ரூரர்க்கு 
வாழுமா றும்வளை கழலுமா றும்மெனக் 
கூழுமா றும்மிவை உணர்த்தவல் லீர்களே.

286-7/7599
சக்கிரவா ளத்திளம் பேடைகாள் சேவல்காள் 
அக்கிரமங் கள்செயும் அடிகளா ரூரர்க்கு 
வக்கிரமில் லாமையும் வளைகள்நில் லாமையும் 
உக்கிரமில் லாமையும் உணர்த்தவல் லீர்களே.

287-7/7600
இலைகொள்சோ லைத்தலை இருக்கும்வெண் ணாரைகாள் 
அலைகொள்சூ லப்படை அடிகளா ரூரர்க்குக் 
கலைகள்சோர் கின்றதுங் கனவளை கழன்றதும் 
முலைகள்பீர் கொண்டதும் மொழியவல் லீர்களே.

288-7/7601
வண்டுகாள் கொண்டல்காள் வார்மணற் குருகுகாள் 
அண்டவா ணர்தொழும் அடிகளா ரூரரைக் 
கண்டவா றுங்காமத் தீக்கனன் றெரிந்துமெய் 
உண்டவா றும்மிவை உணர்த்தவல் லீர்களே.

289-7/7602
தேனலங் கொண்டதேன் வண்டுகாள் கொண்டல்காள் 
ஆனலங் கொண்டவெம் மடிகளா ரூரர்க்குப் 
பானலங் கொண்டவெம் பணைமுலை பயந்துபொன் 
ஊனலங் கொண்டதும் உணர்த்தவல் லீர்களே.

290-7/7603
சுற்றுமுற் றுஞ்சுழன் றுழலும்வெண் நாரைகாள் 
அற்றமுற் றப்பகர்ந் தடிகளா ரூரர்க்குப் 
பற்றுமற் றின்மையும் பாடுமற் றின்மையும் 
உற்றுமற் றின்மையும் உணர்த்த வல்லீர்களே.

291-7/7604
குரவநா றக்குயில் வண்டினம் பாடநின் 
றரவமா டும்பொழில் அந்தணா ரூரரைப் 
பரவிநா டும்மதும் பாடிநா டும்மதும் 
உருகிநா டும்மதும் உணர்த்தவல் லீர்களே.

292-7/7605
கூடுமன் னப்பெடை காள்குயில் வண்டுகாள் 
ஆடும்அம் பொற்கழல் அடிகளா ரூரரைப் 
பாடுமா றும்பணிந் தேத்துமா றுங்கூடி 
ஊடுமா றும்மிவை உணர்த்தவல் லீர்களே.

293-7/7606
நித்தமா கந்நினைந் துள்ளமேத் தித்தொழும் 
அத்தன்அம் பொற்கழல் அடிகளா ரூரரைச் 
சித்தம்வைத் தபுகழ்ச் சிங்கடி யப்பன்மெய்ப் 
பத்தனு ரன்சொன்ன பாடுமின் பத்தரே.

294-7/7617
தில்லைவாழ் அந்தணர்தம் அடியார்க்கும் அடியேன் 
திருநீல கண்டத்துக் குயவனார்க் கடியேன் 
இல்லையே என்னாத இயற்பகைக்கும் அடியேன் 
இளையான்றன் குடிமாறன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
வெல்லுமா மிகவல்ல மெய்ப்பொருளுக் கடியேன் 
விரிபொழில்சூழ் குன்றையார் விறன்மிண்டர்க் கடியேன் 
அல்லிமென் முல்லையந்தார் அமர்நீதிக் கடியேன் 
ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக் காளே.

295-7/7618
இலைமலிந்த வேல்நம்பி எறிபத்தர்க் கடியேன் 
ஏனாதி நாதன்றன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
கலைமலிந்த சீர்நம்பி கண்ணப்பர்க் கடியேன் 
கடவு[ரிற் கலயன்றன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
மலைமலிந்த தோள்வள்ளல் மானக்கஞ் சாறன் 
எஞ்சாத வாட்டாயன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
அலைமலிந்த புனல்மங்கை ஆனாயர்க் கடியேன் 
ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக் காளே.

296-7/7619
மூமும்மையால் உலகாண்ட மூர்த்திக்கும் அடியேன் 
முருகனுக்கும் உருத்திர பசுபதிக்கும் அடியேன் 
செம்மையே திருநாளைப் போவார்க்கும் அடியேன் 
திருக்குறிப்புத் தொண்டர்தம் அடியார்க்கும் அடியேன் 
மெய்ம்மையே திருமேனி வழிபடா நிற்க 
வெகுண்டெழுந்த தாதைதாள் மழுவினால் எறிந்த 
அம்மையான் அடிச்சண்டிப் பெருமானுக் கடியேன் 
ஆரூரான் ஆரூரில் அம்மானுக் காளே. 
 
