HolyIndia.Org
Holy India Org Add New Temple

தேவாரம்பாடல்எண்[1-8250*] கோயில் : [1-275] வார்த்தைதேடல்

1-1/382
கலையார் மதியோ டுரநீரும் 
நிலையார் சடையா ரிடமாகும் 
மலையா ரமுமா மணிசந்தோ 
டலையார் புனல்சே ருமையாறே.

2-1/383
மதியொன் றியகொன் றைவடத்தன் 
மதியொன் றவுதைத் தவர்வாழ்வும் 
மதியின் னொடுசேர் கொடிமாடம் 
மதியம் பயில்கின் றவையாறே.

3-1/384
கொக்கின் னிறகின் னொடுவன்னி 
புக்க சடையார்க் கிடமாகுந் 
திக்கின் னிசைதே வர்வணங்கும் 
அக்கின் னரையா ரதையாறே.

4-1/385
சிறைகொண் டபுரம் மவைசிந்தக் 
கறைகொண் டவர்கா தல்செய்கோயில் 
மறைகொண் டநல்வா னவர்தம்மில் 
அறையும் மொலிசே ருமையாறே.

5-1/386
உமையா ளொருபா கமதாகச் 
சமைவார் அவர்சார் விடமாகும் 
அமையா ருடல்சோர் தரமுத்தம் 
அமையா வருமந் தணையாறே.

6-1/387
தலையின் தொடைமா லையணிந்து 
கலைகொண் டதொர்கை யினர்சேர்வாம் 
நிலைகொண் டமனத் தவர்நித்தம் 
மலர்கொண் டுவணங் குமையாறே.

7-1/388
வரமொன் றியமா மலரோன்றன் 
சிரமொன் றையறுத் தவர்சேர்வாம் 
வரைநின் றிழிவார் தருபொன்னி 
அரவங் கொடுசே ருமையாறே.

8-1/389
வரையொன் றதெடுத் தஅரக்கன் 
சிரமங் கநெரித் தவர்சேர்வாம் 
விரையின் மலர்மே தகுபொன்னித் 
திரைதன் னொடுசே ருமையாறே.

9-1/390
(மூ)சங்கக் கயனும் மறியாமைப் 
பொங்குஞ் சுடரா னவர்கோயில் 
கொங்கிற் பொலியும் புனல்கொண்டு 
அங்கிக் கெதிர்காட் டுமையாறே. 
(மூ) சங்கத்தயனும் என்றும் பாடம்.

10-1/391
துவரா டையர்தோ லுடையார்கள் 
கவர்வாய் மொழிகா தல்செய்யாதே 
தவரா சர்கள்தா மரையானோ 
டவர்தா மணையந் தணையாறே.

11-1/392
கலையார் கலிக்கா ழியர்மன்னன் 
நலமார் தருஞான சம்பந்தன் 
அலையார் புனல்சூ ழுமையாற்றைச் 
சொலுமா லைவல்லார் துயர்வீடே.

12-1/1293
பணிந்தவர் அருவினை பற்றறுத் தருள்செயத் 
துணிந்தவன் தோலொடு நுல்துதை மார்பினில் 
பிணிந்தவன் அரவொடு பேரெழி லாமைகொண் 
டணிந்தவன் வளநகர் அந்தண் ஐயாறே.

13-1/1294
கீர்த்திமிக் கவன்நகர் கிளரொளி யுடனடப் 
பார்த்தவன் பனிமதி படர்சடை வைத்துப் 
போர்த்தவன் கரியுரி புலியதள் அரவரை 
ஆர்த்தவன் வளநகர் அந்தண் ஐயாறே.

14-1/1295
வரிந்தவெஞ் சிலைபிடித் தவுணர்தம் வளநகர் 
எரிந்தற வெய்தவன் எழில்திகழ் மலர்மேல் 
இருந்தவன் சிரமது இமையவர் குறைகொள 
அரிந்தவன் வளநகர் அந்தண் ஐயாறே.

15-1/1296
வாய்ந்தவல் லவுணர்தம் வளநகர் எரியிடை 
மாய்ந்தற எய்தவன் வளர்பிறை விரிபுனல் 
தோய்ந்தெழு சடையினன் தொன்மறை ஆறங்கம் 
ஆய்ந்தவன் வளநகர் அந்தண் ஐயாறே.

16-1/1297
வானமர் மதிபுல்கு சடையிடை அரவொடு 
தேனமர் கொன்றையன் திகழ்தரு மார்பினன் 
மானன மென்விழி மங்கையொர் பாகமும் 
ஆனவன் வளநகர் அந்தண் ஐயாறே.

17-1/1298
முன்பனை முனிவரொ டமரர்கள் தொழுதெழும் 
இன்பனை இணையில இறைவனை எழில்திகழ் 
என்பொனை யேதமில் வேதியர் தாந்தொழும் 
அன்பன வளநகர் அந்தண் ஐயாறே.

18-1/1299
வன்றிறல் அவுணர்தம் வளநகர் எரியிடை 
வெந்தற எய்தவன் விளங்கிய மார்பினில் 
பந்தமர் மெல்விரல் பாகம தாகிதன் 
அந்தமில் வளநகர் அந்தண் ஐயாறே.

19-1/1300
விடைத்தவல் லரக்கன்நல் வெற்பினை யெடுத்தலும் 
அடித்தலத் தால்இறை ய[ன்றிமற் றவனது 
முடித்தலை தோளவை நெரிதர முறைமுறை 
அடர்த்தவன் வளநகர் அந்தண் ஐயாறே.

20-1/1301
விண்ணவர் தம்மொடு வெங்கதி ரோனனல் 
எண்ணிலி தேவர்கள் இந்திரன் வழிபட 
கண்ணனும் பிரமனும் காண்பரி தாகிய 
அண்ணல்தன் வளநகர் அந்தண் ஐயாறே.

21-1/1302
மருளுடை மனத்துவன் சமணர்கள் மாசறா 
இருளுடை இணைத்துவர்ப் போர்வையி னார்களுந் 
தெருளுடை மனத்தவர் தேறுமின் திண்ணமா 
அருளுடை யடிகள்தம் அந்தண் ஐயாறே.

22-1/1303
நலம்மலி ஞானசம் பந்தன தின்றமிழ் 
அலைமலி புனல்மல்கும் அந்தண்ஐ யாற்றினைக் 
கலைமலி தமிழிவை கற்றுவல் லார்மிக 
நலமலி புகழ்மிகு நன்மையர் தாமே.

23-1/1394
புலனைந்தும் பொறிகலங்கி நெறிமயங்கி 
அறிவழிந்திட் டைம்மே?லுந்தி 
அலமந்த போதாக அஞ்சேலென் 
றருள்செய்வான் அமருங்கோயில் 
வலம்வந்த மடவார்கள் நடமாட 
முழவதிர மழையென்றஞ்சிச் 
சிலமந்தி யலமந்து மரமேறி 
முகில்பார்க்குந் திருவையாறே.

24-1/1395
விடலேறு படநாகம் அரைக்கசைத்து 
வெற்பரையன் பாவையோடும் 
அடலேறொன் றதுவேறி அஞ்சொலீர் 
பலியென்னு மடிகள்கோயில் 
கடலேறித் திரைமோதிக் காவிரியி 
னுடன்வந்து கங்குல்வைகித் 
திடலேறிச் சுரிசங்கஞ் செழுமுத்தங் 
கீன்றலைக்குந் திருவையாறே.

25-1/1396
கங்காளர் கயிலாய மலையாளர் 
கானப்பே ராளர்மங்கை 
பங்காளர் திரிசூலப் படையாளர் 
விடையாளர் பயிலுங்கோயில் 
கொங்காளப் பொழில்நுழைந்து கூர்வாயால் 
இறகுலர்த்திக் கூதல்நீங்கி 
செங்கால்நன் வெண்குருகு பைங்கானல் 
இரைதேருந் திருவையாறே.

26-1/1397
ஊன்பாயு முடைதலைக்கொண் ^ரூரின் 
பலிக்குழல்வார் உமையாள்பங்கர் 
தான்பாயும் விடையேறுஞ் சங்கரனார் 
தழலுருவர் தங்குங்கோயில் 
மான்பாய வயலருகே மரமேறி 
மந்திபாய் மடுக்கள்தோறுந் 
தேன்பாய மீன்பாய செழுங்கமல 
மொட்டலருந் திருவையாறே.

27-1/1398
நீரோடு கூவிளமும் நிலாமதியும் 
வெள்ளெருக்கும் நிறைந்தகொன்றைத் 
தாரோடு தண்கரந்தைச் சடைக்கணிந்த 
தத்துவனார் தங்குங்கோயில் 
காரோடி விசும்பளந்து கடிநாறும் 
பொழிலணைந்த கமழ்தார்வீதித் 
தேரோடும் அரங்கேறிச் சேயிழையார் 
நடம்பயிலுந் திருவையாறே.

