HolyIndia.Org
Holy India Org Add New Temple

தேவாரம்பாடல்எண்[1-8250*] கோயில் : [1-275] வார்த்தைதேடல்

1-2/1982
கண்காட்டு நுதலானுங் கனல்காட்டுங் கையானும்
பெண்காட்டும் உருவானும் பிறைகாட்டுஞ் சடையானும்
பண்காட்டும் இசையானும் பயிர்காட்டும் புயலானும்
வெண்காட்டில் உறைவானும் விடைகாட்டுங் கொடியானே.

2-2/1983
பேயடையா பிரிவெய்தும் பிள்ளையினோ டுள்ளநினை
வாயினவே வரம்பெறுவர் ஐயுறவேண் டாவொன்றும்
வேயனதோ ளுமைபங்கன் வெண்காட்டு முக்குளநீர்
தோய்வினையா ரவர்தம்மைத் தோயாவாந் தீவினையே.

3-2/1984
மண்ணொடுநீ ரனல்காலோ டாகாயம் மதியிரவி
எண்ணில்வரு மியமானன் இகபரமு மெண்டிசையும்
பெண்ணினொடாண் பெருமையொடு சிறுமையுமாம் பேராளன்
விண்ணவர்கோன் வழிபடவெண் காடிடமா விரும்பினனே.

4-2/1985
விடமுண்ட மிடற்றண்ணல் வெண்காட்டின் தண்புறவின்
மடல்விண்ட முடத்தாழை மலர்நிழலைக் குருகென்று
தடமண்டு துறைக்கெண்டை தாமரையின் பூமறையக்
கடல்விண்ட கதிர்முத்த நகைகாட்டுங் காட்சியதே.

5-2/1986
வேலைமலி தண்கானல் வெண்காட்டான் திருவடிக்கீழ்
மாலைமலி வண்சாந்தால் வழிபடுநன் மறையவன்றன்
மேலடர்வெங் காலனுயிர் விண்டபினை நமன்தூதர்
ஆலமிடற் றான்அடியார் என்றடர அஞ்சுவரே.

6-2/1987
தண்மதியும் வெய்யரவுந் தாங்கினான் சடையினுடன்
ஒண்மதிய நுதலுமையோர் கூறுகந்தான் உறைகோயில்
பண்மொழியால் அவன்நாமம் பலவோதப் பசுங்கிள்ளை
வெண்முகில்சேர் கரும்பெணைமேல் வீற்றிருக்கும் வெண்காடே.

7-2/1988
சக்கரமாற் கீந்தானுஞ் சலந்தரனைப் பிளந்தானும்
அக்கரைமே லசைத்தானும் அடைந்தயிரா வதம்பணிய
மிக்கதனுக் கருள்சுரக்கும் வெண்காடும் வினைதுரக்கும்
முக்குளம்நன் குடையானும் முக்கணுடை இறையவனே.

8-2/1989
பண்மொய்த்த இன்மொழியாள் பயமெய்த மலையெடுத்த
உன்மத்தன் உரம்நெரித்தன் றருள்செய்தான் உறைகோயில்
கண்மொய்த்த கருமஞ்ஞை நடமாடக் கடல்முழங்க
விண்மொய்த்த பொழில்வரிவண் டிசைமுரலும் வெண்காடே.

9-2/1990
கள்ளார்செங் கமலத்தான் கடல்கிடந்தான் எனஇவர்கள்
ஒள்ளாண்மை கொளற்கோடி உயர்ந்தாழ்ந்தும் உணர்வரியான்
வெள்ளானை தவஞ்செய்யும் மேதகுவெண் காட்டானென்
றுள்ளாடி உருகாதார் உணர்வுடைமை உணரோமே.

10-2/1991
போதியர்கள் பிண்டியர்கள் மிண்டுமொழி பொருளென்னும்
பேதையர்கள் அவர்பிரிமின் அறிவுடையீர் இதுகேண்மின்
வேதியர்கள் விரும்பியசீர் வியன்றிருவெண் காட்டானென்
றோதியவர் யாதுமொரு தீதிலரென் றுணருமினே.