மூவிபூதி, ருத்திராட்சம், சடைமுடி இவைகளுடன் அரசு 
செய்தமையால் மும்மையால் உலகாண்ட மூர்த்தியென்றது.

297-7/7620
திருநின்ற செம்மையே செம்மையாக் கொண்ட 
திருநாவுக் கரையன்றன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
பெருநம்பி குலச்சிறைதன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
பெருமிழலைக் குறும்பர்க்கும் பேயார்க்கும் அடியேன் 
ஒருநம்பி அப்பூதி அடியார்க்கும் அடியேன் 
ஒலிபுனல்சூழ் சாத்தமங்கை நீலநக்கர்க் கடியேன் 
அருநம்பி நமிநந்தி அடியார்க்கும் அடியேன் 
ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக் காளே.

298-7/7621
வம்பறா வரிவண்டு மணம்நாற மலரும் 
மதுமலர்நற் கொன்றையான் அடியலாற் பேணா 
எம்பிரான் சம்பந்தன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
ஏயர்கோன் கலிக்காமன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
நம்பிரான் திருமூலன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
மூநாட்டமிகு தண்டிக்கும் மூர்க்கர்க்கும் அடியேன் 
சூஅம்பரான் சோமாசி மாறனுக்கும் அடியேன் 
ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக் காளே. 
 
மூபிறவி அந்தகராயிருந்து திருவாரூர்க் கமலாலயத் 
தீர்த்தத்தில் மூழ்கியெழுந்திருக்கும்போது சுவாமி 
யினுடைய திருவருளால் நாட்டம் விளங்கப்பெற்றவ 
ரென்பது தோன்ற நாட்டமிகு தண்டிக்கும் 
என்றருளிச்செய்தது. 
 
சூஅம்பரான் சோமாசி - திருஅம்பர் என்னுந் தலத்தில் வாழ்பவர்.

299-7/7622
வார்கொண்ட வனமுலையாள் உமைபங்கன் கழலே 
மறவாது கல்லெறிந்த சாக்கியர்க்கும் அடியேன் 
சீர்கொண்ட புகழ்வள்ளல் சிறப்புலிக்கும் அடியேன் 
செங்காட்டங் குடிமேய சிறுத்தொண்டர்க் கடியேன் 
கார்கொண்ட கொடைக்மூகழறிற் றறிவார்க்கும் அடியேன் 
கடற்காழிக் கணநாதன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
ஆர்கொண்ட வேற்கூற்றன் களந்தைக்கோன் அடியேன் 
ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக் காளே. 
 
மூகழறிற்றறிவார் - சேரமானாயனார்.

300-7/7623
பொய்யடிமை யில்லாத புலவர்க்கும் அடியேன் 
பொழிற்கருவு[ர்த் துஞ்சிய புகழ்ச்சோழர்க் கடியேன் 
மெய்யடியான் நரசிங்க முனையரையர்க் கடியேன் 
விரிதிரைசூழ் கடல்நாகை அதிபத்தர்க் கடியேன் 
கைதடிந்த வரிசிலையான் கலிக்கம்பன் கலியன் 
கழற்மூசத்தி வரிஞ்சையர்கோன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
ஐயடிகள் காடவர்கோன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக் காளே. 
 
மூசத்திவரிஞ்சையர்கோன் என்பதை வரிஞ்சைய[ர்ச் 
சத்தியாரென மாற்றுக.

301-7/7624
கறைக்கண்டன் கழலடியே காப்புக்கொண் டிருந்த 
கணம்புல்ல நம்பிக்குங் காரிக்கும் அடியேன் 
நிறைக்கொண்ட சிந்தையான் நெல்வேலி வென்ற 
நின்றசீர் நெடுமாறன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
துறைக்கொண்ட செம்பவளம் இருளகற்றுஞ் சோதித் 
தொன்மயிலை வாயிலான் அடியார்க்கும் அடியேன் 
அறைக்கொண்ட வேல்நம்பி முனையடுவார்க் கடியேன் 
ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக் காளே.

