HolyIndia.Org
Holy India Org Add New Temple

தேவாரம்பாடல்எண்[1-8250*] கோயில் : [1-275] வார்த்தைதேடல்

1-3/2834
இடரினுந் தளரினும் எனதுறுநோய் 
தொடரினும் உனகழல் தொழுதெழுவேன் 
கடல்தனில் அமுதொடு கலந்தநஞ்சை 
மிடறினில் அடக்கிய வேதியனே 
இதுவோஎமை யாளுமா றீவதொன் றெமக்கில்லையேல் 
அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடு துறையரனே.

2-3/2835
வாழினுஞ் சாவினும் வருந்தினும்போய் 
வீழினும் உனகழல் விடுவேனல்லேன் 
தாழிளந் தடம்புனல் தயங்குசென்னிப் 
போழிள மதிவைத்த புண்ணியனே 
இதுவோஎமை யாளுமா றீவதொன் றெமக்கில்லையேல் 
அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடு துறையரனே.

3-3/2836
நனவினுங் கனவினும் நம்பாவுன்னை 
மனவினும் வழிபடல் மறவேன்அம்மான் 
புனல்விரி நறுங்கொன்றைப் போதணிந்த 
கனலெரி யனல்புல்கு கையவனே 
இதுவோஎமை யாளுமா றீவதொன் றெமக்கில்லையேல் 
அதுவோவுன தின்னருள்ஆவடு துறையரனே.

4-3/2837
தும்மலோ டருந்துயர் தோன்றிடினும் 
அம்மல ரடியலால் அரற்றாதென்நாக் 
கைம்மல்கு வரிசிலைக் கணையொன்றினால் 
மும்மதிள் எரியெழ முனிந்தவனே 
இதுவோஎமை யாளுமா றீவதொன் றெமக்கில்லையேல் 
அதுவோவுன தின்னருள்ஆவடு துறையரனே.

5-3/2838
கையது வீழினுங் கழிவுறினுஞ் 
செய்கழல் அடியலால் சிந்தைசெய்யேன் 
கொய்யணி நறுமலர் குலாயசென்னி 
மையணி மிடறுடை மறையவனே 
இதுவோஎமை யாளுமா றீவதொன் றெமக்கில்லையேல் 
அதுவோவுன தின்னருள்ஆவடு துறையரனே.

6-3/2839
வெந்துயர் தோன்றியோர் வெருவுறினும் 
எந்தாயுன் அடியலால் ஏத்தாதென்நா 
ஐந்தலை யரவுகொண் டரைக்கசைத்த 
சந்தவெண் பொடியணி சங்கரனே 
இதுவோஎமை யாளுமா றீவதொன் றெமக்கில்லையேல் 
அதுவோவுன தின்னருள்ஆவடு துறையரனே.

7-3/2840
வெப்பொடு விரவியோர் வினைவரினும் 
அப்பாவுன் னடியலால் அரற்றாதென்நா 
ஒப்புடை யொருவனை உருவழிய 
அப்படி அழலெழ விழித்தவனே 
இதுவோஎமை யாளுமா றீவதொன் றெமக்கில்லையேல் 
அதுவோவுன தின்னருள்ஆவடு துறையரனே.

8-3/2841
பேரிடர் பெருகியோர் பிணிவரினுஞ் 
சீருடைக் கழலலாற் சிந்தைசெய்யேன் 
ஏருடை மணிமுடி இராவணனை 
ஆரிடர் படவரை யடர்த்தவனே 
இதுவோஎமை யாளுமா றீவதொன் றெமக்கில்லையேல் 
அதுவோவுன தின்னருள்ஆவடு துறையரனே.

9-3/2842
உண்ணினும் பசிப்பினும் உறங்கினும்நின் 
ஒண்மல ரடியலால் உரையாதென்நாக் 
கண்ணனுங் கடிகமழ் தாமரைமேல் 
அண்ணலும் அளப்பரி தாயவனே 
இதுவோஎமை யாளுமா றீவதொன் றெமக்கில்லையேல் 
அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடு துறையரனே.

10-3/2843
பித்தொடு மயங்கியோர் பிணிவரினும் 
அத்தாவுன் அடியலால் அரற்றாதென்நாப் 
புத்தருஞ் சமணரும் புறனுரைக்கப் 
பத்தர்கட் கருள்செய்து பயின்றவனே 
இதுவோஎமை யாளுமா றீவதொன் றெமக்கில்லையேல் 
அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடு துறையரனே.