28-1/1399
வேந்தாகி விண்ணவர்க்கும் மண்ணவர்க்கும் 
நெறிகாட்டும் விகிர்தனாகிப் 
பூந்தாம நறுங்கொன்றை சடைக்கணிந்த 
புண்ணியனார் நண்ணுங்கோயில் 
காந்தார மிசையமைத்துக் காரிகையார் 
பண்பாடக் கவினார்வீதித் 
தேந்தாமென் றரங்கேறிச் சேயிழையார் 
நடமாடுந் திருவையாறே.

29-1/1400
நின்றுலா நெடுவிசும்பில் நெருக்கிவரு 
புரமூன்றும் நீள்வாயம்பு 
சென்றுலாம் படிதொட்ட சிலையாளி 
மலையாளி சேருங்கோயில் 
குன்றெலாங் குயில்கூவக் கொழும்பிரச 
மலர்பாய்ந்து வாசமல்கு 
தென்றலா ரடிவருடச் செழுங்கரும்பு 
கண்வளருந் திருவையாறே.

30-1/1401
அஞ்சாதே கயிலாய மலையெடுத்த 
அரக்கர்கோன் தலைகள்பத்தும் 
மஞ்சாடு தோள்நெரிய அடர்த்தவனுக் 
கருள்புரிந்த மைந்தர்கோயில் 
இஞ்சாயல் இளந்தெங்கின் பழம்வீழ 
இளமேதி இரிந்தங்கோடிச் 
செஞ்சாலிக் கதிருழக்கிச் செழுங்கமல 
வயல்படியுந் திருவையாறே.

31-1/1402
மேலோடி விசும்பணவி வியன்நிலத்தை 
மிகவகழ்ந்து மிக்குநாடும் 
மாலோடு நான்முகனு மறியாத 
வகைநின்றான் மன்னுங்கோயில் 
கோலோடக் கோல்வளையார் கூத்தாடக் 
குவிமுலையார் முகத்தினின்று 
சேலோடச் சிலையாடச் சேயிழையார் 
நடமாடுந் திருவையாறே.

32-1/1403
குண்டாடு குற்றுடுக்கைச் சமணரொடு 
சாக்கியருங் குணமொன்றில்லா 
மிண்டாடு மிண்டருரை கேளாதே 
யாளாமின் மேவித்தொண்டீர் 
எண்டோ ளர் முக்கண்ணர் எம்மீசர் 
இறைவரினி தமருங்கோயில் 
செண்டாடு புனல்பொன்னிச் செழுமணிகள் 
வந்தலைக்குந் திருவையாறே.

33-1/1404
அன்னமலி பொழில்புடைசூழ் ஐயாற்றெம் 
பெருமானை அந்தண்காழி 
மன்னியசீர் மறைநாவன் வளர்ஞான 
சம்பந்தன் மருவுபாடல் 
இன்னிசையா லிவைபத்தும் இசையுங்கால் 
ஈசனடி யேத்துவார்கள் 
தன்னிசையோ டமருலகில் தவநெறிசென் 
றெய்துவார் தாழாதன்றே.

34-2/1524
கோடல் கோங்கங் குளிர்கூ விளமாலை குலாயசீர்
ஓடு கங்கை ஒளிவெண் பிறைசூடு மொருவனார்
பாடல் வீணைமுழ வங்குழன் மொந்தைபண் ணாகவே
ஆடு மாறுவல் லானும் ஐயாறுடை ஐயனே.

35-2/1525
தன்மை யாரும் அறிவாரில்லை தாம்பிறர் எள்கவே
பின்னு முன்னுஞ் சிலபேய்க் கணஞ்சூழத் திரிதர்வர்
துன்ன ஆடை யுடுப்பர் சுடலைப்பொடிப் பூசுவர்
அன்னம் ஆலுந் துறையானும் ஐயாறுடை ஐயனே.

36-2/1526
கூறு பெண்ணுடை கோவணம் உண்பதும் வெண்டலை
மாறி லாருங்கொள் வாரிலை மார்பி லணிகலம்
ஏறும் ஏறித் திரிவரிமை யோர்தொழு தேத்தவே
ஆறும் நான்குஞ் சொன்னானும் ஐயாறுடை ஐயனே.

37-2/1527
பண்ணின் நல்லமொழி யார்பவ ளத்துவர் வாயினார்
எண்ணின் நல்லகுணத் தாரிணை வேல்வென்ற கண்ணினார்
வண்ணம் பாடிவலி பாடித்தம் வாய்மொழி பாடவே
அண்ணல் கேட்டுகந் தானும் ஐயாறுடை ஐயனே.

38-2/1528
வேன லானை வெருவவுரி போர்த்துமை யஞ்சவே
வானை ய[டறுக் கும்மதி சூடிய மைந்தனார்
தேன்நெய் பால்தயிர் தெங்கிள நீர்கரும் பின்தெளி
ஆனஞ் சாடும் முடியானும் ஐயாறுடை ஐயனே.

39-2/1529
எங்கு மாகி நின்றானும் இயல்பறி யப்படா
மங்கை பாகங் கொண்டானும் மதிசூடு மைந்தனும்
பங்க மில்பதி னெட்டொடு நான்குக் குணர்வுமாய்
அங்க மாறுஞ் சொன்னானும் ஐயாறுடை ஐயனே.

40-2/1530
ஓதி யாருமறி வாரிலை யோதி யுலகெலாஞ்
சோதி யாய்நிறைந் தான்சுடர்ச் சோதியுட் சோதியான்
வேதி யாகிவிண் ணாகிமண் ணோடெரி காற்றுமாய்
ஆதி யாகி நின்றானும் ஐயாறுடை ஐயனே.

41-2/1531
குரவ நாண்மலர் கொண்டடி யார்வழி பாடுசெய்
விரவு நீறணி வார்சில தொண்டர் வியப்பவே.
பரவி நாடொறும் பாடநம் பாவம் பறைதலால்
அரவ மார்த்துகந் தானும் ஐயாறுடை ஐயனே.

42-2/1532
உரைசெய் தொல்வழி செய்தறி யாஇலங் கைக்குமன்
வரைசெய் தோளடர்த் தும்மதி சூடிய மைந்தனார்
கரைசெய் காவிரி யின்வட பாலது காதலான்
அரைசெய் மேகலை யானும் ஐயாறுடை ஐயனே.

43-2/1533
மாலுஞ் சோதி மலரானும் அறிகிலா வாய்மையான்
காலங் காம்பு வயிரங் கடிகையன் பொற்கழல்
கோல மாய்க்கொழுந் தீன்று பவளந் திரண்டதோர்
ஆல நீழ லுளானும் ஐயாறுடை ஐயனே.

44-2/1534
கையி லுண்டுழல் வாருங் கமழ்துவ ராடையால்
மெய்யைப் போர்த்துழல் வாரும் உரைப்பன மெய்யல
மைகொள் கண்டத் தெண்டோ ள்முக் கணான்கழல் வாழ்த்தவே
ஐயந் தேர்ந்தளிப் பானும்ஐ யாறுடை ஐயனே.

45-2/1535
பலிதி ரிந்துழல் பண்டங்கன் மேயஐ யாற்றினைக்
கலிக டிந்தகை யான்கடல் காழியர் காவலன்
ஒலிகொள் சம்பந்தன் ஒண்டமிழ் பத்தும்வல் லார்கள்போய்
மலிகொள் விண்ணிடை மன்னிய சீர்பெறு வார்களே.

46-2/1808
திருத்திகழ் மலைச்சிறுமி யோடுமிகு தேசர்
உருத்திகழ் எழிற்கயிலை வெற்பிலுறை தற்கே
விருப்புடைய அற்புத ரிருக்குமிட மேரார்
மருத்திகழ் பொழிற்குலவு வண்டிருவை யாறே.

47-2/1809
கந்தமர வுந்துபுகை யுந்தலில் விளக்கேர்
இந்திர னுணர்ந்துபணி யெந்தையிட மெங்குஞ்
சந்தமலி யுந்தரு மிடைந்தபொழில் சார
வந்தவளி நந்தணவு வண்டிருவை யாறே.

48-2/1810
கட்டுவட மெட்டுமுறு வட்டமுழ வத்தில்
கொட்டுகர மிட்டவொலி தட்டும்வகை நந்திக்
கிட்டமிக நட்டமவை யிட்டவ ரிடஞ்சீர்
வட்டமதி லுட்டிகழும் வண்டிருவை யாறே.

49-2/1811
நண்ணியொர் வடத்தினிழல் நால்வர்முனி வர்க்கன்
றெண்ணிலி மறைப்பொருள் விரித்தவ ரிடஞ்சீர்த்
தண்ணின்மலி சந்தகிலொ டுந்திவரு பொன்னி
மண்ணின்மிசை வந்தணவு வண்டிருவை யாறே.

50-2/1812
வென்றிமிகு தாருகன தாருயிர் மடங்கக்
கன்றிவரு கோபமிகு காளிகத மோவ
நின்றுநட மாடியிட நீடுமலர் மேலால்
மன்றல்மலி யும்பொழில்கொள் வண்டிருவை யாறே.

51-2/1813
பூதமொடு பேய்கள்பல பாடநட மாடிப்
பாதமுதல் பையரவு கொண்டணி பெறுத்திக்
கோதைய ரிடும்பலி கொளும்பர னிடம்பூ
மாதவி மணங்கமழும் வண்டிருவை யாறே.