302-7/7625
கடல்சூழ்ந்த உலகெலாங் காக்கின்ற பெருமான் 
காடவர்கோன் கழற்சிங்கன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
மடல்சூழ்ந்த தார்நம்பி இடங்கழிக்குந் தஞ்சை 
மன்னவனாம் செருத்துணைதன் அடியார்க்கும் அடியேன் 
புடைசூழ்ந்த புலியதள்மேல் அரவாட ஆடி 
பொன்னடிக்கே மனம்வைத்த புகழ்த்துணைக்கும் அடியேன் 
அடல்சூழ்ந்த வேல்நம்பி கோட்புலிக்கும் அடியேன் 
ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக் காளே.

303-7/7626
பத்தராய்ப் பணிவார்கள் எல்லார்க்கும் அடியேன் 
பரமனையே பாடுவார் அடியார்க்கும் அடியேன் 
சித்தத்தைச் சிவன்பாலே வைத்தார்க்கும் அடியேன் 
திருவாரூர்ப் பிறந்தார்கள் எல்லார்க்கும் அடியேன் 
மூமுப்போதுந் திருமேனி தீண்டுவார்க் கடியேன் 
முழுநீறு பூசிய முனிவர்க்கும் அடியேன் 
அப்பாலும் அடிச்சார்ந்த அடியார்க்கும் அடியேன் 
ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக் காளே. 
 
மூஇவர்கள் ஆதிசைவப்பிராமணர்கள்

304-7/7627
மன்னியசீர் மறைநாவன் நின்றவு[ர்ப் பூசல் 
வரிவளையாள் மானிக்கும் நேசனுக்கும் அடியேன் 
தென்னவனாய் உலகாண்ட செங்கணார்க் கடியேன் 
திருநீல கண்டத்துப் பாணனார்க் கடியேன் 
என்னவனாம் அரனடியே அடைந்திட்ட சடையன் 
இசைஞானி காதலன் திருநாவ லூர்க்கோன் 
அன்னவனாம் ஆரூரன் அடிமைகேட் டுவப்பார் 
ஆரூரில் அம்மானுக் கன்ப ராவாரே.

305-7/7742
பத்திமையும் அடிமையையுங் கைவிடுவான் பாவியேன் 
பொத்தினநோ யதுவிதனைப் 
பொருளறிந்தேன் போய்த்தொழுவேன் 
முத்தினைமா மணிதன்னை 
வயிரத்தை மூர்க்கனேன் 
எத்தனைநாட் பிரிந்திருக்கேன் 
என்னாரூர் இறைவனையே.

306-7/7743
ஐவணமாம் பகழியுடை அடல்மதனன் பொடியாகச் 
செவ்வணமாந் திருநயனம் 
விழிசெய்த சிவமூர்த்தி 
மையணவு கண்டத்து 
வளர்சடையெம் மாரமுதை 
எவ்வணம்நான் பிரிந்திருக்கேன் 
என்னாரூர் இறைவனையே.

307-7/7744
சங்கலக்குந் தடங்கடல்வாய் 
விடஞ்சுடவந் தமரர்தொழ 
அங்கலக்கண் தீர்த்துவிடம் 
உண்டுகந்த அம்மானை 
இங்கலக்கும் உடற்பிறந்த 
அறிவிலியேன் செறிவின்றி 
எங்குலக்கப் பிரிந்திருக்கேன் 
என்னாரூர் இறைவனையே.

308-7/7745
இங்ஙனம்வந் திடர்ப்பிறவிப் 
 பிறந்தயர்வேன் அயராமே 
அங்ஙனம்வந் தெனையாண்ட 
 அருமருந்தென் ஆரமுதை 
வெங்கனல்மா மேனியனை 
 மான்மருவுங் கையானை 
எங்ஙனம்நான் பிரிந்திருக்கேன் 
 என்னாரூர் இறைவனையே.

309-7/7746
செப்பரிய அயனொடுமால் 
சிந்தித்துந் தெரிவரிய 
அப்பெரிய திருவினையே 
அறியாதே அருவினையேன் 
ஒப்பரிய குணத்தானை 
இணையிலியை அணைவின்றி 
எப்பரிசு பிரிந்திருக்கேன் 
என்னாரூர் இறைவனையே.

310-7/7747
வன்னாகம் நாண்வரைவில் 
 அங்கிகணை அரிபகழி 
தன்னாகம் உறவாங்கிப் 
 புரமெரித்த தன்மையனை 
முன்னாக நினையாத 
 மூர்க்கனேன் ஆக்கைசுமந் 
தென்னாகப் பிரிந்திருக்கேன் 
 என்னாரூர் இறைவனையே.