11-2/1992
தண்பொழில்சூழ் சண்பையர்கோன் தமிழ்ஞான சம்பந்தன்
விண்பொலிவெண் பிறைச்சென்னி விகிர்தனுறை வெண்காட்டைப்
பண்பொலிசெந் தமிழ்மாலை பாடியபத் திவைவல்லார்
மண்பொலிய வாழ்ந்தவர்போய் வான்பொலியப் புகுவாரே.

12-2/2124
உண்டாய் நஞ்சை உமையோர் பங்கா என்றுள்கித் 
தொண்டாய்த் திரியும் அடியார் தங்கள் துயரங்கள் 
அண்டா வண்ணம் அறுப்பான் எந்தை ஊர்போலும் 
வெண்டா மரைமேல் கருவண் டியாழ்செய் வெண்காடே.

13-2/2125
நாதன் நம்மை ஆள்வான் என்று நவின்றேத்திப் 
பாதம் பன்னால் பணியும் அடியார் தங்கள்மேல் 
ஏதந் தீர இருந்தான் வாழும் ஊர்போலும் 
வேதத் தொலியாற் கிளிசொல் பயிலும் வெண்காடே.

14-2/2126
தண்முத் தரும்பத் தடமூன் றுடையான் றனையுன்னிக் 
கண்முத் தரும்பக் கழற்சே வடிகை தொழுவார்கள் 
உண்முத் தரும்ப வுவகை தருவான் ஊர்போலும் 
வெண்முத் தருவிப் புனல்வந் தலைக்கும் வெண்காடே.

15-2/2127
நரையார் வந்து நாளுங் குறுகி நணுகாமுன் 
உரையால் வேறா வுள்குவார்கள் உள்ளத்தே 
கரையா வண்ணங் கண்டான் மேவும் ஊர்போலும் 
விரையார் கமலத் தன்னம் மருவும் வெண்காடே.

16-2/2128
பிள்ளைப் பிறையும் புனலுஞ் சூடும் பெம்மானென் 
றுள்ளத் துள்ளித் தொழுவார் தங்கள் உறுநோய்கள் 
தள்ளிப் போக அருளுந் தலைவன் ஊர்போலும் 
வெள்ளைச் சுரிசங் குலவித் திரியும் வெண்காடே.

17-2/2129
ஒளிகொள் மேனி யுடையாய் உம்பர் ஆளீயென் 
றளிய ராகி அழுதுற் று{றும் அடியார்கட் 
கெளியான் அமரர்க் கரியான் வாழும் ஊர்போலும் 
வெளிய வுருவத் தானை வணங்கும் வெண்காடே.

18-2/2130
கோள்வித் தனைய கூற்றந் தன்னைக் குறிப்பினால் 
மாள்வித் தவனை மகிழ்ந்தங் கேத்த மாணிக்காய் 
ஆள்வித் தமரர் உலகம் அளிப்பான் ஊர்போலும் 
வேள்விப் புகையால் வானம் இருள்கூர் வெண்காடே.

19-2/2131
வளையார் முன்கை மலையாள் வெருவ வரைய[ன்றி 
முளையார் மதியஞ் சூடியென்று முப்போதும் 
இளையா தேத்த இருந்தான் எந்தை ஊர்போலும் 
விளையார் கழனிப் பழனஞ் சூழ்ந்த வெண்காடே.

20-2/2132
கரியா னோடு கமல மலரான் காணாமை 
எரியாய் நிமிர்ந்த எங்கள் பெருமான் என்பார்கட் 
குரியான் அமரர்க் கரியான் வாழும் ஊர்போலும் 
விரியார் பொழிலின் வண்டு பாடும் வெண்காடே.

21-2/2133
பாடும் அடியார் பலருங் கூடிப் பரிந்தேத்த 
ஆடும் அரவம் அசைத்த பெருமான் அறிவின்றி 
மூடம் உடைய சமண்சாக் கியர்கள் உணராத 
வேடம் உடைய பெருமான் பதியாம் வெண்காடே.

22-2/2134
விடையார் கொடியான் மேவி யுறையும் வெண்காட்டைக் 
கடையார் மாடங் கலந்து தோன்றுங் காழியான் 
நடையா ரின்சொல் ஞானசம் பந்தன் தமிழ்வல்லார்க் 
கடையா வினைகள் அமர லோகம் ஆள்வாரே.