11-3/2844
அலைபுனல் ஆவடு துறையமர்ந்த 
இலைநுனை வேற்படை யெம்மிறையை 
நலம்மிகு ஞானசம் பந்தன்சொன்ன 
விலையுடை யருந்தமிழ் மாலைவல்லார் 
இதுவோஎமை யாளுமா றீவதொன் றெமக்கில்லையேல் 
அதுவோவுன தின்னருள்ஆவடு துறையரனே.

12-4/4696
மாயிரு ஞால மெல்லாம் 
மலரடி வணங்கும் போலும் 
பாயிருங் கங்கை யாளைப் 
படர்சடை வைப்பர் போலுங் 
காயிரும் பொழில்கள் சூழ்ந்த 
கழுமல வு[ரர்க் கம்பொன் 
ஆயிரங் கொடுப்பர் போலும் 
ஆவடு துறைய னாரே.

13-4/4697
மடந்தை பாகத்தர் போலும் 
மான்மறிக் கையர் போலும் 
குடந்தையிற் குழகர் போலுங் 
கொல்புலித் தோலர் போலுங் 
கடைந்தநஞ் சுண்பர் போலுங் 
காலனைக் காய்வர் போலும் 
அடைந்தவர்க் கன்பர் போலும் 
ஆவடு துறைய னாரே.

14-4/4698
உற்றநோய் தீர்ப்பர் போலும் 
உறுதுணை யாவர் போலுஞ் 
செற்றவர் புரங்கள் மூன்றுந் 
தீயெழச் செறுவர் போலுங் 
கற்றவர் பரவி யேத்தக் 
கலந்துலந் தலந்து பாடும் 
அற்றவர்க் கன்பர் போலும் 
ஆவடு துறைய னாரே.

15-4/4699
மழுவமர் கையர் போலும் 
மாதவள் பாகர் போலும் 
எழுநுனை வேலர் போலும் 
என்புகொண் டணிவர் போலுந் 
தொழுதெழுந் தாடிப் பாடித் 
தோத்திரம் பலவுஞ் சொல்லி 
அழுமவர்க் கன்பர் போலும் 
ஆவடு துறைய னாரே.

16-4/4700
பொடியணி மெய்யர் போலும் 
பொங்குவெண் ணூலர் போலுங் 
கடியதோர் விடையர் போலுங் 
காமனைக் காய்வர் போலும் 
வெடிபடு தலையர் போலும் 
வேட்கையாற் பரவுந் தொண்டர் 
அடிமையை அளப்பர் போலும் 
ஆவடு துறைய னாரே.

17-4/4701
வக்கரன் உயிரை வவ்வக் 
கண்மலர் கொண்டு போற்றச் 
சக்கரங் கொடுப்பர் போலுந் 
தானவர் தலைவர் போலுந் 
துக்கமா மூடர் தம்மைத் 
துயரிலே வீழ்ப்பர் போலும் 
அக்கரை ஆர்ப்பர் போலும் 
ஆவடு துறைய னாரே.

18-4/4702
விடைதரு கொடியர் போலும் 
வெண்புரி நுலர் போலும் 
படைதரு மழுவர் போலும் 
பாய்புலித் தோலர் போலும் 
உடைதரு கீளர் போலும் 
உலகமு மாவர் போலும் 
அடைபவர் இடர்கள் தீர்க்கும் 
ஆவடு துறைய னாரே.

19-4/4703
முந்திவா னோர்கள் வந்து 
முறைமையால் வணங்கி யேத்த 
நந்திமா காள ரென்பார் 
நடுவுடை யார்கள் நிற்பச் 
சிந்தியா தேயொ ழிந்தார் 
திரிபுரம் எரிப்பர் போலும் 
அந்திவான் மதியஞ் சூடும் 
ஆவடு துறைய னாரே.

20-4/4704
பானமர் ஏன மாகிப் 
பாரிடந் திட்ட மாலுந் 
தேனமர்ந் தேறும் அல்லித் 
திசைமுக முடைய கோவுந் 
தீனரைத் தியக் கறுத்த 
திருவுரு வுடையர் போலும் 
ஆனரை ஏற்றர் போலும் 
ஆவடு துறைய னாரே.

21-4/4705
பார்த்தனுக் கருள்வர் போலும் 
படர்சடை முடியர் போலும் 
ஏத்துவார் இடர்கள் தீர 
இன்பங்கள் கொடுப்பர் போலுங் 
கூத்தராய்ப் பாடி யாடிக் 
கொடுவலி யரக்கன் றன்னை 
ஆர்த்தவாய் அலறு விப்பார் 
ஆவடு துறைய னாரே.