311-7/7748
வன்சயமாய் அடியான்மேல் 
 வருங்கூற்றின் உரங்கிழிய 
முன்சயமார் பாதத்தால் 
 முனிந்துகந்த மூர்த்திதனை 
மின்செயும்வார் சடையானை 
 விடையானை அடைவின்றி 
என்செயநான் பிரிந்திருக்கேன் 
 என்னாரூர் இறைவனையே.

312-7/7749
முன்னெறிவா னவர்கூடித் 
தொழுதேத்தும் முழுமுதலை 
அந்நெறியை அமரர்தொழும் 
நாயகனை அடியார்கள் 
செந்நெறியைத் தேவர்குலக் 
கொழுந்தைமறந் திங்ஙனம்நான் 
என்னறிவான் பிரிந்திருக்கேன் 
என்னாரூர் இறைவனையே.

313-7/7750
கற்றுளவான் கனியாய 
கண்ணுதலைக் கருத்தார 
உற்றுளனாம் ஒருவனைமுன் 
இருவர்நினைந் தினிதேத்தப் 
பெற்றுளனாம் பெருமையனைப் 
பெரிதடியேன் கையகன்றிட் 
டெற்றுளனாய்ப் பிரிந்திருக்கேன் 
 என்னாரூர் இறைவனையே.

314-7/7751
ஏழிசையாய் இசைப்பயனாய் 
 இன்னமுதாய் என்னுடைய 
தோழனுமாய் யான்செய்யுந் 
 துரிசுகளுக் குடனாகி 
மாழையொண்கண் பரவையைத்தந் 
 தாண்டானை மதியில்லா 
ஏழையேன் பிரிந்திருக்கேன் 
 என்னாரூர் இறைவனையே.

315-7/7752
வங்கமலி கடல்நஞ்சை 
வானவர்கள் தாமுய்ய 
நுங்கிஅமு தவர்க்கருளி 
நொய்யேனைப் பொருட்படுத்துச் 
சங்கிலியோ டெனைப்புணர்த்த 
தத்துவனைச் சழக்கனேன் 
எங்குலக்கப் பிரிந்திருக்கேன் 
என்னாரூர் இறைவனையே.

316-7/7753
பேரூரும் மதகரியின் 
 உரியானைப் பெரியவர்தஞ் 
சீரூருந் திருவாரூர்ச் 
 சிவனடியே திறம்விரும்பி 
ஆரூரன் அடித்தொண்டன் 
 அடியன்சொல் அகலிடத்தில் 
ஊரூரன் இவைவல்லார் 
 உலகவர்க்கு மேலாரே.

317-7/7827
பொன்னும் மெய்ப்பொரு ளுந்தரு வானைப்
 போக முந்திரு வும்புணர்ப் பானைப் 
பின்னை என்பிழை யைப்பொறுப் பானைப் 
 பிழையெ லாந்தவி ரப்பணிப் பானை 
இன்ன தன்மையன் என்றறி வொண்ணா 
 எம்மா னைஎளி வந்தபி ரானை 
அன்னம் வைகும் வயற்பழ னத்தணி 
 ஆரூ ரானை மறக்கலு மாமே.

318-7/7828
கட்ட மும்பிணி யுங்களை வானைக் 
 காலற் சீறிய காலுடை யானை 
விட்ட வேட்கைவெந் நோய்களை வானை 
 விரவி னால்விடு தற்கரி யானைப் 
பட்ட வார்த்தை படநின்ற வார்த்தை 
 வாரா மேதவி ரப்பணிப் பானை 
அட்ட மூர்த்தியை மட்டவிழ் சோலை 
 ஆரூ ரானை மறக்கலு மாமே.

319-7/7829
கார்க்குன் றமழை யாய்ப்பொழி வானைக்
 கலைக்கெ லாம்பொரு ளாயுடன் கூடிப் 
பார்க்கின் றஉயிர்க் குப்பரிந் தானைப் 
 பகலுங் கங்குலும் ஆகிநின் றானை 
ஓர்க்கின் றசெவி யைச்சுவை தன்னை 
 உணரும் நாவினைக் காண்கின்ற கண்ணை 
ஆர்க்கின் றகட லைமலை தன்னை 
 ஆரூ ரானை மறக்கலு மாமே.

320-7/7830
செத்த போதினில் முன்னின்று நம்மைச் 
 சிலர்கள் கூடிச் சிரிப்பதன் முன்னம் 
வைத்த சிந்தைஉண் டேமனம் உண்டே 
 மதிஉண் டேவிதி யின்பயன் உண்டே 
முத்தன் எங்கள்பி ரானென்று வானோர் 
 தொழநின் றதிமில் ஏறுடை யானை 
அத்தன் எந்தைபி ரான்எம்பி ரானை 
 ஆரூ ரானை மறக்கலு மாமே.