23-3/2954
மந்திர மறையவை வான வரொடும் 
இந்திரன் வழிபட நின்ற எம்மிறை 
வெந்தவெண் ணீற்றர்வெண் காடு மேவிய 
அந்தமு முதலுடை அடிக ளல்லரே.

24-3/2955
படையுடை மழுவினர் பாய்புலித் தோலின் 
உடைவிரி கோவணம் உகந்த கொள்கையர் 
விடையுடைக் கொடியர்வெண் காடு மேவிய 
சடையிடைப் புனல்வைத்த சதுர ரல்லரே.

25-3/2956
பாலொடு நெய்தயிர் பலவு மாடுவர் 
தோலொடு நுலிழை துதைந்த மார்பினர் 
மேலவர் பரவுவெண் காடு மேவிய 
ஆலம தமர்ந்தஎம் அடிக ளல்லரே.

26-3/2957
ஞாழலுஞ் செருந்தியும் நறுமலர்ப் புன்னையுந் 
தாழைவெண் குருகயல் தயங்கு கானலில் 
வேழம துரித்தவெண் காடு மேவிய 
யாழின திசையுடை இறைவ ரல்லரே.

27-3/2958
பூதங்கள் பலவுடைப் புனிதர் புண்ணியர் 
ஏதங்கள் பலஇடர் தீர்க்கும் எம்மிறை 
வேதங்கள் முதல்வர்வெண் காடு மேவிய 
பாதங்கள் தொழநின்ற பரம ரல்லரே.

28-3/2959
மண்ணவர் விண்ணவர் வணங்க வைகலும் 
எண்ணிய தேவர்கள் இறைஞ்சும் எம்மிறை 
விண்ணமர் பொழில்கொள்வெண் காடு மேவிய 
அண்ணலை அடிதொழ அல்ல லில்லையே.

29-3/2960
நயந்தவர்க் கருள்பல நல்கி இந்திரன் 
கயந்திரம் வழிபட நின்ற கண்ணுதல் 
வியந்தவர் பரவுவெண் காடு மேவிய 
பயந்தரு மழுவுடைப் பரம ரல்லரே.

30-3/2961
மலையுடன் எடுத்தவல் லரக்கன் நீள்முடி 
தலையுடன் நெரித்தருள் செய்த சங்கரர் 
விலையுடை நீற்றர்வெண் காடு மேவிய 
அலையுடைப் புனல்வைத்த அடிக ளல்லரே.

31-3/2962
ஏடவிழ் நறுமலர் அயனும் மாலுமாய்த் 
தேடவுந் தெரிந்தவர் தேர கிற்கிலார் 
வேடம துடையவெண் காடு மேவிய 
ஆடலை யமர்ந்தஎம் அடிக ளல்லரே.

32-3/2963
போதியர் பிண்டியர் பொருத்த மில்லிகள் 
நீதிகள் சொல்லியும் நினைய கிற்கிலார் 
வேதியர் பரவுவெண் காடு மேவிய 
ஆதியை யடிதொழ அல்ல லில்லையே.

33-3/2964
நல்லவர் புகலியுள் ஞான சம்பந்தன் 
செல்வன்எஞ் சிவனுறை திருவெண் காட்டின்மேற் 
சொல்லிய அருந்தமிழ் பத்தும் வல்லவர் 
அல்லலோ டருவினை அறுதல் ஆணையே.

34-5/5716
பண்காட் டிப்படி யாயதன் பத்தர்க்குக்
கண்காட் டிக்கண்ணில் நின்ற மணியொக்கும்
பெண்காட் டிப்பிறைச் சென்னிவைத் தான்றிரு
வெண்காட் டையடைந் துய்ம்மட நெஞ்சமே.

35-5/5717
கொள்ளி வெந்தழல் வீசிநின் றாடுவார்
ஒள்ளி யகணஞ் சூழுமை பங்கனார்
வெள்ளி யன்கரி யன்பசு வேறிய
தௌ;ளி யன்றிரு வெண்கா டடைநெஞ்சே.

36-5/5718
ஊனோக் குமின்பம் வேண்டி யுழலாதே
வானோக் கும்வழி யாவது நின்மினோ
தானோக் குந்தன் னடியவர் நாவினில்
தேனோக் குந்திரு வெண்கா டடைநெஞ்சே.