22-4/4706
மஞ்சனே மணியு மானாய் 
மரகதத் திரளு மானாய் 
நெஞ்சுளே புகுந்து நின்று 
நினைதரு நிகழ்வி னானே 
துஞ்சும்போ தாக வந்து 
துணையெனக் காகி நின்று 
அஞ்சலென் றருள வேண்டும் 
ஆவடு துறையு ளானே.

23-4/4707
நானுகந் துன்னை நாளும் 
நணுகுமா கருதி யேயும் 
ஊனுகந் தோம்பும் நாயேன் 
உள்ளுற ஐவர் நின்றார் 
தானுகந் தேயு கந்த 
தகவிலாத் தொண்ட னேன்நான் 
ஆனுகந் தேறு வானே 
ஆவடு துறையு ளானே.

24-4/4708
கட்டமே வினைக ளான 
காத்திவை நோக்கி ஆளாய் 
ஒட்டவே ஒட்டி நாளும் 
உன்னையுள் வைக்க மாட்டேன் 
பட்டவான் தலைகை யேந்திப் 
பலிதிரிந் தூர்கள் தோறும் 
அட்டமா வுருவி னானே 
ஆவடு துறையு ளானே.

25-4/4709
பெருமைநன் றுடைய தில்லை 
யென்றுநான் பேச மாட்டேன் 
ஒருமையால் உன்னை உள்கி 
உகந்துவா னேற மாட்டேன் 
கருமையிட் டாய வு[னைக் 
கட்டமே கழிக்கின் றேன்நான் 
அருமையா நஞ்ச முண்ட 
ஆவடு துறையு ளானே.

26-4/4710
துட்டனாய் வினைய தென்னுஞ் 
சுழித்தலை அகப்பட் டேனைக் 
கட்டனாய் ஐவர் வந்து 
கலக்காமைக் காத்துக் கொள்வாய் 
மட்டவிழ் கோதை தன்னை 
மகிழ்ந்தொரு பாகம் வைத்து 
அட்டமா நாக மாட்டும் 
ஆவடு துறையு ளானே.

27-4/4711
காரழற் கண்ட மேயாய் 
கடிமதிற் புரங்கள் மூன்றும் 
ஓரழல் அம்பி னாலே 
யுகைத்துத்தீ எரிய மூட்டி 
நீரழற் சடையு ளானே 
நினைப்பவர் வினைகள் தீர்ப்பாய் 
ஆரழல் ஏந்தி யாடும் 
ஆவடு துறையு ளானே.

28-4/4712
செறிவிலேன் சிந்தை யுள்ளே 
சிவனடி தெரிய மாட்டேன் 
குறியிலேன் குணமொன் றில்லேன் 
கூறுமா கூற மாட்டேன் 
நெறிபடு மதியொன் றில்லேன் 
நினையுமா நினைய மாட்டேன் 
அறிவிலேன் அயர்த்துப் போனேன் 
ஆவடு துறையு ளானே.

29-4/4713
கோலமா மங்கை தன்னைக் 
கொண்டொரு கோல மாய 
சீலமே அறிய மாட்டேன் 
செய்வினை மூடி நின்று 
ஞாலமாம் இதனுள் என்னை 
நைவியா வண்ணம் நல்காய் 
ஆலமா நஞ்ச முண்ட 
ஆவடு துறையு ளானே.

30-4/4714
நெடியவன் மலரி னானும் 
நேர்ந்திரு பாலும் நேடக் 
கடியதோர் உருவ மாகிக் 
கனலெரி யாகி நின்ற 
வடிவின வண்ண மென்றே 
என்றுதாம் பேச லாகார் 
அடியனேன் நெஞ்சி னுள்ளார் 
ஆவடு துறையு ளானே.

31-4/4715
மலைக்குநே ராய ரக்கன் 
சென்றுற மங்கை அஞ்சத் 
தலைக்குமேற் கைக ளாலே 
தாங்கினான் வலியை மாள 
உலப்பிலா விரலால் ஊன்றி 
ஒறுத்தவற் கருள்கள் செய்து 
அலைத்தவான் கங்கை சூடும் 
ஆவடு துறையு ளானே.

