HolyIndia.Org
Holy India Org Add New Temple

தேவாரம்பாடல்எண்[1-8250*] கோயில் : [1-275] வார்த்தைதேடல்

1-2/1710
மழையார் மிடறா மழுவா ளுடையாய்
உழையார் கரவா உமையாள் கணவா
விழவா ரும்வெணா வலின்மே வியவெம்
அழகா எனும்ஆ யிழையாள் அவளே.

2-2/1711
கொலையார் கரியின் னுரிமூ டியனே
மலையார் சிலையா வளைவித் தவனே
விலையா லெனையா ளும்வெண்நா வலுளாய்
நிலையா அருளாய் எனும்நே ரிழையே.

3-2/1712
காலா லுயிர்கா லனைவீ டுசய்தாய்
பாலோ டுநெய்யா டியபால் வணனே
வேலா டுகையா யெம்வெண்நா வலுளாய்
ஆலார் நிழலாய் எனும்ஆ யிழையே.

4-2/1713
சுறவக் கொடிகொண் டவன்நீ றதுவாய்
உறநெற் றிவிழித் தவெம்உத் தமனே
விறல்மிக் ககரிக் கருள்செய் தவனே
அறமிக் கதுவென் னுமெனா யிழையே.

5-2/1714
செங்கட் பெயர்கொண் டவன்செம் பியர்கோன்
அங்கட் கருணை பெரிதா யவனே
வெங்கண் விடையா யெம்வெண்நா வலுளாய்
அங்கத் தயர்வா யினள்ஆ யிழையே.

6-2/1715
குன்றே யமர்வாய் கொலையார் புலியின்
தன்றோ லுடையாய் சடையாய் பிறையாய்
வென்றாய் புரமூன் றைவெண்நா வலுளே
நின்றா யருளாய் எனும்நே ரிழையே.

7-2/1716
மலையன் றெடுத்த வரக்கன் முடிதோள்
தொலையவ் விரலூன் றியதூ மழுவா
விலையா லெனையா ளும்வெண்நா வலுளாய்
அலசா மல்நல்காய் எனும்ஆ யிழையே.

8-2/1717
திருவார் தருநா ரணன்நான் முகனும்
மருவா வெருவா அழலாய் நிமிர்ந்தாய்
விரையா ரும்வெண்நா வலுள்மே வியஎம்
அரவா எனும்ஆ யிழையா ளவளே.

9-2/1718
புத்தர் பலரோ டமண்பொய்த் தவர்கள்
ஒத்தவ் வுரைசொல் லிவையோ ரகிலார்
மெய்த்தே வர்வணங் கும்வெண்நா வலுளாய்
அத்தா அருளாய் எனும்ஆ யிழையே.

10-2/1719
வெண்நா வலமர்ந் துறைவே தியனை
கண்ணார் கமழ்கா ழியர்தந் தலைவன்
பண்ணோ டிவைபா டியபத் தும்வல்லார்
விண்ணோ ரவரேத் தவிரும் புவரே.

11-3/3361
வானைக்காவில் வெண்மதி மல்குபுல்கு வார்சடைத் 
தேனைக்காவில் இன்மொழித் தேவிபாக மாயினான் 
ஆனைக்காவில் அண்ணலை அபயமாக வாழ்பவர் 
ஏனைக்காவல் வேண்டுவார்க் கேதும்ஏதம் இல்லையே.

12-3/3362
சேறுபட்ட தண்வயற் சென்றுசென்று சேணுலா 
வாறுபட்ட நுண்டுறை யானைக்காவில் அண்ணலார் 
நீறுபட்ட மேனியார் நிகரில்பாதம் ஏத்துவார் 
வேறுபட்ட சிந்தையார் விண்ணிலெண்ண வல்லரே.

13-3/3363
தாரமாய மாதராள் தானோர்பாக மாயினான் 
ஈரமாய புன்சடை யேற்றதிங்கள் சூடினான் 
ஆரமாய மார்புடை யானைக்காவில் அண்ணலை 
வாரமாய் வணங்குவார் வல்வினைகள் மாயுமே.

