HolyIndia.Org
Holy India Org Add New Temple

தேவாரம்பாடல்எண்[1-8250*] கோயில் : [1-275] வார்த்தைதேடல்

1-2/2714
வெங்கள்விம்மு குழலிளைய ராடவ்வெறி விரவுநீர்ப் 
பொங்குசெங்கட் கருங்கயல்கள் பாயும்புக லூர்தனுள் 
திங்கள்சூடித் திரிபுரமோ ரம்பாலெரி ய[ட்டிய 
எங்கள்பெம்மான் அடிபரவ நாளும்மிடர் கழியுமே.

2-2/2715
வாழ்ந்தநாளும் மினிவாழு நாளும்மிவை யறிதிரேல் 
வீழ்ந்தநாளெம் பெருமானை யேத்தாவிதி யில்லிகாள் 
போழ்ந்ததிங்கட் புரிசடையி னான்றன்புக லூரையே 
சூழ்ந்தவுள்ளம் உடையீர்காள் உங்கள்துயர் தீருமே.

3-2/2716
மடையின்நெய்தல் கருங்குவளை செய்யம்மலர்த் தாமரை 
புடைகொள்செந்நெல் விளைகழனி மல்கும்புக லூர்தனுள் 
தொடைகொள்கொன்றை புனைந்தானோர் பாகம்மதி சூடியை 
அடையவல்லார் அமருலகம் ஆளப் பெறுவார்களே.

4-2/2717
பூவுந்நீரும் பலியுஞ் சுமந்துபுக லூரையே 
நாவினாலே நவின்றேத்த லோவார்செவித் துளைகளால் 
யாவுங்கேளார் அவன்பெருமை யல்லால்அடி யார்கள்தாம் 
ஓவுநாளும் உணர்வொழிந்த நாளென்றுள்ளங் கொள்ளவே.

5-2/2718
அன்னங்கன்னிப் பெடைபுல்கி யொல்கியணி நடையவாய்ப் 
பொன்னங்காஞ்சி மலர்ச்சின்ன மாலும்புக லூர்தனுள் 
முன்னம்மூன்று மதிலெரித்த மூர்த்திதிறங் கருதுங்கால் 
இன்னரென்னப் பெரிதரியர் ஏத்தச்சிறி தெளியரே.

6-2/2719
குலவராகக் குலம்இலரு மாகக்குணம் புகழுங்கால் 
உலகில்நல்ல கதிபெறுவ ரேனும்மல ரூறுதேன் 
புலவமெல்லாம் வெறிகமழும் அந்தண்புக ளுர்தனுள் 
நிலவமல்கு சடையடிகள் பாதம்நினை வார்களே.

7-2/2720
ஆணும்பெண்ணும் மெனநிற்ப ரேனும்மர வாரமாப் 
பூணுமேனும் புகலூர் தனக்கோர் பொருளாயினான் 
ஊணும்ஊரார் இடுபிச்சை யேற்றுண்டுடை கோவணம் 
பேணுமேனும் பிரானென்ப ராலெம்பெரு மானையே.

8-2/2721
உய்யவேண்டில் எழுபோத நெஞ்சேயுய ரிலங்கைக்கோன் 
கைகளொல்கக் கருவரை யெடுத்தானையோர் விரலினால் 
செய்கைதோன்றச் சிதைத்தருள வல்லசிவன் மேயபூம் 
பொய்கைசூழ்ந்த புகலூர் புகழப் பொருளாகுமே.

9-2/2722
நேமியானும் முகநான் குடையந்நெறி யண்ணலும் 
ஆமிதென்று தகைந்தேத்தப் போயாரழ லாயினான் 
சாமிதாதை சரணாகு மென்றுதலை சாய்மினோ 
பூமியெல்லாம் புகழ்செல்வம் மல்கும்புக லூரையே.