32-5/5514
நிறைக்க வாலியள் அல்லளிந் நேரிழை
மறைக்க வாலியள் அல்லளிம் மாதராள்
பிறைக்க வாலிப் பெரும்புனல் ஆவடு
துறைக்க வாலியோ டாடிய சுண்ணமே.

33-5/5515
தவள மாமதிச் சாயலோர் சந்திரன்
பிளவு சூடிய பிஞ்ஞகன் எம்மிறை
அளவு கண்டிலள் ஆவடு தண்டுறைக்
களவு கண்டனள் ஒத்தனள் கன்னியே.

34-5/5516
பாதி பெண்ணொரு பாகத்தன் பன்மறை
ஓதி யென்னுளங் கொண்டவன் ஒண்பொருள்
ஆதி ஆவடு தண்டுறை மேவிய
சோதி யேசுட ரேயென்று சொல்லுமே.

35-5/5517
கார்க்கொள் மாமுகில் போல்வதோர் கண்டத்தன்
வார்க்கொள் மென்முலை சேர்ந்திறு மாந்திவள்
ஆர்க்கொள் கொன்றையன் ஆவடு தண்டுறைத்
தார்க்கு நின்றிவள் தாழுமா காண்மினே.

36-5/5518
கருகு கண்டத்தன் காய்கதிர்ச் சோதியன்
பருகு பாலமு தேயென்னும் பண்பினன்
அருகு சென்றிலள் ஆவடு தண்டுறை
ஒருவன் என்னை யுடையகோ வென்னுமே.

37-5/5519
குழலுங் கொன்றையுங் கூவிள மத்தமுந்
தழலுந் தையலோர் பாகமாத் தாங்கினான்
அழகன் ஆவடு தண்டுறை யாவெனக்
கழலுங் கைவளை காரிகை யாளுக்கே.

38-5/5520
பஞ்சின் மெல்லடிப் பாவையோர் பங்கனைத்
தஞ்ச மென்றிறு மாந்திவ ளாரையும்
அஞ்சு வாளல்லள் ஆவடு தண்டுறை
மஞ்ச னோடிவள் ஆடிய மையலே.

39-5/5521
பிறையுஞ் சூடிநற் பெண்ணொடா ணாகிய
நிறையு நெஞ்சமும் நீர்மையுங் கொண்டவன்
அறையும் பூம்பொழில் ஆவடு தண்டுறை
இறைவன் என்னை யுடையவன் என்னுமே.

40-5/5522
வையந் தானளந் தானும் அயனுமாய்
மெய்யைக் காணலுற் றார்க்கழ லாயினான்
ஐயன் ஆவடு தண்டுறை யாவெனக்
கையில் வெள்வளை யுங்கழல் கின்றதே.

41-5/5523
பக்கம் பூதங்கள் பாடப் பலிகொள்வான்
மிக்க வாளரக் கன்வலி வீட்டினான்
அக்க ணிந்தவன் ஆவடு தண்டுறை
நக்கன் என்னுமிந் நாணிலி காண்மினே.

42-6/6701
நம்பனை நால்வேதங் கரைகண் டானை ஞானப் பெருங்கடலை நன்மை தன்னைக் கம்பனைக் கல்லா லிருந்தான் றன்னைக் கற்பகமா யடியார்கட் கருள்செய் வானைச் செம்பொன்னைப் பவளத்தைத் திரளு முத்தைத் திங்களை ஞாயிற்றைத் தீயை நீரை அம்பொன்னை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.

43-6/6702
மின்னானை மின்னிடைச்சே ருருமி னானை வெண்முகிலா யெழுந்துமழை பொழிவான் றன்னைத் தன்னானைத் தன்னொப்பா ரில்லா தானைத் தாயாகிப் பல்லுயிர்க்கோர் தந்தை யாகி என்னானை யெந்தை பெருமான் றன்னை இருநிலமும் அண்டமுமாய்ச் செக்கர் வானே அன்னானை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.

44-6/6703
பத்தர்கள் சித்தத்தே பாவித் தானைப் பவளக் கொழுந்தினை மாணிக் கத்தின் தொத்தினைத் தூநெறியாய் நின்றான் றன்னைச் சொல்லுவார் சொற்பொருளின் தோற்ற மாகி வித்தினை முளைக்கிளையை வேரைச் சீரை வினைவயத்தின் தன்சார்பை வெய்ய தீர்க்கும் அத்தனை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.