52-2/1814
துன்னுகுழல் மங்கையுமை நங்கைசுளி வெய்தப்
பின்னொரு தவஞ்செய்துழல் பிஞ்ஞகனு மங்கே
என்னசதி என்றுரைசெ யங்கண னிடஞ்சீர்
மன்னுகொடை யாளர்பயில் வண்டிருவை யாறே.

53-2/1815
இரக்கமில் குணத்தொடுல கெங்கும்நலி வெம்போர்
அரக்கன்முடி யத்தலை புயத்தொடு மடங்கத்
துரக்கவிர லிற்சிறிது வைத்தவ ரிடஞ்சீர்
வரக்கருணை யாளர்பயில் வண்டிருவை யாறே.

54-2/1816
பருத்துருவ தாகிவிண் ணடைந்தவனொர் பன்றிப்
பெருத்துருவ தாயுல கிடந்தவனு மென்றுங்
கருத்துரு வொணாவகை நிமிர்ந்தவ னிடங்கார்
வருத்துவகை தீர்கொள்பொழில் வண்டிருவை யாறே.

55-2/1817
பாக்கியம தொன்றுமில் சமண்பதகர் புத்தர்
சாக்கியர்க ளென்றுடல் பொதிந்துதிரி வார்தம்
நோக்கரிய தத்துவ னிடம்படியின் மேலால்
மாக்கமுற நீடுபொழில் வண்டிருவை யாறே.

56-2/1818
வாசமலி யும்பொழில்கொள் வண்டிருவை யாற்றுள்
ஈசனை யெழிற்புகலி மன்னவன்மெய்ஞ் ஞானப்
பூசுர னுரைத்ததமிழ் பத்துமிவை வல்லார்
நேசமலி பத்தரவர் நின்மல னடிக்கே.

57-4/4179
மாதர்ப் பிறைக்கண்ணி யானை 
மலையான் மகளொடும் பாடிப் 
போதொடு நீர்சுமந் தேத்திப் 
புகுவா ரவர்பின் புகுவேன் 
யாதுஞ் சுவடு படாமல் 
ஐயா றடைகின்ற போது 
காதன் மடப்பிடி யோடுங் 
களிறு வருவன கண்டேன் 
கண்டே னவர்திருப் பாதங் 
கண்டறி யாதன கண்டேன்.

58-4/4180
போழிளங் கண்ணியி னானைப் 
பூந்துகி லாளொடும் பாடி 
வாழியம் போற்றியென் றேத்தி 
வட்டமிட் டாடா வருவேன் 
ஆழி வலவனின் றேத்தும் 
ஐயா றடைகின்ற போது 
கோழி பெடையொடுங் கூடிக் 
குளிர்ந்து வருவன கண்டேன் 
கண்டே னவர்திருப் பாதங் 
கண்டறி யாதன கண்டேன்.

59-4/4181
எரிப்பிறைக் கண்ணியி னானை 
யேந்திழை யாளொடும் பாடி 
முரித்த இலயங்க ளிட்டு 
முகமலர்ந் தாடா வருவேன் 
அரித்தொழு கும்வெள் ளருவி 
ஐயா றடைகின்ற போது 
வரிக்குயில் பேடையொ டாடி 
வைகி வருவன கண்டேன் 
கண்டே னவர்திருப் பாதங் 
கண்டறி யாதன கண்டேன்.

60-4/4182
பிறையிளங் கண்ணியி னானைப் 
பெய்வளை யாளொடும் பாடித் 
துறையிளம் பன்மலர் தூவித் 
தோளைக் குளிரத் தொழுவேன் 
அறையிளம் பூங்குயி லாலும் 
ஐயா றடைகின்ற போது 
சிறையிளம் பேடையொ டாடிச் 
சேவல் வருவன கண்டேன் 
கண்டே னவர்திருப் பாதங் 
கண்டறி யாதன கண்டேன்.

61-4/4183
ஏடு மதிக்கண்ணி யானை 
ஏந்திழை யாளொடும் பாடிக் 
காடொடு நாடு மலையுங் 
கைதொழு தாடா வருவேன் 
ஆட லமர்ந்துறை கின்ற 
ஐயா றடைகின்ற போது 
பேடை மயிலொடுங் கூடிப் 
பிணைந்து வருவன கண்டேன் 
கண்டே னவர்திருப் பாதங் 
கண்டறி யாதன கண்டேன்.

62-4/4184
தண்மதிக் கண்ணியி னானைத் 
தையல்நல் லாளொடும் பாடி 
உண்மெலி சிந்தைய னாகி 
உணரா வுருகா வருவேன் 
அண்ண லமர்ந்துறை கின்ற 
ஐயா றடைகின்ற போது 
வண்ணப் பகன்றிலொ டாடி 
வைகி வருவன கண்டேன் 
கண்டே னவர்திருப் பாதங் 
கண்டறி யாதன கண்டேன்.

63-4/4185
கடிமதிக் கண்ணியி னானைக் 
காரிகை யாலொடும் பாடி 
வடிவொடு வண்ண மிரண்டும் 
வாய்வேண் டுவசொல்லி வாழ்வேன் 
அடியிணை ஆர்க்குங் கழலான் 
ஐயா றடைகின்ற போது 
இடிகுர லன்னதோர் ஏனம் 
இசைந்து வருவன கண்டேன் 
கண்டே னவர்திருப் பாதங் 
கண்டறி யாதன கண்டேன்.

64-4/4186
விரும்பு மதிக்கண்ணி யானை 
மெல்லிய லாளொடும் பாடிப் 
பெரும்புலர் காலை யெழுந்து 
பெறுமலர் கொய்யா வருவேன் 
அருங்கலம் பொன்மணி யுந்தும் 
ஐயா றடைகின்ற போது 
கருங்கலை பேடையொ டாடிக் 
கலந்து வருவன கண்டேன் 
கண்டே னவர்திருப் பாதங் 
கண்டறி யாதன கண்டேன்.

65-4/4187
முற்பிறைக் கண்ணியி னானை 
மொய்குழ லாளொடும் பாடிப் 
பற்றிக் கயிறறுக் கில்லேன் 
பாடியும் ஆடா வருவேன் 
அற்றருள் பெற்றுநின் றாரோ 
டையா றடைகின்ற போது 
நற்றுணைப் பேடையொ டாடி 
நாரை வருவன கண்டேன் 
கண்டே னவர்திருப் பாதங் 
கண்டறி யாதன கண்டேன்.

66-4/4188
திங்கள் மதிக்கண்ணி யானைத் 
தேமொழி யாளொடும் பாடி 
எங்கருள் நல்குங்கொ லெந்தை 
எனக்கினி யென்னா வருவேன் 
அங்கிள மங்கைய ராடும் 
ஐயா ரடைகின்ற போது 
பைங்கிளி பேடையொ டாடிப் 
பறந்து வருவன கண்டேன் 
கண்டே னவர்திருப் பாதங் 
கண்டறி யாதன கண்டேன்.

67-4/4189
வளர்மதிக் கண்ணியி னானை 
வார்குழ லாளொடும் பாடிக் 
களவு படாததோர் காலங் 
காண்பான் கடைக்கணிக் கின்றேன் 
அளவு படாததோ ரன்போ 
டையா றடைகின்ற போது 
இளமண நாகு தழுவி 
ஏறு வருவன கண்டேன் 
கண்டே னவர்திருப் பாதங் 
கண்டறி யாதன கண்டேன்.

68-4/4282
விடகிலேன் அடிநாயேன் வேண்டியக்கால் யாதொன்றும் 
இடைகிலேன் அமணர்கள்தம் அறவுறைகேட் டலமலந்தேன் 
தொடர்கின்றேன் உன்னுடைய தூமலர்ச்சே வடிகாண்பான் 
அடைகின்றேன் ஐயாறர்க் காளாய்நான் உய்ந்தேனே.

69-4/4283
செம்பவளத் திருவுருவர் திகழ்சோதி குழைக்காதர் 
கொம்பமருங் கொடிமருங்கிற் கோல்வளையா ளொருபாகர் 
வம்பவிழும் மலர்க்கொன்றை வளர்சடைமேல் வைத்துகந்த 
அம்பவள ஐயாறர்க் காளாய்நான் உய்ந்தேனே.

70-4/4284
நணியானே சேயானே நம்பானே செம்பொன்னின் 
துணியானே தோலானே சுண்ணவெண் ணீற்றானே 
மணியானே வானவர்க்கு மருந்தாகிப் பிணிதீர்க்கும் 
அணியானே ஐயாறர்க் காளாய்நான் உய்ந்தேனே.

71-4/4285
ஊழித்தீ யாய்நின்றாய் உள்குவார் உள்ளத்தாய் 
வாழித்தீ யாய்நின்றாய் வாழ்த்துவார் வாயானே 
பாழித்தீ யாய்நின்றாய் படர்சடைமேற் பனிமதியம் 
ஆழித்தீ ஐயாறார்க் காளாய்நான் உய்ந்தேனே.