10-2/2723
வேர்த்தமெய்யர் உருவத் துடைவிட் டுழல்வார்களும் 
போர்த்தகூறைப் போதிநீழ லாரும்புக லூர்தனுள் 
தீர்த்தமெல்லாஞ் சடைக்கரந்த தேவன்திறங் கருதுங்கால் 
ஓர்த்துமெய்யென் றுணராது பாதந்தொழு துய்ம்மினே.

11-2/2724
புந்தியார்ந்த பெரியோர்கள் ஏத்தும்புக லூர்தனுள் 
வெந்தசாம்பற் பொடிப்பூச வல்லவிடை ய[ர்தியை 
அந்தமில்லா அனலாட லானையணி ஞானசம் 
பந்தன்சொன்ன தமிழ்பாடி யாடக்கெடும் பாவமே.

12-4/4314
செய்யர் வெண்ணூலர் கருமான் மறிதுள்ளுங் 
கையர் கனைகழல் கட்டிய காலினர் 
மெய்யர் மெய்ந்நின் றவர்க்கல்லா தவர்க்கென்றும் 
பொய்யர் புகலூர்ப் புரிசடை யாரே.

13-4/4315
மேகநல் ஊர்தியர் மின்போல் மிளிர்சடைப் 
பாக மதிநுத லாளையோர் பாகத்தர் 
நாக வளையினர் நாக வுடையினர் 
போகர் புகலூர்ப் புரிசடை யாரே.

14-4/4316
பெருந்தாழ் சடைமுடி மேற்பிறை சூடிக் 
கருந்தாழ் குழலியுந் தாமுங் கலந்து 
திருந்தா மனமுடை யார்திறத் தென்றும் 
பொருந்தார் புகலூர்ப் புரிசடை யாரே.

15-4/4317
அக்கார் அணிவடம் ஆகத்தர் நாகத்தர் 
நக்கார் இளமதிக் கண்ணியர் நாடொறும் 
உக்கார் தலைபிடித் துன்பலிக் கூர்தொறும் 
புக்கார் புகலூர்ப் புரிசடை யாரே.

16-4/4318
ஆர்த்தார் உயிரடும் அந்தகன் றன்னுடல் 
பேர்த்தார் பிறைநுதற் பெண்ணின்நல் லாள்உட்கக் 
கூர்த்தார் மருப்பிற் கொலைக்களிற் றீருரி 
போர்த்தார் புகலூர்ப் புரிசடை யாரே.

17-4/4319
தூமன் சுறவந் துதைந்த கொடியுடைக் 
காமன் கணைவலங் காய்ந்தமுக் கண்ணினர் 
சேம நெறியினர் சீரை யுடையவர் 
பூமன் புகலூர்ப் புரிசடை யாரே.

18-4/4320
உதைத்தார் மறலி உருளவோர் காலாற் 
சிதைத்தார் திகழ்தக்கன் செய்தநல் வேள்வி 
பதைத்தார் சிரங்கரங் கொண்டுவெய் யோன்கண் 
புதைத்தார் புகலூர்ப் புரிசடை யாரே.

19-4/4321
கரிந்தார் தலையர் கடிமதில் மூன்றுந் 
தெரிந்தார் கணைகள் செழுந்தழ லுண்ண 
விரிந்தார் சடைமேல் விரிபுனற் கங்கை 
புரிந்தார் புகலூர்ப் புரிசடை யாரே.

20-4/4322
ஈண்டார் அழலி னிருவருங் கைதொழ 
நீண்டார் நெடுந்தடு மாற்ற நிலையஞ்ச 
மாண்டார்தம் என்பு மலர்க்கொன்றை மாலையும் 
பூண்டார் புகலூர்ப் புரிசடை யாரே.

21-4/4323
கறுத்தார் மணிகண்டங் கால்விர லூன்றி 
இறுத்தார் இலங்கையர் கோன்முடி பத்தும் 
அறுத்தார் புலனைந்தும் ஆயிழை பாகம் 
பொறுத்தார் புகலூர்ப் புரிசடை யாரே.