321-7/7831
செறிவுண் டேல்மனத் தாற்றெளி வுண்டேல்
 தேற்றத் தால்வருஞ் சிக்கன வுண்டேல் 
மறிவுண் டேல்மறு மைப்பிறப் புண்டேல் 
 வாணாள் மேற்செல்லும் வஞ்சனை உண்டேல் 
பொறிவண் டாழ்செய்யும் பொன்மலர்க் கொன்றைப் 
 பொன்போ லுஞ்சடை மேற்புனைந் தானை 
அறிவுண் டேஉட லத்துயிர் உண்டே 
 ஆரூ ரானை மறக்கலு மாமே.

322-7/7832
பொள்ளல் இவ்வுட லைப்பொரு ளென்று
 பொருளுஞ் சுற்றமும் போகமும் ஆகி 
மௌ;ள நின்றவர் செய்வன எல்லாம் 
 வாரா மேதவிர்க் கும்விதி யானை 
வள்ளல் எந்தமக் கேதுணை என்று 
 நாள்நா ளும்அம ரர்தொழு தேத்தும் 
அள்ள லங்கழ னிப்பழ னத்தணி 
 ஆரூ ரானை மறக்கலு மாமே.

323-7/7833
கரியா னைஉரி கொண்டகை யானைக்
 கண்ணின் மேலொரு கண்ணுடை யானை 
வரியா னைவருத் தங்களை வானை 
 மறையா னைக்குறை மாமதி சூடற் 
குரியா னைஉல கத்துயிர்க் கெல்லாம் 
 ஒளியா னைஉகந் துள்கிநண் ணாதார்க் 
கரியா னைஅடி யேற்கெளி யானை 
 ஆரூ ரானை மறக்கலு மாமே.

324-7/7834
வாளா நின்று தொழும்அடி யார்கள் 
 வான்ஆ ளப்பெறும் வார்த்தையைக் கேட்டும் 
நாணா ளும்மலர் இட்டுவணங் கார் 
 நம்மை ஆள்கின்ற தன்மையை ஓரார் 
கேளா நான்கிடந் தேஉழைக் கின்றேன் 
 கிளைக்கெ லாந்துணை யாமெனக் கருதி 
ஆளா வான்பலர் முன்பழைக் கின்றேன் 
 ஆரூ ரானை மறக்கலு மாமே.

325-7/7835
விடக்கை யேபெருக் கிப்பல நாளும் 
 வேட்கை யாற்பட்ட வேதனை தன்னைக் 
கடக்கி லேன்நெறி காணவும் மாட்டேன் 
 கண்கு ழிந்திரப் பார்கையி லொன்றும் 
இடக்கி லேன்பர வைத்திரைக் கங்கைச் 
 சடையா னைஉமை யாளையோர் பாகத் 
தடக்கி னானைஅந் தாமரைப் பொய்கை 
 ஆரூ ரானை மறக்கலு மாமே.

326-7/7836
ஒட்டி ஆட்கொண்டு போயொளித் திட்ட 
 உச்சிப் போதனை நச்சர வார்த்த 
பட்டி யைப்பக லையிருள் தன்னைப் 
 பாவிப் பார்மனத் தூறுமத் தேனைக் 
கட்டி யைக்கரும் பின்றெளி தன்னைக் 
 காத லாற்கடல் சூர்தடிந் திட்ட 
செட்டி யப்பனைப் பட்டனைச் செல்வ 
 ஆரூ ரானை மறக்கலு மாமே.

327-7/7837
ஓரூ ரென்றுல கங்களுக் கெல்லாம் 
 உரைக்க லாம்பொரு ளாயுடன் கூடிக் 
காரூ ருங்கமழ் கொன்றைநன் மாலை 
 முடியன் காரிகை காரண மாக 
ஆரூ ரைம்மறத் தற்கரி யானை 
 அம்மான் றன்றிருப் பேர்கொண்ட தொண்டன் 
ஆரூ ரன்னடி நாயுரை வல்லார் 
 அமர லோகத் திருப்பவர் தாமே.

328-7/7964
கரையுங் கடலும் மலையுங் 
 காலையும் மாலையும் எல்லாம் 
உரையில் விரவி வருவான் 
 ஒருவன் உருத்திர லோகன் 
வரையின் மடமகள் கேள்வன் 
 வானவர் தானவர்க் கெல்லாம் 
அரையனி ருப்பதும் ஆரூர்அவர் 
 எம்மையும் ஆள்வரோ கேளீர்.