72-4/4286
சடையானே சடையிடையே தவழுந்தண் மதியானே 
விடையானே விடையேறிப் புரமெரித்த வித்தகனே 
உடையானே உடைதலைகொண் ^ரூருண் பலிக்குழலும் 
அடையானே ஐயாறர்க் காளாய்நான் உய்ந்தேனே.

73-4/4287
நீரானே தீயானே நெதியானே கதியானே 
ஊரானே உலகானே உடலானே உயிரானே 
பேரானே பிறைசூடீ பிணிதீர்க்கும் பெருமானென் 
றாராத ஐயாறர்க் காளாய்நான் உய்ந்தேனே.

74-4/4288
கண்ணானாய் மணியானாய் கருத்தானாய் மூஅருத்தானாய் 
எண்ணானாய் எழுத்தானாய் எழுத்தினுக்கோர் இயல்பானாய் 
விண்ணானாய் விண்ணிடையே புரமெரித்த வேதியனே 
அண்ணான ஐயாறர்க் காளாய்நான் உய்ந்தேனே. 
மூ அருத்தனாயென்பதற்கு - உண்ணப்படும் பொருள்களாயின 
எனப் பொருள்படுகின்றது.

75-4/4289
மின்னானாய் உருமானாய் வேதத்தின் பொருளானாய் 
பொன்னானாய் மணியானாய் பொருகடல்வாய் முத்தானாய் 
நின்னானார் இருவர்க்குங் காண்பரிய நிமிர்சோதி 
அன்னானே ஐயாறர்க் காளாய்நான் உய்ந்தேனே.

76-4/4290
முத்திசையும் புனற்பொன்னி மொய்பவளங் கொழித்துந்தப் 
பத்தர்பலர் நீர்மூழ்கிப் பலகாலும் பணிந்தேத்த 
எத்திசையும் வானவர்கள் எம்பெருமா னெனஇறைஞ்சும் 
அத்திசையாம் ஐயாறர்க் காளாய்நான் உய்ந்தேனே.

77-4/4291
கருவரைசூழ் கடலிலங்கைக் கோமானைக் கருத்தழியத் 
திருவிரலால் உதகரணஞ் செய்துகந்த சிவமூர்த்தி 
பெருவரைசூழ் வையகத்தார் பேர்நந்தி என்றேத்தும் 
அருவரைசூழ் ஐயாறர்க் காளாய்நான் உய்ந்தேனே.

78-4/4532
கங்கையைச் சடையுள் வைத்தார் 
கதிர்பொறி அரவும் வைத்தார் 
திங்களைத் திகழ வைத்தார் 
திசைதிசை தொழவும் வைத்தார் 
மங்கையைப் பாகம் வைத்தார் 
மான்மறி மழுவும் வைத்தார் 
அங்கையுள் அனலும் வைத்தார் 
ஐயனை யாற னாரே.

79-4/4533
பொடிதனைப் பூச வைத்தார் 
பொங்குவெண் ணூலும் வைத்தார் 
கடியதோர் நாகம் வைத்தார் 
காலனைக் காலில் வைத்தார் 
வடிவுடை மங்கை தன்னை 
மார்பிலோர் பாகம் வைத்தார் 
அடியிணை தொழவும் வைத்தார் 
ஐயனை யாற னாரே.

80-4/4534
உடைதரு கீளும் வைத்தார் 
உலகங்க ளனைத்தும் வைத்தார் 
படைதரு மழுவும் வைத்தார் 
பாய்புலித் தோலும் வைத்தார் 
விடைதரு கொடியும் வைத்தார் 
வெண்புரி நுலும் வைத்தார் 
அடைதர அருளும் வைத்தார் 
ஐயனை யாற னாரே.

81-4/4535
தொண்டர்கள் தொழவும் வைத்தார் 
தூமதி சடையில் வைத்தார் 
இண்டையைத் திகழ வைத்தார் 
எமக்கென்று மின்பம் வைத்தார் 
வண்டுசேர் குழலி னாளை 
மருவியோர் பாகம் வைத்தார் 
அண்டவா னவர்கள் ஏத்தும் 
ஐயனை யாற னாரே.

82-4/4536
வானவர் வணங்க வைத்தார் 
வல்வினை மாய வைத்தார் 
கானிடை நடமும் வைத்தார் 
காமனைக் கனலா வைத்தார் 
ஆனிடை ஐந்தும் வைத்தார் 
ஆட்டுவார்க் கருளும் வைத்தார் 
ஆனையின் உரிவை வைத்தார் 
ஐயனை யாற னாரே.

83-4/4537
சங்கணி குழையும் வைத்தார் 
சாம்பல்மெய்ப் பூச வைத்தார் 
வெங்கதிர் எரிய வைத்தார் 
விரிபொழி லனைத்தும் வைத்தார் 
கங்குலும் பகலும் வைத்தார் 
கடுவினை களைய வைத்தார் 
அங்கம தோத வைத்தார் 
ஐயனை யாற னாரே.

84-4/4538
பத்தர்கட் கருளும் வைத்தார் 
பாய்விடை யேற வைத்தார் 
சித்தத்தை ஒன்ற வைத்தார் 
சிவமதே நினைய வைத்தார் 
முத்தியை முற்ற வைத்தார் 
முறைமுறை நெறிகள் வைத்தார் 
அத்தியின் உரிவை வைத்தார் 
ஐயனை யாற னாரே.

85-4/4539
ஏறுகந் தேற வைத்தார் 
இடைமரு திடமும் வைத்தார் 
நாறுபூங் கொன்றை வைத்தார் 
நாகமும் அரையில் வைத்தார் 
கூறுமை யாகம் வைத்தார் 
கொல்புலித் தோலும் வைத்தார் 
ஆறுமோர் சடையில் வைத்தார் 
ஐயனை யாற னாரே.

86-4/4540
பூதங்கள் பலவும் வைத்தார் 
பொங்குவெண் ணீறும் வைத்தார் 
கீதங்கள் பாட வைத்தார் 
கின்னரந் தன்னை வைத்தார் 
பாதங்கள் பரவ வைத்தார் 
பத்தர்கள் பணிய வைத்தார் 
ஆதியும் அந்தம் வைத்தார் 
ஐயனை யாற னாரே.

87-4/4541
இரப்பவர்க் கீய வைத்தார் 
ஈபவர்க் கருளும் வைத்தார் 
கரப்பவர் தங்கட் கெல்லாங் 
கடுநர கங்கள் வைத்தார் 
பரப்புநீர்க் கங்கை தன்னைப் 
படர்சடைப் பாகம் வைத்தார் 
அரக்கனுக் கருளும் வைத்தார் 
ஐயனை யாற னாரே.

88-4/4542
குண்டனாய்ச் சமண ரோடே 
கூடிநான் கொண்ட மாலைத் 
துண்டனே சுடர்கொள் சோதீ 
தூநெறி யாகி நின்ற 
அண்டனே அமரர் ஏறே 
திருவையா றமர்ந்த தேனே 
தொண்டனேன் தொழுதுன் பாதஞ் 
சொல்லிநான் திரிகின் றேனே.

89-4/4543
பீலிகை இடுக்கி நாளும் 
பெரியதோர் தவமென் றெண்ணி 
வாலிய தறிகள் போல 
மதியிலார் பட்ட தென்னே 
வாலியார் வணங்கி ஏத்துந் 
திருவையா றமர்ந்த தேனோ 
டாலியா எழுந்த நெஞ்சம் 
அழகிதா எழுந்த வாறே.

90-4/4544
தட்டிடு சமண ரோடே 
தருக்கிநான் தவமென் றெண்ணி 
ஒட்டிடு மனத்தி னீரே 
உம்மையான் செய்வ தென்னே 
மொட்டிடு கமலப் பொய்கைத் 
திருவையா றமர்ந்த தேனோ 
டொட்டிடும் உள்ளத் தீரே 
உம்மைநான் உகந்திட் டேனே.

91-4/4545
பாசிப்பல் மாசு மெய்யர் 
பலமிலாச் சமண ரோடு 
நேசத்தா லிருந்த நெஞ்சை 
நீக்குமா றறிய மாட்டேன் 
தேசத்தார் பரவி யேத்துந் 
திருவையா றமர்ந்த தேனை 
வாசத்தால் வணங்க வல்லார் 
வல்வினை மாயு மன்றே.

92-4/4546
கடுப்பொடி யட்டி மெய்யிற் 
கருதியோர் தவமென் றெண்ணி 
வடுக்களோ டிசைந்த நெஞ்சே 
மதியிலி பட்ட தென்னே 
மடுக்களில் வாளை பாயுந் 
திருவையா றமர்ந்த தேனை 
அடுத்துநின் றுன்னு நெஞ்சே 
அருந்தவஞ் செய்த வாறே.

93-4/4547
துறவியென் றவம தோரேன் 
சொல்லிய செலவு செய்து 
உறவினால் அமண ரோடும் 
உணர்விலேன் உணர்வொன் றின்றி 
நறவமார் பொழில்கள் சூழ்ந்த 
திருவையா றமர்ந்த தேனை 
மறவிலா நெஞ்ச மேநன் 
மதியுனக் கடைந்த வாறே.