45-6/6704
பேணியநற் பிறைதவழ்செஞ் சடையி னானைப் பித்தரா மடியார்க்கு முத்தி காட்டும் ஏணியை இடர்க்கடலுள் சுழிக்கப் பட்டிங் கிளைக்கின்றேற் கக்கரைக்கே யேற வாங்குந் தோணியைத் தொண்டனேன் தூய சோதிச் சுலாவெண் குழையானைச் சுடர்பொற் காசின் ஆணியை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.

46-6/6705
ஒருமணியை உலகுக்கோ ருறுதி தன்னை உதயத்தி னுச்சியை உருமா னானைப் பருமணியைப் பாலோடஞ் சாடி னானைப் பவித்திரனைப் பசுபதியைப் பவளக் குன்றைத் திருமணியைத் தித்திப்பைத் தேன தாகித் தீங்கரும்பின் இன்சுவையைத் திகழுஞ் சோதி அருமணியை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.

47-6/6706
ஏற்றானை யெண்டோ ளுடையான் றன்னை எல்லி நடமாட வல்லான் றன்னைக் கூற்றானைக் கூற்ற முதைத்தான் றன்னைக் குரைகடல்வாய் நஞ்சுண்ட கண்டன் றன்னை நீற்றானை நீளரவொன் றார்த்தான் றன்னை நீண்ட சடைமுடிமேல் நீரார் கங்கை ஆற்றானை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.

48-6/6707
கைம்மான மதகளிற்றை யுரித்தான் றன்னைக் கடல்வரைவான் ஆகாச மானான் றன்னைச் செம்மானப் பவளத்தைத் திகழு முத்தைத் திங்களை ஞாயிற்றைத் தீயா னானை எம்மானை யென்மனமே கோயி லாக இருந்தானை என்புருகு மடியார் தங்கள் அம்மானை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.

49-6/6708
மெய்யானைப் பொய்யரொடு விரவா தானை வெள்ளடையைத் தண்ணிழலை வெந்தீ யேந்துங் கையானைக் காமனுடல் வேவக் காய்ந்த கண்ணானைக் கண்மூன் றுடையான் றன்னைப் பையா டரவமதி யுடனே வைத்த சடையானைப் பாய்புலித்தோ லுடையான் றன்னை ஐயானை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.

50-6/6709
வேண்டாமை வேண்டுவது மில்லான் றன்னை விசயனைமுன் னசைவித்த வேடன் றன்னைத் தூண்டாமைச் சுடர்விடுநற் சோதி தன்னைச் சூலப் படையானைக் காலன் வாழ்நாள் மாண்டோட வுதைசெய்த மைந்தன் றன்னை மண்ணவரும் விண்ணவரும் வணங்கி யேத்தும் ஆண்டானை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.

51-6/6710
பந்தணவு மெல்விரலாள் பாகன் றன்னைப் பாடலோ டாடல் பயின்றான் றன்னைக் கொந்தணவு நறுங்கொன்றை மாலை யானைக் கோலமா நீல மிடற்றான் றன்னைச் செந்தமிழோ டாரியனைச் சீரி யானைத் திருமார்பிற் புரிவெண்ணூல் திகழப் பூண்ட அந்தணனை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.

52-6/6711
தரித்தானைத் தண்கடல்நஞ் சுண்டான் றன்னைத் தக்கன்றன் பெருவேள்வி தகர்த்தான் றன்னைப் பிரித்தானைப் பிறைதவழ்செஞ் சடையி னானைப் பெருவலியால் மலையெடுத்த அரக்கன் றன்னை நெரித்தானை நேரிழையாள் பாகத் தானை நீசனேன் உடலுறுநோ யான தீர அரித்தானை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.

53-6/6712
திருவேயென் செல்வமே தேனே வானோர் செழுஞ்சுடரே செழுஞ்சுடர்நற் சோதி மிக்க உருவேயென் னுறவே யென்னுனே ஊனின் உள்ளமே உள்ளத்தி னுள்ளே நின்ற கருவேயென் கற்பகமே கண்ணே கண்ணிற் கருமணியே மணியாடு பாவாய் காவாய் அருவாய வல்வினைநோ யடையா வண்ணம் ஆவடுதண் டுறையுறையும் அமர ரேறே.

54-6/6713
மாற்றேன் எழுத்தஞ்சு மென்றன் நாவின் மறவேன் திருவருள்கள் வஞ்ச நெஞ்சின் ஏற்றேன் பிறதெய்வம் எண்ணா நாயேன் எம்பெருமான் திருவடியே எண்ணி னல்லால் மேற்றான்நீ செய்வனகள் செய்யக் கண்டு வேதனைக்கே இடங்கொடுத்து நாளு நாளும் ஆற்றேன் அடியேனை அஞ்சே லென்னாய் ஆவடுதண் டுறையுறையும் அமர ரேறே.

