HolyIndia.Org
Holy India Org Add New Temple

தேவாரம்பாடல்எண்[1-8250*] கோயில் : [1-275] வார்த்தைதேடல்

1-1/152
மையாடிய கண்டன்மலை மகள்பாகம துடையான் 
கையாடியகேடில் கரியுரிமூடிய வொருவன் 
செய்யாடிய குவளைம்மலர் நயனத்தவ ளோடும் 
நெய்யாடிய பெருமானிடம் நெய்த்தானமெ னீரே.

2-1/153
பறையும்பழி பாவம்படு துயரம்பல தீரும் 
பிறையும்புனல் அரவும்படு சடையெம்பெருமா னுர் 
அறையும்புனல் வருகாவிரி அலைசேர்வட கரைமேல் 
நிறையும்புனை மடவார்பயில் நெய்த்தானமெ னீரே.

3-1/154
பேயாயின பாடப்பெரு நடமாடிய பெருமான் 
வேயாயின தோளிக்கொரு பாகம்மிக வுடையான் 
தாயாகிய வுலகங்களை நிலைபேறுசெய் தலைவன் 
நேயாடிய பெருமானிடம் நெய்த்தானமெ னீரே.

4-1/155
சுடுநீறணி யண்ணல்சுடர் சூலம்மனல் ஏந்தி 
நடுநள்ளிருள் நடமாடிய நம்பன்னுறை யிடமாம் 
கடுவாளிள அரவாடுமிழ் கடல்நஞ்சம துண்டான் 
நெடுவாளைகள் குதிகொள்ளுயர் நெய்த்தானமெ னீரே.

5-1/156
நுகராரமொ டேலம்மணி செம்பொன்னுரை யுந்திப் 
பகராவரு புனற்காவிரி பரவிப்பணிந் தேத்தும் 
நிகரான்மண லிடுதன்கரை(மூ) நிகழ்வாயநெய்த் தான 
நகரானடி யேத்தந்நமை நடலையடை யாவே. 
(மூ) தண்கரை என்றும் பாடம்.

6-1/157
விடையார்கொடி யுடையவ்வணல் வீந்தார்வெளை யெலும்பும் 
உடையார்நறு மாலைச்சடை யுடையாரவர் மேய 
புடையேபுனல் பாயும்வயல் பொழில்சூழ்தணெய்த்(மூ) தானம் 
அடையாதவ ரென்றும்அம ருலகம்மடை யாரே. 
(மூ) சூழ்ந்த நெய்த்தானம் என்றும் பாடம்.

7-1/158
நிழலார்வயல் கமழ்சோலைகள் நிறைகின்றநெய்த் தானத் 
தழலானவன் அனலங்கையி லேந்தியழ காய 
கழலானடி நாளுங்கழ லாதேவிட லின்றித் 
தொழலாரவர் நாளுந்துய ரின்றித்தொழு வாரே.

8-1/159
அறையார்கட லிலங்கைக்கிறை யணிசேர்கயி லாயம் 
இறையாரமுன் எடுத்தான்இரு பதுதோளிற ஊன்றி 
நிறையார்புனல் நெய்த்தானன்நன் நிகழ்சேவடி பரவக் 
கறையார்கதிர் வாளீந்தவர் கழலேத்துதல் கதியே.

9-1/160
கோலம்முடி நெடுமாலொடு கொய்தாமரை யானும் 
சீலம்மறி வரிதாயொளி திகழ்வாயநெய்த் தானம் 
காலம்பெற மலர்நீரவை தூவித்தொழு தேத்தும் 
ஞாலம்புகழ் அடியாருடல் உறுநோய்நலி யாவே.

10-1/161
மத்தம்மலி சித்தத்திறை மதியில்லவர் சமணர் 
புத்தரவர் சொன்னம்மொழி பொருளாநினை யேன்மின் 
நித்தம்பயில் நிமலன்னுறை நெய்த்தானம தேத்தும் 
சித்தம்முடை யடியாருடல் செறுநோயடை யாவே.

11-1/162
தலம்மல்கிய புனற்காழியுள் தமிழ்ஞானசம் பந்தன் 
நிலம்மல்கிய புகழான்மிகு நெய்த்தானனை நிகரில் 
பலம்மல்கிய பாடல்லிவை பத்தும்மிக வல்லார் 
சிலமல்கிய செல்வன்னடி சேர்வர்சிவ கதியே.