94-4/4548
பல்லுரைச் சமண ரோடே 
பலபல கால மெல்லாஞ் 
சொல்லிய செலவு செய்தேன் 
சோர்வனான் நினைந்த போது 
மல்லிகை மலருஞ் சோலைத் 
திருவையா றமர்ந்த தேனை 
எல்லியும் பகலு மெல்லாம் 
நினைந்தபோ தினிய வாறே.

95-4/4549
மண்ணுளார் விண்ணு ளாரும் 
வணங்குவார் பாவம் போக 
எண்ணிலாச் சமண ரோடே 
இசைந்தனை ஏழை நெஞ்சே 
தெண்ணிலா எறிக்குஞ் சென்னித் 
திருவையா றமர்ந்த தேனைக் 
கண்ணினாற் காணப் பெற்றுக் 
கருதிற்றே முடிந்த வாறே.

96-4/4550
குருந்தம தொசித்த மாலுங் 
குலமலர் மேவி னானுந் 
திருந்துநற் றிருவ டியுந் 
திருமுடி காண மாட்டார் 
அருந்தவ முனிவ ரேத்துந் 
திருவையா றமர்ந்த தேனைப் 
பொருந்திநின் றுன்னு நெஞ்சே 
பொய்வினை மாயு மன்றே.

97-4/4551
அறிவிலா அரக்க னோடி 
அருவரை எடுக்க லுற்று 
முறுகினான் முறுகக் கண்டு 
மூதறி வாளன் நோக்கி 
நிறுவினான் சிறுவி ரலால் 
நெரிந்துபோய் நிலத்தில் வீழ 
அறிவினால் அருள்கள் செய்தான் 
திருவையா றமர்ந்த தேனே.

98-4/4552
தானலா துலக மில்லை 
சகமலா தடிமை யில்லை 
கானலா தாட லில்லை 
கருதுவார் தங்க ளுக்கு 
வானலா தருளு மில்லை 
வார்குழல் மங்கை யோடும் 
ஆனலா தூர்வ தில்லை 
ஐயனை யாற னார்க்கே.

99-4/4553
ஆலலால் இருக்கை இல்லை 
அருந்தவ முனிவர்க் கன்று 
நுலலால் நொடிவ தில்லை 
நுண்பொரு ளாய்ந்து கொண்டு 
மாலுநான் முகனுங் கூடி 
மலரடி வணங்க வேலை 
ஆலலால் அமுத மில்லை 
ஐயனை யாற னார்க்கே.

100-4/4554
நரிபுரி சுடலை தன்னில் 
நடமலால் நவிற்ற லில்லை 
சுரிபுரி குழலி யோடுந் 
துணையலால் இருக்கை யில்லை 
தெரிபுரி சிந்தை யார்க்குத் 
தெளிவலால் அருளு மில்லை 
அரிபுரி மலர்கொண் டேத்தும் 
ஐயனை யாற னார்க்கே.

101-4/4555
தொண்டலாற் றுணையு மில்லை 
தோலலா துடையு மில்லை 
கண்டலா தருளு மில்லை 
கலந்தபின் பிரிவ தில்லை 
பண்டைநான் மறைகள் காணாப் 
பரிசின னென்றென் றெண்ணி 
அண்டவா னவர்கள் ஏத்தும் 
ஐயனை யாற னார்க்கே.

102-4/4556
எரியலா லுருவ மில்லை 
ஏறலால் ஏற லில்லை 
கரியலாற் போர்வை யில்லை 
காண்டகு சோதி யார்க்குப் 
பிரிவிலா அமரர் கூடிப் 
பெருந்தகைப் பிரானென் றேத்தும் 
அரியலாற் றேவி யில்லை 
ஐயனை யாற னார்க்கே.

103-4/4557
என்பலாற் கலனு மில்லை 
எருதலா லூர்வ தில்லை 
புன்புலால் நாறு காட்டிற் 
பொடியலாற் சாந்து மில்லை 
துன்பிலாத் தொண்டர் கூடித் 
தொழுதழு தாடிப் பாடும் 
அன்பலாற் பொருளு மில்லை 
ஐயனை யாற னார்க்கே.

104-4/4558
கீளலால் உடையு மில்லை 
கிளர்பொறி யரவம் பைம்பூண் 
தோளலாற் றுணையு மில்லை 
தொத்தலர் கின்ற வேனில் 
வேளலாற் காயப் பட்ட 
வீரரு மில்லை மீளா 
ஆளலாற் கைம்மா றில்லை 
ஐயனை யாற னார்க்கே.

105-4/4559
சகமலா தடிமை யில்லை 
தானலாற் றுணையு மில்லை 
நகமெலாந் தேயக் கையான் 
நாண்மலர் தொழுது தூவி 
முகமெலாங் கண்ணீர் மல்க 
முன்பணிந் தேத்துந் தொண்டர் 
அகமலாற் கோயி லில்லை 
ஐயனை யாற னார்க்கே.

106-4/4560
உமையலா துருவ மில்லை 
உலகலா துடைய தில்லை 
நமையெலா முடைய ராவர் 
நன்மையே தீமை யில்லை 
கமையெலா முடைய ராகிக் 
கழலடி பரவுந் தொண்டர்க் 
கமைவிலா அருள் கொடுப்பார் 
ஐயனை யாற னார்க்கே.

107-4/4561
மலையலா லிருக்கை யில்லை 
மதித்திடா அரக்கன் றன்னைத் 
தலையலால் நெரித்த தில்லை 
தடவரைக் கீழ டர்த்து 
நிலையிலார் புரங்கள் வேவ 
நெருப்பலால் விரித்த தில்லை 
அலையினார் பொன்னி மன்னும் 
ஐயனை யாற னார்க்கே.

108-4/5031
குறுவித்த வாகுற்ற நோய்வினை 
காட்டிக் குறுவித்தநோய் 
உறுவித்த வாவுற்ற நோய்வினை 
தீர்ப்பான் உகந்தருளி 
அறிவித்த வாறடி யேனைஐ 
யாறன் அடிமைக்களே 
செறிவித்த வாதொண்ட னேனைத்தன் 
பொன்னடிக் கீழெனையே.

109-4/5032
கூர்வித்த வாகுற்ற நோய்வினை 
காட்டியுங் கூர்வித்தநோய் 
ஊர்வித்த வாவுற்ற நோய்வினை 
தீர்ப்பான் உகந்தருளி 
ஆர்வித்த வாறடி யேனைஐ 
யாறன் அடிமைக்களே 
சேர்வித்த வாதொண்ட னேனைத்தன் 
பொன்னடிக் கீழெனையே.

110-4/5033
தாக்கின வாசல மேவினை 
காட்டியுந் தண்டித்தநோய் 
நீக்கின வாநெடு நீரினின் 
றேற நினைந்தருளி 
ஆக்கின வாறடி யேனைஐ 
யாறன் அடிமைக்களே 
நோக்கின வாதொண்ட னேனைத்தன் 
பொன்னடிக் கீழெனையே.

111-4/5034
தருக்கின நான்றக வின்றியு 
மோடச் சலமதனால் 
நெருக்கின வாநெடு நீரினின் 
றேற நினைந்தருளி 
உருக்கின வாறடி யேனைஐ 
யாறன் அடிமைக்களே 
பெருக்கின வாதொண்ட னேனைத்தன் 
பொன்னடிக் கீழெனையே.

112-4/5035
இழிவித்த வாறிட்ட நோய்வினை 
காட்டி இடர்ப்படுத்துக் 
கழிவித்த வாகட்ட நோய்வினை 
தீர்ப்பான் கலந்தருளி 
அழிவித்த வாறடி யேனைஐ 
யாறன் அடிமைக்களே 
தொழுவித்த வாதொண்ட னேனைத்தன் 
பொன்னடிக் கீழெனையே.

113-4/5036
இடைவித்த வாறிட்ட நோய்வினை 
காட்டி இடர்ப்படுத்து 
உடைவித்த வாறுற்ற நோய்வினை 
தீர்ப்பான் உகந்தருளி 
அடைவித்த வாறடி யேனைஐ 
யாறன் அடிமைக்களே 
தொடர்வித்த வாதொண்ட னேனைத்தன் 
பொன்னடிக் கீழெனையே.

114-4/5037
படக்கின வாபட நின்றுபன் 
னாளும் படக்கினநோய் 
அடக்கின வாறது வன்றியுந் 
தீவினை பாவமெல்லாம் 
அடக்கின வாறடி யேனைஐ 
யாறன் அடிமைக்களே 
தொடக்கின வாதொண்ட னேனைத்தன் 
பொன்னடிக் கீழெனையே.

115-4/5038
மறப்பித்த வாவல்லை நோய்வினை 
காட்டி மறப்பித்தநோய் 
துறப்பித்த வாதுக்க நோய்வினை 
தீர்ப்பான் உகந்தருளி 
இறப்பித்த வாறடி யேனைஐ 
யாறன் அடிமைக்களே 
சிறப்பித்த வாதொண்ட னேனைத்தன் 
பொன்னடிக் கீழெனையே.