37-5/5719
பருவெண் கோட்டுப்பைங் கண்மத வேழத்தின்
உருவங் காட்டிநின் றானுமை அஞ்சவே
பெருவெண் காட்டிறை வன்னுறை யும்மிடந்
திருவெண் காடடைந் துய்ம்மட நெஞ்சமே.

38-5/5720
பற்ற வன்கங்கை பாம்பு மதியுடன்
உற்ற வன்சடை யானுயர் ஞானங்கள்
கற்ற வன்கய வர்புரம் ஓரம்பால்
செற்ற வன்றிரு வெண்கா டடைநெஞ்சே.

39-5/5721
கூடி னானுமை யாளொரு பாகமாய்
வேட னாய்விச யற்கருள் செய்தவன்
சேட னார்சிவ னார்சிந்தை மேயவெண்
காட னாரடி யேஅடை நெஞ்சமே.

40-5/5722
தரித்த வன்கங்கை பாம்பு மதியுடன் புரித்த புன்சடை யான்கய வர்புரம் எரித்த வன்மறை நான்கினோ டாறங்கம் விரித்த வன்னுறை வெண்கா டடைநெஞ்சே.

41-5/5723
பட்டம் இண்டை யவைகொடு பத்தர்கள் சிட்ட னாதியென் றுசிந்தை செய்யவே நட்ட மூர்த்திஞா னச்சுட ராய்நின்ற அட்ட மூர்த்திதன் வெண்கா டடைநெஞ்சே.

42-5/5724
ஏன வேடத்தி னானும் பிரமனுந் தான வேடமுன் றாழ்ந்தறி கின்றிலா ஞான வேடன் விசயற் கருள்செய்யுங் கான வேடன்றன் வெண்கா டடைநெஞ்சே.

43-5/5725
பாலை யாடுவர் பன்மறை யோதுவர் சேலை யாடிய கண்ணுமை பங்கனார் வேலை யார்விட முண்டவெண் காடர்க்கு மாலை யாவது மாண்டவர் அங்கமே.

44-5/5726
இராவ ணஞ்செய மாமதி பற்றவை இராவ ணம்முடை யான்றனை யுள்குமின் இராவ ணன்றனை ய[ன்றி அருள்செய்த இராவ ணன்றிரு வெண்கா டடைமினே.

45-6/6593
தூண்டு சுடர்மேனித் தூநீ றாடிச்
சூலங்கை யேந்தியோர் சுழல்வாய் நாகம்
பூண்டு பொறியரவங் காதிற் பெய்து
பொற்சடைக ளவைதாழப் புரிவெண் ணூலர்
நீண்டு கிடந்திலங்கு திங்கள் சூடி
நெடுந்தெருவே வந்தெனது நெஞ்சங் கொண்டார்
வேண்டு நடைநடக்கும் வெள்ளே றேறி
வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

46-6/6594
பாதந் தனிப்பார்மேல் வைத்த பாதர்
பாதாள மேழுருவப் பாய்ந்த பாதர்
ஏதம் படாவண்ணம் நின்ற பாதர்
ஏழுலகு மாய்நின்ற ஏக பாதர்
ஓதத் தொலிமடங்கி ய[ருண் டேறி
ஒத்துலக மெல்லா மொடுங்கி யபின்
வேதத் தொலிகொண்டு வீணை கேட்பார்
வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

47-6/6595
நென்னலையோர் ஓடேத்திப் பிச்சைக் கென்று 
வந்தார்க்கு வந்தேனென் றில்லே புக்கேன்
அந்நிலையே நிற்கின்றார் ஐயங் கொள்ளார்
அருகே வருவார்போல் நோக்கு கின்றார்
நுந்நிலைமை யேதோநும் மூர்தா னேதோ
என்றேனுக் கொன்றாகச் சொல்ல மாட்டார்
மென்முலையார் கூடி விரும்பி யாடும் 
வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