12-4/4522
காலனை வீழச் செற்ற 
கழலடி இரண்டும் வந்தென் 
மேலவா யிருக்கப் பெற்றேன் 
மேதகத் தோன்று கின்ற 
கோலநெய்த் தான மென்னுங் 
குளிர்பொழிற் கோயில் மேய 
நீலம்வைத் தனைய கண்ட 
நினைக்குமா நினைக்கின் றேனே.

13-4/4523
காமனை யன்று கண்ணாற் 
கனலெரி யாக நோக்கித் 
தூபமுந் தீபங் காட்டித் 
தொழுமவர்க் கருள்கள் செய்து 
சேமநெய்த் தான மென்னுஞ் 
செறிபொழிற் கோயில் மேய 
வாமனை நினைந்த நெஞ்சம் 
வாழ்வுற நினைந்த வாறே.

14-4/4524
பிறைதரு சடையின் மேலே 
பெய்புனற் கங்கை தன்னை 
உறைதர வைத்த எங்கள் 
உத்தமன் ஊழி யாய 
நிறைதரு பொழில்கள் சூழ 
நின்றநெய்த் தான மென்று 
குறைதரும் அடிய வர்க்குக் 
குழகனைக் கூட லாமே.

15-4/4525
வடிதரு மழுவொன் றேந்தி 
வார்சடை மதியம் வைத்துப் 
பொடிதரு மேனி மேலே 
புரிதரு நுலர் போலும் 
நெடிதரு பொழில்கள் சூழ 
நின்றநெய்த் தானம் மேவி 
அடிதரு கழல்கள் ஆர்ப்ப 
ஆடுமெம் அண்ண லாரே.

16-4/4526
காடிட மாக நின்று 
கனலெரி கையி லேந்திப் 
பாடிய பூதஞ் சூழப் 
பண்ணுடன் பலவுஞ் சொல்லி 
ஆடிய கழலார் சீரார் 
அந்தண்நெய்த் தானம் என்றுங் 
கூடிய குழக னாரைக் 
கூடுமா றறிகி லேனே.

17-4/4527
வானவர் வணங்கி யேத்தி 
வைகலும் மலர்கள் தூவத் 
தானவர்க் கருள்கள் செய்யும் 
சங்கரன் செங்கண் ஏற்றன் 
தேனமர் பொழில்கள் சூழத் 
திகழுநெய்த் தானம் மேய 
கூனிள மதியி னானைக் 
கூடுமா றறிகி லேனே.

18-4/4528
காலதிற் கழல்க ளார்ப்பக் 
கனலெரி கையில் வீசி 
ஞாலமுங் குழிய நின்று 
நட்டம தாடு கின்ற 
மேலவர் முகடு தோய 
விரிசடை திசைகள் பாய 
மாலொரு பாக மாக 
மகிழ்ந்தநெய்த் தான னாரே.

19-4/4529
பந்தித்த சடையின் மேலே 
பாய்புன லதனை வைத்து 
அந்திப்போ தனலு மாடி 
அடிகள்ஐ யாறு புக்கார் 
வந்திப்பார் வணங்கி நின்று 
வாழ்த்துவார் வாயி னுள்ளார் 
சிந்திப்பார் சிந்தை யுள்ளார் 
திருந்துநெய்த் தான னாரே.

20-4/4530
சோதியாய்ச் சுடரு மானார் 
சுண்ணவெண் சாந்து பூசி 
ஓதிவா யுலகம் ஏத்த 
உகந்துதாம் அருள்கள் செய்வார் 
ஆதியாய் அந்த மானார் 
யாவரும் இறைஞ்சி யேத்த 
நீதியாய் நியம மாகி 
நின்றநெய்த் தான னாரே.

21-4/4531
இலையுடைப் படைகை யேந்தும் 
இலங்கையர் மன்னன் றன்னைத் 
தலையுடன் அடர்த்து மீண்டே 
தானவற் கருள்கள் செய்து 
சிலையுடன் கணையைச் சேர்த்துத் 
திரிபுரம் எரியச் செற்ற 
நிலையுடை யடிகள் போலும் 
நின்றநெய்த் தான னாரே.

22-4/5011
பாரிடஞ் சாடிய பல்லுயிர் 
வானம ரர்க்கருளிக் 
காரடைந் தகடல் வாயுமிழ் 
நஞ்சமு தாகவுண்டான் 
ஊரடைந் திவ்வுல கிற்பலி 
கொள்வது நாமறியோம் 
நீரடைந் தகரை நின்றநெய்த் 
தானத் திருந்தவனே.