116-4/5039
துயக்கின வாதுக்க நோய்வினை 
காட்டித் துயக்கினநோய் 
இயக்கின வாறிட்ட நோய்வினை 
தீர்ப்பான் இசைந்தருளி 
அயக்கின வாறடி யேனைஐ 
யாறன் அடிமைக்களே 
மயக்கின வாதொண்ட னேனைத்தன் 
பொன்னடிக் கீழெனையே.

117-4/5040
கறுத்துமிட் டார்கண்டங் கங்கை 
சடைமேற் கரந்தருளி 
இறுத்துமிட் டார்இலங் கைக்கிறை 
தன்னை இருபதுதோள் 
அறுத்துமிட் டாரடி யேனைஐ 
யாறன் அடிமைக்களே 
பொறுத்துமிட் டார்தொண்ட னேனைத்தன் 
பொன்னடிக் கீழெனையே.

118-4/5041
சிந்திப் பரியன சிந்திப் 
பவர்க்குச் சிறந்துசெந்தேன் 
முந்திப் பொழிவன முத்தி 
கொடுப்பன மொய்த்திருண்டு 
பந்தித்து நின்ற பழவினை 
தீர்ப்பன பாம்புசுற்றி 
அந்திப் பிறையணிந் தாடும்ஐ 
யாறன் அடித்தலமே.

119-4/5042
இழித்தன ஏழேழ் பிறப்பும் 
அறுத்தன என்மனத்தே 
பொழித்தன போரெழிற் கூற்றை 
யுதைத்தன போற்றவர்க்காய்க் 
கிழித்தன தக்கன் கிளரொளி 
வேள்வியைக் கீழமுன்சென் 
றழித்தன ஆறங்க மானஐ 
யாறன் அடித்தலமே.

120-4/5043
மணிநிற மொப்பன பொன்னிற 
மன்னின மின்னியல்வாய் 
கணிநிற மன்ன கயிலைப் 
பொருப்பன காதல்செய்யத் 
துணிவன சீலத்த ராகித் 
தொடர்ந்து விடாததொண்டர்க் 
கணியன சேயன தேவர்க்கை 
யாறன் அடித்தலமே.

121-4/5044
இருள்தரு துன்பப் படல 
மறைப்பமெய்ஞ் ஞானமென்னும் 
பொருள்தரு கண்ணிழந் துண்பொருள் 
நாடிப் புகலிழந்த 
குருடருந் தம்மைப் பரவக் 
கொடுநர கக்குழிநின் 
றருள்தரு கைகொடுத் தேற்றும்ஐ 
யாறன் அடித்தலமே.

122-4/5045
எழுவாய் இறுவாய் இலாதன 
வெங்கட் பிணிதவிர்த்து 
வழுவா மருத்துவ மாவன 
மாநர கக்குழிவாய் 
விழுவார் அவர்தம்மை வீழ்ப்பன 
மீட்பன மிக்கவன்போ 
டழுவார்க் கமுதங்கள் காண்கஐ 
யாறன் அடித்தலமே.

123-4/5046
துன்பக் கடலிடைத் தோணித் 
தொழில்பூண்ட தொண்டர்தம்மை 
இன்பக் கரைமுகந் தேற்றுந் 
திறத்தன மாற்றயலே 
பொன்பட் டொழுகப் பொருந்தொளி 
செய்யுமப் பொய்பொருந்தா 
அன்பர்க் கணியன காண்கஐ 
யாறன் அடித்தலமே.

124-4/5047
களித்துக் கலந்ததோர் காதற் 
கசிவொடு காவிரிவாய்க் 
குளித்துத் தொழுதுமுன் நின்றவிப் 
பத்தரைக் கோதில்செந்தேன் 
தெளித்துச் சுவையமு தூட்டி 
யமரர்கள் சூழிருப்ப 
அளித்துப் பெருஞ்செல்வ மாக்கும்ஐ 
யாறன் அடித்தலமே.

125-4/5048
திருத்திக் கருத்தினைச் செவ்வே 
நிறுத்திச் செறுத்துடலை 
வருத்திக் கடிமலர் வாளெடுத் 
தோச்சி மருங்குசென்று 
விருத்திக் குழக்கவல் லோர்கட்கு 
விண்பட் டிகையிடுமால் 
அருத்தித் தருந்தவ ரேத்தும்ஐ 
யாறன் அடித்தலமே.

126-4/5049
பாடும் பறண்டையு மாந்தையு 
மார்ப்பப் பரந்துபல்பேய்க் 
கூடி முழவக் குவிகவிழ் 
கொட்டக் குறுநரிகள் 
நீடுங் குழல்செய்ய வையம் 
நெளிய நிணப்பிணக்காட் 
டாடுந் திருவடி காண்கஐ 
யாறன் அடித்தலமே.

127-4/5050
நின்போல் அமரர்கள் நீண்முடி 
சாய்த்து நிமிர்த்துகுத்த 
பைம்போ துழக்கிப் பவளந் 
தழைப்பன பாங்கறியா 
என்போ லிகள்பறித் திட்ட 
இலையும் முகையுமெல்லாம் 
அம்போ தெனக்கொள்ளும் ஐயன்ஐ 
யாறன் அடித்தலமே.

128-4/5112
அந்திவட் டத்திங்கட் கண்ணியன் 
ஐயா றமர்ந்துவந்தென் 
புந்திவட் டத்திடைப் புக்குநின் 
றானையும் பொய்யென்பனோ 
சிந்திவட் டச்சடைக் கற்றை 
யலம்பச் சிறிதலர்ந்த 
நந்திவட் டத்தொடு கொன்றை 
வளாவிய நம்பனையே.

129-4/5113
பாடகக் கால்கழற் கால்பரி 
திக்கதி ருக்கவந்தி 
நாடகக் கால்நங்கை முன்செங்கண் 
ஏனத்தின் பின்னடந்த 
காடகக் கால்கணங் கைதொழுங் 
காலெங்க ணாய்நின்றகால் 
ஆடகக் காலரி மான்றேர் 
வலவன்ஐ யாற்றனவே.

130-5/5494
சிந்தை வாய்தலு ளான்வந்து சீரியன்
பொந்து வார்புலால் வெண்டலைக் கையினன்
முந்தி வாயதோர் மூவிலை வேல்பிடித்
தந்தி வாயதோர் பாம்பர்ஐ யாறரே.

131-5/5495
பாக மாலை மகிழ்ந்தனர் பான்மதி
போக ஆனையின் ஈருரி போர்த்தவர்
கோக மாலை குலாயதோர் கொன்றையும்
ஆக ஆன்நெய்அஞ் சாடும்ஐ யாறரே.

132-5/5496
நெஞ்ச மென்பதோர் நீள்கயந் தன்னுளே
வஞ்ச மென்பதோர் வான்சுழிப் பட்டுநான்
துஞ்சும் போழ்துநின் நாமத் திருவெழுத்
தஞ்சுந் தோன்ற அருளும்ஐ யாறரே.

133-5/5497
நினைக்கும் நெஞ்சினுள் ளார்நெடு மாமதில்
அனைத்தும் ஒள்ளழல் வாயெரி ய[ட்டினார்
பனைக்கை வேழத் துரியுடல் போர்த்தவர்
அனைத்து வாய்தலுள் ளாரும்ஐ யாறரே.

134-5/5498
பரியர் நுண்ணியர் பார்த்தற் கரியவர்
அரிய பாடலர் ஆடல ரன்றியுங்
கரிய கண்டத்தர் காட்சி பிறர்க்கெலாம்
அரியர் தொண்டர்க் கெளியர்ஐ யாறரே.

135-5/5499
புலரும் போது மிலாப்பட்ட பொற்சுடர்
மலரும் போதுக ளாற்பணி யச்சிலர்
இலரும் போதும் இலாதது மன்றியும்
அலரும் போதும் அணியும்ஐ யாறரே.

136-5/5500
பங்க மாலைக் குழலியோர் பால்நிறக்
கங்கை மாலையர் காதன்மை செய்தவர்
மங்கை மாலை மதியமுங் கண்ணியும்
அங்க மாலையுஞ் சூடும்ஐ யாறரே.

137-5/5501
முன்னை யாறு முயன்றெழு வீரெலாம்
பின்னை யாறு பிரியெனும் பேதைகாள்
மன்னை யாறு மருவிய மாதவன்
தன்னை யாறு தொழத்தவ மாகுமே.

138-5/5502
ஆனை யாறென ஆடுகின் றான்முடி
வானை யாறு வளாயது காண்மினோ
நான்ஐ யாறுபுக் கேற்கவன் இன்னருள்
தேனை யாறு திறந்தாலே யொக்குமே.

139-5/5503
அரக்கின் மேனியன் அந்தளிர் மேனியன்
அரக்கின் சேவடி யாளஞ்ச அஞ்சலென்
றரக்கன் ஈரைந்து வாயும் அலறவே
அரக்கி னானடி யாலும்ஐ யாறனே.

140-5/5504
சிந்தை வண்ணத்த ராய்த்திறம் பாவணம்
முந்தி வண்ணத்த ராய்முழு நீறணி
சந்தி வண்ணத்த ராய்த்தழல் போல்வதோர்
அந்தி வண்ணமு மாவர்ஐ யாறரே.