14-3/3364
விண்ணினண்ணு புல்கிய வீரமாய மால்விடை 
சுண்ணவெண்ணீ றாடினான் சூலமேந்து கையினான் 
அண்ணல்கண்ணோர் மூன்றினான் ஆனைக்காவு கைதொழ 
எண்ணும்வண்ணம் வல்லவர்க் கேதமொன்றும் இல்லையே.

15-3/3365
வெய்யபாவங் கைவிட வேண்டுவீர்கள் ஆண்டசீர் 
மைகொள்கண்டன் வெய்யதீ மாலையாடு காதலான் 
கொய்யவிண்ட நாண்மலர்க் கொன்றைதுன்று சென்னியெம் 
ஐயன்மேய பொய்கைசூழ் ஆனைக்காவு சேர்மினே.

16-3/3366
நாணுமோர்வு சார்வுமுன் நகையுமுட்கு நன்மையும் 
பேணுறாத செல்வமும் பேசநின்ற பெற்றியான் 
ஆணும்பெண்ணு மாகிய ஆனைக்காவில் அண்ணலார் 
காணுங்கண்ணு மூன்றுடைக் கறைகொள்மிடறன் அல்லனே.

17-3/3367
கூருமாலை நண்பகற் கூடிவல்ல தொண்டர்கள் 
பேருமூருஞ் செல்வமும் பேசநின்ற பெற்றியான் 
பாரும்விண்ணுங் கைதொழப் பாயுங்கங்கை செஞ்சடை 
ஆரநீரோ டேந்தினான் ஆனைக்காவு சேர்மினே.

18-3/3368
பொன்னமல்கு தாமரைப் போதுதாது வண்டினம் 
அன்னமல்கு தண்டுறை ஆனைக்காவில் அண்ணலைப் 
பன்னவல்ல நான்மறை பாடவல்ல தன்மையோர் 
முன்னவல்லர் மொய்கழல் துன்னவல்லர் விண்ணையே.

19-3/3369
ஊனொடுண்டல் நன்றென வு[னொடுண்டல் தீதென 
ஆனதொண்டர் அன்பினாற் பேசநின்ற தன்மையான் 
வானொடொன்று சூடினான் வாய்மையாக மன்னிநின் 
றானொடஞ்சும் ஆடினான் ஆனைக்காவு சேர்மினே.

20-3/3370
கையிலுண்ணுங் கையருங் கடுக்கடின் கழுக்களும் 
மெய்யைப்போர்க்கும் பொய்யரும் வேதநெறியை யறிகிலார் 
தையல்பாக மாயினான் தழலதுருவத் தானெங்கள் 
ஐயன்மேய பொய்கைசூழ் ஆனைக்காவு சேர்மினே.

21-3/3371
ஊழிய[ழி வையகத் துயிர்கள்தோற்று வானொடும் 
ஆழியானுங் காண்கிலா ஆனைக்காவில் அண்ணலைக் 
காழிஞான சம்பந்தன் கருதிச்சொன்ன பத்திவை 
வாழியாகக் கற்பவர் வல்வினைகள் மாயுமே.

22-5/5535
கோனைக் காவிக் குளிர்ந்த மனத்தராய்த்
தேனைக் காவியுண் ணார்சில தெண்ணர்கள்
ஆனைக் காவிலெம் மானை அணைகிலார்
ஊனைக் காவி யுழிதர்வர் ஊமரே.

23-5/5536
திருகு சிந்தையைத் தீர்த்துச்செம் மைசெய்து
பருகி ய[றலைப் பற்றிப் பதமறிந்
துருகி நைபவர்க் கூனமொன் றின்றியே
அருகு நின்றிடும் ஆனைக்கா அண்ணலே.

24-5/5537
துன்ப மின்றித் துயரின்றி யென்றுநீர்
இன்பம் வேண்டில் இராப்பகல் ஏத்துமின்
என்பொன் ஈசன் இறைவனென் றுள்குவார்க்
கன்ப னாயிடும் ஆனைக்கா அண்ணலே.

25-5/5538
நாவால் நன்று நறுமலர்ச் சேவடி
ஓவா தேத்தி யுளத்தடைத் தார்வினை
காவா யென்றுதங் கைதொழு வார்க்கெலாம்
ஆவா என்றிடும் ஆனைக்கா அண்ணலே.