23-4/5012
தேய்ந்திலங் குஞ்சிறு வெண்மதி 
யாய்நின் திருச்சடைமேற் 
பாய்ந்தகங் கைப்புனற் பன்முக 
மாகிப் பரந்தொலிப்ப 
ஆய்ந்திலங் கும்மழு வேலுடை 
யாயடி யேற்குரைநீ 
ஏந்திள மங்கையும் நீயும்நெய்த் 
தானத் திருந்ததுவே.

24-4/5013
கொன்றடைந் தாடிக் குமைத்திடுங் 
கூற்றமொன் னார்மதின்மேற் 
சென்றடைந் தாடிப் பொருததுந் 
தேசமெல் லாமறியுங் 
குன்றடைந் தாடுங் குளிர்பொழிற் 
காவிரி யின்கரைமேற் 
சென்றடைந் தார்வினை தீர்க்குநெய்த் 
தானத் திருந்தவனே.

25-4/5014
கொட்டு முழவர வத்தொடு 
கோலம் பலஅணிந்து 
நட்டம் பலபயின் றாடுவர் 
நாகம் அரைக் கசைத்துச் 
சிட்டர் திரிபுரந் தீயெழச் 
செற்ற சிலையுடையான் 
இட்ட முமையொடு நின்றநெய்த் 
தானத் திருந்தவனே.

26-4/5015
கொய்மலர்க் கொன்றை துழாய்வன்னி 
மத்தமுங் கூவிளமும் 
மெய்மலர் வேய்ந்த விரிசடைக் 
கற்றைவிண் ணோர்பெருமான் 
மைமலர் நீல நிறங்கருங் 
கண்ணியோர் பால்மகிழ்ந்தான் 
நின்மல னாடல் நிலயநெய்த் 
தானத் திருந்தவனே.

27-4/5016
பூந்தார் நறுங்கொன்றை மாலையை 
வாங்கிச் சடைக்கணிந்து 
கூர்ந்தார் விடையினை யேறிப்பல் 
பூதப் படைநடுவே 
போந்தார் புறவிசை பாடவும் 
ஆடவுங் கேட்டருளிச் 
சேர்ந்தார் உமையவ ளோடுநெய்த் 
தானத் திருந்தவனே.

28-4/5017
பற்றின பாம்பன் படுத்த 
புலியுரித் தோலுடையன் 
முற்றின மூன்று மதில்களை 
மூட்டி யெரித்தறுத்தான் 
சுற்றிய பூதப் படையினன் 
சூல மழுவொருமான் 
செற்றுநந் தீவினை தீர்க்குநெய்த் 
தானத் திருந்தவனே.

29-4/5018
விரித்த சடையினன் விண்ணவர் 
கோன்விட முண்டகண்டன் 
உரித்த கரியுரி மூடியொன் 
னார்மதில் மூன்றுடனே 
எரித்த சிலையினன் ஈடழியா 
தென்னை ஆண்டுகொண்ட 
தரித்த உமையவ ளோடுநெய்த் 
தானத் திருந்தவனே.

30-4/5019
தூங்கான் துளங்கான் துழாய்கொன்றை 
துன்னிய செஞ்சடைமேல் 
வாங்கா மதியமும் வாளர 
வுங்கங்கை தான்புனைந்தான் 
தேங்கார் திரிபுரந் தீயெழ 
வெய்து தியக்கறுத்து 
நீங்கான் உமையவ ளோடுநெய்த் 
தானத் திருந்தவனே.

31-4/5020
ஊட்டிநின் றான்பொரு வானில 
மும்மதில் தீயம்பினால் 
மாட்டிநின் றான்அன்றி னார்வெந்து 
வீழவும் வானவர்க்குக் 
காட்டிநின் றான்கத மாக்கங்கை 
பாயவோர் வார்சடையை 
நீட்டிநின் றான்றிரு நின்றநெய்த் 
தானத் திருந்தவனே.

32-5/5566
கொல்லி யான்குளிர் தூங்குகுற் றாலத்தான்
புல்லி யார்புர மூன்றெரி செய்தவன்
நெல்லி யானிலை யானநெய்த் தானனைச்
சொல்லி மெய்தொழு வார்சுடர் வாணரே.

33-5/5567
இரவ னையிடு வெண்டலை யேந்தியைப்
பரவ னைப்படை யார்மதில் மூன்றையும்
நிரவ னைநிலை யானநெய்த் தானனைக்
குரவ னைத்தொழு வார்கொடி வாணரே.