141-5/5505
மூல வண்ணத்த ராய்முத லாகிய
கோல வண்ணத்த ராகிக் கொழுஞ்சுடர்
நீல வண்ணத்த ராகி நெடும்பளிங்
கால வண்ணத்த ராவர்ஐ யாறரே.

142-5/5506
சிந்தை வண்ணமுந் தீயதோர் வண்ணமும்
அந்திப் போதழ காகிய வண்ணமும்
பந்திக் காலனைப் பாய்ந்ததோர் வண்ணமும்
அந்தி வண்ணமு மாவர்ஐ யாறரே.

143-5/5507
இருளின் வண்ணமு மேழிசை வண்ணமுஞ்
சுருளின் வண்ணமுஞ் சோதியின் வண்ணமும்
மருளு நான்முகன் மாலொடு வண்ணமும்
அருளும் வண்ணமு மாவர்ஐ யாறரே.

144-5/5508
இழுக்கின் வண்ணங்க ளாகிய வௌ;வழல்
குழைக்கும் வண்ணங்க ளாகியுங் கூடியும்
மழைக்கண் மாமுகி லாகிய வண்ணமும்
அழைக்கும் வண்ணமு மாவர்ஐ யாறரே.

145-5/5509
இண்டை வண்ணமும் ஏழிசை வண்ணமுந்
தொண்டர் வண்ணமுஞ் சோதியின் வண்ணமுங்
கண்ட வண்ணங்க ளாய்க்கனல் மாமணி
அண்ட வண்ணமு மாவர்ஐ யாறரே.

146-5/5510
விரும்பும் வண்ணமும் வேதத்தின் வண்ணமுங்
கரும்பின் இன்மொழிக் காரிகை வண்ணமும்
விரும்பு வார்வினை தீர்த்திடும் வண்ணமும்
அரும்பின் வண்ணமு மாவர்ஐ யாறரே.

147-5/5511
ஊழி வண்ணமும் ஒண்சுடர் வண்ணமும்
வேழ ஈருரி போர்த்ததோர் வண்ணமும்
வாழித் தீயுரு வாகிய வண்ணமும்
ஆழி வண்ணமு மாவர்ஐ யாறரே.

148-5/5512
செய்த வன்றிரு நீறணி வண்ணமும்
எய்த நோக்கரி தாகிய வண்ணமுங்
கைது காட்சி யரியதோர் வண்ணமும்
ஐது வண்ணமு மாவர்ஐ யாறரே.

149-5/5513
எடுத்த வாளரக் கன்றிறல் வண்ணமும்
இடர்க்கள் போல்பெரி தாகிய வண்ணமுங்
கடுத்த கைந்நரம் பாலிசை வண்ணமும்
அடுத்த வண்ணமு மாவர்ஐ யாறரே.

150-6/6613
ஆரார் திரிபுரங்கள் நீறா நோக்கும் 
அனலாடி ஆரமுதே யென்றேன் நானே
கூரார் மழுவாட் படையொன் றேந்திக் 
குறட்பூதப் பல்படையா யென்றேன் நானே
பேரா யிரமுடையா யென்றேன் நானே
பிறைசூடும் பிஞ்ஞகனே யென்றேன் நானே
ஆரா வமுதேயென் ஐயா றனே
என்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.

151-6/6614
தீவாயின் முப்புரங்கள் நீறா நோக்குந் 
தீர்த்தா புராணனே யென்றேன் நானே
மூவா மதிசூடி யென்றேன் நானே
முதல்வாமுக் கண்ணனே யென்றேன் நானே
ஏவார் சிலையானே யென்றேன் நானே
இடும்பைக் கடல்நின்று மேற வாங்கி
ஆவாவென் றருள்புரியும் ஐயா றனே
என்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.

152-6/6615
அஞ்சுண்ண வண்ணனே யென்றேன் நானே
அடியார்கட் காரமுதே யென்றேன் நானே
நஞ்சணி கண்டனே யென்றேன் நானே
நாவலர்கள் நான்மறையே யென்றேன் நானே
நெஞ்சுணர வுள்புக் கிருந்த போது 
நிறையு மமுதமே யென்றேன் நானே
அஞ்சாதே ஆள்வானே ஐயா றனே
என்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.

153-6/6616
தொல்லைத் தொடுகடலே யென்றேன் நானே
துலங்கும் இளம்பிறையா யென்றேன் நானே
எல்லை நிறைந்தானே யென்றேன் நானே
ஏழ்நரம்பி னின்னிசையா யென்றேன் நானே
அல்லற் கடல்புக் கழுந்து வேனை 
வாங்கி யருள்செய்தா யென்றேன் நானே
எல்லையாம் ஐயாறா வென்றேன் நானே
என்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.

154-6/6617
இண்டைச் சடைமுடியா யென்றேன் நானே
இருசுடர் வானத்தா யென்றேன் நானே
தொண்டர் தொழப்படுவா யென்றேன் நானே
துருத்திநெய்த் தானத்தா யென்றேன் நானே
கண்டங் கறுத்தானே யென்றேன் நானே
கனலாகுங் கண்ணானே யென்றேன் நானே
அண்டத்துக் கப்பாலாம் ஐயா றனே
என்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.

155-6/6618
பற்றார் புரமெரித்தா யென்றேன் நானே 
பசுபதி பண்டரங்கா வென்றேன் நானே
கற்றார்கள் நாவினா யென்றேன் நானே
கடுவிடையொன் று{ர்தியா யென்றேன் நானே
பற்றானார் நெஞ்சுளா யென்றேன் நானே
பார்த்தற் கருள்செய்தா யென்றேன் நானே
அற்றார்க் கருள்செய்யும் ஐயா றனே
என்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.

156-6/6619
விண்ணோர் தலைவனே யென்றேன் நானே
விளங்கும் இளம்பிறையா யென்றேன் நானே
எண்ணா ரெயிலெரித்தா யென்றேன் நானே
ஏகம்பம் மேயானே யென்றேன் நானே
பண்ணார் மறைபாடி யென்றேன் நானே
பசுபதி பால்நீற்றா யென்றேன் நானே
அண்ணாஐ யாறனே யென்றேன் நானே
என்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.

157-6/6620
அவனென்று நானுன்னை அஞ்சா தேனை 
அல்ல லறுப்பானே யென்றேன் நானே
சிவனென்று நானுன்னை யெல்லாஞ் சொல்லச்
செல்வந் தருவானே யென்றேன் நானே
பவனாகி யென்னுள்ளத் துள்ளே நின்று 
பண்டை வினையறுப்பா யென்றேன் நானே
அவனென்றே யாதியே ஐயா றனே
என்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.

158-6/6621
கச்சியே கம்பனே யென்றேன் நானே
கயிலாயா காரோணா வென்றேன் நானே
நிச்சன் மணாளனே யென்றேன் நானே
நினைப்பார் மனத்துளா யென்றேன் நானே
உச்சம்போ தேறேறீ யென்றேன் நானே
உள்குவா ருள்ளத்தா யென்றேன் நானே
அச்சம் பிணிதீர்க்கும் ஐயா றனே
என்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.

159-6/6622
வில்லாடி வேடனே யென்றேன் நானே
வெண்ணீறு மெய்க்கணிந்தா யென்றேன் நானே
சொல்லாய சூழலா யென்றேன் நானே
சுலாவாய தொன்னெறியே யென்றேன் நானே
எல்லாமா யென்னுயிரே யென்றேன் நானே
இலங்கையர்கோன் தோளிறுத்தா யென்றேன் நானே
அல்லா வினைதீர்க்கும் ஐயா றனே
என்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.

160-6/6623
ஓசை ஒலியெலா மானாய் நீயே
உலகுக் கொருவனாய் நின்றாய் நீயே
வாச மலரெலா மானாய் நீயே
மலையான் மருகனாய் நின்றாய் நீயே
பேசப் பெரிது மினியாய் நீயே
பிரானாய் அடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
தேச விளக்கெலா மானாய் நீயே
திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.

161-6/6624
நோக்கரிய திருமேனி யுடையாய் நீயே
நோவாமே நோக்கருள வல்லாய் நீயே
காப்பரிய ஐம்புலனுங் காத்தாய் நீயே
காமனையுங் கண்ணழலாற் காய்ந்தாய் நீயே
ஆர்ப்பரிய மாநாக மார்த்தாய் நீயே
அடியானென் றடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
தீர்ப்பரிய வல்வினைநோய் தீர்ப்பாய் நீயே
திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.

162-6/6625
கனத்தகத்துக் கடுஞ்சுடராய் நின்றாய் நீயே
கடல்வரைவான் ஆகாய மானாய் நீயே
தனத்தகத்துத் தலைகலனாக் கொண்டாய் நீயே 
சார்ந்தாரைத் தகைந்தாள வல்லாய் நீயே
மனத்திருந்த கருத்தறிந்து முடிப்பாய் நீயே
மலர்ச்சே வடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
சினத்திருந்த திருநீல கண்டன் நீயே
திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ

163-6/6626
வானுற்ற மாமலைக ளானாய் நீயே
வடகயிலை மன்னி யிருந்தாய் நீயே
ஊனுற்ற ஒளிமழுவாட் படையாய் நீயே
ஒளிமதியோ டரவுபுனல் வைத்தாய் நீயே
ஆனுற்ற ஐந்து மமர்ந்தாய் நீயே
அடியானென் றடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
தேனுற்ற சொன்மடவாள் பங்கன் நீயே
திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.