329-7/7965
தனியனென் றெள்கி அறியேன் 
 தம்மைப் பெரிது முகப்பன் 
முனிபவர் தம்மை முனிவன் 
 முகம்பல பேசி மொழியேன் 
கனிகள் பலவுடைச் சோலைக் 
 காய்க்குலை ஈன்ற கமுகின் 
இனிய னிருப்பதும் ஆரூர்அவர் 
 எம்மையும் ஆள்வரோ கேளீர்.

330-7/7966
சொல்லிற் குலாவன்றிச் சொல்லேன் 
 தொடர்ந்தவர்க் குந்துணை அல்லேன் 
கல்லில் வலிய மனத்தேன் 
 கற்ற பெரும்புல வாணர் 
அல்லல் பெரிதும் அறுப்பான் 
 அருமறை ஆறங்கம் ஓதும் 
எல்லை இருப்பதும் ஆரூர்அவர் 
 எம்மையும் ஆள்வரோ கேளீர்.

331-7/7967
நெறியும் அறிவுஞ் செறிவும் 
 நீதியும் நான்மிகப் பொல்லேன் 
மிறையுந் தறியும் உகப்பன் 
 வேண்டிற்றுச் செய்து திரிவன் 
பிறையும் அரவும் புனலும் 
 பிறங்கிய செஞ்சடை வைத்த 
இறைவன் இருப்பதும் ஆரூர்அவர் 
 எம்மையும் ஆள்வரோ கேளீர்.

332-7/7968
நீதியில் ஒன்றும் வழுவேன் 
 நிட்கண் டகஞ்செய்து வாழ்வேன் 
வேதியர் தம்மை வெகுளேன் 
 வெகுண்டவர்க் குந்துணை ஆகேன் 
சோதியிற் சோதிஎம் மானைச் 
 சுண்ணவெண் ணீறணிந் திட்ட 
ஆதி இருப்பதும் ஆரூர்அவர் 
 எம்மையும் ஆள்வரோ கேளீர்.

333-7/7969
அருத்தம் பெரிதும் உகப்பேன் 
 அலவலை யேன்அலந் தார்கள் 
ஒருத்தர்க் குதவியேன் அல்லேன் 
 உற்றவர்க் குந்துணை அல்லேன் 
பொருத்தமே லொன்று மிலாதேன் 
 புற்றெடுத் திட்டிடங் கொண்ட 
அருத்தன் இருப்பதும் ஆரூர்அவர் 
 எம்மையும் ஆள்வரோ கேளீர்.

334-7/7970
சந்தம் பலஅறுக் கில்லேன் 
 சார்ந்தவர் தம்மடிச் சாரேன் 
முந்திப் பொருவிடை யேறி 
 மூவுல குந்திரி வானே 
கந்தங் கமழ்கொன்றை மாலைக் 
 கண்ணியன் விண்ணவ ரேத்தும் 
எந்தை இருப்பதும் ஆரூர்அவர் 
 எம்மையும் ஆள்வரோ கேளீர்.

335-7/7971
நெண்டிக் கொண்டேயுங் கிலாய்ப்பன் 
 நிச்சய மேயிது திண்ணம் 
மிண்டர்க்கு மிண்டலாற் பேசேன் 
 மெய்ப்பொரு ளன்றி உணரேன் 
பண்டங் கிலங்கையர் கோனைப் 
 பருவரைக் கீழடர்த் திட்ட 
அண்டன் இருப்பதும் ஆரூர்அவர் 
 எம்மையும் ஆள்வரோ கேளீர்.

336-7/7972
நமர்பிறர் என்ப தறியேன் 
 நான்கண்ட தேகண்டு வாழ்வேன் 
தமரம் பெரிதும் உகப்பன் 
 தக்கவா றொன்றும் இலாதேன் 
குமரன் திருமால் பிரமன் 
 கூடிய தேவர் வணங்கும் 
அமரன் இருப்பதும் ஆரூர்அவர் 
 எம்மையும் ஆள்வரோ கேளீர்.

337-7/7973
ஆசை பலஅறுக் கில்லேன் 
 ஆரையும் அன்றி உரைப்பேன் 
பேசிற் சழக்கலாற் பேசேன் 
 பிழைப்புடை யேன்மனந் தன்னால் 
ஓசை பெரிதும் உகப்பேன் 
 ஒலிகடல் நஞ்சமு துண்ட 
ஈசன் இருப்பதும் ஆரூர்அவர் 
 எம்மையும் ஆள்வரோ கேளீர்.