34-5/5568
ஆனி டையைந்தும் ஆடுவ ராரிருள்
கானி டைநடம் ஆடுவர் காண்மினோ
தேனி டைமலர் பாயுநெய்த் தானனை
வானி டைத்தொழு வார்வலி வாணரே.

35-5/5569
விண்ட வர்புர மூன்றும்வெண் ணீறெழக்
கண்ட வன்கடி தாகிய நஞ்சினை
உண்ட வன்னொளி யானநெய்த் தானனைத்
தொண்ட ராய்த்தொழு வார்சுடர் வாணரே.

36-5/5570
முன்கை நோவக் கடைந்தவர் நிற்கவே
சங்கி யாது சமுத்திர நஞ்சுண்டான்
நங்கை யோடு நவின்றநெய்த் தானனைத்
தங்கை யாற்றொழு வார்தலை வாணரே.

37-5/5571
சுட்ட நீறுமெய் பூசிச் சுடலையுள்
நட்ட மாடுவர் நள்ளிருட் பேயொடே
சிட்டர் வானவர் தேருநெய்த் தானனை
இட்ட மாய்த்தொழு வாரின்ப வாணரே.

38-5/5572
கொள்ளித் தீயெரி வீசிக் கொடியதோர்
கள்ளிக் காட்டிடை யாடுவர் காண்மினோ
தௌ;ளித் தேறித் தெளிந்துநெய்த் தானனை
உள்ளத் தாற்றொழு வாரும்பர் வாணரே.

39-5/5573
உச்சி மேல்விளங் கும்மிள வெண்பிறை
பற்றி யாடர வோடுஞ்ச டைப்பெய்தான்
நெற்றி யாரழல் கண்டநெய்த் தானனைச்
சுற்றி மெய்தொழு வார்சுடர் வாணரே.

40-5/5574
மாலொ டும்மறை யோதிய நான்முகன்
காலொ டும்முடி காண்பரி தாயினான்
சேலொ டுஞ்செருச் செய்யும்நெய்த் தானனை
மாலொ டுந்தொழு வார்வினை வாடுமே.

41-5/5575
வலிந்த தோள்வலி வாளரக் கன்றனை
நெருங்க நீள்வரை ய[ன்றுநெய்த் தானனார்
புரிந்து கைந்நரம் போடிசை பாடலும்
பரிந்த னைப்பணி வார்வினை பாறுமே.

42-6/6651
வகையெலா முடையாயும் நீயே யென்றும்
வான்கயிலை மேவினாய் நீயே யென்றும்
மிகையெலாம் மிக்காயும் நீயே யென்றும்
வெண்காடு மேவினாய் நீயே யென்றும்
பகையெலாந் தீர்த்தாண்டாய் நீயே யென்றும்
பாசூர் அமர்ந்தாயும் நீயே யென்றும்
திகையெலாந் தொழச்செல்வாய் நீயே யென்றும்
நின்றநெய்த் தானாவென் னெஞ்சு ளாயே.

43-6/6652
ஆர்த்த எனக்கன்பன் நீயே யென்றும் ஆதிக் கயிலாயன் நீயே யென்றுங் கூர்த்த நடமாடி நீயே யென்றுங் கோடிகா மேய குழகா வென்றும் பார்த்தற் கருள்செய்தாய் நீயே யென்றும் பழையனுர் மேவிய பண்பா வென்றுந் தீர்த்தன் சிவலோகன் நீயே யென்றும் நின்றநெய்த் தானாவென் னெஞ்சு ளாயே.

44-6/6653
அல்லாய்ப் பகலானாய் நீயே யென்றும் ஆதிக் கயிலாயன் நீயே யென்றுங் கல்லா லமர்ந்தாயும் நீயே யென்றுங் காளத்திக் கற்பகமும் நீயே யென்றுஞ் சொல்லாய்ப் பொருளானாய் நீயே யென்றுஞ் சோற்றுத் துறையுறைவாய் நீயே யென்றுஞ் செல்வாய்த் திருவானாய் நீயே யென்றும் நின்றநெய்த் தானாவென் னெஞ்சு ளாயே.

45-6/6654
மின்னே ரிடைபங்கன் நீயே யென்றும் வெண்கயிலை மேவினாய் நீயே யென்றும் பொன்னேர் சடைமுடியாய் நீயே யென்றும் பூத கணநாதன் நீயே யென்றும் என்னா விரதத்தாய் நீயே யென்றும் ஏகம்பத் தென்னீசன் நீயே யென்றுந் தென்னுர்ப் பதியுளாய் நீயே யென்றும் நின்றநெய்த் தானாவென் னெஞ்சு ளாயே.