55-6/6714
வரையார் மடமங்கை பங்கா கங்கை மணவாளா வார்சடையாய் நின்றன் நாமம் உரையா வுயிர்போகப் பெறுவே னாகில் உறுநோய்வந் தெத்தனையு முற்றா லென்னே கரையா நினைந்துருகிக் கண்ணீர் மல்கிக் காதலித்து நின்கழலே யேத்து மன்பர்க் கரையா அடியேனை அஞ்சே லென்னாய் ஆவடுதண் டுறையுறையும் அமர ரேறே.

56-6/6715
சிலைத்தார் திரிபுரங்கள் தீயில் வேவச் சிலைவளைவித் துமையவளை அஞ்ச நோக்கிக் கலித்தாங் கிரும்பிடிமேற் கைவைத் தோடுங் களிறுரித்த கங்காளா எங்கள் கோவே நிலத்தார் அவர்தமக்கே பொறையாய் நாளும் நில்லா வுயிரோம்பு நீத னேனான் அலுத்தேன் அடியேனை அஞ்சே லென்னாய் ஆவடுதண் டுறையுறையும் அமர ரேறே.

57-6/6716
நறுமா மலர்கொய்து நீரின் மூழ்கி நாடோறும் நின்கழலே யேத்தி வாழ்த்தித் துறவாத துன்பந் துறந்தேன் றன்னைச் சூழுலகில் ஊழ்வினைவந் துற்றா லென்னே உறவாகி வானவர்கள் முற்றும் வேண்ட ஒலிதிரைநீர்க் கடல்நஞ்சுண் டுய்யக் கொண்ட அறவா அடியேனை அஞ்சே லென்னாய் ஆவடுதண் டுறையுறையும் அமர ரேறே.

58-6/6717
கோனா ரணன்அங்கந் தோள்மேற் கொண்டு கொழுமலரான் றன்சிரத்தைக் கையி லேந்திக் கானார் களிற்றுரிவைப் போர்வை மூடிக் கங்காள வேடராய் எங்குஞ் செல்வீர் நானார் உமக்கோர் வினைக்கே டனேன் நல்வினையுந் தீவினையு மெல்லாம் முன்னே ஆனாய் அடியேனை அஞ்சே லென்னாய் ஆவடுதண் டுறையுறையும் அமர ரேறே.

59-6/6718
உழையுரித்த மானுரிதோ லாடை யானே உமையவள்தம் பெருமானே இமையோ ரேறே கழையிறுத்த கருங்கடல்நஞ் சுண்ட கண்டா கயிலாய மலையானே உன்பா லன்பர் பிழைபொறுத்தி என்பதுவும் பெரியோய் நின்றன் கடனன்றே பேரருளுன் பால தன்றே அழையுறுத்து மாமயில்கள் ஆலுஞ் சோலை ஆவடுதண் டுறையுறையும் அமர ரேறே.

60-6/6719
உலந்தார் தலைகலனொன் றேந்தி வானோர் உலகம் பலிதிரிவாய் உன்பா லன்பு கலந்தார் மனங்கவருங் காத லானே கனலாடுங் கையவனே ஐயா மெய்யே மலந்தாங் குயிர்ப்பிறவி மாயக் காய மயக்குளே விழுந்தழுந்தி நாளு நாளும் அலந்தேன் அடியேனை அஞ்சே லென்னாய் ஆவடுதண் டுறையுறையும் அமர ரேறே.

61-6/6720
பல்லார்ந்த வெண்டலை கையி லேந்திப் பசுவேறி ய[ரூரன் பலிகொள் வானே கல்லார்ந்த மலைமகளும் நீயு மெல்லாங் கரிகாட்டி லாட்டுகந்தீர் கருதீ ராகில் எல்லாரு மென்றன்னை இகழ்வர் போலும் ஏழையமண் குண்டர்சாக் கியர்க ளொன்றுக் கல்லாதார் திறத்தொழிந்தேன் அஞ்சே லென்னாய் ஆவடுதண் டுறையுறையும் அமர ரேறே.