22-4/4676
பகைத்திட்டார் புரங்கள் மூன்றும் 
பாறிநீ றாகி வீழப் 
புகைத்திட்ட தேவர் கோவே 
பொறியிலேன் உடலந் தன்னுள் 
அகைத்திட்டங் கதனை நாளும் 
ஐவர்கொண் டாட்ட வாடித் 
திகைத்திட்டேன் செய்வ தென்னே 
திருப்புக லூர னீரே.

23-4/4677
மையரி மதர்த்த ஒண்கண் 
மாதரார் வலையிற் பட்டுக் 
கையெரி சூல மேந்துங் 
கடவுளை நினைய மாட்டேன் 
ஐநெரிந் தகமி டற்றே 
அடைக்கும்போ தாவி யார்தாஞ் 
செய்வதொன் றறிய மாட்டேன் 
திருப்புக லூர னீரே.

24-4/4678
முப்பதும் முப்பத் தாறும் 
முப்பதும் இடுகு ரம்பை 
அப்பர்போல் ஐவர் வந்து 
அதுதரு கிதுவி டென்று 
ஒப்பவே நலிய லுற்றால் 
உய்யுமா றறிய மாட்டேன் 
செப்பமே திகழு மேனித் 
திருப்புக லூர னீரே.

25-4/4679
பொறியிலா அழுக்கை யோம்பிப் 
பொய்யினை மெய்யென் றெண்ணி 
நெறியலா நெறிகள் சென்றேன் 
நீதனேன் நீதி யேதும் 
அறிவிலேன் அமரர் கோவே 
அமுதினை மண்ணில் வைக்குஞ் 
செறிவிலேன் செய்வ தென்னே 
திருப்புக லூர னீரே.

26-4/4680
அளியினார் குழலி னார்கள் 
அவர்களுக் கன்ப தாகிக் 
களியினார் பாடல் ஓவாக் 
கடவு[ர்வீ ரட்ட மென்னுந் 
தளியினார் பாத நாளும் 
நினைவிலாத் தகவில் நெஞ்சந் 
தெளிவிலேன் செய்வ தென்னே 
திருப்புக லூர னீரே.

27-4/4681
இலவினார் மாதர் பாலே 
இசைந்துநான் இருந்து பின்னும் 
நிலவுநாள் பலவென் றெண்ணி 
நீதனேன் ஆதி உன்னை 
உலவிநான் உள்க மாட்டேன் 
உன்னடி பரவு ஞானஞ் 
செலவிலேன் செய்வ தென்னே 
திருப்புக லூர னீரே.

28-4/4682
காத்திலேன் இரண்டும் மூன்றுங் 
கல்வியேல் இல்லை என்பால் 
வாய்த்திலேன் அடிமை தன்னுள் 
வாய்மையால் தூயே னல்லேன் 
பார்த்தனுக் கருள்கள் செய்த 
பரமனே பரவு வார்கள் 
தீர்த்தமே திகழும் பொய்கைத் 
திருப்புக லூர னீரே.

29-4/4683
நீருமாய்த் தீயு மாகி 
நிலனுமாய் விசும்பு மாகி 
ஏருடைக் கதிர்க ளாகி 
இமையவர் இறைஞ்ச நின்று 
ஆய்வதற் கரிய ராகி 
அங்கங்கே யாடு கின்ற 
தேவர்க்குந் தேவ ராவார் 
திருப்புக லூர னாரே.

30-4/4684
மெய்யுளே விளக்கை ஏற்றி 
வேண்டள வுயரத் தூண்டி 
உய்வதோர் உபாயம் பற்றி 
உகக்கின்றேன் உகவா வண்ணம் 
ஐவரை அகத்தே வைத்தீர் 
அவர்களே வலியர் சாலச் 
செய்வதொன் றறிய மாட்டேன் 
திருப்புக லூர னீரே.

31-4/4685
அருவரை தாங்கி னானும் 
அருமறை யாதி யானும் 
இருவரும் அறிய மாட்டா 
ஈசனார் இலங்கை வேந்தன் 
கருவரை எடுத்த ஞான்று 
கண்வழி குருதி சோரத் 
திருவிரல் சிறிது வைத்தார் 
திருப்புக லூர னாரே.