46-6/6655
முந்தி யிருந்தாயும் நீயே யென்றும் முன்கயிலை மேவினாய் நீயே யென்றும் நந்திக் கருள்செய்தாய் நீயே யென்றும் நடமாடி நள்ளாறன் நீயே யென்றும் பந்திப் பரியாயும் நீயே யென்றும் பைஞ்ஞீலி மேவினாய் நீயே யென்றுஞ் சிந்திப் பரியாயும் நீயே யென்றும் நின்றநெய்த் தானாவென் னெஞ்சு ளாயே.

47-6/6656
தக்கா ரடியார்க்கு நீயே யென்றுந் தலையார் கயிலாயன் நீயே யென்றும் அக்காரம் பூண்டாயும் நீயே யென்றும் ஆக்கூரில் தான் றோன்றி நீயே யென்றும் புக்காய ஏழுலகும் நீயே யென்றும் புள்ளிருக்கு வேளுராய் நீயே யென்றுந் தெக்காரு மாகோணத் தானே யென்றும் நின்றநெய்த் தானாவென் னெஞ்சு ளாயே.

48-6/6657
புகழும் பெருமையாய் நீயே யென்றும் பூங்கயிலை மேவினாய் நீயே யென்றும் இகழுந் தலையேந்தி நீயே யென்றும் இராமேச் சுரத்தின்பன் நீயே யென்றும் அகழும் மதிலுடையாய் நீயே யென்றும் ஆலவாய் மேவினாய் நீயே யென்றுந் திகழும் மதிசூடி நீயே யென்றும் நின்றநெய்த் தானாவென் னெஞ்சு ளாயே.

49-6/6658
வானவர்க்கு மூத்திளையாய் நீயே யென்றும் வானக் கயிலாயன் நீயே யென்றுங் கான நடமாடி நீயே யென்றுங் கடவு[ரில் வீரட்டன் நீயே யென்றும் ஊனார் முடியறுத்தாய் நீயே யென்றும் ஒற்றிய[ ராரூராய் நீயே யென்றுந் தேனாய் அமுதானாய் நீயே யென்றும் நின்றநெய்த் தானாவென் னெஞ்சு ளாயே.

50-6/6659
தந்தைதாய் இல்லாதாய் நீயே யென்றுந் தலையார் கயிலாயன் நீயே யென்றும் எந்தாயெம் பிரானானாய் நீயே யென்றும் ஏகம்பத் தென்னீசன் நீயே யென்றும் முந்திய முக்கணாய் நீயே யென்றும் மூவலூர் மேவினாய் நீயே யென்றுஞ் சிந்தையாய் தேனுராய் நீயே யென்றும் நின்றநெய்த் தானாவென் னெஞ்சு ளாயே.

51-6/6660
மறித்தான் வலிசெற்றாய் நீயே யென்றும் வான்கயிலை மேவினாய் நீயே யென்றும் வெறுத்தார் பிறப்பறுப்பாய் நீயே யென்றும் வீழி மிழலையாய் நீயே யென்றும் அறத்தாய் அமுதீந்தாய் நீயே யென்றும் யாவர்க்குந் தாங்கொணா நஞ்ச முண்டு பொறுத்தாய் புலனைந்தும் நீயே யென்றும் நின்றநெய்த் தானாவென் னெஞ்சு ளாயே.

52-6/6661
மெய்த்தானத் தகம்படியுள் ஐவர் நின்று வேண்டிற்றுக் குறைமுடித்து வினைக்குக் கூடாம் இத்தானத் திருந்திங்ங னுய்வா னெண்ணும் இதனையொழி இயம்பக்கேள் ஏழை நெஞ்சே மைத்தான நீள்நயனி பங்கன் வங்கம் வருதிரைநீர் நஞ்சுண்ட கண்டன் மேய நெய்த்தான நன்னகரென் றேத்தி நின்று நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.

53-6/6662
ஈண்டா இரும்பிறவி துறவா ஆக்கை இதுநீங்க லாம்விதியுண் டென்று சொல்ல வேண்டாவே நெஞ்சமே விளம்பக் கேள்நீ விண்ணவர்தம் பெருமானார் மண்ணி லென்னை ஆண்டானன் றருவரையாற் புரமூன் றெய்த அம்மானை அரியயனுங் காணா வண்ணம் நீண்டா னுறைதுறைநெய்த் தான மென்று நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.