62-6/6721
துறந்தார்தந் தூநெறிக்கட் சென்றே னல்லேன் துணைமாலை சூட்டநான் தூயே னல்லேன் பிறந்தேன் நின்றிருவருளே பேசி னல்லாற் பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே செறிந்தார் மதிலிலங்கைக் கோமான் றன்னைச் செறுவரைக்கீ ழடர்த்தருளிச் செய்கை யெல்லாம் அறிந்தேன் அடியேனை அஞ்சே லென்னாய் ஆவடுதண் டுறையுறையும் அமர ரேறே.

63-7/7896
மறைய வனொரு மாணிவந் தடைய
 வார மாய்அவன் ஆருயிர் நிறுத்தக் 
கறைகொள் வேலுடைக் காலனைக் காலாற் 
 கடந்த காரணங் கண்டுகண் டடியேன் 
இறைவன் எம்பெரு மானென்றெப் போதும் 
 ஏத்தி ஏத்திநின் றஞ்சலி செய்துன் 
அறைகொள் சேவடிக் கன்பொடும் அடைந்தேன் 
 ஆவ டுதுறை ஆதிஎம் மானே.

64-7/7897
தெருண்ட வாயிடை நுல்கொண்டு சிலந்தி 
 சித்தி ரப்பந்தர் சிக்கென இயற்றச் 
சுருண்ட செஞ்சடை யாயது தன்னைச் 
 சோழன் ஆக்கிய தொடர்ச்சிகண் டடியேன் 
புரண்டு வீழ்ந்துநின் பொன்மலர்ப் பாதம் 
 போற்றி போற்றியென் றன்பொடு புலம்பி 
அருண்டென் மேல்வினைக் கஞ்சிவந் தடைந்தேன் 
 ஆவ டுதுறை ஆதிஎம் மானே.

65-7/7898
திகழும் மாலவன் ஆயிரம் மலரால் 
 ஏத்து வானொரு நீண்மலர் குறையப் 
புகழி னாலவன் கண்ணிடந் திடலும் 
 புரிந்து சக்கரங் கொடுத்தல்கண் டடியேன் 
திகழும் நின்றிருப் பாதங்கள் பரவித் 
 தேவ தேவநின் றிறம்பல பிதற்றி 
அகழும் வல்வினைக் கஞ்சிவந் தடைந்தேன் 
 ஆவ டுதுறை ஆதிஎம் மானே.

66-7/7899
வீரத் தாலொரு வேடுவ னாகி 
 விசைத்தோர் கேழலைத் துரந்துசென் றணைந்து 
போரைத் தான்விச யன்றனக் கன்பாய்ப் 
 புரிந்து வான்படை கொடுத்தல்கண் டடியேன் 
வாரத் தாலுன நாமங்கள் பரவி 
 வழிபட் டுன்றிற மேநினைந் துருகி 
ஆர்வத் தோடும்வந் தடியிணை அடைந்தேன் 
 ஆவ டுதுறை ஆதிஎம் மானே.

67-7/7900
ஒக்க முப்புரம் ஓங்கெரி தூவ
 உன்னை உன்னிய மூவர்நின் சரணம் 
புக்கு மற்றவர் பொன்னுல காளப் 
 புகழி னாலருள் ஈந்தமை அறிந்து 
மிக்க நின்கழ லேதொழு தரற்றி 
 வேதி யாஆதி மூர்த்திநின் அரையில் 
அக்க ணிந்தஎம் மானுனை அடைந்தேன் 
 ஆவ டுதுறை ஆதிஎம் மானே.

68-7/7933
கங்கை வார்சடை யாய்கண நாதா
 கால காலனே காமனுக் கனலே 
பொங்கு மாகடல் விடமிடற் றானே 
 பூத நாதனே புண்ணியா புனிதா 
செங்கண் மால்விடை யாய்தெளி தேனே 
 தீர்த்த னேதிரு வாவடு துறையுள் 
அங்க ணாஎனை அஞ்சலென் றருளாய் 
 ஆரெ னக்குற வமரர்கள் ஏறே.

69-7/7934
மண்ணின் மேல்மயங் கிக்கிடப் பேனை 
 வலிய வந்தெனை ஆண்டுகொண் டானே 
கண்ணி லேன்உடம் பில்லடு நோயாற் 
 கருத்த ழிந்துனக் கேபொறை ஆனேன் 
தெண்ணி லாஎறிக் குஞ்சடை யானே 
 தேவ னேதிரு வாவடு துறையுள் 
அண்ண லேயெனை அஞ்சலென் றருளாய் 
 ஆரெ னக்குற வமரர்கள் ஏறே.