32-4/5167
தன்னைச் சரணென்று தாளடைந் 
தேன்றன் அடியடையப் 
புன்னைப் பொழிற்புக லூரண்ணல் 
செய்வன கேண்மின்களோ 
என்னைப் பிறப்பறுத் தென்வினை 
கட்டறுத் தேழ்நரகத் 
தென்னைக் கிடக்கலொட் டான்சிவ 
லோகத் திருத்திடுமே.

33-4/5168
பொன்னை வகுத்தன்ன மேனிய 
னேபுணர் மென்முலையாள் 
தன்னை வகுத்தன்ன பாகத்தனே 
தமியேற் கிரங்காய் 
புன்னை மலர்த்தலை வண்டுறங் 
கும்புக லூரரசே 
என்னை வகுத்திலை யேலிடும் 
பைக்கிடம் யாதுசொல்லே.

34-4/5169
பொன்னள வார்சடைக் கொன்றையி 
னாய்புக லூர்க்கரசே 
மன்னுள தேவர்கள் தேடு 
மருந்தே வலஞ்சுழியாய் 
என்னள வேயுனக் காட்பட் 
டிடைக்கலத் தேகிடப்பார் 
உன்னள வேயெனக் கொன்றுமி 
ரங்காத உத்தமனே.

35-4/5170
ஓணப் பிரானும் ஒளிர்மா 
மலர்மிசை உத்தமனுங் 
காணப் பராவியுங் காண்கின் 
றிலர்கர நாலைந்துடைத் 
தோணற் பிரானை வலிதொலைத் 
தோன்தொல்லை நீர்ப்புகலூர்க் 
கோணப் பிரானைக் குறுகக் 
குறுகா கொடுவினையே.

36-5/5686
துன்னக் கோவணச் சுண்ணவெண் ணீறணி
பொன்னக் கன்ன சடைப்புக லூரரோ
மின்னக் கன்னவெண் டிங்களைப் பாம்புடன்
என்னுக் கோவுடன் வைத்திட் டிருப்பதே.

37-5/5687
இரைக்கும் பாம்பு மெறிதரு திங்களும்
நுரைக்குங் கங்கையும் நுண்ணிய செஞ்சடைப்
புரைப்பி லாத பொழிற்புக லூரரை
உரைக்கு மாசொல்லி ஒள்வளை சோருமே.

38-5/5688
ஊச லாம்அர வல்குலென் சோர்குழல்
ஏச லாம்பழி தந்தெழில் கொண்டனர்
ஓசொ லாய்மக ளேமுறை யோவென்று
பூசல் நாமிடு தும்புக லூரர்க்கே.

39-5/5689
மின்னின் நேரிடை யாளுமை பங்கனைத்
தன்னை நேரொப் பிலாத தலைவனைப்
புன்னைக் கானற் பொழில்புக லூரனை
என்னு ளாகவைத் தின்புற் றிருப்பனே.

40-5/5690
விண்ணி னார்மதி சூடிய வேந்தனை
எண்ணி நாமங்கள் ஓதி எழுத்தஞ்சுங்
கண்ணி னாற்கழல் காண்பிட மேதெனிற்
புண்ணி யன்புக லூருமென் நெஞ்சுமே.

41-5/5691
அண்ட வாணர் அமுதுண நஞ்சுண்டு
பண்டு நான்மறை யோதிய பாடலன்
தொண்ட ராகித் தொழுது மதிப்பவர்
புண்ட ரீகத்து ளார்புக லூரரே.

42-5/5692
தத்து வந்தலை கண்டறி வாரிலை
தத்து வந்தலை கண்டவர் கண்டிலர்
தத்து வந்தலை நின்றவர்க் கல்லது
தத்து வன்னலன் தண்புக லூரனே.

43-5/5693
பெருங்கை யாகிப் பிளிறி வருவதோர்
கருங்கை யானைக் களிற்றுரி போர்த்தவர்
வருங்கை யானை மதகளி றஞ்சினைப்
பொருங்கை யானைகண் டீர்புக லூரரே.