338-7/7974
எந்தை இருப்பதும் ஆரூர்அவர் 
 எம்மையும் ஆள்வரோ என்று 
சிந்தை செயுந்திறம் வல்லான் 
 திருமரு வுந்திரள் தோளான் 
மந்த முழவம் இயம்பும் 
 வளவயல் நாவலா ரூரன் 
சந்தம் இசையொடும் வல்லார் 
 தாம்புகழ் எய்துவார் தாமே.

339-7/8066
அந்தியும் நண்பகலும் அஞ்சுப தஞ்சொல்லி
முந்தி எழும்பழைய வல்வினை மூடாமுன்
சிந்தை பராமரியாத் தென்றிரு வாரூர்புக்
கெந்தை பிரானாரை யென்றுகொல் எய்துவதே.

340-7/8067
நின்ற வினைக்கொடுமை நீங்க இருபொழுதுந்
துன்று மலரிட்டுச் சூழும் வலஞ்செய்து
தென்றல் மணங்கமழுந் தென்றிரு வாரூர்புக்
கென்றன் மனங்குளிர என்றுகொல் எய்துவதே.

341-7/8068
முன்னை முதற்பிறவி மூதறி யாமையினாற்
பின்னை நினைந்தனவும் பேதுற வும்மொழியச்
செந்நெல் வயற்கழனித் தென்றிரு வாரூர்புக்
கென்னுயிர்க் கின்னமுதை என்றுகொல் எய்துவதே.

342-7/8069
நல்ல நினைப்பொழிய நாள்களில் ஆருயிரைக்
கொல்ல நினைப்பனவுங் குற்றமும் அற்றொழியச்
செல்வ வயற்கழனித் தென்றிரு வாரூர்புக்
கெல்லை மிதித்தடியேன் என்றுகொல் எய்துவதே.

343-7/8070
கடுவரி மாக்கடலுட் காய்ந்தவன் தாதையைமுன்
சுடுபொடி மெய்க்கணிந்த சோதியை வன்றலைவாய்
அடுபுலி ஆடையனை ஆதியை ஆரூர்புக்
கிடுபலி கொள்ளியைநான் என்றுகொல் எய்துவதே.

344-7/8071
சூழொளி நீர்நிலந்தீத் தாழ்வளி ஆகாசம்
வானுயர் வெங்கதிரோன் வண்டமிழ் வல்லவர்கள்
ஏழிசை ஏழ்நரம்பின் ஓசையை ஆரூர்புக்
கேழுல காளியைநான் என்றுகொல் எய்துவதே.

345-7/8072
கொம்பன நுண்ணிடையாள் கூறனை நீறணிந்த
வம்பனை எவ்வுயிர்க்கும் வைப்பினை ஒப்பமராச்
செம்பொனை நன்மணியைத் தென்றிரு வாரூர்புக்
கென்பொனை என்மணியை என்றுகொல் எய்துவதே.

346-7/8073
ஆறணி நீண்முடிமேல் ஆடர வஞ்சூடிப்
பாறணி வெண்டலையிற் பிச்சைகொள் நச்சரவன்
சேறணி தண்கழனித் தென்றிரு வாரூர்புக்
கேறணி எம்மிறையை என்றுகொல் எய்துவதே.

347-7/8074
மண்ணினை உண்டுமிழ்ந்த மாயனும் மாமலர்மேல்
அண்ணலும் நண்ணரிய ஆதியை மாதினொடுந்
திண்ணிய மாமதில்சூழ் தென்றிரு வாரூர்புக்
கெண்ணிய கண்குளிர என்றுகொல் எய்துவதே.

348-7/8075
மின்னெடுஞ் செஞ்சடையான் மேவிய ஆரூரை
நன்னெடுங் காதன்மையால் நாவலர் கோன்ஊரன்
பன்னெடுஞ் சொல்மலர்கொண் டிட்டன பத்தும்வல்லார்
பொன்னுடை விண்ணுலகம் நண்ணுவர் புண்ணியரே.

349-7/8188
மீளா அடிமை உமக்கே ஆளாய்ப் 
 பிறரை வேண்டாதே 
மூளாத் தீப்போல் உள்ளே கனன்று 
 முகத்தால் மிகவாடி 
ஆளா யிருக்கும் அடியார் தங்கள் 
 அல்லல் சொன்னக்கால் 
வாளாங் கிருப்பீர் திருவா ரூரீர் 
 வாழ்ந்து போதீரே.