26-5/5539
வஞ்ச மின்றி வணங்குமின் வைகலும்
வெஞ்சொ லின்றி விலகுமின் வீடுற
நைஞ்சு நைஞ்சுநின் றுள்குளிர் வார்க்கெலாம்
அஞ்ச லென்றிடும் ஆனைக்கா அண்ணலே.

27-5/5540
நடையை மெய்யென்று நாத்திகம் பேசாதே
படைகள் போல்வரும் பஞ்சமா பூதங்கள்
தடையொன் றின்றியே தன்னடைந் தார்க்கெலாம்
அடைய நின்றிடும் ஆனைக்கா அண்ணலே.

28-5/5542
உருளும் போதறி வொண்ணா உலகத்தீர்
தெருளுஞ் சிக்கெனத் தீவினை சேராதே
இருள றுத்துநின் றீசனென் பார்க்கெலாம்
அருள் கொடுத்திடும் ஆனைக்கா அண்ணலே.

29-5/5543
நேச மாகி நினைமட நெஞ்சமே
நாச மாய குலநலஞ் சுற்றங்கள்
பாச மற்றுப் பராபர ஆனந்த
ஆசை யுற்றிடும் ஆனைக்கா அண்ணலே.

30-5/5544
ஓத மாகடல் சூழிலங் கைக்கிறை
கீதங் கின்னரம் பாடக் கெழுவினான்
பாதம் வாங்கிப் பரிந்தருள் செய்தங்கோர்
ஆதி யாயிடும் ஆனைக்கா அண்ணலே.

31-6/6863
எத்தாயர் எத்தந்தை எச்சுற் றத்தார்
எம்மாடு சும்மாடாம் ஏவர் நல்லார்
செத்தால்வந் துதவுவார் ஒருவ ரில்லை
சிறுவிறகால் தீமூட்டிச் செல்லா நிற்பர்
சித்தாய வேடத்தாய் நீடு பொன்னித் 
திருவானைக் காவுடைய செல்வா என்றன்
அத்தாவுன் பொற்பாத மடையப் பெற்றால்
அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

32-6/6864
ஊனாகி உயிராகி யதனுள் நின்ற 
உணர்வாகிப் பிறவனைத்தும் நீயாய் நின்றாய்
நானேதும் அறியாமே யென்னுள் வந்து
நல்லனவுந் தீயனவுங் காட்டா நின்றாய்
தேனாருங் கொன்றையனே நின்றி ய[ராய்
திருவானைக் காவிலுறை சிவனே ஞானம்
ஆனாயுன் பொற்பாத மடையப் பெற்றால்
அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

33-6/6865
ஒப்பாயிவ் வுலகத்தோ டொட்டி வாழ்வான்
ஒன்றலாத் தவத்தாரோ டுடனே நின்று
துப்பாருங் குறையடிசில் துற்றி நற்றுன் 
திறமறந்து திரிவேனைக் காத்து நீவந்
தெப்பாலும் நுண்ணுணர்வே யாக்கி யென்னை 
ஆண்டவனே எழிலானைக் காவா வானோர்
அப்பாவுன் பொற்பாத மடையப் பெற்றால்
அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

34-6/6866
நினைத்தவர்கள் நெஞ்சுளாய் வஞ்சக் கள்வா
நிறைமதியஞ் சடைவைத்தாய் அடையா துன்பால்
முனைத்தவர்கள் புரமூன்று மெரியச் செற்றாய்
முன்னானைத் தோல்போர்த்த முதல்வா வென்றுங்
கனைத்துவரும் எருதேறுங் காள கண்டா
கயிலாய மலையாநின் கழலே சேர்ந்தேன்
அனைத்துலகும் ஆள்வானே ஆனைக் காவா
அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

35-6/6867
இம்மாயப் பிறப்பென்னுங் கடலாந் துன்பத்
திடைச்சுழிப்பட் டிளைப்பேனை இளையா வண்ணங்
கைம்மான மனத்துதவிக் கருணை செய்து
காதலரு ளவைவைத்தாய் காண நில்லாய்
வெம்மான மதகரியி னுரிவை போர்த்த 
வேதியனே தென்னானைக் காவுள் மேய
அம்மான்நின் பொற்பாத மடையப் பெற்றால்
அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