164-6/6627
பெண்ணாண் பிறப்பிலியாய் நின்றாய் நீயே
பெரியார்கட் கெல்லாம் பெரியாய் நீயே
உண்ணா வருநஞ்ச முண்டாய் நீயே
ஊழி முதல்வனாய் நின்றாய் நீயே
கண்ணா யுலகெலாங் காத்தாய் நீயே
கழற்சே வடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
திண்ணார் மழுவாட் படையாய் நீயே
திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.

165-6/6628
உற்றிருந்த உணர்வெலா மானாய் நீயே
உற்றவர்க்கோர் சுற்றமாய் நின்றாய் நீயே
கற்றிருந்த கலைஞான மானாய் நீயே
கற்றவர்க்கோர் கற்பகமாய் நின்றாய் நீயே
பெற்றிருந்த தாயவளின் நல்லாய் நீயே
பிரானா யடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
செற்றிருந்த திருநீல கண்டன் நீயே
திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.

166-6/6629
எல்லா வுலகமு மானாய் நீயே
ஏகம்ப மேவி யிருந்தாய் நீயே
நல்லாரை நன்மை யறிவாய் நீயே
ஞானச் சுடர்விளக்காய் நின்றாய் நீயே
பொல்லா வினைக ளறுப்பாய் நீயே
புகழ்ச்சே வடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
செல்வாய செல்வந் தருவாய் நீயே
திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.

167-6/6630
ஆவினில் ஐந்து மமர்ந்தாய் நீயே
அளவில் பெருமை யுடையாய் நீயே
பூவினில் நாற்றமாய் நின்றாய் நீயே
போர்க்கோலங் கொண்டெயி லெய்தாய் நீயே
நாவில் நடுவுரையாய் நின்றாய் நீயே
நண்ணி யடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
தேவ ரறியாத தேவன் நீயே
திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.

168-6/6631
எண்டிசைக்கும் ஒண்சுடராய் நின்றாய் நீயே
ஏகம்ப மேய இறைவன் நீயே
வண்டிசைக்கும் நறுங்கொன்றைத் தாராய் நீயே
வாரா வுலகருள வல்லாய் நீயே
தொண்டிசைத்துன் னடிபரவ நின்றாய் நீயே
தூமலர்ச்சே வடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
திண்சிலைக்கோர் சரங்கூட்ட வல்லாய் நீயே
திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.

169-6/6632
விண்டார் புரமூன்று மெய்தாய் நீயே
விண்ணவர்க்கும் மேலாகி நின்றாய் நீயே
கண்டாரைக் கொல்லும்நஞ் சுண்டாய் நீயே
காலங்கள் ஊழியாய் நின்றாய் நீயே
தொண்டாய் அடியேனை ஆண்டாய் நீயே
தூமலர்ச்சே வடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
திண்டோ ள்விட் டெரியாட லுகந்தாய் நீயே
திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.

170-6/6633
ஆரு மறியா இடத்தாய் நீயே
ஆகாயந் தேரூர வல்லாய் நீயே
பேரும் பெரிய இலங்கை வேந்தன் 
பெரிய முடிபத் திறுத்தாய் நீயே
ஊரும் புரமூன்று மட்டாய் நீயே
ஒண்டா மரையானும் மாலுங் கூடித்
தேரும் அடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.

171-7/8005
பரவும் பரிசொன் றறியேன்நான் 
 பண்டே உம்மைப் பயிலாதேன் 
இரவும் பகலும் நினைந்தாலும் 
 எய்த நினைய மாட்டேன்நான் 
கரவில் அருவி கமுகுண்ணத் 
 தெங்கங் குலைக்கீழ்க் கருப்பாலை 
அரவந் திரைக்கா விரிக்கோட்டத் 
 தையா றுடைய அடிகளோ.

172-7/8006
எங்கே போவே னாயிடினும் 
 அங்கே வந்தென் மனத்தீராய்ச் 
சங்கை யொன்றும் இன்றியே 
 தலைநாள் கடைநாள் ஒக்கவே 
கங்கை சடைமேற் கரந்தானே 
 கலைமான் மறியுங் கனல்மழுவுந் 
தங்குந் திரைக்கா விரிக்கோட்டத் 
 தையா றுடைய அடிகளோ.

173-7/8007
மருவிப் பிரிய மாட்டேன்நான் 
 வழிநின் றொழிந்தேன் ஒழிகிலேன் 
பருவி விச்சி மலைச்சாரற் 
 பட்டை கொண்டு பகடாடிக் 
குருவி ஓப்பிக் கிளிகடிவார் 
 குழன்மேல் மாலை கொண்டோ ட்டந் 
தரவந் திரைக்கா விரிக்கோட்டத் 
 தையா றுடைய அடிகளோ.

174-7/8008
பழகா நின்று பணிசெய்வார் 
 பெற்ற பயனொன் றறிகிலேன் 
இகழா துமக்காட் பட்டோ ர்க்கு 
 வேக படமொன் றரைச்சாத்தி 
குழகா வாழைக் குலைத்தெங்கு 
 கொணர்ந்து கரைமேல் எறியவே 
அழகார் திரைக்கா விரிக்கோட்டத் 
 தையா றுடைய அடிகளோ.

175-7/8009
பிழைத்த பிழையொன் றறியேன்நான் 
 பிழையைத் தீரப் பணியாயே 
மழைக்கண் நல்லார் குடைந்தாட 
 மலையும் நிலனுங் கொள்ளாமைக் 
கழைக்கொள் பிரசங் கலந்தெங்குங் 
 கழனி மண்டிக் கையேறி 
அழைக்குந் திரைக்கா விரிக்கோட்டத் 
 தையா றுடைய அடிகளோ.

176-7/8010
கார்க்கொள் கொன்றைச் சடைமேலொன் 
 றுடையாய் விடையாய் கையினால் 
மூர்க்கர் புரமூன் றெரிசெய்தாய் 
 முன்னீ பின்னீ முதல்வன்நீ 
வார்க்கொள் அருவி பலவாரி 
 மணியும் முத்தும் பொன்னுங்கொண் 
டார்க்குந் திரைக்கா விரிக்கோட்டத் 
 தையா றுடைய அடிகளோ.

177-7/8011
மலைக்கண் மடவாள் ஒருபாலாய்ப் 
 பற்றி உலகம் பலிதேர்வாய் 
சிலைக்கொள் கணையால் எயிலெய்த 
 செங்கண் விடையாய் தீர்த்தன்நீ 
மலைக்கொள் ளருவி பலவாரி 
 மணியும் முத்தும் பொன்னுங்கொண் 
டலைக்குந் திரைக்கா விரிக்கோட்டத் 
 தையா றுடைய அடிகளோ.

178-7/8012
போழும் மதியும் புனக்கொன்றைப் 
 புனல்சேர் சென்னிப் புண்ணியா 
சூழும் அரவச் சுடர்ச்சோதீ 
 உன்னைத் தொழுவார் துயர்போக 
வாழு மவர்கள் அங்கங்கே 
 வைத்த சிந்தை உய்த்தாட்ட 
ஆழுந் திரைக்கா விரிக்கோட்டத் 
 தையா றுடைய அடிகளோ.

179-7/8013
கதிர்கொள் பசியே ஒத்தேநான் 
 கண்டேன் உம்மைக் காணாதேன் 
எதிர்த்து நீந்த மாட்டேன்நான் 
 எம்மான் றம்மான் றம்மானே 
விதிர்த்து மேகம் மழைபொழிய 
 வெள்ளம் பரந்து நுரைசிதறி 
அதிர்க்குந் திரைக்கா விரிக்கோட்டத் 
 தையா றுடைய அடிகளோ.

180-7/8014
கூசி அடியார் இருந்தாலுங் 
 குணமொன் றில்லீர் குறிப்பில்லீர் 
தேச வேந்தன் திருமாலும் 
 மலர்மேல் அயனுங் காண்கிலாத் 
தேச மெங்குந் தெளித்தாடத் 
 தெண்ணீர் அருவி கொணர்ந்தெங்கும் 
வாசந் திரைக்கா விரிக்கோட்டத் 
 தையா றுடைய அடிகளோ.

181-7/8015
கூடி அடியார் இருந்தாலுங் 
 குணமொன் றில்லீர் குறிப்பில்லீர் 
ஊடி இருந்தும் உணர்கிலேன் 
 உம்மைத் தொண்டன் ஊரனேன் 
தேடி யெங்குங் காண்கிலேன் 
 திருவா ரூரே சிந்திப்பன் 
ஆடுந் திரைக்கா விரிக்கோட்டத் 
 தையா றுடைய அடிகளோ.
Thiruvidaivoi