44-5/5694
பொன்னொத் தநிறத் தானும் பொருகடல்
தன்னொத் தநிறத் தானும் அறிகிலாப்
புன்னைத் தாது பொழிற்புக லூரரை
என்னத் தாவென என்னிடர் தீருமே.

45-5/5695
மத்த னாய்மதி யாது மலைதனை
எத்தி னான்றிரள் தோள்முடி பத்திற
ஒத்தி னான்விர லாலொருங் கேத்தலும்
பொத்தி னான்புக லூரைத் தொழுமினே.

46-6/7215
எண்ணுகேன் என்சொல்லி எண்ணு கேனோ
எம்பெருமான் திருவடியே எண்ணி னல்லாற்
கண்ணிலேன் மற்றோர் களைக ணில்லேன்
கழலடியே கைதொழுது காணி னல்லால்
ஒண்ணுளே ஒன்பது வாசல் வைத்தாய்
ஒக்க அடைக்கும்போ துணர மாட்டேன்
புண்ணியா உன்னடிக்கே போது கின்றேன்
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே.

47-6/7216
அங்கமே பூண்டாய் அனலா டினாய்
ஆதிரையாய் ஆல்நிழலாய் ஆனே று{ர்ந்தாய்
பங்கமொன் றில்லாத படர்ச டையினாய்
பாம்பொடு திங்கள் பகைதீர்த் தாண்டாய்
சங்கையொன் றின்றியே தேவர் வேண்டச்
சமுத்திரத்தின் நஞ்சுண்டு சாவா மூவாச்
சிங்கமே உன்னடிக்கே போது கின்றேன்
திருப்புகலூர் மேவிய தேவ தேவே.

48-6/7217
பையரவக் கச்சையாய் பால்வெண் ணீற்றாய்
பளிக்குக் குழையினாய் பண்ணார் இன்சொல்
மைவிரவு கண்ணாளைப் பாகங் கொண்டாய்
மான்மறிகை யேந்தினாய் வஞ்சக் கள்வர்
ஐவரையும் என்மேற் றரவ றுத்தாய்
அவர்வேண்டுங் காரியமிங் காவ தில்லை
பொய்யுரையா துன்னடிக்கே போது கின்றேன்
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே.

49-6/7218
தெருளாதார் மூவெயிலுந் தீயில் வேவச்
சிலைவளைத்துச் செங்கணையாற் செற்ற தேவே
மருளாதார் தம்மனத்தில் வாட்டந் தீர்ப்பாய்
மருந்தாய்ப் பிணிதீர்ப்பாய் வானோர்க் கென்றும்
அருளாகி ஆதியாய் வேத மாகி
அலர்மேலான் நீர்மேலான் ஆய்ந்துங் காணாப்
பொருளாவாய் உன்னடிக்கே போது கின்றேன்
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே.

50-6/7219
நீரேறு செஞ்சடைமேல் நிலாவெண் டிங்கள்
நீங்காமை வைத்துகந்த நீதி யானே
பாரேறு படுதலையிற் பலிகொள் வானே
பண்டனங்கற் காய்ந்தானே பாவ நாசா
காரேறு முகிலனைய கண்டத் தானே
கருங்கைக் களிற்றுரிவை கதறப் போர்த்த
போரேறே உன்னடிக்கே போது கின்றேன்
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே.

51-6/7220
விரிசடையாய் வேதியனே வேத கீதா
விரிபொழில்சூழ் வெண்காட்டாய் மீயச் சூராய்
திரிபுரங்க ளெரிசெய்த தேவ தேவே
திருவாரூர்த் திருமூலத் தான மேயாய்
மருவினியார் மனத்துளாய் மாகா ளத்தாய்
வலஞ்சுழியாய் மாமறைக்காட் டெந்தா யென்றும்
புரிசடையாய் உன்னடிக்கே போது கின்றேன்
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே.