350-7/8189
விற்றுக் கொள்வீர் ஒற்றி யல்லேன் 
 விரும்பி ஆட்பட்டேன் 
குற்ற மொன்றுஞ் செய்த தில்லை 
மூகொத்தை ஆக்கினீர் 
எற்றுக் கடிகேள் என்கண் கொண்டீர் 
 நீரே பழிப்பட்டீர் 
மற்றைக் கண்தான் தாரா தொழிந்தால் 
 வாழ்ந்து போதீரே. 
மூவிச்சை - வித்தையென்பதுபோல் கொச்சை - கொத்தை எனநின்றது.

351-7/8190
அன்றில் முட்டா தடையுஞ் சோலை 
 ஆரூர் அகத்தீரே 
கன்று முட்டி உண்ணச் சுரந்த 
 காலி யவைபோல 
என்றும் முட்டாப் பாடும் அடியார் 
 தங்கண் காணாது 
குன்றில் முட்டிக் குழியில் விழுந்தால் 
 வாழ்ந்து போதீரே.

352-7/8191
துருத்தி உறைவீர் பழனம் பதியாச் 
 சோற்றுத் துறையாள்வீர் 
இருக்கை திருவா ரூரே உடையீர் 
 மனமே எனவேண்டா 
அருத்தி யுடைய அடியார் தங்கள் 
 அல்லல் சொன்னக்கால் 
வருத்தி வைத்து மறுமை பணித்தால் 
 வாழ்ந்து போதீரே.

353-7/8192
செந்தண் பவளந் திகழுஞ் சோலை 
 இதுவோ திருவாரூர் 
எந்தம் அடிகேள் இதுவே ஆமா 
 றுமக்காட் பட்டோ ர்க்குச் 
சந்தம் பலவும் பாடும் அடியார் 
 தங்கண் காணாது 
வந்தெம் பெருமான் முறையோ வென்றால் 
 வாழ்ந்து போதீரே.

354-7/8193
தினைத்தா ளன்ன செங்கால் நாரை 
 சேருந் திருவாரூர்ப் 
புனைத்தார் கொன்றைப் பொன்போல் மாலைப் 
 புரிபுன் சடையீரே 
தனத்தா லின்றித் தாந்தாம் மெலிந்து 
 தங்கண் காணாது 
மனத்தால் வாடி அடியார் இருந்தால் 
 வாழ்ந்து போதீரே.

355-7/8194
ஆயம் பேடை அடையுஞ் சோலை 
 ஆரூர் அகத்தீரே 
ஏயெம் பெருமான் இதுவே ஆமா 
 றுமக்காட் பட்டோ ர்க்கு 
மாயங் காட்டிப் பிறவி காட்டி 
 மறவா மனங்காட்டிக் 
காயங் காட்டிக் கண்ணீர் கொண்டால் 
 வாழ்ந்து போதீரே.

356-7/8195
கழியாய்க் கடலாய்க் கலனாய் நிலனாய்க் 
 கலந்த சொல்லாகி 
இழியாக் குலத்திற் பிறந்தோம் உம்மை 
 இகழா தேத்துவோம் 
பழிதா னாவ தறியீர் அடிகேள் 
 பாடும் பத்தரோம் 
வழிதான் காணா தலமந் திருந்தால் 
 வாழ்ந்து போதீரே.

357-7/8196
பேயோ டேனும் பிரிவொன் றின்னா 
 தென்பர் பிறரெல்லாங் 
காய்தான் வேண்டிற் கனிதா னன்றோ 
 கருதிக் கொண்டக்கால் 
நாய்தான் போல நடுவே திரிந்தும் 
 உமக்காட் பட்டோ ர்க்கு 
வாய்தான் திறவீர் திருவா ரூரீர் 
 வாழ்ந்து போதீரே.

358-7/8197
செருந்தி செம்பொன் மலருஞ் சோலை 
 இதுவோ திருவாரூர் 
பொருந்தித் திருமூ லத்தா னம்மே 
 இடமாக் கொண்டீரே 
இருந்தும் நின்றுங் கிடந்தும் உம்மை 
 இகழா தேத்துவோம் 
வருந்தி வந்தும் உமக்கொன் றுரைத்தால் 
 வாழ்ந்து போதிரே.

359-7/8198
காரூர் கண்டத் தெண்டோ ள் முக்கண் 
 கலைகள் பலவாகி 
ஆரூர்த் திருமூ லத்தா னத்தே 
 அடிப்பே ராரூரன் 
பாரூர் அறிய என்கண் கொண்டீர் 
 நீரே பழிப்பட்டீர் 
வாரூர் முலையாள் பாகங் கொண்டீர் 
 வாழ்ந்து போதீரே.
Thiruvidaivoi