48-6/6596
ஆகத் துமையடக்கி ஆறு சூடி
ஐவா யரவசைத்தங் கானே றேறிப்
போகம் பலவுடைத்தாய்ப் பூதஞ் சூழப்
புலித்தோ லுடையாப் புகுந்து நின்றார்
பாகிடுவான் சென்றேனைப் பற்றி நோக்கிப்
பரிசழித்தென் வளைகவர்ந்தார் பாவி யேனை
மேக முகிலுரிஞ்சு சோலை சூழ்ந்த 
வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

49-6/6597
கொள்ளைக் குழைக்காதிற் குண்டைப் பூதங் 
கொடுகொட்டி கொட்டிக் குனித்துப் பாட
உள்ளங் கவர்ந்திட்டுப் போவார் போல 
உழிதருவர் நான்தெரிய மாட்டேன் மீண்டேன்
கள்ள விழிவிழிப்பார் காணாக் கண்ணாற்
கண்ணுளார் போலே கரந்து நிற்பர்
வெள்ளச் சடைமுடியர் வேத நாவர்
வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

50-6/6598
தொட்டிலங்கு சூலத்தர் மழுவா ளேந்திச்
சுடர்க்கொன்றைத் தாரணிந்து சுவைகள் பேசிப்
பட்டிவெள் ளேறேறிப் பலியுங் கொள்ளார்
பார்ப்பாரைப் பரிசழிப்பா ரொக்கின் றாராற்
கட்டிலங்கு வெண்ணீற்றர் கனலப் பேசிக் 
கருத்தழித்து வளைகவர்ந்தார் காலை மாலை
விட்டிலங்கு சடைமுடியர் வேத நாவர்
வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

51-6/6599
பெண்பா லொருபாகம் பேணா வாழ்க்கைக்
கோள்நாகம் பூண்பனவும் நாணாஞ் சொல்லார்
உண்பா ருறங்குவார் ஒவ்வா நங்காய்
உண்பதுவும் நஞ்சன்றே லோபி யுண்ணார்
பண்பா லவிர்சடையர் பற்றி நோக்கிப்
பாலைப் பரிசழியப் பேசு கின்றார்
விண்பால் மதிசூடி வேத மோதி
வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

52-6/6600
மருதங்க ளாமொழிவர் மங்கை யோடு
வானவரும் மாலயனுங் கூடித் தங்கள்
சுருதங்க ளாற்றுதித்துத் தூநீ ராட்டித்
தோத்திரங்கள் பலசொல்லித் தூபங் காட்டிக்
கருதுங்கொல் எம்பெருமான் செய்குற் றேவல்
என்பார்க்கு வேண்டும் வரங் கொடுத்து
விகிர்தங்க ளாநடப்பர் வெள்ளே றேறி
வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

53-6/6601
புள்ளானும் நான்முகனும் புக்கும் போந்துங் 
காணார் பொறியழலாய் நின்றான் றன்னை
உள்ளானை யொன்றலா உருவி னானை
உலகுக் கொருவிளக்காய் நின்றான் றன்னைக்
கள்ளேந்து கொன்றைதூய்க் காலை மூன்றும் 
ஓவாமே நின்று தவங்கள் செய்த
வெள்ளானை வேண்டும் வரங் கொடுப்பார்
வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

54-6/6602
மாக்குன் றெடுத்தோன்றன் மைந்த னாகி 
மாவேழம் வில்லா மதித்தான் றன்னை
நோக்குந் துணைத்தேவ ரெல்லாம் நிற்க
நொடிவரையில் நோவ விழித்தான் றன்னைக்
காக்குங் கடலிலங்கைக் கோமான் றன்னைக் 
கதிர்முடியுங் கண்ணும் பிதுங்க வு[ன்றி
வீக்கந் தவிர்த்த விரலார் போலும்
வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

55-7/7276
படங்கொள் நாகஞ் சென்னி சேர்த்திப் 
பாய்பு லித்தோல் அரையில் வீக்கி 
அடங்க லார்ஊர் எரியச் சீறி 
அன்று மூவர்க் கருள்பு ரிந்தீர் 
மடங்க லானைச் செற்று கந்தீர் 
மனைகள் தோறுந் தலைகை யேந்தி 
விடங்க ராகித் திரிவ தென்னே 
வேலை சூழ்வெண் காட னீரே.