36-6/6868
உரையாரும் புகழானே ஒற்றி ய[ராய்
கச்சியே கம்பனே காரோ ணத்தாய்
விரையாரும் மலர்தூவி வணங்கு வார்பால்
மிக்கானே அக்கரவம் ஆரம் பூண்டாய்
திரையாரும் புனற்பொன்னித் தீர்த்த மல்கு 
திருவானைக் காவிலுறை தேனே வானோர்
அரையாவுன் பொற்பாத மடையப் பெற்றால்
அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

37-6/6869
மையாரும் மணிமிடற்றாய் மாதோர் கூறாய்
மான்மறியு மாமழுவும் அனலு மேந்துங்
கையானே காலனுடல் மாளச் செற்ற 
கங்காளா முன்கோளும் விளைவு மானாய்
செய்யானே திருமேனி யரியாய் தேவர்
குலக்கொழுந்தே தென்னானைக் காவுள் மேய
ஐயாவுன் பொற்பாத மடையப் பெற்றால்
அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

38-6/6870
இலையாருஞ் சூலத்தாய் எண்தோ ளானே
எவ்விடத்தும் நீயலா தில்லை யென்று
தலையாரக் கும்பிடுவார் தன்மை யானே
தழல்மடுத்த மாமேரு கையில் வைத்த
சிலையானே திருவானைக் காவுள் மேய 
தீயாடீ சிறுநோயால் நலிவுண் டுள்ளம்
அலையாதே நின்னடியே அடையப் பெற்றால்
அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

39-6/6871
விண்ணாரும் புனல்பொதிசெஞ் சடையாய் வேத
நெறியானே எறிகடலின் நஞ்ச முண்டாய்
எண்ணாரும் புகழானே உன்னை யெம்மான்
என்றென்றே நாவினிலெப் பொழுதும் உன்னிக்
கண்ணாரக் கண்டிருக்கக் களித்தெப் போதுங்
கடிபொழில்சூழ் தென்னானைக் காவுள் மேய
அண்ணாநின் பொற்பாத மடையப் பெற்றால்
அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

40-6/6872
கொடியேயும் வெள்ளேற்றாய் கூளி பாடக்
குறட்பூதங் கூத்தாட நீயு மாடி
வடிவேயும் மங்கைதனை வைத்த மைந்தா
மதிலானைக் காவுளாய் மாகா ளத்தாய்
படியேயுங் கடலிலங்கைக் கோமான் றன்னைப் 
பருமுடியுந் திரள்தோளு மடர்த்து கந்த
அடியேவந் தடைந்தடிமை யாகப் பெற்றால்
அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

41-6/6873
முன்னானைத் தோல்போர்த்த மூர்த்தி தன்னை
மூவாத சிந்தையே மனமே வாக்கே
தன்னானை யாப்பண்ணி யேறி னானைச்
சார்தற் கரியானைத் தாதை தன்னை
என்னானைக் கன்றினையென் ஈசன் றன்னை
எறிநீர்த் திரையுகளுங் காவி ரிசூழ்
தென்னானைக் காவானைத் தேனைப் பாலைச்
செழுநீர்த் திரளைச்சென் றாடி னேனே.

42-6/6874
மருந்தானை மந்திரிப்பார் மனத்து ளானை
வளர்மதியஞ் சடையானை மகிழ்ந்தென் னுள்ளத்
திருந்தானை இறப்பிலியைப் பிறப்பி லானை
இமையவர்தம் பெருமானை உமையா ளஞ்சக்
கருந்தான மதகளிற்றி னுரிபோர்த் தானைக்
கனமழுவாட் படையானைப் பலிகொண் ^ரூர்
திரிந்தானைத் திருவானைக் காவு ளானைச்
செழுநீர்த் திரளைச்சென் றாடி னேனே.

43-6/6875
முற்றாத வெண்டிங்கட் கண்ணி யானை
முந்நீர்நஞ் சுண்டிமையோர்க் கமுதம் நல்கும்
உற்றானைப் பல்லுயிர்க்குந் துணையா னானை
ஓங்காரத் துட்பொருளை உலக மெல்லாம்
பெற்றானைப் பின்னிறக்கஞ் செய்வான் றன்னைப்
பிரானென்று போற்றாதார் புரங்கள் மூன்றுஞ்
செற்றானைத் திருவானைக் காவு ளானைச்
செழுநீர்த் திரளைச்சென் றாடி னேனே.