52-6/7221
தேவார்ந்த தேவனைத் தேவ ரெல்லாந்
திருவடிமேல் அலரிட்டுத் தேடி நின்று
நாவார்ந்த மறைபாடி நட்ட மாடி
நான்முகனும் இந்திரனும் மாலும் போற்றக்
காவார்ந்த பொழிற்சோலைக் கானப் பேராய்
கழுக்குன்றத் துச்சியாய் கடவு ளேநின்
பூவார்ந்த பொன்னடிக்கே போது கின்றேன்
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே.

53-6/7222
நெய்யாடி நின்மலனே நீல கண்டா
நிறைவுடையாய் மறைவல்லாய் நீதி யானே
மையாடு கண்மடவாள் பாகத் தானே
மான்றோ லுடையாய் மகிழ்ந்து நின்றாய்
கொய்யாடு கூவிளங் கொன்றை மாலை
கொண்டடியேன் நானிட்டுக் கூறி நின்று
பொய்யாத சேவடிக்கே போது கின்றேன்
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே.

54-6/7223
துன்னஞ்சேர் கோவணத்தாய் தூய நீற்றாய்
துதைந்திலங்கு வெண்மழுவாள் கையி லேந்தித்
தன்னணையுந் தண்மதியும் பாம்பும் நீருஞ்
சடைமுடிமேல் வைத்துகந்த தன்மை யானே
அன்ன நடைமடவாள் பாகத் தானே
அக்காரம் பூண்டானே ஆதி யானே
பொன்னங் கழலடிக்கே போது கின்றேன்
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே.

55-6/7224
ஒருவனையு மல்லா துணரா துள்ளம்
உணர்ச்சித் தடுமாற்றத் துள்ளே நின்ற
இருவரையும் மூவரையும் என்மே லேவி
இல்லாத தரவறுத்தாய்க் கில்லேன் ஏலக்
கருவரை சூழ்கானல் இலங்கை வேந்தன்
கடுந்தேர்மீ தோடாமைக் காலாற் செற்ற
பொருவரையாய் உன்னடிக்கே போது கின்றேன்
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே.

56-7/7564
தம்மையேபுகழ்ந் திச்சைபேசினுஞ் 
சார்வினுந்தொண்டர் தருகிலாப் 
பொய்ம்மையாளரைப் பாடாதேயெந்தை 
புகலூர்பாடுமின் புலவீர்காள் 
இம்மையேதருஞ் சோறுங்கூறையும் 
ஏத்தலாமிடர் கெடலுமாம் 
அம்மையேசிவ லோகமாள்வதற் 
கியாதுமையுற வில்லையே.

57-7/7565
மிடுக்கிலாதானை வீமனேவிறல் 
விசயனேவில்லுக் கிவனென்று 
கொடுக்கிலாதானைப் பாரியேயென்று 
கூறினுங்கொடுப் பாரிலை 
பொடிக்கொள்மேனியெம் புண்ணியன்புக 
லூரைப்பாடுமின் புலவீர்காள் 
அடுக்குமேலம ருலகமாள்வதற் 
கியாதுமையுற வில்லையே.

58-7/7566
காணியேற்பெரி துடையனேகற்று 
நல்லனேசுற்றம் நற்கிளை 
பேணியேவிருந் தோம்புமேயென்று 
பேசினுங்கொடுப் பாரிலை 
பூணிபூண்டுழப் புட்சிலம்புந்தண் 
புகலூர்பாடுமின் புலவீர்காள் 
ஆணியாயம ருலகமாள்வதற் 
கியாதுமையுற வில்லையே.

59-7/7567
நரைகள்போந்துமெய் தளர்ந்துமூத்துடல் 
நடுங்கிநிற்குமிக் கிழவனை 
வரைகள்போல்திரள் தோளனேயென்று 
வாழ்த்தினுங்கொடுப் பாரிலை 
புரைவெள்ளேறுடைப் புண்ணியன்புக 
லூரைப்பாடுமின் புலவீர்காள் 
அரையனாயம ருலகமாள்வதற் 
கியாதுமையுற வில்லையே.