54-6/6663
பரவிப் பலபலவுந் தேடி யோடிப் பாழாங் குரம்பையிடைக் கிடந்து வாளா குரவிக் குடிவாழ்க்கை வாழ வெண்ணிக் குலைகை தவிர்நெஞ்சே கூறக் கேள்நீ இரவிக் குலமுதலா வானோர் கூடி எண்ணிறந்த கோடி அமர ராயம் நிரவிக் கரியவன்நெய்த் தான மென்று நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.

55-6/6664
அலையார் வினைத்திறஞ்சே ராக்கை யுள்ளே அகப்பட்டு ளாசையெனும் பாசந் தன்னுள் தலையாய்க் கடையாகும் வாழ்வி லாழ்ந்து தளர்ந்துமிக நெஞ்சமே அஞ்ச வேண்டா இலையார் புனற்கொன்றை யெறிநீர்த் திங்கள் இருஞ்சடைமேல் வைத்துகந்தான் இமையோ ரேத்தும் நிலையா னுறைநிறைநெய்த் தான மென்று நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.

56-6/6665
தினைத்தனையோர் பொறையிலா வுயிர்போங் கூட்டைப் பொருளென்று மிகவுன்னி மதியா லிந்த அனைத்துலகு மாளலா மென்று பேசும் ஆங்காரந் தவிர்நெஞ்சே அமரர்க் காக முனைத்துவரு மதின்மூன்றும் பொன்ற வன்று முடுகியவெஞ் சிலைவளைத்து செந்தீ மூழ்க நினைத்தபெருங் கருணையன்நெய்த் தான மென்று நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.

57-6/6666
மிறைபடுமிவ் வுடல்வாழ்வை மெய்யென் றெண்ணி வினையிலே கிடந்தழுந்தி வியவேல் நெஞ்சே குறைவுடையார் மனத்துளான் குமரன் றாதை கூத்தாடுங் குணமுடையான் கொலைவேற் கையான் அறைகழலுந் திருவடிமேற் சிலம்பு மார்ப்ப அவனிதலம் பெயரவரு நட்டம் நின்ற நிறைவுடையா னிடமாம்நெய்த் தான மென்று நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.

58-6/6667
பேசப் பொருளலாப் பிறவி தன்னைப் பெரிதென்றுன் சிறுமனத்தால் வேண்டி யீண்டு வாசக் குழல்மடவார் போக மென்னும் வலைப்பட்டு விழாதே வருக நெஞ்சே தூசக் கரியுரித்தான் தூநீ றாடித் துதைந்திலங்கு நுன்மார்பன் தொடர கில்லா நீசர்க் கரியவன்நெய்த் தான மென்று நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.

59-6/6668
அஞ்சப் புலனிவற்றா லாட்ட வாட்டுண் டருநோய்க் கிடமாய வுடலின் றன்மை தஞ்ச மெனக்கருதித் தாழேல் நெஞ்சே தாழக் கருதுதியே தன்னைச் சேரா வஞ்ச மனத்தவர்கள் காண வொண்ணா மணிகண்டன் வானவர்தம் பிரானென் றேத்தும் நெஞ்சர்க் கினியவன்நெய்த் தான மென்று நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.

60-6/6669
பொருந்தாத உடலகத்திற் புக்க ஆவி போமா றறிந்தறிந்தே புலைவாழ் வுன்னி இருந்தாங் கிடர்ப்படநீ வேண்டா நெஞ்சே இமையவர்தம் பெருமானன் றுமையா ளஞ்சக் கருந்தாள் மதகரியை வெருவச் சீறுங் கண்ணுதல்கண் டமராடிக் கருதார் வேள்வி நிரந்தரமா இனிதுறைநெய்த் தான மென்று நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.

61-6/6670
உரித்தன் றுனக்கிவ் வுடலின் றன்மை உண்மை யுரைத்தேன் விரத மெல்லாந் தரித்துந் தவமுயன்றும் வாழா நெஞ்சே தம்மிடையி லில்லார்க்கொன் றல்லார்க் கன்னன் எரித்தான் அனலுடையான் எண்டோ ளானே எம்பெருமா னென்றேத்தா இலங்கைக் கோனை நெரித்தானை நெய்த்தான மேவி னானை நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.
Thiruvidaivoi