44-6/6876
காராரு மணிமிடற்றெம் பெருமான் றன்னைக்
காதில்வெண் குழையானைக் கமழ்பூங் கொன்றைத்
தாரானைப் புலியதளி னாடை யானைத்
தானன்றி வேறொன்று மில்லா ஞானப்
பேரானை மணியார மார்பி னானைப்
பிஞ்ஞகனைத் தெய்வநான் மறைகள் பூண்ட
தேரானைத் திருவானைக் காவு ளானைச்
செழுநீர்த் திரளைச்சென் றாடி னேனே.

45-6/6877
பொய்யேது மில்லாத மெய்யன் றன்னைப்
புண்ணியனை நண்ணாதார் புரநீ றாக
எய்தானைச் செய்தவத்தின் மிக்கான் றன்னை
ஏறமரும் பெருமானை இடமா னேந்து
கையானைக் கங்காள வேடத் தானைக்
கட்டங்கக் கொடியானைக் கனல்போல் மேனிச்
செய்யானைத் திருவானைக் காவு ளானைச்
செழுநீர்த் திரளைச்சென் றாடி னேனே.

46-6/6878
கலையானைப் பாசுபதப் பாணி யானைக்
கனவயிரத் திரளானை மணிமா ணிக்க
மலையானை யென்றலையி னுச்சி யானை
வார்தருபுன் சடையானை மயான மன்னும்
நிலையானை வரியரவு நாணாக் கோத்து 
நினையாதார் புரமெரிய வளைத்த மேருச்
சிலையானைத் திருவானைக் காவு ளானைச்
செழுநீர்த் திரளைச்சென் றாடி னேனே.

47-6/6879
ஆதியனை எறிமணியின் ஓசை யானை
அண்டத்தார்க் கறிவொண்ணா தப்பால் மிக்க
சோதியனைத் தூமறையின் பொருளான் றன்னைச்
சுரும்பமரும் மலர்க்கொன்றைத் தொன்னுல் பூண்ட
வேதியனை அறமுரைத்த பட்டன் றன்னை
விளங்குமல ரயன்சிரங்கள் ஐந்தி லொன்றைச்
சேதியனைத் திருவானைக் காவு ளானைச்
செழுநீர்த் திரளைச்சென் றாடி னேனே.

48-6/6880
மகிழ்ந்தானைக் கச்சியே கம்பன் றன்னை
மறவாது கழல்நினைந்து வாழ்த்தி யேத்திப்
புகழ்ந்தாரைப் பொன்னுலகம் ஆள்விப் பானைப்
பூதகணப் படையானைப் புறங்காட் டாடல்
உகந்தானைப் பிச்சையே யிச்சிப் பானை
ஒண்பவளத் திரளையென் னுள்ளத் துள்ளே
திகழ்ந்தானைத் திருவானைக் காவு ளானைச்
செழுநீர்த் திரளைச்சென் றாடி னேனே.

49-6/6881
நசையானை நால்வேதத் தப்பா லானை
நல்குரவுந் தீப்பிணிநோய் காப்பான் றன்னை
இசையானை எண்ணிறந்த குணத்தான் றன்னை
இடைமருதும் ஈங்கோயும் நீங்கா தேற்றின்
மிசையானை விரிகடலும் மண்ணும் விண்ணும்
மிகுதீயும் புனலெறிகாற் றாகி யெட்டுத்
திசையானைத் திருவானைக் காவு ளானைச்
செழுநீர்த் திரளைச்சென் றாடி னேனே.

50-6/6882
பார்த்தானைக் காமனுடல் பொடியாய் வீழப்
பண்டயன்மா லிருவர்க்கும் அறியா வண்ணஞ்
சீர்த்தானைச் செந்தழல்போ லுருவி னானைத்
தேவர்கள்தம் பெருமானைத் திறமுன் னாதே
ஆர்த்தோடி மலையெடுத்த இலங்கை வேந்தன் 
ஆண்மையெலாங் கெடுத்தவன்றன் இடரப் போதே
தீர்த்தானைத் திருவானைக் காவு ளானைச்
செழுநீர்த் திரளைச்சென் றாடி னேனே.