56-7/7277
இழித்து கந்தீர் முன்னை வேடம் 
இமைய வர்க்கும் உரைகள் பேணா 
தொழித்து கந்தீர் நீர்முன் கொண்ட 
உயர்த வத்தை அமரர் வேண்ட 
அழிக்க வந்த காம வேளை 
அவனு டைய தாதை காண 
விழித்து கந்த வெற்றி யென்னே 
வேலை சூழ்வெண் காட னீரே.

57-7/7278
படைகள் ஏந்திப் பாரி டமும் 
பாதம் போற்ற மாதும் நீரும் 
உடையோர் கோவ ணத்த ராகி 
உண்மை சொல்லீர் உம்மை யன்றே 
சடைகள் தாழக் கரணம் இட்டுத் 
தன்மை பேசி இல்ப லிக்கு 
விடைய தேறித் திரிவ தென்னே 
வேலை சூழ்வெண் காட னீரே.

58-7/7279
பண்ணு ளீராய்ப் பாட்டு மானீர் 
பத்தர் சித்தம் பரவிக் கொண்டீர் 
கண்ணு ளீராய்க் கருத்தி லும்மைக் 
கருது வார்கள் காணும் வண்ணம் 
மண்ணு ளீராய் மதியம் வைத்தீர் 
வான நாடர் மருவி யேத்த 
விண்ணு ளீராய் நிற்ப தென்னே 
வேலை சூழ்வெண் காட னீரே.

59-7/7280
குடமெ டுத்து நீரும் பூவுங் 
கொண்டு தொண்டர் ஏவல் செய்ய 
நடமெ டுத்தொன் றாடிப் பாடி 
நல்கு வீர்நீர் புல்கும் வண்ணம் 
வடமெ டுத்த கொங்கை மாதோர் 
பாக மாக வார்க டல்வாய் 
விடம்மி டற்றில் வைத்த தென்னே 
வேலை சூழ்வெண் காட னீரே.

60-7/7281
மாறு பட்ட வனத்த கத்தில் 
மருவ வந்த வன்க ளிற்றைப் 
பீறி இட்ட மாகப் போர்த்தீர் 
பெய்ப லிக்கென் றில்லந் தோறுங் 
கூறு பட்ட கொடியும் நீருங் 
குலாவி ஏற்றை அடர ஏறி 
வேறு பட்டுத் திரிவ தென்னே 
வேலை சூழ்வெண் காட னீரே.

61-7/7282
காத லாலே கருதுந் தொண்டர் 
கார ணத்தீ ராகி நின்றே 
பூதம் பாடப் புரிந்து நட்டம் 
புவனி யேத்த ஆட வல்லீர் 
நீதி யாக ஏழி லோசை 
நித்த ராகிச் சித்தர் சூழ 
வேத மோதித் திரிவ தென்னே 
வேலை சூழ்வெண் காட னீரே.

62-7/7283
குரவு கொன்றை மதியம் மத்தங் 
கொங்கை மாதர் கங்கை நாகம் 
விரவு கின்ற சடையு டையீர் 
விருத்த ரானீர் கருத்தில் உம்மைப் 
பரவும் என்மேல் பழிகள் போக்கீர் 
பாக மாய மங்கை யஞ்சி 
வெருவ வேழஞ் செற்ற தென்னே 
வேலை சூழ்வெண் காட னீரே.

63-7/7284
மாடங் காட்டுங் கச்சி யுள்ளீர் 
நிச்ச யத்தால் நினைப்பு ளார்பாற் 
பாடுங் காட்டில் ஆடல் உள்ளீர் 
பரவும் வண்ணம் எங்ங னேதான் 
நாடுங் காட்டில் அயனும் மாலும் 
நணுகா வண்ணம் அனலு மாய 
வேடங் காட்டித் திரிவ தென்னே 
வேலை சூழ்வெண் காட னீரே.

64-7/7285
விரித்த வேதம் ஓத வல்லார் 
வேலை சூழ்வெண் காடு மேய 
விருத்த னாய வேதன் றன்னை 
விரிபொ ழிற்றிரு நாவ லூரன் 
அருத்தி யாலா ரூரன் தொண்டன் 
அடியன் கேட்ட மாலை பத்துந் 
தெரித்த வண்ணம் மொழிய வல்லார் 
செம்மை யாளர் வானு ளாரே.
Thiruvidaivoi