70-7/7935
ஒப்பி லாமுலை யாளொரு பாகா
 உத்த மாமத்த மார்தரு சடையாய் 
முப்பு ரங்களைத் தீவளைத் தங்கே 
 மூவ ருக்கருள் செய்யவல் லானே 
செப்ப ஆல்நிழற் கீழிருந் தருளுஞ் 
 செல்வ னேதிரு வாவடு துறையுள் 
அப்ப னேயெனை அஞ்சலென் றருளாய் 
 ஆரெ னக்குற வமரர்கள் ஏறே.

71-7/7936
கொதியி னால்வரு காளிதன் கோபங் 
 குறைய ஆடிய கூத்துடை யானே 
மதியி லேன்உடம் பில்லடு நோயால் 
 மயங்கி னேன்மணி யேமண வாளா 
விதியி னாலிமை யோர்தொழு தேத்தும் 
 விகிர்த னேதிரு வாவடு துறையுள் 
அதிப னேயெனை அஞ்சலென் றருளாய் 
 ஆரெ னக்குற வமரர்கள் ஏறே.

72-7/7937
வந்த வாளரக் கன்வலி தொலைத்து 
 வாழும் நாள்கொடுத் தாய்வழி முதலே 
வெந்த வெண்பொடி பூசவல் லானே 
 வேட னாய்விச யற்கருள் புரிந்த 
இந்து சேகர னேஇமை யோர்சீர் 
 ஈச னேதிரு வாவடு துறையுள் 
அந்த ணாஎனை அஞ்சலென் றருளாய் 
 ஆரெ னக்குற வமரர்கள் ஏறே.

73-7/7938
குறைவி லாநிறை வேகுணக் குன்றே
 கூத்த னேகுழைக் காதுடை யானே 
உறவி லேன்உனை அன்றிமற் றடியேன் 
 ஒருபி ழைபொறுத் தால்இழி வுண்டே 
சிறைவண் டார்பொழில் சூழ்திரு வாரூர்ச் 
 செம்பொ னேதிரு வாவடு துறையுள் 
அறவ னேயெனை அஞ்சலென் றருளாய் 
 ஆரெ னக்குற வமரர்கள் ஏறே.

74-7/7939
வெய்ய மாகரி ஈருரி யானே
 வேங்கை ஆடையி னாய்விதி முதலே 
மெய்ய னேஅடல் ஆழியன் றரிதான் 
 வேண்ட நீகொடுத் தருள்புரி விகிர்தா 
செய்ய மேனிய னேதிகழ் ஒளியே 
 செங்க ணாதிரு வாவடு துறையுள் 
ஐய னேயெனை அஞ்சலென் றருளாய் 
 ஆரெ னக்குற வமரர்கள் ஏறே.

75-7/7940
கோதி லாவமு தேஅருள் பெருகு 
 கோல மேஇமை யோர்தொழு கோவே 
பாதி மாதொரு கூறுடை யானே 
 பசுப தீபர மாபர மேட்டீ 
தீதி லாமலை யேதிரு வருள்சேர் 
 சேவ காதிரு வாவடு துறையுள் 
ஆதி யேயெனை அஞ்சலென் றருளாய் 
 ஆரெ னக்குற வமரர்கள் ஏறே.

76-7/7941
வான நாடனே வழித்துணை மருந்தே
 மாசி லாமணி யேமறைப் பொருளே 
ஏன மாவெயி றாமையும் எலும்பும் 
 ஈடு தாங்கிய மார்புடை யானே 
தேனெய் பால்தயிர் ஆட்டுகந் தானே 
 தேவ னேதிரு வாவடு துறையுள் 
ஆனை யேயெனை அஞ்சலென் றருளாய் 
 ஆரெ னக்குற வமரர்கள் ஏறே.

77-7/7942
வெண்ட லைப்பிறை கொன்றையும் அரவும்
 வேரி மத்தமும் விரவிமுன் முடித்த 
இண்டை மாமலர்ச் செஞ்சடை யானை 
 ஈச னைத்திரு வாவடு துறையுள் 
அண்ட வாணனைச் சிங்கடி யப்பன் 
 அணுக்க வன்றொண்டன் ஆர்வத்தால் உரைத்த 
தண்ட மிழ்மலர் பத்தும்வல் லார்கள் 
 சாத லும்பிறப் பும்மறுப் பாரே.
Thiruvidaivoi