60-7/7568
வஞ்சநெஞ்சனை மாசழக்கனைப் 
பாவியைவழக் கில்லியைப் 
பஞ்சதுட்டனைச் சாதுவேயென்று 
பாடினுங்கொடுப் பாரிலை 
பொன்செய்செஞ்சடைப் புண்ணியன்புக 
லூரைப்பாடுமின் புலவீர்காள் 
நெஞ்சில்நோயறுத் துஞ்சுபோவதற் 
கியாதுமையுற வில்லையே.

61-7/7569
நலமிலாதானை நல்லனேயென்று 
நரைத்தமாந்தரை இளையனே 
குலமிலாதானைக் குலவனேயென்று 
கூறினுங்கொடுப் பாரிலை 
புலமெலாம்வெறி கமழும்பூம்புக 
லூரைப்பாடுமின் புலவீர்காள் 
அலமராதமர் உலகமாள்வதற் 
கியாதுமையுற வில்லையே.

62-7/7570
நோயனைத்தடந் தோளனேயென்று 
நொய்யமாந்தரை விழுமிய 
தாயன்றோபுல வோர்க்கெலாமென்று 
சாற்றினுங்கொடுப் பாரிலை 
போயுழன்றுகண் குழியாதேயெந்தை 
புகலூர்பாடுமின் புலவீர்காள் 
ஆயமின்றிப்போய் அண்டமாள்வதற் 
கியாதுமையுற வில்லையே.

63-7/7571
எள்விழுந்திடம் பார்க்குமாகிலும் 
ஈக்கும்ஈகிலன் ஆகிலும் 
வள்ளலேயெங்கள் மைந்தனேயென்று 
வாழ்த்தினுங்கொடுப் பாரிலை 
புள்ளெலாஞ்சென்று சேரும்பூம்புக 
லூரைப்பாடுமின் புலவீர்காள் 
அள்ளற்பட்டழுந் தாதுபோவதற் 
கியாதுமையுற வில்லையே.

64-7/7572
கற்றிலாதானைக் கற்றுநல்லனே 
காமதேவனை யொக்குமே 
முற்றிலாதானை முற்றனேயென்று 
மொழியினுங்கொடுப் பாரிலை 
பொத்திலாந்தைகள் பாட்டறாப்புக 
லூரைப்பாடுமின் புலவீர்காள் 
அத்தனாயம ருலகமாள்வதற் 
கியாதுமையுற வில்லையே.

65-7/7573
தையலாருக்கோர் காமனேயென்றுஞ் 
சாலநல்வழக் குடையனே 
கையுலாவிய வேலனேயென்று 
கழறினுங்கொடுப் பாரிலை 
பொய்கையாவியின் மேதிபாய்புக 
லூரைப்பாடுமின் புலவீர்காள் 
ஐயனாயம ருலகமாள்வதற் 
கியாதுமையுற வில்லையே.

66-7/7574
செறுவினிற்செழுங் கமலமோங்குதென் 
புகலூர்மேவிய செல்வனை 
நறவம்பூம்பொழில் நாவலூரன் 
வனப்பகையப்பன் சடையன்றன் 
சிறுவன்வன்றொண்டன் ஊரன்பாடிய 
பாடல்பத்திவை வல்லவர் 
அறவனாரடி சென்றுசேர்வதற் 
கியாதுமையுற வில்லையே. 
 
இது பொன்வேண்டுங் குறிப்புடன் பதிகமோதித் துதி 
செய்யவுஞ் சுவாமி கிருபைசெய்யாமையால் மனவெறுப் 
புடன் திருமடத்துக்கெழுந்தருளாமல் ஆலயத்தில் 
திருப்பணிக்காக வந்திருந்த செங்கற்களைப் பரப்பி 
அதன்மேற் பள்ளிகொண்டு துயில்கூர்ந்து அது நீங்கி 
யெழுந்தபோது செங்கற்கள் பொன்னாயிருக்கக்கண்டு 
மகிழ்ந்து ஓதித் துதிசெய்தருளியது.
Thiruvidaivoi