51-7/7985
மறைகள் ஆயின நான்கும் 
 மற்றுள பொருள்களு மெல்லாந் 
துறையுந் தோத்திரத் திறையுந் 
 தொன்மையும் நன்மையு மாய 
அறையும் பூம்புனல் ஆனைக் 
 காவுடை ஆதியை நாளும் 
இறைவன் என்றடி சேர்வார் 
 எம்மையும் ஆளுடை யாரே.

52-7/7986
வங்கம் மேவிய வேலை 
 நஞ்செழ வஞ்சர்கள் கூடித் 
தங்கள் மேல்அட ராமை 
 உண்ணென உண்டிருள் கண்டன் 
அங்கம் ஓதிய ஆனைக் 
 காவுடை ஆதியை நாளும் 
எங்கள் ஈசனென் பார்கள் 
 எம்மையும் ஆளுடை யாரே.

53-7/7987
நீல வண்டறை கொன்றை 
 நேரிழை மங்கையோர் திங்கள் 
சால வாளர வங்கள் 
 தங்கிய செஞ்சடை எந்தை 
ஆல நீழலுள் ஆனைக் 
 காவுடை ஆதியை நாளும் 
ஏலு மாறுவல் லார்கள் 
 எம்மையும் ஆளுடை யாரே.

54-7/7988
தந்தை தாயுல குக்கோர் 
 தத்துவன் மெய்த்தவத் தோர்க்குப் 
பந்த மாயின பெருமான் 
 பரிசுடை யவர்திரு வடிகள் 
அந்தண் பூம்புனல் ஆனைக் 
 காவுடை ஆதியை நாளும் 
எந்தை என்றடி சேர்வார் 
 எம்மையும் ஆளுடை யாரே.

55-7/7989
கணைசெந் தீயர வந்நாண் 
 கல்வளை யுஞ்சிலை யாகத் 
துணைசெய் மும்மதில் மூன்றுஞ் 
 சுட்டவ னேயுல குய்ய 
அணையும் பூம்புனல் ஆனைக் 
 காவுடை ஆதியை நாளும் 
இணைகொள் சேவடி சேர்வார் 
 எம்மையும் ஆளுடை யாரே.

56-7/7990
விண்ணின் மாமதி சூடி 
 விலையிலி கலன்அணி விமலன் 
பண்ணின் நேர்மொழி மங்கை 
 பங்கினன் பசுவுகந் தேறி 
அண்ண லாகிய ஆனைக் 
 காவுடை ஆதியை நாளும் 
எண்ணு மாறுவல் லார்கள் 
 எம்மையும் ஆளுடை யாரே.

57-7/7991
தார மாகிய பொன்னித் 
 தண்டுறை ஆடி விழுத்தும் 
நீரில் நின்றடி போற்றி 
 நின்மலா கொள்ளென ஆங்கே 
ஆரங் கொண்டவெம் மானைக் 
 காவுடை ஆதியை நாளும் 
ஈரம் உள்ளவர் நாளும் 
 எம்மையும் ஆளுடை யாரே.

58-7/7992
உரவம் உள்ளதோர் உழையின் 
 உரிபுலி அதளுடை யானை 
விரைகொள் கொன்றையி னானை 
 விரிசடை மேற்பிறை யானை 
அரவம் வீக்கிய ஆனைக் 
 காவுடை ஆதியை நாளும் 
இரவும் எல்லியும் பகலும் 
 ஏத்துவார் எமையுடை யாரே.

59-7/7993
வலங்கொள் வாரவர் தங்கள் 
 வல்வினை தீர்க்கும் மருந்து 
கலங்கக் காலனைக் காலாற் 
 காமனைக் கண்சிவப் பானை 
அலங்கல் நீர்பொரும் ஆனைக் 
 காவுடை ஆதியை நாளும் 
இலங்கு சேவடி சேர்வார் 
 எம்மையும் ஆளுடை யாரே.

60-7/7994
ஆழி யாற்கருள் ஆனைக் 
 காவுடை ஆதிபொன் னடியின் 
நீழ லேசர ணாக 
 நின்றருள் கூர நினைந்து 
வாழ வல்லவன் றொண்டன் 
 வண்டமிழ் மாலைவல் லார்போய் 
ஏழு மாபிறப் பற்று 
 எம்மையும் ஆளுடை யாரே.
Thiruvidaivoi